Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε  η πενθήμερη εκδρομή της Γ΄ Λυκείου του σχολείου μας στα Ιωάννινα από τη Δευτέρα 4/12/2023 έως και την Παρασκευή 8/12/2023. Στο διάστημα αυτό δόθηκε η ευκαιρία στους μαθητές και τις μαθήτριες να αφήσουν για λίγο τη μελέτη και τα βιβλία και μέσα από μια σειρά εκπαιδευτικών δράσεων και περιηγήσεων να απολαύσουν  στιγμές γνήσιας ψυχαγωγίας, ξεγνοιασιάς και διασκέδασης. Το πρόγραμμα της εκδρομής περιελάμβανε περιηγήσεις σε χώρους πολιτισμού  και ξεναγήσεις ιστορικού ενδιαφέροντος που άπτονταν της ιστορικής μας κληρονομιάς.

Τα παιδιά συνόδευσαν οι καθηγήτριες  κ. Ιωάννα Καλοδήμου (φιλόλογος) και η κ. Αραβέλα Στεργιοπούλου  (μαθηματικός).

Χώροι που  επισκέφθηκαν:

• Το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη, επίσης γνωστό και ως Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων. Το Μουσείο βρίσκεται περίπου 14 χλμ. νότια των Ιωαννίνων, στον Δήμο Μπιζανίου και φιλοξενεί περίπου 150 κέρινα ομοιώματα σε φυσικό μέγεθος και 36 ιστορικά θέματα εμπνευσμένα από σημαντικά γεγονότα της  Ελληνικής Ιστορίας. Η θεματολογία καλύπτει 24 αιώνες ελληνικής ιστορίας (από το 500 π.Χ.), με ιδιαίτερη έμφαση στη νεότερη ιστορία της Ηπείρου. Το κτίριο του μουσείου αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της Ηπείρου του 18ου αιώνα, με πολεμίστρες και ψηλούς πέτρινους τοίχους.
• Τη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Ιωαννίνων όπου τους παρασχέθηκε και γεύμα.
• Το Ιστορικό Κέντρο των Ιωαννίνων ^.
• Το Κάστρο της πόλης, στο οποίο βρίσκονται το Φετιχιέ τζαμί, ο Τάφος του Αλή Πασάκαι το Βυζαντινό Μουσείο. Το όνομα Φετιχιέ Τζαμί σημαίνει Τέμενος της Κατάκτησης και χτίστηκε το 1430 πάνω στα ερείπια βυζαντινού ναού. Αρχικά ήταν ξύλινο, μετά όμως το 1611 ξαναχτίστηκε πέτρινο. Την τελική μορφή την πήρε από τον Αλή Πασά το 1795.
• Το Μουσείο Αργυροτεχνίας το οποίο βρίσκεται στο κάστρο των Ιωαννίνων, και συγκεκριμένα στο δυτικό προμαχώνα της νοτιοανατολικής ακρόπολης (Ιτς Καλέ).

Σκοπός του είναι η διάσωση της γνώσης για την ηπειρώτικη αργυροτεχνία και η διάχυση της πληροφορίας γύρω από την τεχνολογία της στο ευρύ κοινό. Πρόκειται για μουσείο θεματικό, αφού πραγματεύεται την τεχνολογία της αργυροχοΐας κατά την προβιομηχανική περίοδο, αλλά ταυτόχρονα  και μουσείο περιφερειακό, αφού εστιάζει κυρίως στην ιστορία της αργυροχοΐας στην περιοχή της Ηπείρου.

• Το Σπήλαιο του Περάματος  που βρίσκεται πλάι στη λίμνη, τέσσερα χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων.  Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε τυχαία το 1940, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελείται από πολλές διαδοχικές αίθουσες και διαδρόμους με σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κουρτίνες και εντυπωσιακές κολώνες σε συμπλέγματα. Το 1956 βρέθηκαν απολιθωμένα δόντια και οστά της αρκούδας των σπηλαίων. Καταλαμβάνει έκταση 14.800 τ.μ. και η επισκέψιμη διαδρομή είναι συνολικά 1.100 μέτρα.
• Το νησάκι της λίμνης Παμβώτιδας ή της λίμνης Ιωαννίνων ή του Αλή Πασά που είναι ένα από τα δύο κατοικημένα νησιά σε λίμνη στη χώρα μας (το άλλο είναι ο Άγιος Αχίλλειος Πρεσπών). Σε αυτό βρίσκεται μικρός οικισμός με μνημεία, αξιοθέατα και  την τελευταία κατοικία του Αλή Πασά. Συνδέεται με τα Ιωάννινα με συχνά δρομολόγια πλοιαρίων που μεταφέρουν πολυάριθμους επισκέπτες.
• Το Μουσείο Αλή Πασά στο νησί της Παμβώτιδας λίμνης. Στο χώρο της Μονής Αγ. Παντελεήμονος του 15^ουαιώνα, όπου ο Αλή Πασάς δολοφονήθηκε από τα σουλτανικά στρατεύματα στις 5 Φεβρουαρίου 1822, στεγάζεται από τον Μάιο του 2012 το Μουσείο Αλή Πασά. Στις μόνιμες συλλογές του μουσείου εκτίθενται μοναδικά ιστορικά κειμήλια, όπως το περίφημο χρυσοποίκιλτο καριοφίλι του Αλή Πασά (1804), το ασημένιο ξιφίδιο του Εθνικού Ευεργέτη Απόστολου Αρσάκη (1813), η αυθεντική μεταξωτή φορεσιά της Κυρα-Βασιλικής (σύζυγος του Αλή Πασά), το περίφημο μακρύ τσιμπούκι του Αλή Πασά, οι κουρτίνες με κεντημένη τη μονογραφή (ντουγρά) του Σουλτάνου Μαχμούτ Β’ (1808–1839).
• Το Μονοδένδρι, ορεινό χωριό του δήμου Ζαγορίου, του νομού Ιωαννίνων (απέχει 41 χλμ από τα Ιωάννινα) και το οποίο  γνώρισε μεγάλη εμπορική και οικονομική ανάπτυξη κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Το Μονοδένδρι υπήρξε η γενέτειρα των εθνικών ευεργετών Μάνθου και Γεωργίου Ριζάρη.
• Τη Ριζάρειο Χειροτεχνική Σχολή Μονοδενδρίου που ιδρύθηκε το 1979, με σκοπό την εκπαιδευτική, πολιτιστική, καθώς και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής του Ζαγορίου, γενέτειρας των μεγάλων Εθνικών Ευεργετών Μάνθου και Γεωργίου Ριζάρη. Σκοπός της Σχολής είναι η διατήρηση των παραδοσιακών τεχνών, που σήμερα τείνουν να εξαφανιστούν.
• Το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται στην άκρη του φαραγγιού του Βίκου, δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια από το Μονοδένδρι. Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1413–1414. Αποτελείται από ένα μικρό πετρόκτιστο παρεκκλήσι, το παλαιότερο διατηρημένο στο Ζαγόρι και προσφέρει πανοραμική θέα στο φαράγγι του Βίκου. Από τη βεράντα του παρεκκλησίου, που έχει σχεδιαστεί κατάλληλα, οι επισκέπτες μπορούν να δουν το φαράγγι με ασφάλεια από ψηλά.
• Το μνημείο της Ζαγορίσιας Γυναίκας της Πίνδου στην είσοδο του κάμπου των Ασπραγγέλων. Εντυπωσιακό μνημείο ύψους έξι μέτρων που τιμά την προσφορά των γυναικών στο έπος του 1940. Φιλοτεχνήθηκε και τοποθετήθηκε στην κορυφή του λόφου μισό αιώνα μετά το έπος του ’40, το 1993. Είναι έργο του Θεσσαλού γλύπτη Γιώργου Καλακαλλά.
• Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων στο κέντρο της πόλης. Οι συλλογές του Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωαννίνων αναπτύσσονται σε επτά αίθουσες, τον κεντρικό διάδρομο και τρία αίθρια, σε συνολική επιφάνεια 1.200 τμ. Τα εκθέματα καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο, από την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στην Ήπειρο, κατά την Κατώτερη Παλαιολιθική εποχή πριν από 250.000 χρόνια, έως και τη δύση της όψιμης αρχαιότητας κατά τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους (3ος αι. μ.Χ.). Το μουσείο περιλαμβάνει περίπου 3.000 αρχαιολογικά ευρήματα από όλη την Ήπειρο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ευρήματα από το ιερό της Δωδώνης, τα οποία εκτίθενται σε μια αίθουσα αφιερωμένη αποκλειστικά σε ένα από τα σπουδαιότερα μαντεία του ελληνικού κόσμου.
• Το Αρχαίο θέατρο Δωδώνης που χτίστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. επί βασιλείας Πύρρου και ακολουθεί το σχέδιο που έχουν όλα τα ελληνικά θέατρα. Χωρούσε 18.000 θεατές και ήταν το μεγαλύτερο της εποχής του. Το θέατρο καταστράφηκε και επισκευάστηκε δυο φορές. Την πρώτη φορά το κατέστρεψαν οι Αιτολοί με τον βασιλιά Δωρίμαχο το 219 π.Χ, αλλά την επόμενη χρονιά ο βασιλιάς Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας άρχισε τις επισκευές. Το 167 π.Χ. ο Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος το κατέστρεψε ξανά ώσπου το 31 π.Χ.. το επισκεύασε πάλι ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος για να χρησιμοποιηθεί ως αρένα για θηριομαχίες από τους Ρωμαίους. Ο τοίχος που υπάρχει μπροστά από τα πρώτα καθίσματα χτίστηκε αυτή την εποχή για την προστασία των θεατών από τα θηρία.
• Το Μέτσοβο, ορεινή κωμόπολη του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 1.160μ. Το Μέτσοβο διατηρεί πεισματικά αναλλοίωτο τον παραδοσιακό του χαρακτήρα όντας υπόδειγμα ορεινού οικισμού, που σφύζει από ζωή όλες τις εποχές του χρόνου. Υπήρξε γενέτειρα σπουδαίων εθνικών ευεργετών (Τοσίτσας, Στουρνάρας, Αβέρωφ ) και σήμερα αποτελεί σταθερή αξία στον τουριστικό χάρτη της Ηπείρου.
• Τα Τρίκαλα και τον Μύλο Των Ξωτικών. Ο Μύλος Ματσόπουλου, στα Τρίκαλα, μεταμορφώθηκε  στο μεγαλύτερο Χριστουγεννιάτικο θεματικό πάρκο της Ελλάδας, τον «Μύλο των Ξωτικών» προσφέροντας  χαρά σε μικρούς και μεγάλους μέσα από ποικίλες δράσεις και εκδηλώσεις.

Και εδώ τελείωσε το οδοιπορικό αυτής της  υπέροχης πενθήμερης απόδρασης στην πρωτεύουσα της Ηπείρου και όχι μόνο…

Και εις άλλα με υγεία!

Στο παρακάτω link υπάρχει πλούσια συλλογή φωτογραφιών από την εκδρομή.

Link: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ