ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ιανουάριος 25, 2013

ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 1:24 πμ

Μια καθηγήτριά μου στο πάλαι ποτέ παιδαγωγικό τμήμα νηπιαγωγών εδώ στη θεσσαλονίκη, έδειχνε φανερά τη δυσαρέσκειά της στην τακτική των φοιτητών και φοιτητριών να κάνουν υπερβολική χρήση των υποκοριστικών κατά την περιγραφή διαφόρων καταστάσεων μέσα σε ένα νηπιαγωγείο. Την ενοχλούσε που όλα αποκτούσαν μικρές διαστάσεις ενώ τα παιδιά έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως αυτόνομες προσωπικότητες  χωρίς πολλά χαϊδευτικά και γλυκανάλατους χαρακτηρισμούς. Την εμμονή της συγκεκριμένης καθηγήτριας θυμάμαι πάντα όταν ακούω, κυρίως από άτομα νεαρής ηλικίας, να χαριεντίζονται μέσα σε έναν πληθωρισμό υποκοριστικών. Το υποκοριστικό χρησιμοποιείται στις μέρες μας για να σμικρύνει τα αντικείμενα και να αναδείξει την υπεροχή ενός κόσμου με γιγαντιαίο εγωϊσμό που νομίζει ότι μπορεί να  διαχειριστεί και να  εξουσιάζει αυτά τα αντικείμενα. Πιο μπροστά άκουγα μια κοπέλα να μιλάει στο τηλέφωνο σε μια άρρωστη  φιλενάδα της και να της εύχεται «περαστικούλια, γλυκούλα μου».  Πίσω από την οικειότητα και τη θέρμη της συνομιλίας ίσως να βρίσκεται και κάτι που δεν είναι και τόσο αθώο! Σ’ έναν κόσμο με τόση μεγάλη δυσκολία ουσιαστικής επικοινωνίας και συνάντησης, η χαϊδευτική ή η ειρωνική χροιά των υποκοριστικών μοιάζει να στοχεύει στην άμβλυνση των εμποδίων που βάζει  ο φουσκωμένος από ματαιδοξία και εγωϊσμό άνθρωπος. Το πολύ το χάϊδεμα παράγει τα δικά του κουκλόσπιτα και δεν λειαίνει πάντα την επιφάνεια των διαπροσωπικών σχέσεων…

Αφήστε μια απάντηση

©2021 ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων