Μίλησέ μου για τις στιγμές επιτέλους

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

Το κείμενο που ακολουθεί μπορεί να είναι και η εξομολόγηση κάποιου μαθητή μας.Ας προβληματιστούμε….

Με κουράζουν…..με κουράζουν

αυτοί που μιλάνε πολύ και σκέφτονται λίγο,

αυτοί που κάνουν τη μετριότητά τους πολιορκητικό κριό,

αυτοί που πανηγυρίζουν χωρίς λόγο,

αυτοί που θεωρούν την τύχη ικανότητα,

αυτοί που δεν εκτιμούν ανθρώπους και καταστάσεις,

αυτοί που δε θέλουν να γνωρίσουν την αληθινή φιλία, γιατί βλέπουν μόνο βιτρίνες και ευκαιρίες,

αυτοί που δεν κοιτάνε πίσω αλλά ούτε και μπροστά,

αυτοί που βιάζονται και  αφήνονται να παρασυρθούν,

αυτοί που μεγαλοποιούν το ψέμα και δαιμονοποιούν την ειλικρίνεια,

αυτοί που διψάνε για δόξα και όχι για αληθινή ζωή,

αυτοί που μου μιλάνε και μου δείχνουν ένα μέλλον, αλλά ποτέ δε μου μίλησαν γι αυτό που προηγείται…..το παρόν.

Με κούρασαν και συνεχίζουν να με κουράζουν

αυτοί οι απρόσκλητοι πρωταγωνιστές της ζωής μου οι οποίοι προσπαθούν επίμονα να μου φυτέψουν στo ζαλισμένο μου κεφάλι τα δικά τους θέλω

αυτοί που δεν με αφήνουν να ρουφήξω τη ζωή έτσι όπως θα έπρεπε να είναι….φρέσκια και απρόσμενη!

αυτοί  που δεν με αφήνουν  να μιλάω πάντα αυθόρμητα και ειλικρινά ακόμα και αν αυτό έχει ως κόστος την απώλεια της επικοινωνίας και το πάγωμα των συναισθημάτων…..

αυτοί  που δεν με αφήνουν  να κάνω τους άλλους να με αγαπήσουν, όχι χαϊδεύοντας τα αυτιά τους, αλλά κοιτώντας τους βαθιά μέσα στα μάτια….


Δε θέλω να ατενίζω το μέλλον, θέλω απλά να ζωγραφίζω το παρόν μου….να θυμάμαι και να ξαναζώ μια στιγμή….
…μια στιγμή που το αστείο ενός φίλου με έκανε να γελάσω τρανταχτά…..
…μια στιγμή που λαχτάρισα ένα παγωτό και ήταν ότι χρειαζόμουνα….
…μια στιγμή που ένα ζεστό βλέμμα με έκανε να αδειάσω όλο μου το είναι….
…μια στιγμή που επέλεξα να είμαι μόνος και ένιωθα ότι τα είχα όλα….
…μια στιγμή που ένα πρόσωπο απέναντί μου ήταν ότι πιο όμορφο είχα δει ποτέ…..
…μια στιγμή που είδα ένα φλογερό ηλιοβασίλεμα, μια ζεστή καλοκαιρινή αυγή, μια χιονισμένη νύχτα, μια ξαφνική βροχή, και είχα κάποιον να το μοιραστώ….
…μια στιγμή που μια αγκαλιά ήταν αυτό που χρειαζόμουνα και οι ουρανοί ήταν ανοιχτοί….
…μια στιγμή που ένα ταξίδι με έφερε σε ένα κόσμο ξένο αλλά μαγικό….
…μια στιγμή που η μουσική, το τραγούδι, ο χορός συνδυάστηκαν τόσο μαγικά και έδωσαν έντονο χρώμα σε μια νύχτα….
…μια στιγμή που έζησα μόνο γι αυτήν τη στιγμή και το έκανα με τον τρόπο που μου αρέσει.


Ναι, τώρα ξέρω τι θέλω….θέλω να βρίσκω νόημα σε κάθε μικρή, σύντομη, φαινομενικά ασήμαντη στιγμή και σε αυτούς που τη μοιράζονται μαζί μου….και μόνο τότε θα μπορέσω να πω ότι το κυνήγι της ευτυχίας δεν είναι τελικά μάταιο.

Δημοσιεύθηκε στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση