ελικά δεν είναι υπερβολικός ο χαρακτηρισμός «μεγαθήριο» για την μεγαλύτερη εταιρεία του Διαδικτύου στο πλανήτη, τη Google δηλαδή. Όχι μόνο έβαλε τα «γυαλιά» σε όλες – μα όλες – τις υπόλοιπες εταιρείες για το τι εστί «αναζήτηση πάσας πληροφορίας στο Internet», αλλά υπέδειξε και το πώς μπορεί μια επιχείρηση να είναι κερδοφόρος χωρίς να χρησιμοποιεί μονοπωλιακές τακτικές με αρνητικές επιπτώσεις στον καταναλωτή, χωρίς «φίμωμα» στις δυνατότητες των δωρεάν εφαρμογών της (πχ. ώστε μελλοντικά να «προσφερθούν» νέες εκδόσεις πληρωτέες φυσικά) και χωρίς «κρυφά λόγια» / ψιλά γράμματα στον τρόπο χρήσης των υπηρεσιών της από τον τελικό χρήστη.

Η Google λοιπόν, συνεχίζοντας το ίδιο μοτίβο, κρίνοντας προφανώς ότι οι εταιρείες που εμπλέκονται στην εξέλιξη του Διαδικτύου και στην χρηστικότητά του κάπου έχουν «πελαγώσει», αποφάσισε να κάνει την αρχή, για λόγους τεστ όπως δηλώνει και η ίδια, προσφέροντας στην Αμερική και αρχικά σε 50.000 έως 500.000 πολίτες, γραμμές σύνδεσης με το Internet τεχνολογίας Fiber-To-The-Home (FTTH – οπτικές ίνες) ταχύτητας του 1Gbit ανά δευτερόλεπτο! Για να καταλάβουμε καλύτερα το νουμεράκι, 1Gbit = 1000Mbit ήτοι πάρα πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα με τις γραμμές των (θεωρητικών) 24Mbit της χώρας μας. Με μια γραμμή του 1Gbit / s (ή αλλιώς θεωρητικά 125MByte /s) ένας χρήστης μπορεί (νόμιμα) να κατεβάσει μια ταινία μεγέθους 1GB σε χρόνο μόλις 10 δευτερολέπτων.

Το εγχείρημα της Google απευθύνεται αποκλειστικά στις Αμερικάνικες πολιτείες (όσες δηλώσουν ενδιαφέρον για συμμετοχή), αλλά το «τεστ» δεν περιορίζεται μόνο στο πως θα βιώσουν οι χρήστες την εμπειρία χρήσης Internet καθώς υπάρχει μια στρατηγική 3 μερών:

• Εφαρμογές νέας γενιάς: Θέλουμε να δούμε τι μπορούν να κάνουν οι ομάδες ανάπτυξης λογισμικού και τεχνολογίας (developers) με την ταχύτητα του 1Gbit.

• Νέες μέθοδοι υλοποίησης: Θέλουμε να δοκιμάσουμε νέες μεθόδους εφαρμογής και υλοποίησης των δικτύων οπτικών ινών, τα αποτελέσματα των οποίων θα μοιραστούμε ελεύθερα παγκοσμίως.

• Επιλογή και ανοιχτή φιλοσοφία: Θα λειτουργήσουμε με «ανοιχτή φιλοσοφία» προσφέροντας τη δυνατότητα στους καταναλωτές να επιλέξουν την εταιρεία παροχής Internet της προτίμησής τους. Επίσης, το δίκτυό μας θα το χειριζόμαστε με αμεροληψία και διαφάνεια.

Άκρως ενδιαφέρουσα λοιπόν η προσπάθεια της Google, μένει να δούμε τα αποτελέσματά της και το κατά πόσο οι υπόλοιπες εταιρείες θα «εκμεταλλευτούν» την γνώση που θα αποκτηθεί…

Αυτή τη Τετάρτη θα έχουμε τα αποκαλυπτήρια του Bloom Box, μιας νέα τεχνολογίας η οποία υπόσχεται να αποτελέσει το ιερό δισκοπότηρο των εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Η κατασκευάστρια εταιρία, Bloom Technology που ήδη μετρά 8 χρόνια λειτουργίας, αναπτύσσει τη συγκεκριμένη τεχνολογία κάτω από άκρα μυστικότητα αν και ήδη έχει χρηματοδοτηθεί από VC’s με περισσότερα από 400 εκατομμύρια δολάρια.

Το Bloom Box στηρίζεται στη τεχνολογία των fuel cells έχει μικρό μέγεθος και είναι σε θέση να τροφοδοτεί με ενέργεια ένα σπίτι στην Ευρώπη ενώ χρειάζονται δύο για κάθε σπίτι στην Αμερική. Η “μαγεία” όμως συμβαίνει στη κεντρική μονάδα που συνδέεται κάθε Bloom Box η οποία από τη μία πλευρά εισάγει οξυγόνο και από την άλλη εξάγει ενέργεια. Κάθε τέτοια μονάδα μπορεί να ηλεκτροδοτείται με φυσικό αέριο ή ηλιακή ενέργεια κάτι που σημαίνει ελάχιστους έως μηδενικούς ρύπους.

Αν βλέπετε με σκεπτικισμό τις ανακοινώσεις της Bloom Technology, ίσως η πληροφορία ότι ήδη τα Bloom Boxes βρίσκονται εγκατεστημένα σε εταιρεία κολοσσούς της Αμερικής, να σας κάνει λιγότερο επιφυλακτικούς. Στις εταιρείες αυτές περιλαμβάνονται το eBay, η Walmart, η Fedex ενώ η πρώτη εταιρεία που εγκατέστησε πριν 18 μήνες τα Bloom Boxes σε ένα από τα datacenter της είναι η Google. Ο πρόεδρος του eBay μάλιστα δηλώνει ότι κατά τους 9 μήνες λειτουργίας τους, έχουν ήδη εξοικονομήσει ποσό άνω των 100.000.

Το κόστος μια μονάδας υπολογίζεται στα 700.000 δολάρια ενώ ο ιδρυτής της εταιρείας, K.R. Sridhar πιστεύει ότι τα επόμενα 5-10 χρόνια θα πέσει στα 3.000 δολάρια. Περισσότερα μπορείτε να δείτε στο ρεπορτάζ της εκπομπής 60 λεπτά του CBS στην οποία γίνεται η πρώτη παρουσίαση του Bloom Box.

Ο όρος ηλεκτρονικά απόβλητα ίσως να είναι ένας από τους μεγαλύτερους ευφημισμούς στην ιστορία της γλώσσας: η εικόνα που γεννά στο μυαλό είναι αυτή μιας μάζας μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και αρχείων τα οποία φράζουν τους τοπικούς αγωγούς διαδικτύου. Η πραγματικότητα είναι ότι τα ηλεκτρονικά απόβλητα καλύπτουν ταχύτατα διαρκώς επεκτεινόμενες χωματερές στις επονομαζόμενες αναπτυσσόμενες χώρες (μιλάμε για φτωχές χώρες, ας λέμε τα σύκα-σύκα) και το ζήτημα τράβηξε πλέον την προσοχή των Ηνωμένων Εθνών.

Το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ εξέδωσε μια βαρυσήμαντη έκθεση, μέσω της οποίας προειδοποιεί ότι τα ηλεκτρονικά απόβλητα στην Κίνα και τη Νότια Αφρική θα μπορούσαν να διπλασιαστούν ή ακόμη και να τετραπλασιαστούν μέσα στην επόμενη δεκαετία, την ώρα που η Ινδία ενδεχομένως να αντιμετωπίζει πενταπλασιασμό των αντίστοιχων ποσοτήτων. Η ανεξέλεγκτη και ανεπίσημη ανακύκλωση πλακετών κυκλωμάτων και ηλεκτρονικών συσκευών εμπεριέχει σημαντικούς κινδύνους, καθώς διαδικασίες όπως η οικιακή αποτέφρωση προκειμένου να αποσπαστούν ποσότητες χρυσού που περιέχονται σε αυτές τις συσκευές προκαλούν έκλυση τοξικών αερίων ενώ ταυτόχρονα είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς.

Η έκθεση επιδιώκει την ενθάρρυνση κάποιας μορφής παγκόσμιας συνεργασίας προκειμένου να δημιουργηθούν σύγχρονες και ασφαλείς εγκαταστάσεις ανακύκλωσης στις επηρεαζόμενες χώρες προκειμένου να αμβλυνθεί το πρόβλημα, ενώ μια περισσότερο προσεκτική συμπεριφορά όσον αφορά τη χρήση και απόρριψη των ηλεκτρονικών συσκευών οπωσδήποτε δεν θα έβλαπτε το περιβάλλον.