17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973: 51 χρόνια μετά… Εμένα με νοιάζει!!!
Η 17η Νοεμβρίου 1973 είναι μία από τις πιο σημαντικές ημερομηνίες στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Εκείνη την ημέρα, οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, με το σύνθημα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη δικτατορία των συνταγματαρχών και πάλεψαν για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Η θυσία των νέων εκείνων ανθρώπων μας θυμίζει ότι η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η δημοκρατία δεν είναι δεδομένα· πρέπει να προστατεύονται και να αγωνιζόμαστε συνεχώς για αυτές.
Ωστόσο, η 17η Νοέμβρη δεν πρέπει να είναι μόνο μια μέρα μνήμης για όσα έζησε η χώρα μας στο παρελθόν. Είναι, κυρίως, μια υπενθύμιση για το πώς οι δημοκρατικές αξίες και οι ελευθερίες δεν πρέπει να θεωρούνται αυτονόητες. Κάθε φορά που οι κοινωνίες αδιαφορούν, όταν η σιωπή επικρατεί μπροστά στην καταπίεση, όταν οι πολίτες αποστρέφονται το βλέμμα τους από τις αδικίες που διαπράττονται γύρω τους, ανοίγουν παράθυρο στον φασισμό, στον ολοκληρωτισμό και στην καταπίεση. Όταν αδιαφορούμε για την πολιτική, για την κατάσταση γύρω μας, ουσιαστικά συναινούμε στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας.
Οι μαθητές κατά τη διάρκεια της σημερινής εκδήλωσης είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν για τις κοινωνικό – πολιτικές συνθήκες και τα συμφέροντα που οδήγησαν στην επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος, για την επιβληθείσα στέρηση των ελευθεριών και την κατάργηση των δικαιωμάτων, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, τις δολοφονίες αλλά και για την εξέγερση του φοιτητικού κινήματος που οδήγησε στην αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Κυρίως είχαν την ευκαιρία να προβληματιστούν για το μερίδιο ευθύνης που αναλογεί σε όλους μας… Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ένας από τους πρωταγωνιστές του θεατρικού έργου που ανέβασαν οι μαθητές του σχολείου: «Έμβλημα της χούντας ήταν ο φοίνικας που αναγεννάται από τις στάχτες του. ΄Ετσι είναι και ο φασισμός. Εκεί που νομίζεις πως τελείωσε οριστικά… Ξαφνικά επανεμφανίζεται, κυριαρχεί και γεμίζει με αίμα τις σελίδες της ιστορίας. Γι’ αυτό οι πολίτες πρέπει να επαγρυπνούν. Να μη μένουν αδιάφοροι… Να μη λένε εμένα τι με νοιάζει, εγώ κοιτάζω τη δουλειά μου! Ξέρεις τι πρέπει να λέμε; Να λέμε «εμένα με νοιάζει» και τότε κανείς τύραννος, όσο δυνατός κι αν είναι, δε θα τολμήσει να μας στερήσει την ελευθερία.»
Η 17η Νοέμβρη μας καλεί, λοιπόν, να ενεργοποιηθούμε, να ενδιαφερθούμε, να συμμετέχουμε ενεργά στα κοινά και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας με συνέπεια και αλληλεγγύη. Δεν αρκεί να θυμόμαστε απλώς τους αγώνες του παρελθόντος, αλλά πρέπει να τους ανανεώνουμε με πράξεις στον παρόντα χρόνο. Η ιστορία του Πολυτεχνείου είναι η ιστορία κάθε αγώνα για τη δημοκρατία και την ελευθερία. Ας μάθουμε από αυτήν και ας αγωνιστούμε για έναν κόσμο που θα σέβεται και θα προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποτρέποντας κάθε είδους αυταρχισμό και φασισμό.
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Φρόσω Πανουσάκη


















































