κάλαντα
Χριστός ’γεννέθεν χαρά σον κόσμον
Χα! Καλή ώρα, καλή σου ημέρα
Χα! Καλόν παιδίν οψέ ’γεννέθεν
Οψέ ’γεννέθεν κι ουρανοστάθεν
Τον εγέννεσεν η Παναΐα,
τον ενέστεσεν αειπάρθενος
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
κι εκατήβεν σο σταυροδρόμι
Σταυροδρόμι και μυροδρόμι
Έρπαξαν Ατόν οι χ̌ίλ’ Εβραίοι
Χ̌ίλ’ Εβραίοι και μυρ’ Εβραίοι
Χ̌ίλ’ Εβραίοι και μυρ’ Εβραίοι
Ας σ’ ακρεντικά κι ας σην καρδίαν,
Αίμαν έσταξεν χολήν ’κ’ εφάνθεν
Ούμπαν έσταξεν και μύρος έτον
Μύρος έτον και μυρωδία
Εμυρίστεν ατο ο κόσμος όλεν
Για μυρίστ’ α̤το και συ αφέντα
Συ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα
Έρθαν τη Χριστού τα παλληκάρι͜α
και θημίζ’νε τον νοικοκύρην
Νοικοκύρην και βασιλέαν
Δέβα σο ταρέζ’ κι έλα σην πόρταν
Δος μας ούβας και λεφτοκάρυ͜α
Κι αν ανοί͜εις μας χαράν σην πόρτα σ’
