Αρχεία για 'εκπαίδευση' Κατηγορία

Νοέ 17 2011

Η σιωπή του ποιητή

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση,Ιστορία

Ὁ Γιῶργος Σεφέρης στὰ πρῶτα χρόνια τῆς δικτατορίας εἶχε ἐπιλέξει τὴ σιωπὴ καὶ τὴν ἄρνηση νὰ δημοσιεύσει δουλειά του στὴν Ἑλλάδα. Στὶς 28 Μαρτίου τοῦ 1969, δυὸ χρόνια πρὶν τὸ θάνατό του, ἀποφασίζει νὰ μιλήσει γιὰ πρώτη φορὰ δημόσια καὶ νὰ καταγγείλει τὴ Δικτατορία. Ἡ δήλωσή του στὸ BBC ἔκανε τεράστια αἴσθηση στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ καὶ ἔδωσε δύναμη καὶ ἐλπίδα στὸ ἀντιδικτατορικὸ κίνημα.

«Πάει καιρὸς ποὺ πῆρα τὴν ἀπόφαση νὰ κρατηθῶ ἔξω ἀπὸ τὰ πολιτικὰ τοῦ τόπου. Προσπάθησα ἄλλοτε νὰ τὸ ἐξηγήσω. Αὐτὸ δὲ σημαίνει διόλου πὼς μοῦ εἶναι ἀδιάφορη ἡ πολιτικὴ ζωή μας. Ἔτσι, ἀπὸ τὰ χρόνια ἐκεῖνα, ὡς τώρα τελευταῖα, ἔπαψα κατὰ κανόνα νὰ ἀγγίζω τέτοια θέματα· ἐξάλλου τὰ ὅσα δημοσίεψα ὡς τὶς ἀρχὲς τοῦ 1967 καὶ ἡ κατοπινὴ στάση μου – δὲν ἔχω δημοσιέψει τίποτα στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τότε ποὺ φιμώθηκε ἡ ἐλευθερία – ἔδειχναν, μοῦ φαίνεται, ἀρκετὰ καθαρὰ τὴ σκέψη μου.

Μολαταῦτα, μῆνες τώρα, αἰσθάνομαι μέσα μου καὶ γύρω μου, ὁλοένα πιὸ ἐπιτακτικά, τὸ χρέος νὰ πῶ ἕνα λόγο γιὰ τὴ σημερινὴ κατάστασή μας. Μὲ ὅλη τὴ δυνατὴ συντομία, νὰ τί θὰ ἔλεγα:

Κλείνουν δυὸ χρόνια ποὺ μᾶς ἔχει ἐπιβληθεῖ ἕνα καθεστὼς ὁλωσδιόλου ἀντίθετο μὲ τὰ ἰδεώδη γιὰ τὰ ὁποῖα πολέμησε ὁ κόσμος μας καὶ τόσο περίλαμπρα ὁ λαός μας στὸν τελευταῖο παγκόσμιο πόλεμο. Εἶναι μία κατάσταση ὑποχρεωτικῆς νάρκης, ὅπου ὅσες πνευματικὲς ἀξίες κατορθώσαμε νὰ κρατήσουμε ζωντανές, μὲ πόνους καὶ μὲ κόπους, πᾶνε κι αὐτὲς νὰ καταποντιστοῦν μέσα στὰ ἑλώδη στεκούμενα νερά. Δὲ θὰ μοῦ ἦταν δύσκολο νὰ καταλάβω πῶς τέτοιες ζημιὲς δὲ λογαριάζουν πάρα πολὺ γιὰ ὁρισμένους ἀνθρώπους.

Δυστυχῶς δὲν πρόκειται μόνον γι᾿ αὐτὸ τὸν κίνδυνο. Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος. Τὸ δράμα αὐτοῦ τοῦ τέλους μᾶς βασανίζει, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, ὅπως στοὺς παμπάλαιους χοροὺς τοῦ Αἰσχύλου. Ὅσο μένει ἡ ἀνωμαλία, τόσο προχωρεῖ τὸ κακό.

Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος χωρὶς κανένα ἀπολύτως πολιτικὸ δεσμὸ καί, μπορῶ νὰ τὸ πῶ, μιλῶ χωρὶς φόβο καὶ χωρὶς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τὸν γκρεμὸ ὅπου μᾶς ὁδηγεῖ ἡ καταπίεση ποὺ κάλυψε τὸν τόπο. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή.

Τώρα ξαναγυρίζω στὴ σιωπή μου. Παρακαλῶ τὸ Θεὸ νὰ μὴ μὲ φέρει ἄλλη φορὰ σὲ παρόμοια ἀνάγκη νὰ ξαναμιλήσω».

Η δήλωση του Γ. Σεφέρη

22 Σχόλια

Νοέ 01 2011

Όνειρα υπό κατάληψη

Συντάκτης: κάτω από βίντεο,εκπαίδευση

Μια ταινία της κινηματογραφικής ομάδας του 2ου Λυκείου Πρέβεζας. Στη ταινία προβάλλεται η υπερβολική πίεση που δέχονται οι έφηβοι στη σύγχρονη εποχή με αποτέλεσμα να μη τους δίνονται τα περιθώρια να ακολουθήσουν τους δικούς τους στόχους αλλά και να ψάχνουν λάθος τρόπους να ξεσπάσουν οι οποίοι έχουν συχνά αρνητικές επιπτώσεις.

Σενάριο, Σκηνοθεσία, Επεξεργασία : Λουκάς Λελόβας

Βοηθός σεναριογράφου : Ηλίας Κίστης

Βοηθός σκηνοθέτη : Δήμητρα Χριστοφορίδη

22 Σχόλια

Οκτ 31 2011

Tο χρώμα των ματιών

Συντάκτης: κάτω από βίντεο,εκπαίδευση

‎» Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων.»


Jane Elliott (  1933, Riceville, Iowa)

22 Σχόλια

Οκτ 15 2011

H μαγεία του να είσαι διαφορετικός

Συντάκτης: κάτω από βίντεο,εκπαίδευση

Αγκαλιές από μια «βαριά» και συννεφιασμένη πόλη…..

22 Σχόλια

Σεπ 17 2011

Μικρόπολις

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση,Νέα

Έπεσα πάνω του , μου τράβηξε την προσοχή και  το «ξεφύλλισα» : «Ενήλικες που δεν συνοδεύουν παιδιά δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στην Μικρόπολις.» Αυτό μάλιστα , ένας χώρος που απαγορεύεται η είσοδος αν δεν σε ακολουθεί ένα  παιδί  ! Για να υπάρξει χώρος  για περισσότερα παιδιά και όχι για ενηλίκους που απλά περιφέρονται. Τι είναι όμως  η Μικρόπολις; Ό,τι λεέι η λέξη  και μάλιστα έχει «γειτονιές  σχεδιασμένες για την εκπαίδευση των αυριανών ενεργών πολιτών, αλλά και για γονείς που θέλουν να γίνουν για λίγο παιδιά, όπου  η μουσική και το θέατρο συναντούν την υγιεινή διατροφή, το διαδίκτυο τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια, η περιβαλλοντική διαχείριση του σπιτιού,   τα ελληνικά αρωματικά φυτά, ο χορός, το παιχνίδι του θησαυρού και ο αθλητισμός, τα δάση και σπάνια άγρια ζώα!

Σε μια από τις γειτονιές  της   εκπαιδευτικής συνάντησης «Μικρόπολις» συμμετέχει και η Εκπαιδευτική Τηλεόραση με στόχο να γνωρίσουν οι μαθητές τα διαδραστικά περιβάλλοντα της i-create και να  συμμετέχουν ενεργά δημιουργώντας το δικό τους περιεχόμενο.  Τα τρία εργαστήρια της Εκπαιδευτικής τηλεόρασης στη γειτονιά της τεχνολογίας (2 στον χάρτη) στο «Μικρόπολις» είναι:

  • Ένα παιχνίδι είναι, όχι πόλεμος
  • Ένα γράμμα, μια ιστορία
  • Ασφάλεια στο δια…προσωπικό δίκτυο

via  i-createμικρόπολις

22 Σχόλια

Σεπ 11 2011

για την 1η της φετινής σχολικής χρονιάς

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση

«Pass the parcel. Take it, feel it, and pass it on. Not for me, not for you. But for someone, somewhere. One day. Pass it on boys. That’s the game I want you to learn. Pass it on’.

Συνοψίζει όλoυς τους λόγους που θα ακουστούν αύριο  και τα μηνύματα που θα σταλούν για να διαβαστούν. Το συνάντησα στην ανάρτηση του Ένα σημάδι στο διάστημα και πήρα βαθιά ανάσα. «Εχω ένα βάρος στην ψυχή , που με πλακώνει» , που έλεγε Οφηλία στην Αμλετμηχανή του Χ.Μίλερ. Ήταν ό,τι χρειαζόταν για  να γυρίσω την πλάτη στην μόνιμη γκρίνια για όλα, στη μιζέρια του «για όσα με πληρώνουν, για τόσα θα δουλεύω», στις συναδελφικές μικρότητες και τριβές. Μέσα στη μαυρίλα που μας έβαλαν (όχι ότι προσπάθησαν σκληρά) να ζόυμε έχουμε ξεχάσει το λόγο για τον οποίο δουλεύουμε. Αναλωνόμαστε σε ένα κομμάτι της και το ουσιαστικό, το δημιουργικό το έχουμε ξεχάσει.

Είναι διαφορετική η δουλειά μας και είναι θλιβερό να μην το βλέπουμε έτσι. Απογοητευμένοι , γκρινιάρηδες και αδιάφοροι δάσκαλοι δημιουργούν απογοητευμένους, αδιάφορους και επικίνδυνους μαθητές.
Σε πείσμα όλων «παίρνουμε το κουτί» και σκεφτόμαστε «έξω από το κουτί» για να αναζητήσουμε διεξόδους απ τη μουντή πραγματικότητα και να συναντήσουμε τα προσωπάκια χαμογελώντας τους.

Όλη η ανάρτηση του  qwfwqn με ένα μεγάλο ευχαριστώ για την εικονική ηθική  υπενθύμιση !!!!

22 Σχόλια

Σεπ 10 2011

Το εγκόλπιο της ορθής γραφής

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση

Το κείμενο του Δ. Ν. Μαρωνίτη, Το Εγκόλπιο της ορθής γραφής, δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο το 1998.

Μεταξύ άλλων που πρέπει να ξαναδιαβάσουμε βρήκα και αυτά:

Όταν το πολύ προσδιορίζει επίθετο και όχι ουσιαστικό, είναι άκλιτο επίρρημα και γράφεται πάντοτε με ένα λάμδα και ύψιλον. Γράφουμε:

πολύ καλός καιρός· πολύ περισσότεροι άνθρωποι (όχι: πολλοί περισσότεροι άνθρωποι)· πολύ περισσότερα χρήματα (όχι: πολλά περισσότερα χρήματα)· πολύ μεγαλύτερη αύξηση (όχι: πολλή μεγαλύτερη αύξηση).

ΠΡΟΣΟΧΗ: Όταν το πολύς, πολλή, πολύ προσδιορίζει ουσιαστικό, είναι πάντοτε επίθετο και παρακολουθεί το γένος, την πτώση και τον αριθμό του ουσιαστικού. Γράφουμε:

με πολλή αγάπη (όχι: με πολύ αγάπη)· με πολύν θαυμασμό (όχι: με πολύ θαυμασμό).

via translatum.gr

22 Σχόλια

Αυγ 10 2011

Παίζουμε Οικολογικά — Ζούμε Λογικά — Ενεργούμε Ομαδικά

77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας, συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας του «εναλλακτικού» video «Παίζουμε Οικολογικά — Ζούμε Λογικά — Ενεργούμε Ομαδικά»!

22 Σχόλια

Ιούν 26 2011

Η φωνή της πέτρας

Τ’ αγάλματά ειναι στο μουσείο.
-Όχι, σε κυνηγούν, πώς δεν το βλέπεις; θέλω να πω με τα σπασμένα μέλη τους, με την αλλοτινή μορφή τους που δε γνώρισες κι όμως την ξέρεις.
Όπως όταν στα τελευταία της νιότης σου αγαπήσεις γυναίκα που έμεινε όμορφη, κι όλο φοβάσαι, καθώς την κράτησες γυμνή το μεσημέρι, τη μνήμη που ξυπνά στην αγκαλιά σου· φοβάσαι το φιλί μη σε προδώσει σ’ άλλα κρεβάτια περασμένα τώρα που ωστόσο θα μπορούσαν να στοιχειώσουν τόσο εύκολα τόσο εύκολα και ν’ αναστήσουν είδωλα στον καθρέφτη, σώματα που ήταν μια φορά· την ηδονή τους. Όπως όταν γυρίζεις απ’ τα ξένα και τύχει ν’ ανοίξεις παλιά κασέλα κλειδωμένη από καιρό και βρεις κουρέλια από τα ρούχα που φορούσες σε όμορφες ώρες, σε γιορτές με φώτα πολύχρωμα, καθρεφτισμένα, που όλο χαμηλώνουν και μένει μόνο το άρωμα της απουσίας μιας νέας μορφής. Αλήθεια, τα συντρίμμια δεν είναι εκείνα· εσύ ‘σαι το ρημάδι· σε κυνηγούν με μια παράξενη παρθενιά στο σπίτι στο γραφείο στις δεξιώσεις των μεγιστάνων, στον ανομολόγητο φόβο του ύπνου· μιλούν για περιστατικά που θα ήθελες να μην υπάρχουν ή να γινόντουσαν χρόνια μετά το θάνατό σου, κι αυτό είναι δύσκολο γιατί…
-Τ’ αγάλματα είναι στο μουσείο. Καληνύχτα.
-…γιατί τ’ αγάλματα δεν είναι πια συντρίμμια, είμαστε εμείς. Τ’ αγάλματα λυγίζουν αλαφριά… καληνύχτα.»

Γιώργος Σεφέρης, Κίχλη, Ο ηδονικός Ελπήνωρ

22 Σχόλια

Απρ 12 2011

H πρώτη επανδρωμένη πτήση στο φεγγάρι

Η διάρκειας 108 λεπτών πρώτη πτήση του ανθρώπου στο διάστηµα, ακριβώς πριν από 50 χρόνια, άνοιξε νέους ορίζοντες για την ανθρωπότητα και µετέτρεψε εν µία νυκτί το γιο ενός αγρότη, τον Γιούρι Γκαγκάριν, σε έναν από τους ήρωες του 20ού αιώνα. «Για µένα όλη η ζωή ήταν µια τέλεια στιγµή» έλεγε αρκετό καιρό µετά ο Γκαγκάριν, ο οποίος εκτοξεύθηκε µε το διαστηµόπλοιο Vostok από το κοσµοδρόµιο του Μπαϊκονούρ στις 12 Απριλίου 1961. Συνεχίστε να διαβάζετε »

22 Σχόλια

« Προηγ - Επόμενα »