Σπόροι, σποράκια, σπορά

Αφού έχουμε ήδη προσεγγίσει τη θεματική με τα δέντρα, τι συμβαίνει το Φθινόπωρο, τι καρπούς μάς δίνουν και έχουμε κάνει και τη σύνδεση με τη διατροφή, περάσαμε στην σπορά.

Ξαναθυμηθήκαμε και είδαμε σπόρους, χωρίζοντάς τους σε Όσπρια και Δημητριακά. Τα παιδιά ανέφεραν αν έχουν δοκιμάσει και επιμείναμε στο πώς είναι πιο υγιεινά να τους τρώμε, π.χ. το καλαμπόκι μπορούμε να το φάμε και βραστό και ψητό, αλλά και τηγανητό (ποπ κορν), όμως, όχι πολύ συχνά.

Που βρίσκουμε τους καρπούς; Στην αγορά.

Ποιος τους πουλάει στα καταστήματα; Ο γεωργός.

Που τους βρίσκει ο γεωργός;

Τα παιδιά ήξεραν αρκετά, αλλά τα ενισχύσαμε και τα εμπλουτίσαμε διαβάζοντας πρώτα «Το μικρό Βελανίδι». Ένα υπέροχο βιβλίο που μιλάει για τον καρπό που πέφτει από το δέντρο και αναφέρεται στα στάδια που περνάει μέχρι που το ίδιο γίνεται ένα υπέροχο δέντρο.

Παρακολουθήσαμε κι ένα όμορφο βίντεο βασισμένο στο βιβλίο του Eric Carle «The Tiny Seed» και μπορείτε να το δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

Αφού συγκεντρώσαμε τις νέες πληροφορίες, αναδιηγηθήκαμε την ιστορία.

Έπειτα, παίξαμε με τα στάδια ανάπτυξης του φυτού στην παρεούλα (σειραθέτηση εικόνων και γλωσσική ανάπτυξη) και περάσαμε σε ένα σχετικό φύλλο εργασίας,

όπου τα παιδιά έκοψαν τις εικόνες (λεπτή κινητικότητα),

τις κόλλησαν με τη σωστή σειρά, ανακαλώντας τις γνώσεις που οικοδόμησαν και τις χρωμάτισαν.

 

Αναρωτηθήκαμε, όμως, τι κάνει ο γεωργός.

Περιμένει τον αέρα να πέσουν οι νέοι σπόροι,

τα ζωάκια να τους φέρουν στο χωράφι του ή κάτι άλλο κάνει;

– Κυρία, ο γεωργός βάζει μόνος του τους σπόρους !!!

-Ο γεωργός τους φυτεύει !!!

ήταν μερικές από τις απαντήσεις των παιδιών.

Αν ο γεωργός μπορεί να το κάνει στο χωράφι του,

εμείς μπορούμε στον κήπο ή στη γλάστρα μας ή που αλλού;

Μία μαθήτρια μάς ανέφερε ότι έχει φυτέψει ο αδερφός της φακές σε κεσεδάκι

κι ένας μαθητής ότι έχει κάνει το ίδιο με τον μπαμπά του.

Να το κάνουμε κι εμείς;

Μικρά διάφανα πλαστικά κεσεδάκια, λίγο βαμβάκι, ένα σακουλάκι φακές και έτοιμοι για φύτεμα αρχικά στο πλαίσιο της τάξης …

Τι χρειάζεται όμως, ένα φυτό για να μεγαλώσει;

Χώμα- εδώ το αντικαθιστά το βαμβάκι

Νερό – το ποτίσαμε, λοιπόν.

Φως – το βάλαμε στο παράθυρο

και αέρα

Δεν αναφερθήκαμε εκτενώς στο τι χρειάζεται, γιατί θα κάνουμε πείραμα, προκειμένου τα παιδιά να οικοδομήσουν τη γνώση μόνα τους.

Εξάλλου, μόνο έτσι η γνώση δεν είναι εφήμερη σύμφωνα με τον J. Piaget !!!

Βήματα για τη Ζωή και «Η σούπα των φόβων»

Έχοντας προσεγγίσει ήδη τα συναισθήματα της χαράς,της λύπης και του θυμού σειρά είχε το συναίσθημα του φόβου !

Κύριο μέλημά μας να καταλάβουν τα παιδιά ότι έχουμε δικαίωμα να φοβόμαστε, αλλά και ότι υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης των φόβων μας !

Παρατηρήσαμε την εικόνα ενός φοβισμένου αγοριού, εντοπίσαμε τα χαρακτηριστικά στο πρόσωπο που μας δείχνουν ότι φοβάται, διατυπώσαμε υποθέσεις για το πώς θα ήταν η φωνή του, τα χέριά του, οι χτύποι της καρδιάς του, η αναπνοή του.

Πώς είμαστε εμείς, όταν φοβόμαστε;

Για να δούμε προσωπάκια!

Ρωτήσαμε τα παιδιά  τι μπορεί να  φοβάται αυτό το αγόρι;

Τα παιδιά είπαν τις απόψεις τους και τις καταγράψαμε στον πίνακα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι όσο γράφαμε, ακόμη και τα παιδιά που αρχικά δεν ήθελαν ούτε να μιμηθούν το πρόσωπο του φοβισμένου αγοριού της εικόνας, διατύπωσαν τις δικές τους υποθέσεις.

Μεσολάβησε το διάλειμμα και επιστρέφοντας μοιράσαμε στα παιδιά χαρτάκια,

όπου το καθένα ζωγράφισε τον δικό του φόβο !

Τι θα λέγατε να μαγειρέψουμε τους φόβους μας;

Μια κατσαρόλα με νερό, οι φόβοι μας τριγύρω και τα παιδιά με μάτια ορθάνοιχτα απορούσαν για το τι θα κάνουμε !

Πέρασαν, λοιπόν, κι έριξαν τους φόβους τους μέσα στην κατσαρόλα και τους ανακάτεψαν !!!

 

 

Έπειτα πιάστηκαν χέρι χέρι και χόρεψαν γύρω από την κατσαρόλα με τη σούπα των φόβων

λέγοντας κι ένα υπέροχο τραγούδι μιας συναδέρφου:

 

Φόβους ρίχνω στο τσουκάλι

και χορεύω γύρω γύρω!

Παίρνω  ένα μακρύ κουτάλι

και τους φίλους μου τριγύρω!

 

Ρίχνω αλάτι και πιπέρι,

τραγουδάμε και γελάμε,

θα τους φάμε το μεσημέρι,

τι ωραία που περνάμε !

 

Μετά το χορό μάς περίμενε μια έκπληξη … οι φόβοι μας είχαν σβηστεί από τα χαρτιά μας μέσα στην κατσαρόλα και το νερό είχε γίνει μαύρο !!! Να μια υπέροχη αφόρμηση για προβληματισμό !!!

 

Σήμερα φτιάξαμε και μια ομαδική εργασία με την σούπα μας, την οποία σας την συστήνουμε ανεπιφύλακτα !!!

Περάσαμε πολύ όμορφα, λοιπόν, και μάθαμε και γελάσαμε σε ένα μάθημα όχι και τόσο εύκολο!

Επόμενο μάθημα η πρακτική αντιμετώπιση κάποιων φόβων μας!

Θα βρούμε λύσεις σε όλους;

Αναμένετε παρακαλώ !!!

😉  🙂

 

17η Νοέμβρη

Η 17η Νοέμβρη μάς δίνει την υπέροχη ευκαιρία να προσεγγίσουμε δύο έννοιες :

την έννοια της Δημοκρατίας και την έννοια της Δικτατορίας.

Ένα υπέροχο βιβλίο που έχει γράψει μια συνάδερφος είναι » Η κυρά Δημοκρατία» της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου.

Υπάρχει και στον παρακάτω σύνδεσμο

https://www.youtube.com/watch?v=7CnQBtohpEc

Αφού, λοιπόν, διαβάσαμε το βιβλίο, κάναμε τη σύνδεση με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου αξιοποιώντας και το εποπτικό υλικό μας πάντα προσαρμοσμένο και επιλεγμένο για τις ηλικίες που εκπαιδεύουμε.

 

Αξιοποιήσαμε το σύνθημα της κ. Δημοκρατίας

«Όλοι μαζί, όλοι μαζί , είμαστε πάντοτε πιο δυνατοί «

και φτιάξαμε μια ομαδική με τα χεράκια μας,

ιδέα από συνάδερφο στο διαδίκτυο.

Μάθαμε τραγουδάκια που συνδέονται με την επέτειο του Πολυτεχνείου και κάναμε και μια μικρή κατασκευή που τα παιδιά πήραν στο σπίτι.