Αρχεία για 'Γενικά' Κατηγορία

Ιαν 17 2011

Η ιστορία του κόσµου σε 100 αντικείµενα

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

Την ιστορία του κόσµου µέσα από 100 αντικείµενα διηγείται στο βιβλίο του ο Νιλ ΜΑΚΓΚΡΈΓΚορ, ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου. Ο βρετανός επιστήµονας ουσιαστικά µετέφερε στο χαρτί την οµότιτλη επιτυχηµένη σειρά ραδιοφωνικών εκποµπών του – «Η Ιστορία του Κόσµου σε 100 Αντικείµενα» – στο BBC. Μια ευρηµατική διήγηση που περνά από τον Παρθενώνα, γλυπτό σε ασβεστίτη 11.000 ετών και φτάνει στον συνδετήρα και την πιστωτική κάρτα.

Ανάµεσα στα αντικείµενα συµπεριλαµβάνονται µία από τις µετόπες του Παρθενώνα που απεικονίζει πάλη Κενταύρου µε Λαπίθη, νόµισµα µε το κεφάλι του Μεγάλου Αλέξανδρου, η Στήλη της Ροζέττας, χρυσό νόµισµα του Κροίσου, ινδικό χρυσό νόµισµα του Κουµαραγκούπτα, χαβανέζικο κράνος µε φτερά, ξύλινη ασπίδα ιθαγενών της Αυστραλίας, σετ τσαγιού της βικτωριανής εποχής, τραπεζογραµµάτιο της εποχής Μινγκ, αυτόµατο ρολόι µε τη µορφή γαλέρας, µια πιστωτική κάρτα και ένας λαµπτήρας ηλιακής ενέργειας.

σΤΑ ΝΕΑ ,το υπόλοιπο άρθρο….

22 Σχόλια

Δεκ 25 2010

Καλά Χριστούγεννα

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

graphic1

22 Σχόλια

Δεκ 06 2010

Δυο χρόνια μετά 06/12/2008

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

του Αλέξη Σταμάτη *
Πέρασαν κιόλας δυο χρόνια από εκείνο το Σαββάτο της 6ης Δεκεμβρίου 2008. Η Ελλάδα (θεωρητικά) ήταν τότε μια «άλλη χώρα» (το θηρίο ψυχορραγούσε κρυφά) όταν «έσκασε» η είδηση: ένας 15χρονος, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, είχε πέσει νεκρός στην περιοχή των Εξαρχείων από τις σφαίρες του αστυνομικού Επαμεινώνδα Κορκονέα. Λίγες ώρες αργότερα, υπήρξαν πρωτόγνωρες βίαιες κοινωνικές αντιδράσεις, σε ολόκληρη τη χώρα, αντιδράσεις που έως σήμερα δεν έχει δημιουργήσει ούτε η κρίση που τάραξε συθέμελα τις ζωές όλων μας.

Εκείνος ο Δεκέμβρης γέννησε πολύ περισσότερα ερωτηματικά από απαντήσεις. Διότι απάντηση δεν ήταν μόνο τα ισόβια του δράστη. Και φυσικά απάντηση δεν είναι όσα αναμένουν ένα σημερινό 17χρονο παιδί (ηλικία στην όποια θα ήταν ο Αλέξης σήμερα), που θα βγει σταδιακά στη ζωή στην Ελλάδα του μνημονίου, της κρίσης, της ανεργίας, με προοπτική νεόπτωχου, σε μια εποχή που ο νέος είναι «περιττός», αναγκασμένος να μένει ως τα 30 του στο παιδικό του δωμάτιο… Από τότε έχει χυθεί πολύ πίξελ και τηλεοπτικό μπλα μπλα για το θέμα, μαζί με τις λέξεις-σλόγκαν -από τη νεολαγνεία ως τους μπαχαλάκηδες- που συνοδεύουν κάθε εμβληματκό συμβάν.

Για πολλά παιδιά της γενιάς του Αλέξη,- μιλάμε όσα διαμαρτυρήθηκαν για τη δολοφονία ενός παιδιού που θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από αυτούς – ήταν η πρώτη ευκαιρία να «εκφραστούν». Παιδιά χωρίς ιστορικές μνήμες, που σε είκοσι χρόνια -αν δεν γίνουν συνταρακτικά γεγονότα («γεγονότα», όχι χειρουργική αφαίμαξη της καθημερινότητας)-, θα ’χουν να θυμούνται τα «Δεκεμβριανά» και την όποια εξέλιξη της κρίσης ως τη δική τους «μεταπολίτευση».

«Ποιο είναι το αίτημα των παιδιών;» άκουγε κανείς στα τηλεοπτικά παράθυρα. Μα ακριβώς αυτό ήταν το διαφορετικό στην περίπτωση. Αίτημα, ενταγμένο στο παραδοσιακό διεκδικητικό status quo των έως τότε εξεγέρσεων, δεν υπήρχε. Και πώς να υπάρχει «οργανωμένο» αίτημα, όταν κάθε τι συλλογικό είναι κατασυκοφαντημένο, απομυθοποιημένο άδοξα από την ίδια τη γενιά που το σήκωσε παντιέρα για να οδηγήσει σταδιακά την κοινωνία σε ένα -όχι στιγμιαίο-, αλλά διαρκές μπάχαλο, το οποίο μας έφτασε ως εδώ; Πώς να υπάρχει αίτημα, όταν το συλλογικό φαντασιακό ήταν εν υπνώσει, ληθαργικό, ουσιαστικά άδειο, με τη ζωή να κινείται στους πλαστούς ρυθμούς της ψευδοευωχίας της ύστερης μεταπολίτευσης;

Φυσικά η εξεγερτική «γλώσσα» των παιδιών δεν είχε άλλη αναφορά από τη μίμηση όσων είχαν δει ή ακούσει. Δια-δηλώνοντας όμως για κάτι που τους στερήθηκε, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί τι είναι αυτό, είπε πράγματα. Άναρθρα, ανοργάνωτα, αφασικά, όπως θέλετε πείτε το. Όταν όμως ξεσπάς χωρίς να διεκδικείς το συγκεκριμένο, τότε ο λόγος της έκρηξης σου είναι ακόμη πιο βαθύς. Η απάθεια έγινε ξαφνικά απείθεια και κραυγή. Σήμερα, ο απόηχος της, αφομοιωμένος μέσα στην αναδυόμενη, νέα αφήγηση της κρίσης, έρχεται από κάπου αλλού.

Τα παιδιά της γενιάς του Αλέξη είναι το μέλλον. Από εκείνα περιμένουμε να παλέψουν αργότερα για το «συγκεκριμένο», ακόμη και μέσα σ’ αυτές τις αντίξοες συνθήκες. Από εκείνα περιμένουμε να απαγκιστρωθούν από την κουρασμένη αφήγηση των παλιών και να δημιουργήσουν τη δική τους, μέσα από πράξεις, νέες ιδέες, αμφισβήτηση, ρίσκο, δράση.

Ο επόμενος «Δεκέμβρης» ας μιλήσει με ιδέες, προτάσεις, πράξεις και όχι βία. Τον «πάτερα» τον έβρισαν, του έσπασαν το τζάμι, του έκαψαν τον κάδο. Ας μην είναι πλέον εκείνος η μόνιμη αναφορά. Είδαμε που οδήγησε αυτό την προηγουμένη ναρκισσιστική και παρελθοντολάγνα γενιά. Ας προσπαθήσουν, μαζί και χωριστά, με νέα, έξυπνα, καινοτόμα υλικά, να στήσουν το δικό τους έργο, ένα έργο που κοιτάζει μπροστά, ένα έργο που κάποτε θα ’ναι κι η αναφορά των παιδιών τους– και σίγουρα θα ’ναι πολύ πιο ουσιαστικό από το κωμικοτραγικό, κακοσκηνοθετημένο τριαντάχρονο μπουλβαράκι που τους μεγάλωσε.
*Ο Αλέξης Σταμάτης είναι συγγραφέας.

Αναδημοσίευση από το protagon.gr

22 Σχόλια

Δεκ 03 2010

experiments in color film

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

Τέσσερις πειραματικές εκδοχές με εγχρωμο φιλμ αρχίζοντας από τον Τόμας Έντισον το 1895 και τελειώνοντας με το πρώτο φιλμ Technicolor το 1935. Σύνδεσμοι για τα βίντεο εδώ : http://cultr.me/fb0OOg

Για να καλωσορίσουμε το φεστιβάλ κινηματογράφου  στη Θεσσαλονίκη

22 Σχόλια

Νοέ 14 2010

Οκ Go – Last leaf

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

22 Σχόλια

Οκτ 07 2010

ΤΑ 13 ΡΟΛΟΓΙΑ του Τζέημς Θέρμπερ, στη Θεσσαλονίκη

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

Το μαγικό παραμύθι «Τα 13 Ρολόγια» του βραβευμένου Αμερικανού συγγραφέα Τζέημς Θέρμπερ ζωντανεύει στη μουσικοθεατρική παράσταση της Ούγκα Κλάρα. Νέες σκηνικές συνθέσεις και παραλλαγές γνωστών τραγουδιών από το διεθνές ρεπερτόριο ξετυλίγουν μια απίθανη περιπέτεια στον κόσμο των κάστρων, των δράκων και των ξωτικών δημιουργώντας επί σκηνής τα δεκάδες πρόσωπα ενός παραμυθένιου άθλου σε μια παράσταση γεμάτη χιούμορ και ανατροπές.

Ένας παγερός και κακότροπος Δούκας που έχει σκοτώσει το Χρόνο, ένας πρίγκιπας που το όνομα του αρχίσει από Ξ αλλά και δεν αρχίζει, μια πριγκίπισσα πιο λαμπερή από την λάμψη του ήλιου, ένας Γκόλουξ που ξεχνά ακόμα κι αυτά που δεν θυμάται και μια αποστολή ζωής και θανάτου ενάντια στο απόλυτο Κακό, μπλέκονται με μουσικούς αυτοσχεδιασμούς και θεατρική δράση σε μια παράσταση υψηλής μουσικής ποιότητας και σκηνικού θεάματος.

6 και 7 Οκτωβρίου 2010 στο Θέατρο 3ος Όροφος, στο πλαίσιο του Μικρού Φεστιβάλ 3 που διοργανώνει η Ομάδα Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα.

1 και 2 Νοεμβρίου 2010 στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο

13 Δεκεμβρίου στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

22 Σχόλια

Οκτ 06 2010

Κλάσματα

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

Δεν είναι κακό, έχει ρυθμό , κίνηση, κοστούμια ( αν  και η γραβάτα λίγο μού φαίνεται), και το βασικότερο ΣΤΙΧΟ……

Όλα τα κλάσματα μέσα σε 2:30 λεπτά!!!!  Βέβαια μόλις ανακάλυψα ότι οι αμερικανοί έχουν άλλη δομή στη  διαχείριση καταχρηστικών κλασμάτων, αλλά αν μη τι άλλο …ενεργοποιείσαι από τη μουσική  έρχεσαι σε επαφη και με άλλους τρόπους χειρισμού των τρομερών κλασμάτων. Πάμε με το ρυθμό…

Lights, camera, action…what’s that ??? FRACTION…

YΓ : Και εδώ είναι που πραγματικά χρειάζομαι τη βοήθεια κάποιου/ ας. Τίνι τρόπο ενσωματώνουμε video από το teacher tube εδώ;;; Έχω δοκιμάσει τα πάντα… Στo «video portal» δεν υπάρχει το  teacher tube. Πού να πάω;; Τι να πειράξω;; Πώς να  ενσωματώσω το video;;;; Αναμένοντας την επέμβαση των μεγάλων δυνάμεων το ενσωμάτωσα εδώ!…. Help!!!

22 Σχόλια

Οκτ 05 2010

Αντικατοπτρισμοί της Νέας Υόρκης

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

22 Σχόλια

Οκτ 04 2010

Αντίο, καλό ταξίδι…

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

22 Σχόλια

Σεπ 28 2010

Paul Klee

22 Σχόλια

« Προηγ - Επόμενα »