Σεπ 11 2011

για την 1η της φετινής σχολικής χρονιάς

Συντάκτης: κάτω από εκπαίδευση και με ετικέτα:

«Pass the parcel. Take it, feel it, and pass it on. Not for me, not for you. But for someone, somewhere. One day. Pass it on boys. That’s the game I want you to learn. Pass it on’.

Συνοψίζει όλoυς τους λόγους που θα ακουστούν αύριο  και τα μηνύματα που θα σταλούν για να διαβαστούν. Το συνάντησα στην ανάρτηση του Ένα σημάδι στο διάστημα και πήρα βαθιά ανάσα. «Εχω ένα βάρος στην ψυχή , που με πλακώνει» , που έλεγε Οφηλία στην Αμλετμηχανή του Χ.Μίλερ. Ήταν ό,τι χρειαζόταν για  να γυρίσω την πλάτη στην μόνιμη γκρίνια για όλα, στη μιζέρια του «για όσα με πληρώνουν, για τόσα θα δουλεύω», στις συναδελφικές μικρότητες και τριβές. Μέσα στη μαυρίλα που μας έβαλαν (όχι ότι προσπάθησαν σκληρά) να ζόυμε έχουμε ξεχάσει το λόγο για τον οποίο δουλεύουμε. Αναλωνόμαστε σε ένα κομμάτι της και το ουσιαστικό, το δημιουργικό το έχουμε ξεχάσει.

Είναι διαφορετική η δουλειά μας και είναι θλιβερό να μην το βλέπουμε έτσι. Απογοητευμένοι , γκρινιάρηδες και αδιάφοροι δάσκαλοι δημιουργούν απογοητευμένους, αδιάφορους και επικίνδυνους μαθητές.
Σε πείσμα όλων «παίρνουμε το κουτί» και σκεφτόμαστε «έξω από το κουτί» για να αναζητήσουμε διεξόδους απ τη μουντή πραγματικότητα και να συναντήσουμε τα προσωπάκια χαμογελώντας τους.

Όλη η ανάρτηση του  qwfwqn με ένα μεγάλο ευχαριστώ για την εικονική ηθική  υπενθύμιση !!!!

22 Σχόλια




RSS Σχόλιων

Αφήστε μια απάντηση