Τελευταία ημέρα, 20 Φεβρουαρίου, η ομάδα μας βρέθηκε να περιηγείται και πάλι στο κέντρο της πρωτεύουσας της Καταλονίας, και αυτή τη φορά για την γοτθική, μεσαιωνική καρδιά της πόλης και τον Καθεδρικό της Αγίας Ευλαλίας. Το τελευταίο σκαλοπάτι της μεγάλης μας περιήγησης, αφιερωμένο στον κατά τεκμήριο πιο επιδραστικό καλλιτέχνη του 20ου αιώνα και μεγάλο Ισπανό, Πάμπλο Πικάσο. Το μουσείο στεγάζει μια κολοσσιαία συλλογή έργων τέχνης του πρωτοπόρου καλλιτέχνη – συνολικά 4251 έργα του. Βρίσκεται απλωμένο σε πέντε γειτονικά μεσαιωνικά παλάτια στην οδό Montcada στην γειτονιά La Ribera στην Παλιά Πόλη της Βαρκελώνης.Η ενδιαφέρουσα ιστορία του αρχίζει στις 9 Μαρτίου 1963, κι αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο μουσείο αφιερωμένο στα έργα του Πικάσο και το μόνο που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Κι αν η μελαγχολία του τέλους ενός ταξιδιού στοιχίζει πάντα σε όσους μπήκαν με ανοιχτή καρδιά στην περιπέτεια, τέτοιες εμπειρίες είναι δύσκολο να αποτιμηθούν με την αίσθηση της τελευταίας μέρας. Χαράζονται βαθιά, στο ασυνείδητο, εκεί που αποθησαυρίζονται τα σημαντικά, όσα μας χτίζουν, όσα μας διαμορφώνουν. Με έναν τρόπο, η Ισπανία, η Καταλονία δεν θα φύγει ποτέ από τα μάτια μας, και όσα θα δούμε στο εξής πάντα θα συγκρίνονται κάπου μέσα μας μαζί της, θα αδελφώνονται με τη δική της αισθητική πρόταση, θα γίνονται δικά μας με έναν τρόπο αλλιώτικο από εκείνον που μας καθοδηγούσε ως τώρα. Είναι το δώρο της. Η επαφή με τους συμμαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τους ανθρώπους της Καταλονίας, μας άλλαξε. Αν γι’ αυτό μελαγχολούμε, δεν πειράζει. Τα μεγάλα «αντίο» είναι απλώς θυσία στην επίγνωση όσων θα κουβαλάμε για πάντα. Κι άλλωστε, οι προορισμοί είναι πολλοί – το ταξίδι, πάλι, μόνο ένα.
