Εισαγωγικά
Στις μέρες μας πολύς λόγος γίνεται για τις ακτινοβολίες, πού λόγω της ραγδαίας εξέλιξης της τεχνολογίας, ιδιαίτερα αυτής των κινητών τηλεφώνων, μας έχουν γίνει πολύ οικείες προκαλώντας όμως και μια έκδηλη ανησυχία για την επικινδυνότητά τους, αφού και μικρά παιδιά ακόμα κάνουν εκτεταμένη χρήση τους. Άς δούμε λοιπόν περί τίνος πρόκειται.
Εν πρώτοις θα πρέπει να πούμε ότι κυριολεκτικά ο πλανήτης μας, συνεπώς και οι κάτοικοί του, κολυμπά σε κάθε είδους ακτινοβολίες είτε φυσικές είτε ανθρώπινης προέλευσης. Ξεκινώντας από την κοσμική ακτινοβολία και την ακτινοβολία υποβάθρου (κατάλοιπο της δημιουργίας του Σύμπαντος κατά την κρατούσα θεωρία της Μεγάλης Εκρήξεως) και την ηλιακή ακτινοβολία, και φτάνοντας στις ακτινοβολίες πού εκπέμπονται από πάσης φύσεως ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές. Θα πρέπει πάντως να υπογραμμίσουμε ότι από την ανακάλυψη του ηλεκτρικού ρεύματος και την χρησιμοποίησή του από τον Έντισον το 1879 για φωτισμό των πόλεων, και ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η έκθεση σε τεχνητές πηγές ακτινοβολίας αυξήθηκε ραγδαία, εξαιτίας των απαιτήσεων για ηλεκτρισμό, σε συνδυασμό με την καταιγιστική ανάπτυξη της ασύρματης τεχνολογίας και των εφαρμογών της.
Εν προκειμένω θα μας απασχολήσουν οι ακτινοβολίες πού οφείλονται σε φυσικές καί τεχνητές πηγές, οι λεγόμενες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες πού εκπέμπονται από ηλεκτροφόρα καλώδια και μωροδιακούς πομποδέκτες, από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς πομπούς, από φούρνους και ψυγεία, από τηλέφωνα και υπολογιστές, από οτιδήποτε άλλο λειτουργεί με ρεύμα, αλλά και η ακτινοβολία πού εκπέμπεται από τά ραδιενεργά υλικά κατά την εκδήλωση του φαινομένου της ραδιενέργειας.
Η συνέχεια του άρθρου υπάρχει στον παρακάτω σύνδεσμο: