• Μας επισκέφτηκαν:

    wordpress com stats
  • Μία καλή κουβέντα…

    Μία καλή κουβέντα…

    Ο σωστός έπαινος είναι για τα παιδιά ό,τι ο ήλιος για τα λουλούδια -
    Σ. Μπόβι

  • Φτάνει πια…

    Στο παιδί μου-Μ.Αναγνωστάκης

    Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

    Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί
    Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο

    Μα στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

    Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ
    Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι,
    Του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω
    Oνόματα σαν προσευχές, του τραγουδώ τους νεκρούς μας.

    Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά.
    ------------
    Μ. Αναγνωστάκης, Τα ποιήματα, Πλειάς

  • Αρχεία για Δραστηριότητες

    Γυμνάσιο Πέλλας – Πρόγραμμα Erasmus

    18 Φεβρουαρίου 2021 από

    Συμμετοχή του Γυμνασίου Πέλλας σε πρόγραμμα Erasmus+ (MOBILITYAGREEMENT FOR SCHOOL STAFF and QUALITY COMMITMENT for school education) και η εκπαίδευση των μαθητών μας

    «Καλλιεργώντας Κοινωνικές και Επιχειρηματικές Δεξιότητες στο Σχολείο του 21ου αιώνα»

    Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας οργάνωσε κατά το τρέχον διδακτικό έτος, για τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στα σχολεία αρμοδιότητάς και Στελέχη Διοίκησης, την συμμετοχή τους σε προγράμματα εκπαίδευσής τους, με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Το πρόγραμμα αυτό υλοποιήθηκε στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας από 27 Ιανουαρίου ως 2 Φεβρουαρίου 2020 όπου συμμετείχε και το Γυμνάσιο Πέλλας με τη Διευθύντρια Δρ. Νομικού Ποθητή, Γεωλόγο και την καθηγήτρια Χαριτίδου Σοφία, Γαλλικών. Η διάχυση των γνώσεων και δεξιοτήτων που αποκτήθηκαν από το πρόγραμμα αυτό, πέρασε στην συνέχεια στους μαθητές αρκετών τμημάτων του Γυμνασίου μας, αλλά αναπτύχθηκε επισταμένα στους εννέα μαθητές του πολιτιστικού προγράμματος «Οι μικροί ξεναγοί … της Πέλλας» στο οποίο συμμετέχουν μαθητές του σχολείου τα τελευταία τρία χρόνια.


    Το θέμα του Ευρωπαϊκού Προγράμματος ήταν «Βιωματική προσέγγιση για τη διδασκαλία της επιχειρηματικότητας στα σχολεία». Σε αυτό οι εκπαιδευόμενοι είχαν την ευκαιρία:
    • Να εξοικειωθούν με το ρόλο της επιχειρηματικότητας στη σύγχρονη κοινωνία.
    • Να μάθουν πώς να ενδυναμώσουν τους νέους πιθανούς επιχειρηματίες στην αρχή της σταδιοδρομίας τους και να τους αναπτύσσουν δεξιότητες οι οποίες είναι αναγκαίες στους επιτυχημένους επιχειρηματίες.
    • Να κάνουν χρήση διαδραστικών εργαλείων (παιχνίδια, επιτόπια εργασία, συζητήσεις) για την πρόκληση επιχειρηματικής σκέψης.
    • Να εξοικειωθούν με την αποτελεσματική χρήση περιπτωσιολογικών μελετών στη διδασκαλία της επιχειρηματικότητας.
    • Να εντρυφήσουν στο πώς να ενισχύουν τη δημιουργική επίλυση προβλημάτων σε επιχειρηματικά έργα.
    • Να εξοικειωθούν με απλές μεθόδους για την ανάλυση των προσδοκιών και των αναγκών των πελατών.
    • Να μάθουν πώς να μετατρέπουν τις προσδοκίες των χρηστών και των πελατών σε προϊόντα και δεξιότητες επικοινωνίας.

    Σε εφαρμογή των παραπάνω και για την ανάπτυξη του πνεύματος αρμονικής συνεργασίας μεταξύ τους, οι μαθητές, σε ομάδες, κλήθηκαν να συμμετάσχουν στις παρακάτω δραστηριότητες:
    1) Κλήθηκαν να καταφέρουν να σχηματίσουν έναν πύργο με δέκα (10) χάρτινα ποτήρια κρατώντας την άκρη από ένα κορδόνι που ήταν δεμένο σε ένα στρόγγυλο λάστιχο. Η μετακίνηση των ποτηριών αυτών γινόταν άλλοτε από ομάδες τριών (3) ατόμων και άλλοτε από ομάδες τεσσάρων (4) ατόμων τα οποία έπρεπε να συνεργαστούν αρμονικά για να πετύχουν το σκοπό τους.
    2) Κλήθηκαν να φτιάξουν ένα φωτιστικό με χάρτινα ποτήρια, κορδόνι, συνδετήρες κόλλα, ψαλίδι και κολλητική ταινία (απλά υλικά που ήταν διαθέσιμα στο σχολείο).
    3) Συνεργάστηκαν και κατέθεσαν τις ιδέες, ώστε να ξεκινήσουν μια κερδοφόρα επιχείρηση έχοντας στην διάθεσή τους μόνο 20ευρώ.
    Και τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Η δημιουργική φαντασία, η εφευρετικότητα, η καινοτομία, η παρορμητικότητα μαζί με τον αυθορμητισμό και τη αυθεντικότητα ήταν δεξιότητες και συναισθήματα που υπήρχαν σε υπέρμετρο βαθμό στους μαθητές μας και δεν τις είχαμε ποτέ δει και ανακαλύψει!
    Συμβουλή : Δώστε στους μαθητές χρόνο και χώρο να σκεφτούν, να εκφραστούν, να δημιουργήσουν, να φανταστούν και να παράγουν. Θα σας εκπλήξει το αποτέλεσμα ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργήσετε πολίτες ενεργούς σε επιχειρηματικές τάσεις με αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, συνεργατική διάθεση, πολίτες ικανοποιημένους από τον εαυτό τους και χρησίμους στην κοινωνία.

    Κατηγορία Δραστηριότητες | με ετικέτα | | 91 Σχόλια

    Μιλάμε για Γέφυρες Συμφιλίωσης – Δημοτικό Σχολείο Πέλλας

    8 Μαρτίου 2020 από

    Είναι ενθαρρυντικό που οι σχολικές μονάδες επιμένουν να επανέρχονται στη διαχείριση  των διαπροσωπικών σχέσεων με απώτερο στόχο να εξαλειφθεί η όποια μορφή βίας εμφανίζεται ανάμεσα στους μαθητές, που στην ακραία μορφή της διαιωνίζει φαινόμενα bullying στο σχολείο.

    Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του Bullying, το Δημοτικό Πέλλας διοργάνωσε μία ενημερωτική εκδήλωση για τους μαθητές, τους δασκάλους, τους γονείς, όπου οι μαθητές του τμήματος Β1 με συνοδό καθηγητή τον Χατζή Δημήτρη παρευρεθήκαν εκπροσωπώντας το Γυμνάσιο Πέλλας. Όπως πάντα, στο δυναμικό των μαθητών συγκαταλέγονταν και δημοσιογράφοι της σχολικής μας εφημερίδας. Σ’ αυτήν την εκδήλωση την εφημερίδα μας εκπροσώπησαν οι μαθήτριες: Αφεντούλη Κασσιανή, Βλάχου φωτεινή, Βογιατζόγλου Αναστασία.

    Την εκδήλωση  άνοιξε η εκπαιδευτικός του τμήματος ένταξης Αγγελική Σανάτσιου που μεταξύ άλλων ανέφερε τις μορφές βίας:

    Λεκτική, Σωματική βία (όπου εντάσσεται και η καταστροφή των προσωπικών αντικειμένων του θύματος), κοινωνική βία (αποκλεισμός, απομόνωση κ.α.), ρατσιστική βία (διάδοση  αρνητικών σχολίων λόγω καταγωγής, οικονομικής κατάστασης, θρησκευτικών πεποιθήσεων κ.α.), σεξουαλική βία, ηλεκτρονική βία ( προώθηση υβριστικού υλικού με προσωπική επίθεση κ.α.). Στη συνέχεια παρουσιάστηκε το προφίλ του θύτη, όπου τονίστηκαν χαρακτηριστικά όπως έλλειψη ενσυναίσθησης, είναι χειριστικός, ναρκισσιστής κ.α. και ακολούθως το προφίλ του θύματος, το οπποίο συνήθως  είναι  άτομο ανασφαλές, αγχώδες, μοναχικό, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, που ίσως άθελά του να προκαλεί με την εξωτερική του εμφάνιση κ.α. Φυσικά σε κάθε περιστατικό βίας δεν εμπλέκονται μόνο ο θύτης και το θύμα. Εμπλέκεται και οποιοσδήποτε το παρακολουθεί. Έτσι έγινε αναφορά και στο προφίλ του θεατή, που συνήθως παίρνουν το μέρος του θύτη, γελάνε και διασκεδάζουν με το γεγονός, δεν πιστεύουν πως μπορεί να αλλάξει η κατάσταση αν το αναφέρουν, θεωρούν πως το να το αναφέρουν σε κάποιον υπεύθυνο είναι «κάρφωμα». Ο θεατής οφείλει να κινηθεί με τρόπο ώστε να σταματήσει η βία. Στη συνέχεια τονίστηκε η εγρήγορση των γονέων. Ο κάθε γονιός οφείλει να παρατηρεί τις αλλαγές που συμβαίνουν στο παιδί του και να προσπαθεί να τις ερμηνεύσει, ώστε να παρέμβει γόνιμα σε περίπτωση που οι αλλαγές οφείλονται σε επαναλαμβανόμενο περιστατικό βίας. Η λύση σ’ αυτές τις περιπτώσεις προκύπτει με συνεργασία του σχολείου με το γονιό και τους εμπλεκόμενους μαθητές.

    Από τη  μεριά μου: ΠΡΕΠΕΙ να μάθω να μιλάω. Να καταγγέλλω όσα συμβαίνουν. Να ΜΗΝ απαντώ με βία στη βία.

    Στη συνέχεια αναφέρθηκε η δύναμη των λέξεων. Με αφορμή το βιβλίο «Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε» της Verdick Elisabeth εστιάσαμε στη δυναμική των λέξεων. Έχουμε 24 γράμματα για να δημιουργήσουμε χιλιάδες λέξεις. Ας διαλέγουμε κάθε φορά τις πιο κατάλληλες ώστε να ενισχύσουμε τη θετικότητα, να αποδυναμώσουμε την ένταση και τον αρνητισμό, να καλλιεργήσουμε ευχάριστες και όμορφες παρέες και συνεργασίες.

    Η σκυτάλη πέρασε στο τμήμα Ε2 με συντονίστρια δασκάλα την Μαριάννα Παγιανίδου που μάς παρουσίασαν με ένα βιωματικό δρώμενο τη ρωγμή που συμβαίνει στις ανθρώπινες σχέσεις όταν δημιουργηθούν συγκρούσεις, όταν θίγεται ή προσβάλλεται κάποιος κι έρχεται σε δύσκολη θέση. Πέντε μαθητές κρατούσαν μία κόλλα Α4. Η δασκάλα προέτρεψε τα παιδιά να τσαλακώσουν το χαρτί, όπως και έκαναν. Ακολούθως τούς ζήτησε να το ισιώσουν, να το επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση, λείο κι ατσαλάκωτο. Τα παιδιά το τέντωναν με προσοχή μην σκιστεί, το σιδέρωναν με την παλάμη τους.. μα το χαρτί εξακολουθούσε να έχει τα σημάδια του τσαλακώματος. Το συμπέρασμα είχε ήδη διατυπωθεί μέσα μας. Όσο κι αν οι μαθητές χάιδευαν το χαρτί, το αγαπούσαν, του ζητούσαν και συγνώμη, εκείνο δεν γινόταν λείο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Όταν τους πληγώσουμε, δύσκολα μπορεί να επιστρέψει η Ψυχή τους στην αρχική της κατάσταση…. Θα μείνουν σημάδια.

    Τα παιδιά απάντησαν με δύο υπέροχα τραγούδια και ο χώρος γέμισε δονήσεις θετικής παρέμβασης. Το ρεφρέν του πρώτου τραγουδιού ανέφερε «γέφυρες χτίζουμε, φράγματα σπάμε» και το συγκινητικό ήταν πως τα παιδιά που καθόντουσαν στο κοινό και παρακολουθούσαν την εκδήλωση ήξεραν τους στίχους, τραγουδούσαν συνοδεύοντας την ομάδα του Ε2 που ήταν στη σκηνή και επίσης με κινήσεις παντομίμας έφτιαχναν με τα χέρια τους γέφυρες και γκρέμιζαν φράγματα. Στη σκέψη μας ήχησε ένας αναστεναγμός «Γιατί να μην διοικούν τα παιδιά τον κόσμο!…»

    Το δεύτερο τραγούδι ήταν το «Υπάρχουν χέρια» από τους Locomondo σε στίχους και μουσική Μάρκου Κούμαρη και όλη η αίθουσα εκδηλώσεων γέμισε από τους στίχους που τούς τραγουδούσαν τα παιδιά και αξίζει να μάς προβληματίσουν:

    Υπάρχουν χέρια που φυτεύουν ένα δέντρο
    και άλλα χέρια που του βάζουνε φωτιά
    υπάρχουν χέρια που σαν πέσεις σε σηκώνουνε ξανά
    σίγουρα θα ‘χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά

    Υπάρχουν χέρια που πατάνε την σκανδάλη
    και άλλα χέρια που προσφέρουν γιατρειά
    υπάρχουν χέρια που χτυπάνε χέρια αλύπητα σκληρά
    ίσως μια μέρα συναντήσεις δύο χέρια σαν κι αυτά

    Υπάρχουν χέρια που έχουν μάθει να σου δίνουν
    και άλλα χέρια που ζητάνε μοναχά
    υπάρχουν χέρια που τις νύχτες σε χαϊδεύουν στοργικά
    σίγουρα θα ‘χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά

    Υπάρχουν χέρια που απ’ το άδικο έχουν σφίξει
    έχουνε σφίξει και έχουν γίνει μια γροθιά
    και μ’ άλλα χέρια έχουν σμίξει για να σβήσουν τη φωτιά
    ίσως τα χέρια τα δικά μας να ‘ναι χέρια σαν κι αυτά

    Βλέπω κι απόψε εδώ μέσα κάτι χέρια
    χειροκροτάνε και μας δίνουνε χαρά
    θα ‘θελα λίγο να σηκώσουμε τα χέρια μας ψηλά
    να τραγουδήσουμε παρέα με δυο χέρια σαν κι αυτά

     

    Έπειτα η Δ’ τάξη με υπεύθυνη δασκάλα την Δημητρούλα Τσαλκιτζή παρουσίασε μέσα από μία υποθετική ιστορία την οπτική μιας μαθήτριας με χαμηλή αυτοεκτίμηση που θυματοποιείται με κατακλείδα να μην ξεχνάμε να ζητάμε βοήθεια όταν δεν μπορούμε μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε μία κατάσταση. Τα προβλήματα πάντα έχουν λύσεις, απλά κάποιες φορές χρειαζόμαστε κάποιον να μάς τις δείξει. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε ο τετραψήφιος αριθμός από το χαμόγελο του παιδιού 1056.

    Στη συνέχεια η διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου κ. Αναστασία Χανού ανέφερε πως το σχολικό περιβάλλον μπορεί να δράσει ως μηχανισμός πρόληψης απέναντι στη βία και μάς μίλησε για τις Γέφυρες Συμφιλίωσης και τον θεσμό της Διαμεσολάβησης. Τόνισε πως οι τιμωρίες δεν έχουν αποτέλεσμα σε θέματα διαπροσωπικών σχέσεων. Δεν τιμωρούμε ούτε στο σχολείο, ούτε στο σπίτι. Μικροί και  μεγάλοι χρειαζόμαστε γέφυρες επικοινωνίας και η προσπάθεια όλων μας στοχεύει σε ένα σχολείο και σε μία κοινωνία χωρίς βία. Έτσι σε κάθε ανάλογο συμβάν προτείνουμε ενέργειες συμφιλίωσης, στις οποίες εντάσσεται η διερεύνηση των γεγονότων , ο εντοπισμός των αιτιών, η συναισθηματική αποφόρτιση των εμπλεκομένων και η μεταξύ τους γεφύρωση, ώστε να λυθούν τα όποια προβλήματα επικοινωνίας. Οι άξονες δράσεις του σχολείου είναι δύο. Πρόληψη και αντιμετώπιση. Το κομμάτι της πρόληψης περιλαμβάνει ενημερωτικές ημερίδες των γονέων και κηδεμόνων, βιωματικές δράσεις για ενίσχυση της ενσυναίσθησης στα παιδιά, θέσπιση κανόνων που διέπουν τις σχέσεις των μελών της σχολικής κοινότητας, συνεργασία όλων για την τήρηση των κανόνων που η ίδια η ομάδα έχει ορίσει για τις διαπροσωπικές σχέσεις των μελών της.

    Στο τέλος τον λόγο πήρε η επιμελήτρια ανηλίκων Αικατερίνη Τσαρτσαράκη που συνόψισε όσα προηγήθηκαν και τόνισε πως δεν αποσιωπούμε ανάλογα γεγονότα. Οι γονείς πρέπει να μάθουν στα παιδιά τους να μιλούν και πρέπει να παρατηρούν τις αλλαγές που συμβαίνουν στις συνήθειες του παιδιού τους, όπως διαταραχές στον ύπνο, εκνευρισμός, ανασφάλεια, είναι ευερέθιστο κ.α.

    Ακολούθησε συζήτηση και προβληματισμός. Αποχωρήσαμε με το πείσμα της καλύτερης διαχείρισης του εαυτού μας.

     

    Κατηγορία Δραστηριότητες | | | 91 Σχόλια

    Με αφορμή ένα διήγημα – «Να ‘σαι καλά δάσκαλε»

    4 Μαρτίου 2020 από

    Η δασκαλοκεντρική εποχή πέρασε ανεπιστρεπτί. Ο δάσκαλος πλέον λειτουργεί προωθώντας το μαθητή στο προσκήνιο με στόχο να ενεργοποιήσει ακόμη και τον πιο αθόρυβο ή θορυβώδη (λόγω διάσπασης προσοχής) μαθητή. Για να το πετύχει αυτό χρειάζεται να γίνει ευπροσάρμοστος. Χρειάζεται να συγχρονιστεί με τις γενιές που αλλάζουν. Χρειάζεται να υιοθετήσει πολυποίκιλες μεθόδους διδασκαλίας. Το ίδιο επιχειρήθηκε στο μάθημα των λογοτεχνικών κειμένων της Β’ τάξης, που βρίθει από αφορμές, κίνητρα και δίνει την αμπάριζα για δημιουργικές δράσεις. Έτσι ξεκίνησαν όλα, με υπεύθυνη καθηγήτρια την Γκαλογιάννη Μαλαματή ΠΕ02.

    Αφορμή το διήγημα «Να ‘σαι καλά δάσκαλε», όπου ο αφηγητής, με το βλέμμα ενός έφηβου μαθητή, περιγράφει την εμπειρία του από τη διδασκαλία και την παρουσία του φιλολόγου του. Το επόμενο βήμα ήταν να παρακολουθήσουμε την ταινία «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών» σε σενάριο του Τομ Σούλμαν, προεκτείνοντας με συζήτηση τον ρόλο του δασκάλου, των εκπαιδευτικών μεθόδων που υιοθετεί, την ανταπόκριση των μαθητών, το πώς οι γενιές εξελίσσονται και μαζί τους οι εκπαιδευτικές ανάγκες. Τον επίλογο της σφαιρικής μας προσέγγισης τον έγραψε μία εκπαιδευτική εκδρομή της Β’ τάξης στο Λαογραφικό Μουσείο της Κοζάνης. Εκεί ο δάσκαλος δοκιμάζεται εκτός τάξης, οργανώνοντας τους μαθητές ή καλύτερα… μαθαίνοντάς τους να αυτοοργανώνονται και να διαχειρίζονται τον εαυτό τους μέσα στην διευρυμένη ομάδα της τάξης, καταγράφοντας εντυπώσεις, πληροφορίες και γνώσεις καθώς παράλληλα απολαμβάνουν τη συνεργασία και τη συνύπαρξη μέσα στην παρέα.

    Γράφουν οι μαθήτριες Χριστίνα Τριφτίδη, Σοφία Χατζοπούλου και Κασσιανή Αφεντούλη για την εκδρομή:

    «Να’ σαι καλά Δάσκαλε», ένα κείμενο από τη Λογοτεχνία της Β΄ Γυμνασίου που αναφέρεται στην παράδοση και στο λαϊκό πολιτισμό. Με αφορμή το κείμενο αυτό η φιλόλογος της τάξης μας, κ. Γκαλογιάννη Μαλαματή αποφάσισε  να πάμε εκπαιδευτική επίσκεψη στις 07/02/2020 στο Ιστορικό, Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο στην Κοζάνη. Αρχηγός ήταν η κ. Γκαλογιάννη Μαλαματή και συνοδοί καθηγητές  η κ. Σιάγαλη και ο κ. Γαϊτάνης. Και έφτασε η πολυπόθητη μέρα. Όλοι μας ήμασταν ενθουσιασμένοι, γιατί ελάχιστοι ήταν αυτοί που είχαν επισκεφτεί την Κοζάνη και συγκεκριμένα το μουσείο της. Ξεκινήσαμε στις 8:30 το πρωί και στις 10:00 περίπου φτάσαμε στην Κοζάνη. Η διαδρομή ήταν αρκετά ευχάριστη, αν και είχε μεγάλη διάρκεια. Είχαμε την ευκαιρία ν‘  ακούσουμε μουσική , να μιλήσουμε και να πούμε τα νέα μας, ενώ ταυτόχρονα, απολαμβάναμε το χιονισμένο τοπίο στα βουνά απ’ όπου περνούσαμε. Δεδομένου του ότι στο χωριό δε χιόνισε φέτος, ήμασταν ιδιαίτερα χαρούμενοι να βλέπουμε το χιόνι στρωμένο. Η πρώτη μας στάση ήταν στο Λαογραφικό μουσείο, ένα επιβλητικό και ιστορικό κτίριο, το οποίο μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

    Αρχικά με την είσοδό μας στο εξαώροφο κτίριο, μας υποδέχτηκε  ο υπεύθυνος του μουσείου. Αφού συγκεντρωθήκαμε στο ισόγειο, στο χώρο υποδοχής μας έδωσε σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία του μουσείου. Στο χώρο αυτόν διοργανώνονται εκδηλώσεις, ημερίδες, συναυλίες, παρουσιάσεις και σεμινάρια. Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι το μουσείο είναι ιστορικό- λαογραφικό και φυσικής ιστορίας. Η περιήγησή μας ξεκίνησε από το υπόγειο το οποίο περιλαμβάνει κυρίως φαρμακευτικά φυτά, ορυκτά, λίθους, ερπετά, κάθε είδους ζώα  και εντυπωσιακές πεταλούδες. Στον α΄ και β΄ όροφο φιλοξενούνται εκθέματα που δείχνουν την εξέλιξη του πολιτισμού στην περιοχή της Κοζάνης. Ο τρίτος και τέταρτος όροφος είναι αφιερωμένοι στα παλιά επαγγέλματα, όπως καστανάδες, χαλκουργοί, κουδουνάδες, πεταλωτές , σιδεράδες κ.α. Στον ίδιο όροφο υπάρχουν φωτογραφίες, στολές, έπαινοι και αντικείμενα των ηρώων  των πολέμων. Στον πέμπτο όροφο εκτίθενται  ανδρικές και γυναικείες παραδοσιακές φορεσιές, κυρίως της Δυτικής Μακεδονίας. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές ήταν οι αναπαραστάσεις δωματίων στον έκτο όροφο, πλούσια ήταν και τα αρχοντικά της Κοζάνης που μας ταξίδεψαν στο παρελθόν. Ήταν ένα ευχάριστο και ενδιαφέρον μουσείο. Η επίσκεψή μας αποτέλεσε μια αξέχαστη εμπειρία.  Η επόμενη στάση μας ήταν στην πλατεία της Κοζάνης. Χωριστήκαμε σε ομάδες και περιηγηθήκαμε στην πόλη της Κοζάνης.

    Μια ακόμα εκδρομή έφτασε στο τέλος της με πολύ όμορφες αναμνήσεις και εντυπώσεις, που καθώς τις συζητούσαμε καταλήξαμε πως θα ξαναπηγαίναμε εκεί με σκοπό να χαθούμε για ακόμη μία φορά από την εποχή μας!

     

    Κατηγορία Δραστηριότητες | | | 91 Σχόλια

    Ενημέρωση για τις Πρώτες Βοήθειες από Εκπαιδευτές Διασώστες του ΕΚΑΒ

    23 Φεβρουαρίου 2020 από

    Τί το χρειαζόμαστε το σχολείο αν μάς εξοπλίζει με θεωρίες δίχως να μάς ενημερώνει για τα ουσιώδη της Ζωής..;
    Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2020, καλεσμένοι μας και φιλοξενούμενοι οι Εκπαιδευτές Διασώστες του ΕΚΑΒ, Στέλιος Μποζατζούδης, Γιάννης Σιώντας και Σάββας Παυλίδης για να μάς διδάξουν πρώτες βοήθειες, ώστε να κατανοήσουμε πως ο καθένας μας μπορεί να γίνει πολύτιμος κρίκος στην αλυσίδα διασφάλισης της Ζωής όταν αυτή κινδυνεύει. Η παρέμβαση του ατόμου που εκπαιδεύτηκε στις πρώτες βοήθειες αποσκοπεί μέσα από κατάλληλες ενέργειες να καταφέρει να διατηρήσει στη ζωή τον άνθρωπο που έχει χάσει τις αισθήσεις του και να μην επιδεινωθεί η κατάστασή του μέχρι να φτάσει το ΕΚΑΒ. Προς αυτήν την κατεύθυνση, πρωτεύον μέλημα του διασώστη είναι η ασφάλεια του θύματος, μα και η δική του, εφόσον η ζωή του θύματος εξαρτάται από αυτόν. Έτσι απομακρύνει επικίνδυνα αντικείμενα και ακολούθως ξεκινά ΚΑΡΠΑ. Το πιο σπουδαίο προσόν του διασώστη είναι η ψυχραιμία του που θα τον βοηθήσει να ακολουθήσει τον αλγόριθμο των πρώτων βοηθειών ανάλογα με την έκτακτη ανάγκη που παρουσιάστηκε και ανάλογα με την ηλικία του θύματος.
    Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις εμφυσήσεις της ΚΑΡΠΑ. Αν δεν θέλουμε να ακουμπήσουμε το θύμα, επειδή πιθανό να έχει σάλια ή αίμα στο στόμα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μία μάσκα με βαλβίδα μιας κατεύθυνσης ή προσωπίδα τσέπης. Ο Εκπαιδευτής / Διασώστης του ΕΚΑΒ, Γιάννης Σιώντας, μάς έδειξε ένα πολύτιμο μπρελόκ στα κλειδιά του το οποίο περιέχει μία προσωπίδα τσέπης. Μπορούμε να την προμηθευτούμε με πολύ χαμηλό κόστος (περίπου 2€) από ένα φαρμακείο.
    Συγκρίνοντας τη χώρα μας με τις χώρες της Ευρώπης διαπιστώσαμε πως υστερούμε σε οργάνωση. Στο εξωτερικό η εκπαίδευση ξεκινά από τις πρώτες τάξεις του σχολείου και συνεχίζεται εφόρου ζωής, μέσα από τις δομές εργασίας κι άλλων οργανωμένων φορέων. Για να τονιστεί η αξία της γνώσης παροχής πρώτων βοηθειών αναφέρθηκε το παράδειγμα ενός 7χρονου παιδιού που κατάφερε να σώσει τον παππού του παρέχοντάς του πρώτες βοήθειες, στις οποίες είχε εκπαιδευτεί.
    Ο σεβασμός προς τη ζωή δεν είναι αφηρημένη έννοια και δεν περιορίζεται στο μιλώ ευγενικά ή στο σηκώνομαι να καθίσουν οι ηλικιωμένοι. Σεβασμός προς τη ζωή σημαίνει την υπερασπίζομαι ως την τελευταία της ανάσα. Στο πλαίσιο αυτό, πέρα από την εκπαίδευση που οφείλει να δεχτεί ο καθένας μας χρειάζεται και ευαισθητοποίηση των φορέων, της τοπικής αυτοδιοίκησης, ώστε σε κομβικά σημεία των πόλεων (όπως δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία κ.α.) να υπάρχουν απινιδωτές που συνδυαστικά με την ΚΑΡΠΑ θα διατηρήσουν στη ζωή το άτομο που έχει χάσει τις αισθήσεις του, δεν αναπνέει και μπορεί να εμφανίζει κολπική μαρμαρυγή, μέχρι να καταφθάσει το ασθενοφόρο το οποίο θα έχει κληθεί. Στο εξωτερικό, απινιδωτές υπάρχουν ακόμη και στις εισόδους των πολυκατοικιών, στις πλατείες, στους χώρους εργασίας. Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός πως και στην περιοχή μας διάφορα δημοτικά διαμερίσματα έχουν προμηθευτεί απινιδωτές, όπως και σχολεία των Γιαννιτσών. Σε λίγο καιρό κι εμείς, το Γυμνάσιο Πέλλας, θα είμαστε ένα από αυτά.
    Ενημερωθήκαμε για τα τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης, με ιδιαίτερη αναφορά στο 112, που είναι ο ενιαίος ευρωπαϊκός αριθμός κλήσεων έκτακτης ανάγκης. Η κλήση γίνεται σε υπηρεσία της Αθήνας. Το σημείο κλήσης εντοπίζεται μέσω gps και ειδοποιείται ασθενοφόρο, αστυνομία ή/και πυροσβεστική (ανάλογα με την ανάγκη) να παρέμβει στο περιστατικό. Το μόνο μειονέκτημα είναι πως για περιστατικά, για παράδειγμα, της περιοχής μας η Αθήνα επικοινωνεί πρωτίστως με το κέντρο της Θεσσαλονίκης, εκείνο με το κέντρο της Έδεσσας και έπειτα ειδοποιούνται οι υπηρεσίες στα Γιαννιτσά. Πράγμα που σημαίνει πως χάνεται πολύτιμος χρόνος. Οπότε, χάριν οικονομίας χρόνου είναι καλύτερο να επικοινωνούμε με τις τοπικές υπηρεσίες στα αντίστοιχα τηλέφωνα (100: αστυνομία, 166: ΕΚΑΒ, 199: πυροσβεστική). Στο κέντρο που θα απαντήσει δίνουμε τα απαραίτητα στοιχεία (όνομα, τοποθεσία, κατάσταση του θύματος) χωρίς να κλείσουμε πρώτοι το τηλέφωνο!
    Πέρα από την ΚΑΡΠΑ οι άξονες της ενημέρωσής μας κάλυψαν περιπτώσεις πνιγμού, πνιγμό από φαγητό ή από ξένα αντικείμενα, επιληψία, αιμορραγίες, αλλεργίες, τσίμπημα φιδιού και μέλισσας. Η παρούσα ενημέρωση ευελπιστούμε να αποτελέσει μία ευαισθητοποίηση μικρών και μεγάλων, ώστε στο μέλλον να εκπαιδεύονται τακτικά πάνω στις πρώτες βοήθειες. Διαδικτυακά ανακοινώνονται διάφορα ανάλογα σεμινάρια που διοργανώνονται από το ΕΚΑΒ ή άλλους φορείς. Το χρωστάμε στον εαυτό μας να μάθουμε να προσφέρουμε πρώτες βοήθειες. Μπορεί κάποια στιγμή να είμαστε εμείς αυτός που θα τις χρειαστεί και θα ευχόμασταν πραγματικά να βρισκόταν δίπλα μας κάποιος που ξέρει.
    Ευχαριστούμε πολύ τους Εκπαιδευτές Διασώστες του ΕΚΑΒ Στέλιο Μποζατζούδη, Γιάννη Σιώντα και Παυλίδη Σάββα που φυσικά βρίσκονταν εκτός υπηρεσίας και προσήλθαν να μάς ενημερώσουν για την αξία γνώσης παροχής των πρώτων βοηθειών μέσα στο πλαίσιο ευαισθητοποίησης του κόσμου.

    Κατηγορία Δραστηριότητες | | | 91 Σχόλια

    ΠαίΖουμε Σκάκι

    23 Οκτωβρίου 2019 από

    Κάποια στιγμή εμφανίστηκε μία ξύλινη σκακιέρα στα χέρια μιας καθηγήτριας. Οι μαθητές ζήτησαν να παίξουν. Φυσικά η σκακιέρα τους δόθηκε για να παίζουν στο διάλειμμα. Μαζεύτηκαν γύρω τους θεατές. Το μικρόβιο εξαπλώθηκε. Ζήτησαν κι άλλες σκακιέρες. Ζήτησαν και Πρωτάθλημα Σκάκι. Όλα τα αιτήματα ικανοποιήθηκαν. Μαζέψαμε συμμετοχές, στήσαμε 4 ομίλους, βγήκαν τα ζευγάρια και από την Τρίτη ξεκινά το Πρωτάθλημα Σκάκι στο σχολείο μας. Στο ενδιάμεσο των επίσημων αγώνων γίνεται προπόνηση στα διαλείμματα και δίνεται μία ευκαιρία στους αρχάριους, παρακολουθώντας, να βελτιώσουν τη στρατηγική τους.

    Ως καθηγήτρια απλά….. ζηλεύω που δεν μπορώ να συμμετέχω και περιορίζομαι σε ρόλο…. οργανωτικό!…. 🙁

    Κατηγορία Δραστηριότητες | | | 91 Σχόλια

    « Παλιότερα άρθρα
  • Αλήθειες

    > Η παιδεία είναι δεύτερος ήλιος για τους ανθρώπους. - Πλάτων

    > Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο. -Αδαμάντιος Κοραής

    > Ο μέτριος δάσκαλος μιλάει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο εξαιρετικός δάσκαλος δείχνει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει. - William Arthur Ward,

  • Kατηγορίες

  • ΕΤΙΚΕΤΕΣ

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Αρχείο

  • Σεργιανίζουμε εδώ…


  • Οι Ομάδες μου

  • Μεταστοιχεία

  •  
    Top
     
    Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων