Villiagers e-xpression

Ημερήσια εκπαιδευτική μετακίνηση στην Αίγινα

Την Τρίτη 16/04/2024 το σχολείο μας επισκέφθηκε την Αίγινα, το μεγαλύτερο σε έκταση νησί του Αργοσαρωνικού, με τα πολυάριθμα αξιοθέατα και τις φυσικές ομορφιές.

Νησί με μακραίωνη ιστορία, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε αρκετές φάσεις της ελληνικής ιστορίας. Το 1826, η πόλη της Αίγινας ανακηρύχτηκε σε πρώτη πρωτεύουσα του Ελεύθερου Ελληνικού Κράτους και άκμασε κυρίως λόγω του εμπορίου, της αλιείας, της σπογγαλιείας και του πωρόλιθου.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας έχτισε εντυπωσιακά νεοκλασικά κτήρια προκειμένου να στεγάσει την έδρα του.

Το λευκό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο λιμάνι καθώς και τα βαμμένα σε έντονο χρώμα νεοκλασικά κτίρια της παραλιακής λεωφόρου ήταν η πρώτη εικόνα που αντικρίσαμε κατεβαίνοντας από το πλοίο. Τα νεοκλασικά που δεσπόζουν στο λιμάνι πήραν τη σημερινή τους μορφή στα μέσα του 19ου αιώνα όταν αναπτύχθηκε στο νησί η σπογγαλιεία.Τότε ήταν που τα σπίτια χρωματίστηκαν, ενώ απέκτησαν μπαλκόνια με φουρούσια και εντυπωσιακά σχεδιασμένα κάγκελα.

Αρχικά, επισκεφθήκαμε τον ναό της Αφαίας Αθηνάς, το πιο σημαντικό μνημείο του νησιού. Βρίσκεται κοντά στην Αγία Μαρίνα και πρόκειται για Δωρικό Ναό που χρονολογείται από το 500 π.Χ.. Ο Ναός ιδρύθηκε εκεί και σχημάτισε ισόπλευρο τρίγωνο με τον Παρθενώνα στην Αθήνα και το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, το αποκαλούμενο «ιερό τρίγωνο» της αρχαιότητας. Το πιο εντυπωσιακό τμήμα του ναού είναι τα θαυμάσια γλυπτά αετώματά του, ένα μεγάλο μέρος των οποίων αποτελούν εκθέματα στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου.

Στη συνέχεια μεταβήκαμε στην εντυπωσιακή Μονή του Αγίου Νεκταρίου, ένα από τα μεγαλύτερα μοναστήρια στα Βαλκάνια. Κατασκευάστηκε τον 20ο αιώνα (μεταξύ των ετών 1904 και 1910) στο σημείο όπου υπήρχε ένα μικρό Βυζαντινό μοναστήρι.

Το υπόλοιπο της ημέρας, περιηγηθήκαμε στην πόλη της Αίγινας, θαυμάσαμε τα εξαιρετικά και καλοδιατηρημένα νεοκλασικά κτίρια, γευτήκαμε τις τοπικές λιχουδιές και τα υπέροχα εδέσματα με το πασίγνωστο προϊόν του νησιού που έχει ξεχωρίσει για την ποιότητα και τη γεύση του, το φιστίκι Αιγίνης.

Τέλος, στο λιμάνι, αποχαιρετίσαμε το νησί με τον δικό μας τρόπο, χορεύοντας μπροστά από το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.

Αρχηγός εκδρομής: Βενετία Κρόμπα
Συνοδοί εκπαιδευτικοί: Μαρία Λούκου, Ελένη Μορφοπούλου, Καλλιόπη Μουστάκα, Katerina Fotiou, Χρήστος Γκούμας

Εικόνες και πρότυπα στα κοινωνικά δίκτυα

Messenger creation 3cff2e8f 19b8 4a14 800b 848a7658583d

Messenger creation fdabd4b8 4782 40b5 98e0 24b9104aad27

Messenger creation 03ec8ffb 9a24 47e4 9e63 7d627f559206

Στο πλαίσιο του μαθήματος Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία η Α’ Λυκείου του σχολείου μας προβληματίστηκε σχετικά με τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης στη διαμόρφωση κοινωνικών αντιλήψεων ως προς τα δύο φύλα.

Τα παιδιά συνειδητοποίησαν πως το διαδίκτυο, τα περιοδικά, η τηλεόραση συχνά αναπαράγουν, συντηρούν ή και δημιουργούν στερεότυπα για τα δυο φύλα, τα οποία συνήθως ασυνείδητα δεν αμφισβητούνται. Στη συνέχεια, οι μαθητές/ -τριες δημιούργησαν πολυτροπικά κείμενα, ώστε να ευαισθητοποιήσουν τους συμμαθητές τους ως προς το ζήτημα αυτό και να συμβάλουν στην καταπολέμηση των στερεότυπων λόγω φύλου.

Ομάδα εργασίας: Α’ Λυκείου

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Χαρά Πασχαλίδου

Messenger creation d5d90d5d fb6e 4657 80be 43228b12668e

Messenger creation 8a281859 6b10 443b 8fb3 09f05eca3dab 1

Δημοκρατία: Γνωρίζω, Θέλω, Συμμετέχω!

Από τις 6 έως τις 9 Ιουνίου 2024 εκατομμύρια Ευρωπαίοι θα συνδιαμορφώσουν το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ευκαιρία των ευρωπαϊκών εκλογών. Κάποιοι/ -ες από τους μαθητές και τις μαθήτριες των δύο τελευταίων τάξεων του σχολείου μας- που θα ψηφίσουν για πρώτη φορά σε ανάλογες εκλογές- είχαν τη δυνατότητα σήμερα να έρθουν σε επαφή με ευρωπαϊκές αξίες και θεσμούς και ειδικότερα με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

Το σχολείο μας συμμετείχε στη διαδικτυακή διαβούλευση που διοργάνωσε το Europe Direct ΕΛΙΑΜΕΠ Αττικής και το Europe Direct Πελοποννήσου στο πλαίσιο των δράσεων για την Ημέρα της Ευρώπης, με θέμα: «Δημοκρατία: Γνωρίζω, Θέλω, Συμμετέχω!».

Η διαδικτυακή δράση είχε τη μορφή συμμετοχικού διαλόγου με κεντρική θεματική το ερώτημα: «Θα πάνε οι νέοι να ψηφίσουν στις Ευρωπαϊκές εκλογές?».

Μαθητές/τριες από την Πελοπόννησο και την Αττική αντάλλαξαν απόψεις και προβληματίστηκαν ως προς το ερώτημα « Μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει στην Ελλάδα και την ΕΕ?» και απάντησαν αξιοποιώντας προσωπικά βιώματα, εμπειρίες και παρατηρήσεις από την καθημερινότητά τους και τη γειτονιά τους.

Επιπλέον, τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες, περιέγραψαν τις ανησυχίες τους, τις ελπίδες τους και τη σημασία που αποδίδουν στη συμμετοχή τους στη δημοκρατική διαδικασία.

Στη συνέχεια, οι ομάδες συζήτησαν για το πώς οραματίζονται την εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα κενά που υπάρχουν και για προτεινόμενους τρόπους υλοποίησης του συλλογικού οράματος.

Μέσω της δράσης τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι όλοι είμαστε πολίτες ενός κράτους, αλλά και πολίτες του κόσμου. Ο ένας εξαρτάται από τον άλλο, επηρεάζει τη ζωή των άλλων και επηρεάζεται από αυτούς. Ως πολίτες δεν έχουμε μόνο το δικαίωμα και την υποχρέωση να εκλέγουμε και να εκλεγόμαστε, αλλά πρέπει να ενδιαφερόμαστε και να αναλαμβάνουμε δράση σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας.

Από το Γυμνάσιο – Λ.Τ. Βιλίων συμμετείχαν συνολικά 10 μαθητές/τριες.

Από την τάξη Γ’ Λυκείου οι: 1) Γ. Μαρία-Μαγδαληνή, 2) Γ. Ελένη, 3) Κ. Νικολέτα, 4) Μ. Φωτεινή, 5) Μ. Ιωάννης, 6) Π. Δημήτριος και 7) Τ. Αναστασία .

Από την τάξη Β’ Λυκείου οι: 1) Κ. Αγγελική, 2) Μ. Αικατερίνη και 3) Μ. Βενετία.

Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Βενετία Κρόμπα

Απρίλιος: Μήνας ενημέρωσης για τον αυτισμό

Με πρωτοβουλία του Ομίλου Φιλαναγνωσίας αντιπροσωπεία μαθητών/-τριών του σχολείου μας συμμετείχε σήμερα με μεγάλο ενθουσιασμό στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Μάνδρας- Ειδυλλίας σε συνεργασία με το Κέντρο Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας για άτομα με αναπηρία Όλοι Εμείς και σχολικές μονάδες του δήμου με αφορμή τον Παγκόσμιο Μήνα ενημέρωσης για τον αυτισμό.

Με στόχο τη συμπερίληψη τα παιδιά του σχολείου μας παρακολούθησαν τις ομιλίες των διοργανωτών, ενημερώθηκαν σχετικά με τον αυτισμό και βοήθησαν τα παιδιά του Όλοι Εμείς στη δημιουργία αφίσας-ζωγραφιάς με ανάλογο θέμα.

Στη συνέχεια, οι μαθητές -τριες συμμετείχαν σε ένα πρωτότυπο μουσικοχορευτικό δρώμενο. Χόρεψαν έναν αυτοσχέδιο χορό μαζί με τα παιδιά του Όλοι Εμείς στους ρυθμούς αφρικανικής μουσικής, η οποία αποτελεί την κατεξοχήν μουσική της διαφορετικότητας.

Το σχολείο μας έχει θέσει ως βασική προτεραιότητα τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, την αποδοχή του διαφορετικού και την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης ως προς τα άτομα με αναπηρία υλοποιώντας σειρά δράσεων όπως οι ακόλουθες:

Στάσου πλάι μου: Πρόγραμμα Σχολικών Δραστηριοτήτων με θέμα τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και έμφαση στα άτομα με αναπηρία.
Δημιουργία ηλεκτρονικού ραφιού με βιβλία που έχουν ως κεντρικό ήρωα κάποιο άτομο με αναπηρία. https://padlet.com/maritzavar2/padlet-j9d8a90qigo55cp2
Ανάγνωση -στο πλαίσιο του Ομίλου Φιλαναγνωσίας- του βιβλίου Το μουσείο των αποξηραμένων συναισθημάτων που έχει ως κεντρικό ήρωα έναν έφηβο που πάσχει από το σύνδρομο Άσπεργκερ.
Παρακολούθηση της θεατρικής παράστασης Ποιος σκότωσε τον σκύλο τα μεσάνυχτα; με βασικό ήρωα έναν έφηβο που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού.
Παρακολούθηση του βιωματικού εργαστηρίου Αν σκεφτόσουν Αλλιώς το οποίο συντόνισαν η Ελένη Λούβρου , ψυχολόγος MSc με εξειδίκευση στις Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές, και η Παναγιώτα Πλησή, συγγραφέας και εκπαιδευτικός στο πλαίσιο του Μήνα Εφηβείας των εκδόσεων Πατάκη.

Ομάδα δράσης: Όμιλος Φιλαναγνωσίας (Γ’ Γυμνασίου) , Α’ Γυμνασίου

Υπεύθυνες καθηγήτριες: Μαρία Τζαβάρα, Ελένη Μορφοπούλου

Σχετικά με τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού

του Παναγιώτη Τ., Γ’ Γυμνασίου

Ο αυτισμός δεν είναι ασθένεια, είναι η θέαση του κόσμου από διαφορετική οπτική. Τα παιδιά με διαταραχή αυτιστικού φάσματος δεν έχουν μόνο δυσκολίες αλλά και εξαιρετικές ικανότητες.

Η σωστή ενημέρωση είναι αυτή που θα βοηθήσει στην ευκολότερη ένταξη των παιδιών αυτών στην κοινωνία και στην αποδοχή τους από όλους χωρίς διακρίσεις.

Επόμενη στάση: Αίγινα

Οι μαθητές/ -τριες και εκπαιδευτικοί του σχολείου μας ανυπομονούν για την προγραμματισμένη ημερήσια μετακίνηση στην Αίγινα την ερχόμενη Τρίτη.

Η Α’ γυμνασίου στο πλαίσιο του μαθήματος Εργαστήριο Δεξιοτήτων πήρε μία πρώτη γεύση από το νησί με τη βοήθεια της τεχνολογίας και των διαδραστικών πινάκων, τους οποίους πρόσφατα απέκτησε το σχολείο μας. Ειδικότερα, ξεναγήθηκε ψηφιακά στον ναό της Αφαίας και το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, δύο από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Αίγινας. Επιπλέον, μελέτησε την ιστορία του τόπου και έμαθε ότι ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Στη συνέχεια, δημιούργησε ένα πολυτροπικό κείμενο με θέμα την ιστορία και τα αξιοθέατα του νησιού.

Αναμφισβήτητα, οι εκπαιδευτικές επισκέψεις συνεισφέρουν στη διεύρυνση των γνώσεων, στην ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών και στην κοινωνικοποίησή τους.

Ομάδα εργασίας: Α’ Γυμνασίου

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Κατερίνα Φωτίου

Εκπαιδευτική επίσκεψη στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

Μία υπέροχη διδακτική επίσκεψη με ποικίλα οφέλη είχαν την τύχη να απολαύσουν σήμερα όλες οι τάξεις του σχολείου μας.

Το σχολείο μας επισκέφθηκε το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, το πρώτο ερευνητικό κέντρο της νεότερης Ελλάδας, το οποίο λειτουργεί αδιάλειπτα από το 1842 προσφέροντας τις υπηρεσίες του στην επιστήμη και την κοινωνία.

Η ξενάγησή μας ξεκίνησε από το πρώτο κτίριο του Αστεροσκοπείου, γνωστό και ως κτίριο Σίνα, στον λόφο των Νυμφών, το οποίο είναι βασισμένο στα σχέδια του Δανού αρχιτέκτονα Theophil Hansen και ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στο διοπτρικό τηλεσκόπιο “Δωρίδη” που είναι εγκατεστημένο σε ειδικό θόλο σε μικρή απόσταση από το κτίριο Σίνα.

Οι μαθητές/τριές μας, με μεγάλο ενδιαφέρον, παρακολούθησαν τα σημαντικά γεγονότα της ιστορίας του ΕΑΑ, πληροφορήθηκαν πώς από το μεσημβρινό τηλεσκόπιο του ιδρύματος ρύθμιζαν τα ρολόγια τους οι Αθηναίοι πολίτες μέχρι το 1960 και με ποιον τρόπο τα πλεούμενα καράβια στα ελληνικά ύδατα έβρισκαν ακριβέστερα τις συντεταγμένες και τον προσανατολισμό τους. Επιπλέον, είδαν τον πιο ακριβή χάρτη της Σελήνης του 19ου αιώνα που ο Julius Schmidt σχεδίασε κατά το διάστημα που διατέλεσε Διευθυντής του ΕΑΑ, ενημερώθηκαν για τις εκπληκτικές δυνατότητες του Μηχανισμού των Αντικηθήρων με τη βοήθεια λειτουργικού ομοιώματος και θαύμασαν μέσα σε ένα δεύτερο θολωτό κτίριο στο ψηλότερο σημείο του λόφου στην Πνύκα, το επιβλητικό και πλέον ιστορικό τηλεσκόπιο Δωρίδη, βάρους οκτώ τόνων.

Υπεύθυνη δράσης: Βενετία Κρόμπα

Ενημέρωση για τις ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας

Με στόχο τον σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό πραγματοποιήθηκε σήμερα ενημέρωση των τάξεων Γ’ Γυμνασίου, Α’-Β’-Γ΄Λυκείου του σχολείου μας για την Επαγγελματική Εκπαιδευση στις Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑΣ) Μαθητείας, της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (Δ.ΥΠ.Α.).

Οι μαθητές/-τριες μας πληροφορήθηκαν -από τις κυρίες Αγγελοπούλου Χρύσα και Σερέπα Βασιλική από την ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας Ελευσίνας- αναλυτικά και έγκυρα για τον τρόπο λειτουργίας των ΕΠΑ.Σ. (φοίτηση, μαθητεία, επαγγελματικά δικαιώματα) και τη δυνατότητα που παρέχεται -μέσω της μαθητείας- να αποκτηθεί επαγγελματική εμπειρία σε πραγματικές συνθήκες εργασίας με την ολοκλήρωση της φοίτησης.

Ακολούθησε διανομή έντυπου ενημερωτικού υλικού, συζήτηση, διατύπωση ερωτήσεων και επίλυση των αποριών που τέθηκαν σχετικά με τις δυσκολίες αλλά και τα πλεονεκτήματα της επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Η ζωή από άλλη θέα

Η ζωή από άλλη θέα

Διήγημα εμπνευσμένο από μία φωτογραφία της περιοχής μας

της μαθήτριας της Γ΄Γυμνασίου Βενετίας Γ.

Τα καλοκαίρια πάντα συνέβαιναν οι πιο τρελές ιστορίες, αυτές που θυμάσαι για όλη σου τη ζωή και -καθώς τις σκέφτεσαι- νοσταλγείς αυτές τις στιγμές του παρελθόντος. Αλλά από αυτές τις ιστορίες εγώ ξεχωρίζω πάντα μια από αυτές, την οποία έχω στο μυαλό μου και αισθάνομαι λες και συνέβη χθες.

Ήταν Αύγουστος του 2020 και εγώ με τα ξαδέλφια μου μέναμε στο σπίτι της γιαγιάς μου στο χωριό. Έξω από το σπίτι υπάρχει ένας τεράστιος κήπος γεμάτος με όμορφα λουλούδια. Kάθε βράδυ καθόμασταν όλοι μαζί έξω στο ξύλινο τραπέζι, τρώγαμε, τραγουδούσαμε και διηγούμασταν ιστορίες, ώσπου να έρθει το ξημέρωμα.

Ένα πρωί αποφασίσαμε να πάμε για πεζοπορία στο βουνό κοντά στο σπίτι μας και ύστερα να μείνουμε το βράδυ στην καλύβα που είχε φτιάξει ο παππούς μου εκεί. Μετά από πολλές ώρες περπατώντας στη ζέστη φτάσαμε στην κορυφή του βουνού. Η θέα που αντικρίσαμε ήταν μαγευτική. Ο ουρανός είχε έντονα χρώματα τα οποία έκαναν αντίθεση με τη θάλασσα και το πράσινο από τα δέντρα γύρω μας. Υπήρχε και μία καλύβα εκεί. Η καλύβα ήταν πολύ μικρή. Οριακά χωρούσαμε όλοι μας. Παρ’ όλ’ αυτά μόλις μπήκαμε μέσα, νοιώσαμε όλοι μια ζεστή αύρα γύρω μας.

Το υπόλοιπο της ημέρας το περάσαμε κάνοντας πλάκες, λέγοντας ιστορίες, τραγουδώντας και παίζοντας κιθάρα μπροστά από τη φωτιά που ανάψαμε. Όλο το βραδύ μείναμε ξύπνιοι και περνούσαμε τόσο ευχάριστα που κανένας μας δεν κοίταξε την ώρα που περνούσε πολύ γρήγορα… Περίπου στις έξι άρχισε να ξεπροβάλλει ο ήλιος. Το θέαμα ήταν μαγευτικό! Έπρεπε όμως κάποια στιγμή να επιστρέψουμε σπίτι και αυτό το όμορφο παραμύθι να λάβει τέλος. Ξεκινήσαμε λοιπόν να περπατάμε και σε περίπου δύο ώρες ήμασταν πίσω σπίτι. Ήδη μας έλειπε αυτό το συναίσθημα και η ηρεμία που νιώσαμε τότε. Τι και αν είχαν περάσει μόλις κάτι ώρες… Θα ανυπομονούμε για αυτό το συναίσθημα ακόμα έναν ολόκληρο χρόνο, μέχρι να κλείσουν τα σχολεία και να έρθει πάλι ο Αύγουστος στο σπίτι της γιαγιάς στο χωριό.

Ο χρόνος της ημέρας μας είναι πολύτιμος. Πρέπει να τον αξιοποιούμε με κάθε δυνατό τρόπο, καθώς περνά πολύ γρήγορα και δεν ξαναγυρνά πίσω. Αλλά το σημαντικότερο… Να εκτιμάμε τα απλά πράγματα και να βρίσκουμε την ευτυχία σε αυτά. Ακόμα και αν αυτά είναι μια θέα σε ένα βουνό με την οικογένεια μας παίζοντας κιθάρα.

Παγκόσμια ημέρα για τα αδέσποτα ζώα

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για τα αδέσποτα ζώα, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α ‘ και Β’ γυμνασίου, αφού μελέτησαν τα ποιήματα ” Παράπονο σκύλου” του Κ. Αθανασούλη και “Οι γάτες των φορτηγών ” του Ν. Καββαδία, προβληματίστηκαν αναφορικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα αδέσποτα ζώα, τα οποία έχουν τις ίδιες ακριβώς ανάγκες με τους εγκαταλελειμμένους ανθρώπους.

Παράλληλα, συζήτησαν για τις ευεργετικές επιδράσεις των ζώων στη ζωή των ανθρώπων, με στόχο την ευαισθητοποίησή τους. Τέλος, δημιούργησαν τις δικές τους κατασκευές που στόλισαν στο σχολείο μας, περνώντας το δικό τους ηχηρό μήνυμα για την προστασία των αδέσποτων ζώων !!!

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η λογοτεχνία προσεγγίζει κάθε έκφανση της σύγχρονης πραγματικότητας, αγγίζοντας τις ψυχές των παιδιών και ξυπνώντας τους ευαισθησίες. Τα ζώα και κυρίως τα αδέσποτα έχουν την ανάγκη όλων μας. Η στάση απέναντι τους αποτελεί δείγμα του πολιτισμού μας. Ας τα περιθάλψουμε όσο μπορούμε!!!

Ομάδα εργασίας: Α’ και Β’ Γυμνασίου

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Κατερίνα Φωτίου

Δύο δέντρα… χίλιες αναμνήσεις

germeno3 — Δύο δέντρα στην είσοδο της μεσαίας παραλίας στο Πόρτο Γερμενό

Δύο δέντρα… χίλιες αναμνήσεις

της μαθήτριας Ελεάνας Π. της Γ΄Γυμνασίου

Πρωτότυπο διήγημα εμπνευσμένο από μία φωτογραφία της περιοχής μας

Οι περισσότεροι απολαμβάνουν απλά μια σκιά αλλά οι πιο παλιοί γνωρίζουν την ιστορία. Κάθε φορά που περνούν από αυτό το σημείο, θυμούνται μια συγκινητική ιστορία. Πριν από σχεδόν 20 χρόνια, αυτά τα δέντρα δεν υπήρχαν, μέχρι που δύο άνθρωποι γνωρίστηκαν εκεί και μας δίδαξαν ότι η αγάπη δεν έχει όρια.

Ένα καλοκαίρι του Αυγούστου δύο φίλοι είχαν κανονίσει να βγουν μαζί το βράδυ στο Πόρτο Γερμενό. Ο καθένας θα έφερνε και τους φίλους το, για να γνωριστούν όλοι μεταξύ τους κάνοντας μια μεγάλη παρέα. Οι δύο φίλοι ήταν ο Νίκος και ο Αρσένιος. Ο Νίκος από την Αθήνα μαζί με την παρέα του έφερε και δύο κορίτσια, την Εμέλεια και τη Βαρβάρα. Όταν έφτασαν, αφού συστήθηκαν όλοι με όλους, ο Αρσένιος η Εμέλεια, η Βαρβάρα και ο Νίκος αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι του Αρσένιου, για να πάρουν την κιθάρα του και να τραγουδήσουν γύρω από μια αναμμένη φωτιά στο σημείο που φαίνεται στην εικόνα.

Κατά τη διαδρομή τους προς το σπίτι γνωρίστηκαν καλύτερα μεταξύ τους και έμαθαν ότι η Εμέλεια πάσχει από μια ασθένεια που έχει ως προσδόκιμο ζωής τα είκοσι με εικοσιπέντε έτη. Όταν το άκουσε αυτό ο Αρσένιος, δυσαρεστήθηκε και -αφού η Εμέλεια ήταν ήδη στην ηλικία των 19 ετών- αποφάσισε να της χαρίσει το πιο αξέχαστο καλοκαίρι. Έτσι, το επόμενο πρωί την περίμενε να σηκωθεί, για να πάνε για μπάνιο οι τέσσερις τους σε μια παραλία που δεν είναι τόσο γνωστή. Εκεί τους περίμενε ένα μικρό σκάφος, που είχε ο θείος του Αρσένιου, για να τους μεταφέρει στις σπηλιές στην Ψάθα όπου μπορείς μόνο με σκάφος να πας. Η Εμέλεια είχε μείνει έκπληκτη και συγκινημένη, διότι είχε καταλάβει πως αυτό γινόταν λόγω της κατάστασής της. Προς έκπληξή τους μετά από πολλές βουτιές, πατητές και μακροβούτια, στον γυρισμό τους συνάντησαν ένα κοπάδι δελφινιών, κάτι που έκλεινε με πολύ ωραίο τρόπο τη βόλτα τους.

Οι επόμενες μέρες κυλούσαν με τον ίδιο τρόπο, με εκπλήξεις και διάφορες δραστηριότητες. Ο Αρσένιος και η Εμέλεια έγιναν ζευγάρι. Ο Αρσένιος είχε βαλθεί να της χαρίσει το πιο αξέχαστο καλοκαίρι της ζωής της. Έτσι πέρασε και ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού κάτι που έκανε τους νέους να μη θέλουν να χωριστούν, γιατί ο Αρσένιος φοβόταν μήπως χάσει λόγω της ασθένειάς της την Εμέλεια . Όταν χρειάστηκε να γυρίσουν στις υποχρεώσεις τους, συναντούσε ο ένας τον άλλον κάθε σαββατοκύριακο, για να μείνουν αχώριστοι.

Μετά από λίγους μήνες το μοιραίο συνέβη! Η Εμέλεια έχασε τη ζωή της. Όταν το έμαθε ο Αρσένιος, αποφάσισε πως δε θα άφηνε τη μνήμη της να ξεχαστεί. Αποφάσισε να φυτέψει ένα δέντρο στο μέρος όπου γνωρίστηκαν. Έτσι και έγινε! Πέρασε ένας χρόνος, ο Αρσένιος ήταν σε κατάθλιψη, κάτι που οι γονείς του δεν είχαν καταλάβει. Μια μέρα δεν άντεξε άλλο, πήρε τη μηχανή του πατέρα του και αποφάσισε να πάει να επισκεφτεί τους γονείς της Εμέλειας. Στον δρόμο θυμόταν όλες τις αναμνήσεις του με εκείνη. Κάποια στιγμή θόλωσε, δεν είδε το στοπ στο φανάρι και συγκρούστηκε με ένα άλλο αμάξι. Δυστυχώς, δεν τα κατάφερε μετά από μάχη δύο ημερών στο Νοσοκομείο.

Οι φίλοι του προς τιμήν του αποφάσισαν να φυτέψουν ένα δέντρο απέναντι από αυτό της Εμέλειας. Μετά από κάποια χρόνια τα δύο δέντρα είχαν μεγαλώσει πλήρως και τα κλαριά τους είχαν ενωθεί κάνοντας έναν παχύ ίσκιο, όπως φαίνεται στην εικόνα. Όταν το είδαν αυτό, οι συγγενείς των παιδιών συγκινήθηκαν, καθώς ούτε ο θάνατος δεν μπορούσε να τους κρατήσει χώρια. Οι επόμενες γενιές ανακάλυψαν αυτό το μέρος και συνήθιζαν να κάθονται κάτω από τα δέντρα, όταν πήγαιναν για μπάνιο ή όταν κατασκήνωναν στην παραλία. Πολλές γνωριμίες συνέβησαν σε αυτό το μέρος, όπως και αυτή των γονιών μου. Εκεί υπάρχει και ένα παγκάκι όπου έχουν γράψει πολλά ζευγάρια τα ονόματά τους ελπίζοντας η αγάπη τους να παραμείνει τόσο δυνατή όσο αυτή του ζευγαριού στη μνήμη του οποίου φυτεύτηκαν τα δέντρα.