
Στις 9-2-2023 στα πλαίσια των σχέσεων σχολείου και κοινότητας και στην προσπάθεια οι μαθητές μας να κατανοήσουν και να ευαισθητοποιηθούν στην αξία του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης επισκέφθηκε το σχολείο μας ύστερα από πρόσκλησή μας ο ” Σύλλογος Αγάπη ” Βασιλικής Κόμνου.
Σκοπός της επίσκεψης ήταν να ενημερωθούν οι μαθητές της Γ΄τάξης για την παροχή πρώτων βοηθειών σε περίπτωση πνιγμού, για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση καθώς και για την χρήση απινιδωτή.
Οι μαθητές παρακολούθησαν την ενημέρωση με εξαιρετικό ενδιαφέρον και προσήλωση και στη συνέχεια προχώρησαν σε πρακτική άσκηση.
Μετά το τέλος της ενημέρωσης δόθηκε στους μαθητές ερωτηματολόγιο για την αποτίμηση της δράσης και στη συνέχεια έγινε μελέτη και στατιστική αποτίμηση των απαντήσεων.
Οι μαθητές μετέφεραν τις εντυπώσεις και την ενημέρωσή τους στους γονείς τους με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ήδη ομάδα αποτελούμενη από γονείς και παιδιά ,η οποία ζήτησε να εκπαιδευτεί και να πιστοποιηθεί επίσημα από τον συγκεκριμένο σύλλογο στο ρόλο του διασώστη.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Στο σχολείο μετά από μερικές ημέρες, έφθασε επιστολή μητέρας που αφορά την χρησιμότητά της συγκεκριμένης δράσης.
Παραθέτουμε την επιστολή, χωρίς τα ονόματα που αναφέρονται, σεβόμενοι τα προσωπικά δεδομένα.
“Ονομάζομαι ……………………………, είμαι …….. ετών και είμαι μητέρα δύο παιδιών. Του …………………………… που φοιτεί στο Γυμνάσιο Κορώνειας και της ………………………… που φοιτά στο Δημοτικό σχολείο Αγίου Βασιλείου του Δήμου Λαγκαδά. Ένα απόγευμα, εκεί που τρώγαμε κρέπες, μιλούσαμε και γελούσαμε με τον άντρα μου ( ……………………. ετών). Το κομμάτι έφυγε αμμάσητο στο λαιμό μου και δεν μπόρεσα να το καταπιώ αλλά ούτε και να το βγάλω. Κόλλησε στο λαιμό μου. Άρχισα να καταλαβαίνω ότι δεν μπορώ να αντέξω πολύ. Ο άντρας μου με χτυπούσε στην πλάτη αλλά το κομμάτι δεν έβγαινε. Το οξυγόνο μου τελείωνε. Ευτυχώς, για καλή μου τύχη, το παιδί είχε παρακολουθήσει στο σχολείο τη δράση για πρώτες βοήθειες σε περίπτωση πνιγμού. Έκανε ότι του δείξανε στο σχολείο. Ήταν ψύχραιμος, γρήγορος και έκανε σωστά ότι του δείξανε. Το κομμάτι πετάχτηκε έξω και μπόρεσα να αναπνεύσω.
Ευχαριστώ πολύ όσους σκέφτηκαν να κάνουν αυτή τη δράση στο σχολείο όπως και τους διασώστες που κατάφεραν και κέρδισαν την προσοχή των παιδιών.”