Αρχεία για 'εκπαίδευση' Κατηγορία

Απρ 12 2011

H πρώτη επανδρωμένη πτήση στο φεγγάρι

Η διάρκειας 108 λεπτών πρώτη πτήση του ανθρώπου στο διάστηµα, ακριβώς πριν από 50 χρόνια, άνοιξε νέους ορίζοντες για την ανθρωπότητα και µετέτρεψε εν µία νυκτί το γιο ενός αγρότη, τον Γιούρι Γκαγκάριν, σε έναν από τους ήρωες του 20ού αιώνα. «Για µένα όλη η ζωή ήταν µια τέλεια στιγµή» έλεγε αρκετό καιρό µετά ο Γκαγκάριν, ο οποίος εκτοξεύθηκε µε το διαστηµόπλοιο Vostok από το κοσµοδρόµιο του Μπαϊκονούρ στις 12 Απριλίου 1961. Συνεχίστε να διαβάζετε »

22 Σχόλια

Μαρ 31 2011

Είναι όμορφο να είσαι διαφορετικός/ή

Συντάκτης: κάτω από βίντεο,εκπαίδευση

22 Σχόλια

Μαρ 21 2011

Οδυσσέας Ελύτης

Από το ιστολόγιο Αρισμαρί της Ευαγγελίας Στάμου

22 Σχόλια

Μαρ 21 2011

Ανοιξιάτικη ισημερία

qwi.ki/e7zh9k

22 Σχόλια

Μαρ 20 2011

Κούκλες, κουκλοθέατρο, εκπαίδευση

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση,Νέα,τέχνη

Μια ξεχωριστή εκδήλωση/ημερίδα την ημέρα που ορίστηκε ως  παγκόσμια μέρα ποίησης.  Αυτή η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στις κούκλες και το κουκλοθέατρο.

Την διοργανώνουν το Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Δημήτρης Γληνός» σε συνεργασία με το Διεθνές φεστιβάλ Κουκλοθεατρου & Παντομίμας Κιλκίς ,στις 6:00 μ.μ., στο 10 όροφο του Πύργου της Παιδαγωγικής Σχολής  του ΑΠΘ.

22 Σχόλια

Φεβ 01 2011

Art project από την Google

To Art Project είναι ένα νέο εργαλείο που ανακοινώνει σήμερα η Google και φέρνει στ ακροδάκτυλά μας -στην κυριολεξία-  περισσότερα από 1.000 έργα τέχνης και με εξαιρετική ανάλυση …..

Στα πλαίσια της προσπάθειας να γίνουν ευρέως προσβάσιμα τα έργα των μουσείων  και με τη συνδρομή της υπάρχουσας  τεχνολογίας ( Picasa και  App Engine), και τη δημιουργία νέας – ώστε η  Street View να εισχωρήσει στο εσωτερικό των μουσείων- ανέβηκε στα «σύννεφα»  το 20% του όλου έργου ,το οποίο βρίσκεται στο σύνδεσμο : www.googleartproject.com.

Πρόκειται για μια συλλογή εικόνων  υψηλής ανάλυσης διάσημων έργων τέχνης και για πάνω από 1.000 εικόνες , περισσότερων από 400 καλλιτεχνών σε ένα κλικ. Με την τεχνολογία  Street View μπορεί κανείς να περιηγηθεί στα πιο ξακουστά μουσεία του κόσμου :  το Metropolitan Museum of Art και το  MoMA (Μοντέρνας Τέχνης)  στη  Νέα Υόρκη, το State Hermitage Museum  στην Αγία Πετρούπολη, την  Tate Britain και τη  National Gallery στο Λονδίνο, το  Museo Reina Sofia στη  Madrid, την  Uffizi Gallery στη Φλωρεντία and το Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ.

Πέρα από τις 1.000 και παραπάνω φωτογραφίες το καθένα από τα 17 μουσεία διάλεξε και ένα έργο τέχνης για να φωτογραφηθεί  με την  απίστευτη ανάλυση των 7 δισεκατομμυρίων πίξελ – 1.000 φορές πιο λεπτομερής ανάλυση από αυτή της κοινής φωτογραφικής μηχανής, αλλά και με την τεχνολογία  “microscope view” . Έτσι με τη βοήθεια του Ρicasa έχουμε στη διάθεσή μας εικόνες απίστευτα υψηλής ανάλυσης!  Κάνοντας ζουμ μπορούμε να διαβάσουμε ακόμη και τα γράμματα στον πίνακα του  Hans Holbein the Younger’s “The Merchant Georg Gisze.”

Με το εργαλείο  “trolley”  η ομάδα  Street view φωτογράφησε εικόνες του εσωτερικού των μουσείων σε 360 μοίρες. Συνδέθηκαν μεταξύ τους και τοποθετήθηκαν έτσι ώστε οι πλοηγούμενοι να μετακινούνται ομαλά  μέσα στις 385 αίθουσες των μουσείων. Σ αυτό το «Μάτριξ» μουσειακό κόσμο μπορούμε ακόμα και να μεταφερόμαστε από αίθουσα σε αίθουσα και να «βουτάμε»  στους πίνακες καθώς ένα αναδυόμενο παράθυρο μας δίνει πληροφορίες για τον καλλιτέχνη και τη δουλειά του, άλλα έργα του αλλά μας παραπέμπει και σε σχετικά βίντεο στο you tube.

(MoMA,Nέα Υόρκη)

Υπάρχει το εργαλείο  “Create an Artwork Collection”  με τη βοήθεια του οποίου αποθηκεύονται  ακόμα και τμήματα  από κάποιο έργο που επιλέγει ο χρήστης και δημιουργεί την προσωπική του συλλογή, στην οποία μπορούν να προστεθούν και σχόλια και να διαμοιραστεί οπουδήποτε (φίλοι,οικογένεια, διαδίκτυο) με τη χρήση του «κόφτη» μεγάλων συνδέσμων goo.gl URL shortener.

Όπως αυτή η προσωπική συλλογή: http://goo.gl/oreTf

22 Σχόλια

Ιαν 02 2011

«Κανείς δεν ζει σε μια κοινωνία που δεν την καταλαβαίνει»

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση,Νέα

«Κανείς δεν μπορεί να ανεχτεί για πολύ καιρό να ζει σε μια κοινωνία που δεν την καταλαβαίνει και δεν μπορεί να κάνει τίποτε γι’ αυτήν. Μια κοινωνία, ενδεχομένως, άνετη, στην οποία όμως δεν μπορεί να ζήσει».

Με τη φράση αυτή, ο φιλόσοφος Μαρσέλ Γκοσέ κλείνει τη συνέντευξή του που έδωσε πριν από μερικές εβδομάδες στο περιοδικό «Λε Πουάν», με θέμα την Παιδεία. Η φράση αυτή, όμως, φαίνεται να «καθρεφτίζει» τις σκέψεις και τα συναισθήματα των νέων, που έχουν ξεσηκωθεί το τελευταίο διάστημα στον τόπο μας και διαδηλώνουν στους δρόμους πολλών πόλεων…

Και το σχολείο είναι η πρώτη μικρή κοινωνία στην οποία το παιδί καλείται να ζήσει και να διαχειριστεί τα όποια προβλήματα παρουσιάζονται σε αυτήν.

Κατά τον Γκοσέ, το σχολείο είναι «το εργαστήριο της κοινωνικής ουτοπίας, στο οποίο, όμως, με έναν μη συνειδητό και συλλογικό τρόπο, δεν παρέχουμε τα μέσα για να λειτουργήσει ως θεσμός. Υπονομεύουμε τις συνθήκες για να εκπαιδεύει». Ο ίδιος μιλά για τον όρο «libido sciendi», δηλαδή τη «χαρά τής γνώσης» που χαρακτήριζε άλλοτε τους νέους, οι οποίοι ήθελαν να ανατρέψουν το παραδοσιακό σχολείο με τις πεπαλαιωμένες ιδέες:

«Εχουμε πάψει να πιστεύουμε στον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της γνώσης. Από τον 15ο αιώνα, ο νέος ανθρωπισμός θεμελιώθηκε στην ιδέα πως η αξία του ανθρώπου κατοχυρώνεται μέσα από τη γνώση. Για να γίνεις ένα ολοκληρωμένο άτομο, να έχεις πρόσβαση στη σοφία και στην οργανωμένη χρήση της σκέψης σου, χρειάζεσαι καλλιέργεια, όχι όμως μόνο με τη συσσώρευση γνώσεων, αλλά και με την κατάκτηση της έννοιας τού πολίτη. Οι ουμανιστές αποδίδουν πολύ μεγάλη σημασία στους τρόπους, στα ήθη. Ομως, διαπιστώνουμε τον κλινικό «θάνατο» της δυτικής παράδοσης, που κατέρρευσε από τα χτυπήματα του ατομικισμού, με τη νέα αποδοχή αυτού του όρου: δηλαδή, την πίστη ότι σε εμάς τους ανθρώπους, με τη γέννησή μας, δίνεται αυτόματα και η έννοια τού ανθρωπισμού και πιστεύουμε πως δεν χρειάζεται να την κατακτήσουμε. Γεννιόμαστε άτομα – η γνώση μάς εμπλουτίζει, αλλά δεν αλλάζει τίποτε από τον ανθρωπισμό μας.

Ενα δεύτερο φαινόμενο είναι αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία και στην εικόνα που έχει για τη γνώση: βρισκόμαστε κάτω από την επίδραση μιας απογοήτευσης για την επιστήμη. Είναι το τέλος του μεγάλου επαναστατικού ονείρου, σύμφωνα με το οποίο ο άνθρωπος έχει τον έλεγχο της μοίρας του. Η επιστήμη μάς επέτρεπε να πάρουμε στα χέρια μας αυτό που μας είχε ξεφύγει έως τότε, για να φτιάξουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Η επιστήμη παραμένει χρήσιμη, αλλά δεν μας υπόσχεται πλέον αυτή τη διαύγεια με την οποία απέσπασε το μονοπώλιο της Εκκλησίας. Ηταν χειραφετική, αλλά δεν είναι πια. Σήμερα, όχι μόνον είναι ενοχλητική, αλλά και επικίνδυνη: όλοι αυτοί, με τις οργανώσεις τους για τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα και τα πυρηνικά εργοστάσια, δεν μας υπόσχονται παρά μόνον απογοητευτικές ημέρες.

Το τρίτο φαινόμενο -ακόμη πιο μυστηριώδες, αλλά αποφασιστικό για τα παιδιά- είναι η εξέλιξη του καθεστώτος της γνώσης. Ο,τι ήταν απολύτως εσωτερικό, πέρασε προς τα έξω. Το να έχεις γνώσεις σήμαινε να αποκτήσεις κάποια προσόντα, οργανώνοντας συγχρόνως το πνεύμα σου. Ο σοφός διέθετε ένα εσωτερικευμένο κεφάλαιο που τον καθιστούσε ξεχωριστό. «Μυαλωμένο άνθρωπο», τον λέγαμε παλιά. Σήμερα, λέμε πως έχει χάσει το μυαλό του. Οι νέες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών δείχνουν πως η γνώση συνδέεται με ένα τεχνολογικό περιβάλλον, από το οποίο πρέπει μόνο να γνωρίζουμε την είσοδο και τις οδηγίες χρήσης. Το παιδί δεν ενδιαφέρεται να καταλάβει τις λειτουργίες που μια μηχανή εκτελεί πολύ καλά. Αυτή η εξωτερίκευση της γνώσης άλλαξε την επιθυμία για γνώση του παιδιού. Εξ ου και η αμφισημία του Ιντερνετ: οι γονείς δεν καταλαβαίνουν γιατί τα παιδιά τους περνούν ώρες μπροστά στον υπολογιστή, χωρίς να μαθαίνουν τίποτε. Η απάντηση είναι απλή: γιατί δεν ψάχνουν να βρουν γνώσεις».

Τι είδους ανθρώπους, όμως, διαμορφώνει μια κοινωνία που αντιμετωπίζει τη γνώση με αυτόν τον τρόπο; Μήπως βαρβάρους;

«Ο όρος «βάρβαρος» έχει κάτι το παραπλανητικό, γιατί αναφέρεται σε ένα άγριο παρελθόν που δεν έχει καμία σχέση με όσα συμβαίνουν σήμερα. Εχουμε να κάνουμε όμως με ανθρώπους που έχουν περάσει δεκαπέντε και είκοσι χρόνια σε εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αυτό αφήνει ίχνη, παρ’ όλο που δεν είναι αυτά που θα επιθυμούσαμε. Εχουν διδαχτεί τις κοινωνικές αξίες, όχι αναγκαστικά από το σχολείο ή την οικογένεια, αλλά από φίλους, αυτό που οι κοινωνιολόγοι ονομάζουν με στόμφο «ομάδες ομοίων». Η παρέα είναι ένας ουσιαστικός εκπαιδευτικός θεσμός. Οπως και να έχει, για να ξέρει κανείς, παραδείγματος χάριν, πως η Adidas είναι καλύτερη μάρκα από τη Nike, πρέπει να διαθέτει έναν εκλεπτυσμένο πολιτισμικό κώδικα. Οπως λένε οι παιδαγωγοί: «Γνωρίζουν άλλα πράγματα». Δεν είναι βάρβαροι. Ολα αυτά σκιαγραφούν μια ανείπωτη εικόνα μιας κοινωνίας γνώσης, που δεν αγαπά τη γνώση. Δεν πρέπει να συγχέουμε: το σχολείο είναι σοβαρή υπόθεση – το κοινωνικό μέλλον των ατόμων, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά, εκεί αποφασίζεται. Αλλά αυτή η κοινωνία της γνώσης είναι μια κοινωνία εντελώς ανίκανη να καταλάβει τον ίδιο της τον εαυτό, και τα άτομα βρίσκονται σε μεγάλη δυσκολία να τοποθετηθούν στον κόσμο όπου βρίσκονται.

Το σχολείο -και για αυτόν ακριβώς τον λόγο είχε πάρει τόση αξία από την κοινωνία- ήταν ο τόπος όπου μαθαίναμε να ζούμε ως κοινότητα με έναν λογικό τρόπο -με άλλα λόγια, μαθαίναμε να αντιδρούμε στις δυσκολίες, αλλά με την προοπτική ότι όλα όσα θα μάθουμε θα μπορούν να γίνουν κατανοητά με τη λογική. Μαθαίναμε να διαχειριζόμαστε διανοητικά τα πράγματα, ώστε να συμμετάσχουμε συνειδητά σε μια συλλογική ζωή. Ωστόσο, σήμερα, στόχος δεν είναι να ζήσουμε ενταγμένοι σε μια κοινωνία, αλλά να είμαστε ο εαυτός μας. Βεβαίως, στο σχολείο μαθαίνουμε τους κανόνες της κοινωνικής ζωής. Ωστόσο, αν εν τω μεταξύ θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε στην πράξη το σχολείο, πρέπει να αρχίσουμε από την αυλή του, όπου τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τη βία και την αλητεία. Ομως, πάνω από όλα, στο σχολείο θα πρέπει να καλλιεργήσουμε τις ξεχωριστές ικανότητες κάθε παιδιού. Η οικειοποίηση του συλλογικού έπαψε να είναι ο ορίζοντας του σχολείου».

Θα πρέπει να αποχαιρετήσουμε τις ιδέες του Διαφωτισμού;

«Βρισκόμαστε απέναντι σε νέα προβλήματα, τα οποία όμως μπορούν να αντιμετωπιστούν, τα οποία πρέπει να κατανοήσουμε πέρα από την όποια νοσταλγία. Ας σταματήσουμε να ζητούμε από το σχολείο να λύσει με παιδαγωγικά μέσα, προβλήματα που το ξεπερνούν. Για αρχή, μπορούμε να αποδεχτούμε πως ο ανθρωπισμός μας δεν μας παρέχεται αυτόματα· πρέπει να τον δημιουργήσουμε εμείς. Στη συνέχεια, ας γνωρίζουμε πως πρέπει να ξανασκεφτούμε από την αρχή σε τι χρησιμεύει η γνώση για τον εξανθρωπισμό. Τέλος, ας γνωρίζουμε πως δεν θα υπακούσουμε ποτέ πια στην παράδοση. Μόνον όταν δεν ξέρουμε από ποια Ιστορία προερχόμαστε, δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Είναι η αρχή του τεράστιου προβλήματος της ταυτότητας, που αντιμετωπίζουν οι νέοι σήμερα. Για τους περισσότερους από αυτούς, ό,τι έχει συμβεί πριν από το 1950 είναι μια τεράστια «μαύρη τρύπα» με δεινόσαυρους, ναζιστές και άντρες που έδερναν τις γυναίκες τους. Πρέπει να ανταποκριθούμε σε αυτήν την ανάγκη εγγραφής στην Ιστορία». ****

Της ΒΙΚΗΣ ΤΣΙΩΡΟΥ, Ελευθεροτυπία

*** για να συμπληρώσω με όσα αναφέρονται και  να παραπέμψω  στην ανάρτηση της Terra Computerata

«Το μάθημα της Ιστορίας είναι ίσως το σπουδαιότερο από τα σχολικά μαθήματα. Η ιστορική γνώση φέρνει την ιστορική μνήμη, και η ιστορική μνήμη είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη εθνικής συνείδησης, κοινωνικής ταυτότητας και πολιτικής ενεργοποίησης των μαθητών.»

22 Σχόλια

Δεκ 30 2010

Ασφάλεια και διαδίκτυο , μέρος 2ον

Το δεύτερο μέρος από τα δύο βίντεο σχετικά με την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο στο οποίο παρέχονται  πρακτικές συμβουλές για γονείς και παιδιά και αφορούν την ασφάλεια του υπολογιστή από κακόβουλα προγράμματα και ηλεκτρονικά μηνύματα

Από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.

22 Σχόλια

Δεκ 30 2010

Aσφάλεια στο διαδίκτυο

Το πρώτο μέρος από τα δύο βίντεο σχετικά με την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο. Παρέχει  πρακτικές συμβουλές για γονείς και παιδιά που αφορούν την προστασία προσωπικών δεδομένων και την ασφαλή πλοήγηση των μικρότερων.

Από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.

22 Σχόλια

Δεκ 20 2010

Υπάρχει ελπίδα

15χρονος Άγγλος μαθητής για τα πρόσφατα βίαια επεισόδια κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των φοιτητών στην Αγγλία.

Τα νέα από την πρώτη μη πολιτικοποιημένη γενιά , που οι μεγάλοι νόμιζαν ότι νοιάζεται μόνο για το προφίλ της στο φατσοβιβλίο ,τις τηλεοπτικές οθόνες και το x factor …………… που αδιαφορεί  και είναι διατεθημένη να δεχτεί ό,τι της σερβίρουν…….. Μακάρι να μη χάσει ποτέ τη φλόγα της αντίστασης , καθώς θα μεγαλώνει….

22 Σχόλια

« Προηγ - Επόμενα »