ΔΥΣΛΕΞΙΑ

Ορισμός της Δυσλεξίας

Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για τη διατύπωση ενός ενιαίου ορισμού για την έννοια της δυσλεξίας. Όμως η συγκρότηση ενός κοινά αποδεκτού ορισμού, είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Μέσα από τη μελέτη της βιβλιογραφίας ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια σειρά ορισμών και εννοιολογικών διαφορών που αφορούν τους όρους του φαινομένου. Οι πρώτες προσπάθειες διατύπωσης ενός ορισμού έγιναν από επιστήμονες του ιατρικού χώρου. Αργότερα ήρθαν ορισμοί από ψυχολόγους και παιδαγωγούς. Συνήθως αυτές οι ειδικότητες διαφωνούν και έχουν φτάσει αρκετές φορές σε αντιπαραθέσεις. Τα τελευταία χρόνια μελέτες και έρευνες, ψυχολόγων και παιδαγωγών, που έγιναν σε παιδιά με δυσλεξία έδωσαν άλλη διάσταση στην έννοιά της.

Η Βρετανική Εταιρία Δυσλεξίας (British Dyslexia Association) έδωσε το 1989 τον παρακάτω ορισμό:

«Δυσλεξία είναι μία ειδική μαθησιακή δυσκολία, ιδιοσυστατικής προέλευσης, που επηρεάζει έναν ή περισσότερους από τους τομείς της ανάγνωσης, της ορθογραφίας και της γραπτής γλώσσας, και που μπορεί να συνοδεύεται επίσης και με δυσκολία στο χειρισμό αριθμών. Ιδιαίτερα σχετίζεται με τον έλεγχο του γραπτού λόγου (αλφάβητο, αριθμητική και μουσικά σημεία), παρόλο που σε ορισμένες περιπτώσεις επηρεάζει, σε κάποιο βαθμό, τον προφορικό λόγο.» (Αναστασίου, 1998)

Το 1997 η ίδια εταιρία έδωσε έναν πιο αναλυτικό ορισμό της δυσλεξίας που αναφέρει:

«Δυσλεξία είναι μια σύνθετη νευρολογική κατάσταση που έχει ιδιοσυστατική προέλευση. Τα συμπτώματα μπορεί να επηρεάζουν πολλούς τομείς της μάθησης και της δραστηριότητας, και μπορεί να περιγραφεί ως ειδική δυσκολία στην ανάγνωση, την ορθογραφία και τη γραπτή γλώσσα. Ένας ή περισσότεροι από τους τομείς αυτούς μπορεί να επηρεάζονται. Ο χειρισμός των αριθμών και των μουσικών σημείων, οι κινητικές λειτουργίες και οι οργανωτικές δεξιότητες μπορεί ακόμα να εμπλέκονται. Ωστόσο, σχετίζεται ιδιαίτερα με τον έλεγχο του γραπτού λόγου, αν και ο προφορικός λόγος επηρεάζεται σε κάποιο βαθμό.» (Αναστασίου, 1998)

Σχολιάζοντας τον παραπάνω ορισμό διαπιστώνουμε ότι η δυσλεξία είναι μια νευρολογική κατάσταση που επηρεάζει πολλούς τομείς της μάθησης. Σχετίζεται κυρίως με το γραπτό λόγο, αν και μπορούμε να εντοπίσουμε δυσκολίες και στον προφορικό, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να συνυπάρχει και έλλειμμα στην μαθηματική ικανότητα, στις κινητικές λειτουργίες και στις οργανωτικές δεξιότητες του ατόμου. Τέλος τον όρο ιδιοσυστατική προέλευση τον χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε τα χαρακτηριστικά που αναπτύχθηκαν από την αλληλεπίδραση κληρονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

 

Αφήστε μια απάντηση