ΣΤ1 ΄ Τάξη του 4ου Δημ. Σχολείου Πτολεμαΐδας

Να σας γνωρίσουμε τη νέα μας συμμαθήτρια. Τη λένε Μαριάννα και όπως φαίνεται άλλωστε, είναι αρκετά διαφορετική από εμάς. Η Μαριάννα ήρθε στην τάξη μας την ημέρα που, στο πλαίσιο των εργαστηρίων δεξιοτήτων, συζητούσαμε για το καινούριο μας θέμα με τίτλο “όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι”.

Η Μαριάννα λοιπόν, μπήκε στην αίθουσα, λίγο φοβισμένη, λίγο ντροπαλή, ξέροντας και η ίδια ότι είναι λίγο διαφορετική. Εμείς βρήκαμε την ευκαιρία να κάνουμε μερικά αστεία, έτσι για να περάσει λίγο η ώρα ευχάριστα. Ένας ένας, περάσαμε από μπροστά της και απευθυνόμενοι σε αυτήν, αρχίσαμε να λέμε έναν προσβλητικό χαρακτηρισμό. Έτσι για πλάκα. Κάθε φορά που κάποιος από εμάς, ξεστόμιζε μια άσχημη κουβέντα για τη Μαριάννα , έτσι για πλάκα , έκοβε ταυτόχρονα και ένα κομμάτι της χάρτινης φίλης μας, το τσαλάκωνε, όπως τσαλακωνόταν σιγά σιγά και η ψυχή της και το κρατούσε. Όταν την κάναμε κομμάτια κυριολεκτικά και μεταφορικά, κάποια στιγμή είδαμε ότι η Μαριάννα έκλαιγε, μην μπορώντας να αντέξει όλους αυτούς τους άσχημους χαρακτηρισμούς και τις προσβολές. Βλέποντας τη Μαριάννα να κλαίει, και επειδή φυσικά δεν είμαστε κακά παιδιά, άλλωστε  ένα αστείο κάναμε , σκεφτήκαμε ότι είναι σωστό να της ζητήσουμε μια ειλικρινή και μεγάλη συγγνώμη. Έτσι, ένας ένας και πάλι, με την αντίστροφη σειρά αυτήν τη φορά, περάσαμε, σταθήκαμε μπροστά της και ζητώντας της συγγνώμη, προσπαθήσαμε να ξανακολλήσουμε με κολλητική ταινία το κάθε κομμάτι του χαρτιού από το σώμα της Μαριάννας, το κάθε κομμάτι της ψυχής της… Έτσι τα ονομάσαμε. Κάναμε πραγματικά ό, τι καλύτερο μπορέσαμε… Προσπαθήσαμε να ισιώσουμε τα κομμάτια και να τα κολλήσουμε σωστά. Δυστυχώς όμως…. Η Μαριάννα δεν έγινε ποτέ όπως ήταν πριν. Δυστυχώς καταλάβαμε ότι ίσως να μην γίνει ποτέ ξανά όπως ήταν πριν…

Καταλάβαμε λοιπόν ότι ένα αστείο είναι  αστείο μόνο όταν γελάνε και οι δύο. Καταλάβαμε ότι το να είναι κάποιος διαφορετικός από εμάς, δεν είναι λόγος να κάνουμε αστεία, να τον κοροϊδεύουμε και να τον προσβάλλουμε. Καταλάβαμε ότι μια συγγνώμη, μπορεί να διορθώνει λίγο τα πράγματα, αλλά ίσως οι πιο βαθιές πληγές της ψυχής να πονάνε για πάντα…

Γι’ αυτό δώσαμε μια υπόσχεση. Την επόμενη φορά που θα κάνουμε ένα απλό αστείο σε έναν φίλο μας, που είναι διαφορετικός από εμάς, πιο κλειστός, πιο ήσυχος, ίσως και πιο αδύναμος, να σκεφτούμε τη φίλη μας τη Μαριάννα. Θα το κάνουμε για χάρη της Μαριάννας…

Λήψη αρχείου

Την Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2021 το Γ1 τμήμα του σχολείου μας πήρε μέρος στη Χριστουγεννιάτικη δράση του Δήμου Εορδαίας και της ομάδας εθελοντισμού “Ανδρόνικος” στον πεζόδρομο των οδών Εθνικής Αντίστασης και Περδίκα. Οι μαθητές και οι μαθήτριες στόλισαν το δέντρο των ευχών με αστέρια του “make a wish” και άλλα στολίδια που έφτιαξαν με θέμα τη νιφάδα, μίλησαν, χόρεψαν, τραγούδησαν και πέρασαν όμορφα, παρέα με τις Νιφάδες και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ευχαριστούμε τον Δήμο Εορδαίας, την αρμόδια αντιδήμαρχο Παιδείας, Κοινωνικής Μέριμνας και Εθελοντισμού Εορδαίας κ. Σεβαστού Ρούλα, την ομάδα εθελοντισμού “Ανδρόνικος” και όλους όσους βοήθησαν για να πραγματοποιηθεί η όμορφη εκδήλωση , που έδωσε μεγάλη χαρά στους μαθητές και τις μαθήτριές μας.

Πατήστε στην παρακάτω εικόνα, για να δείτε την δημοσίευση :

Ο Τάλως ήταν μυθικός φύλακας της Κρήτης. Ήταν γιγάντιος, ανθρωπόμορφος και με σώμα από χαλκό. Θεωρείται ως το πρώτο ρομπότ που αναφέρεται στην μυθολογία. Ο Τάλως ήταν ο άγρυπνος φύλακας της Κρήτης, που έκανε το γύρο των ακτών της Κρήτης τρεις φορές τη μέρα και την προστάτευε από τους εχθρούς της.

Κατά μια εκδοχή, ο Θεός της φωτιάς και του Σιδήρου, ο Ήφαιστος (ή και ο Δαίδαλος) έφτιαξε τον Τάλω και τον χάρισε στο Μίνωα για να φυλάει την Κρήτη. Άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ήταν το δώρο του Δία στην Ευρώπη, η οποία μετά τον χάρισε στον γιο της, το Μίνωα. Επίσης, κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ταλῶς σήμαινε ήλιος στην Κρήτη και ότι ο Τάλως ήταν ηλιακή θεότητα που αργότερα μεταπλάστηκε σε ήρωα.

Ο Τάλως, ίσως φτερωτός, έκανε το γύρο της Κρήτης τρεις φορές την ημέρα για να την προστατεύει από τους εχθρούς της. Όταν έβλεπε άγνωστα πλοία, τους πετούσε τεράστιους βράχους και τα βούλιαζε. Επίσης, σε όσους συναντούσε στη στεριά, τους έκαιγε με την ανάσα του ή πυράκτωνε το χάλκινο σώμα του και τους αγκάλιαζε σφιχτά πάνω του. Ο Πλάτων μάλιστα, αναφέρει ότι είχε το καθήκον να επιτηρεί την εφαρμογή των νόμων, κουβαλώντας τους μαζί του σε χάλκινες πλάκες. Μάλιστα, σύμφωνα με ένα μύθο, κάποιοι Σαρδόνιοι (από τη Σαρδηνία), βρήκαν φρικτό θάνατο στα πυρακτωμένο κορμί του Τάλω. Επειδή ο Τάλως ξεσπούσε σε ειρωνικά γέλια όταν σκότωνε τους εχθρούς τους, έχει μείνει η έκφραση «σαρδόνιο γέλιο», όταν ένας νικητής μιας μάχης ειρωνεύεται τον ηττημένο.

Ο θάνατος του Τάλω προήλθε από τους Αργοναύτες που γύριζαν από την Κολχίδα. Θέλοντας να αποβιβαστούν οι Αργοναύτες στο νησί αντιμετώπισαν τον γίγαντα που τους κρατούσε σε απόσταση. Τότε η Μήδεια, που ταξίδευε μαζί τους, μάγεψε με τα λόγια της τον Τάλω, υποσχόμενή του αθανασία. Έτσι μπόρεσε ο Ιάσωνας να του αφαιρέσει το καρφί στη φτέρνα του που έκλεινε τη μια και μοναδική φλέβα. Από τη φλέβα αυτή έρεε αντί για αίμα, λιωμένο μέταλλο που ονομάζοταν ιχώρ. Άλλη μια αδύναμη εκδοχή αναφέρει ότι τον σκότωσε ο πατέρας του Φιλοκτήτη, Ποίας, χτυπώντας τον με βέλος στο ίδιο μοναδικό αδύνατο σημείο του.

Το χάλκινο ρομπότ συμβολίζει, αφενός την μεγάλη τεχνολογική εξέλιξη της μινωικής μεταλλουργίας, αφού οι Μινωίτες κατάφεραν να φτιάξουν μόνοι τους ένα υπερήρωα από χαλκό. Αφετέρου, ο Τάλως απέδιδε δικαιοσύνη, γεγονός που δείχνει τη μεγάλη σημασία που έδιναν οι Μινωίτες στο θεσμό αυτό.

Πηγή: ⭐ Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης⛵⭐ – Τάλως: ο ακοίμηστος φρουρός της Κρήτης cretanbeaches.com
https://www.cretanbeaches.com/el/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82/%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1/%CF%84%CE%AC%CE%BB%CF%89%CF%82-%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CF%82