Επίσκεψη και ομιλία του κ. Δημήτρη Αντωνίου για την οδική ασφάλεια

Eυχαριστoύμε θερμα την Εθελοντική Ομάδα και τον ΑΧΕΠΑ Ζακυνθου καθώς και τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Λιθακιάς που βοήθησαν να επισκεφτεί το Σχολείο μας ο κ. Αντωνίου και να μιλήσει στα παιδιά μας.

Οι μαθητές μας, με κομμένη την ανάσα, παρακολούθησαν την ομιλία του. Με πρωτότυπο, παραστατικό και γλαφυρό τρόπο, ο κ. Αντωνίου τους ευαισθητοποίησε σχετικά με την οδική συμπεριφορά και ασφάλεια. Οι ερωτήσεις και οι συζήτηση που ακολούθησαν απέδειξαν ότι ήταν ένα μάθημα Ζωής ανεκτίμητο!

Το κείμενο που ακολουθεί είναι του κ.Δημήτρη Αντωνίου.

Ευχαριστούμε, κ. Αντωνίου από καρδιάς!

“Τι γλυκιά έκπληξη μου επιφύλασσαν σήμερα στο γυμνάσιο Λιθακιάς, που ήταν και το πιο όμορφο κλείσιμο από τις επισκέψεις μας στα σχολεία της Ζακύνθου για μαθήματα οδικής ασφάλειας και μοίρασμα εμπειριών ζωής κι αισιοδοξίας.

Σαν σήμερα, 14 Οκτωβρίου 2006, συνέβη το τροχαίο ατύχημα που μου άλλαξε τη ζωή, αλλά και που μαζί με εσάς και με όλα τα παιδιά που με έχουν ακούσει όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε υποσχεθεί να το μετατρέψουμε σε μια μικρή επανάσταση προς την ασφάλεια και προς την αγάπη για τη ζωή.

Τις μέρες που περάσαμε με την Βάσια στη Ζάκυνθο πήραμε πολύ αγάπη και πολλή ζεστασιά, αλλά πήραμε και μια ακόμη αγωνία για όλα αυτά τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μία χώρα που ακόμα η ζώνη και το κράνος δεν είναι αυτονόητα και που δυστυχώς φαίνεται ότι ακόμη είναι μακρυά και από την πραγματικότητα τους.

Θα σας ξαφνιασει αυτό που θα πω, όπως ξάφνιασε κι εμάς, αλλά τα 800 παιδιά δημοτικού που μιλήσαμε και τα άλλα 200 παιδιά γυμνασίου, δηλαδή πάνω από 1000 παιδιά που άκουσαν την ομιλία μου, έδειξαν να κατανοούν πάρα πολύ καλά όλα τα λάθη που κάνουν οι γονείς τους, αλλά με μια αμηχανία ερχόντουσαν μετά από κάθε ομιλία, λίγο στα κρυφά λίγο στα φανερά, για να μου πουν ότι θα θέλανε οι γονείς τους να οδηγούν πολύ διαφορετικά, αλλα δεν τους το λένε γιατί δεν θέλουν να τους στεναχωρήσουν, η δε θέλουν να τους θυμώσουν η όπως χαρακτηριστικά μου είπαν, «Έτσι είναι τα πράγματα εδώ στο νησί». Μπορείτε να φανταστείτε όλο αυτό να το λένε μικρά παιδιά δημοτικού;

Φίλοι και φίλες από την Ζάκυνθο, αλλά κι από κάθε επαρχία της Ελλάδας, και φυσικά ακόμη και μέσα στις μεγάλες πόλεις, αν τα παιδιά σας δεν μιλάνε και δε σας λένε πόσο στεναχωριούνται και πόσο φοβούνται που οδηγάτε έτσι όπως οδηγάτε, μην ξεγελιέστε και νομίζετε ότι δεν τα σκέφτονται όλα αυτά και δεν τους φόβιζουν και δεν τοὺς στεναχωρούν. Κι αν κατάφερα και καταφέραμε να πεισουμε κάποια από αυτά να έρθουν να σας μιλήσουν, μην αδιαφορήσετε και μην πνίξετε αυτά που έχουν να σας πουν. Ακούστε τα και αναλογιστείτε αν αξίζει όλη αυτή η κακή μας συμπεριφορά στο δρόμο.

Φεύγουμε πάντως αισιόδοξοι από το νησί της Ζακύνθου γιατί είδαμε πολύ όρεξη για αλλαγή. Από την όρεξη όμως μέχρι την πράξη η απόσταση είναι σημαντική και την συνέχεια πρέπει να την κάνετε εσείς και ο καθένας από εμάς. Ελπίζουμε μια μέρα να επιστρέψουμε γιατί ήταν αρκετά τα σχολεία που δεν επισκεφτήκαμε και που ενδιαφερόταν. Καλή μας επιστροφή και συνεχίζουμε την προσπάθεια στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις που έχουν προγραμματιστεί από καιρό

ΥΓ: Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Διονύση Νικολόπουλο και την Εθελοντική Ομάδα που μας κάλεσαν και μας φιλοξένησαν στο νησί τους για αυτές τις δράσεις και φυσικά ευχαριστούμε και την Hellas Direct και το #SafeRoadsProject για την υποστήριξή τους στην προσπάθεια για περισσότερα μαθήματα οδικής ασφαλείας στα σχολεία της Ελλάδας”.