Χαρακτηριστικό δείγμα του τι μπορούν να κάνουν οι μαθητές όταν έχουν κέφια. Έγραψαν ΜΟΝΟΙ τους το ΣΕΝΆΡΙΟ και έκαναν το δικό τους ΒΕΣΤΙΆΡΙΟ στο θεατρικό που παρακολουθήσατε και έβαλαν παρακαταθήκες για το καλοκαίρι. Ο συνάδελφος χημικός κ. Γκογκίδης Κωνσταντίνος “έντυσε” μουσικά την παράσταση συνοδεύοντας τη χορωδία με την κιθάρα του.

Το αποτέλεσμα καταπληκτικό! Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές!!!

ΚΑΜΕΡΑ: Μυλωνάς Αθανάσιος-Χρυσοβαλάντης μαθητής της Γ’ τάξης.

Όταν καθοδηγείς σωστά την ομάδα των μαθητών στην οποία αναθέτεις να … γράψουν σενάριο, έ, τότε τα αποτελέσματα είναι αυτά που είδατε. Θερμά συγχαρητήρια, τόσο στα παιδιά που ανέλαβαν το εγχείρημα και το έκαναν πράξη, όσο και στην υπεύθυνη καθηγήτριά τους κ. Σκαρλατούδη Αναστασία.
ΚΑΜΕΡΑ: Μυλωνάς Αθανάσιος-Χρυσοβαλάντης μαθητής της Γ’ τάξης.

Παραδοσιακά κάλαντα από μαθητές του Σχολείο μας στο γραφείο του κ. Διευθυντή. Μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή!
Σας ευχαριστώ παιδιά, να είστε γεροί, να έχετε καλή πρόοδο και να περάσετε ευχάριστες στιγμές με τις οικογένειές σας.
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!
ΚΑΜΕΡΑ: Γκογκίδης Κωνσταντίνος ΠΕ04.02

Μια θεατρική παράσταση που δόθηκε την Τετάρτη 22/5/2002 στο Πνευματικό Κέντρο της Νέας Βύσσας με ηθοποιούς μαθητές και καθηγητές του Γυμνασίου μας. Αναπληρωτής καθηγητής τότε, με διευθύντρια την εξαίρετη συναδέλφισσα κ. Γκρεκίδου Ευσεβία, διευθυντής της Σχολικής Μονάδας τώρα, δεκαπέντε χρόνια μετά, μαζί και πάλι όπως τότε με τον διαχρονικό συνάδελφο κ. Κορετσίδη Κωνσταντίνο, που σε συνεργασία με την κ. Παντζάρη Αθανασία είχαν την σκηνοθετική επιμέλεια της παράστασης (αυτός “ανακάλυψε” σε κάποια συρτάρια την VHS κασέτα), αποφασίσαμε να μετατραπεί σε mpeg αρχείο για να μπορεί να αναρτηθεί. Όπως κάθε δουλειά που ανασύρεται από αρχείο, έτσι και η συγκεκριμένη θεατρική παράσταση, έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία για μας, που θα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη στο πέρασμα του χρόνου…

Πασχάλης Αναστασιάδης

Μαθηματικός

Δ/ντής του Γ/σίου Ν. Βύσσας

Όταν αιχμαλωτίζεις το χρόνο, αιχμαλωτίζεις τα νιάτα.

Ορκιζόμαστε πως έτσι είμασταν … χαρούμενοι, ανέμελοι, ωραίοι … , ας μας δικάσει η Θέμις … που μεγαλώσαμε!

Τότε όλοι είχαμε κέφι:

η Θέμις και μεις,

μαθητές και καθηγητές στο σανίδι της σκηνής,

στο σανίδι της ζωής.

Τώρα θεατές της νοσταλγίας,

σκηνοθέτες της ζωής μας!

Ας είναι!

Κάποιοι, κάπου , κάποτε …

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε…έτσι για να χαιρόμαστε …

Κώστας Κορετσίδης

Φιλόλογος

Σκηνοθέτης της παράστασης

Σώπα μη μιλάς! – Αζίζ Νεσίν

Απαγγέλλει η Μαριέτα Ριάλδη

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ’ τη φωνή σου σώπασε επιτέλους κι αν ο λόγος είναι αργυρός η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε: «σώπα».

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή, μου λέγανε : «εσένα τι σε νοιάζει;

Σώπα!»

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε: «κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ….σώπα!»

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου η σιωπή του μικρού

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο, «Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,

«θα βρεις το μπελά σου, σώπα».

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι «Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα».

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και ήξερε να σωπαίνει. Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε : «Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα».

Μπορεί να μην είχαμε με δ’αύτους γνωριμίες ζηλευτές, με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω, σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι. Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα», και μαζευτήκαμε πολλοί μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα, τα πάντα κι όλα πολύ.

Εύκολα , μόνο με το Σώπα.

Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα». Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου και  κάν την να σωπάσει.

Κόψ’ την σύρριζα.

Πέτα την στα σκυλιά. Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά. Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες. Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς , χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς» Αχ! Πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς. και δεν θα μιλάς , θα γίνεις φαφλατάς , θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’ την  αμέσως. Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός. Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις!

Κόψε τη γλώσσα σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου, γιατί νομίζω πως θα ’ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο , με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει:

Μ Ι Λ Α! ….

Όλες οι τάξεις του γυμνασίου μας πήραν μέρος στην Ώρα του Κώδικα, μία παγκόσμια δράση που έχει σκοπό να διδάξει σε μαθητές (και όχι μόνο) τις βασικές αρχές συγγραφής αλγορίθμων με ευχάριστο τρόπο, μέσα από παιχνίδια μικρής διάρκειας.

Μπορείτε να δοκιμάσετε τα παιχνίδια εδώ.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Στην αίθουσα ενημερώσεων της Μονάδας

Επίδειξη από το προσωπικό της  ΔΙΜΟΙΡΙΑΣ  “ΚΕΡΒΕΡΟΣ”.

Αντιαεροπορικό όπλο REINMETALL

Μνημείο Πεσόντων

Μπροστά από το Διοικητήριο

Στην αίθουσα ενημερώσεων

Οργανόγραμμα

ΤΕΤΡΑΔΥΜΟ ( Α/Α … άλλης εποχής!!!)

Μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου Νέας Βύσσας … ΚΕΡΒΕΡΟΙ !!!

Το Σχολείο μας την Τρίτη 07 Νοεμβρίου 2017 στα πλαίσια του εορτασμού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας, θα πραγματοποιήσει εκπαιδευτική επίσκεψη στην 1η Μ.Σ.Ε.Π. Μετά την ξενάγησή μας στις εγκαταστάσεις και την ενημέρωση των μαθητών/τριών μας, θα ακολουθήσει επίσκεψη και στο Στρατιωτικό Μουσείο του Διδυμοτείχου.