Άρθρα κατηγορίας ΔΙΑΦΟΡΑ

Βοήθεια…είμαι Αθηναίος.

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο «Μια ζωή… ένα βιβλίο» του Μπακόλη Μιχάλη και δίνει μια εύστοχη περιγραφή της ζωής στη μεγαλούπολη της Αθήνας.

athina

Βοήθεια!…

Σιδερένια τέρατα, τέρατα καβαλίκεψαν τους δρόμους, τα πεζοδρόμια, τα πλακόστρωτα, τις πλατείες.

Αυτοκίνητα, αυτοκίνητα. Τρέχουν, τρέχουν στην άσφαλτο, στο μυαλό μας, στα όνειρά μας.

Και ο άνθρωπος, ο άνθρωπος, έγινε ένα με το βολάν, με την άσφαλτο, με το φόβο, με την αγωνία, με το άγχος και τρέχει, τρέχει σαν κουρδιστό μηχανάκι.

Και ο πεζός; Ο πεζός… Απαγορεύεται, απαγορεύεται… Εμπόδια, εμπόδια, σίδερα, σίδερα, φόβος, τρόμος, βρομισιές, ακαθαρσίες, δηλητήρια που κόβουν την ανάσα, σύννεφα πάνω, σύννεφο κάτω, σταγονόμετρο η Αγάπη, δυσπιστία, ανασφάλεια, ψευτιά, απάτη.

Μοναξιά, ερημιά, Σαχάρα και σιδερομπετό, δίχως ένα δεντρί, ούτε πηγούλα, ούτε στάλα δροσερό νερό, νερό… Το τέρας αχόρταγο κέρδος, κέρδος.

Ο Πολιτισμός ο θεοφάγος νέκρωσε τη θάλασσα. Και σκοτώνει τα πλάσματα της φύσης, δίχως πρακτική σκέψη και κάλυψη πραγματικής ανάγκης.

Σαλόνια, πολυθρόνες να βυθίζεσαι, όλα με δόσεις, δόσεις, βιβλιοθήκη σε θέση βιτρίνας, να φαίνεται από τους περαστικούς και άδειο κεφάλι.

Η σοφία και η γνώση παντρεύονται σε σκόνη.

Είμαι Αθηναίος.

 

Σταμπουλοπούλου Ε.

, ,

Δεν υπάρχουν σχόλια

Ξαναδιαβάζοντας την Ιστορία

                            gyzis_006_ceb7istoria

 

«Μου φαίνεται συχνά παράξενο που είναι τόσο βαρετή, όταν ένα μεγάλο μέρος της πρέπει να είναι φαντασία…»

                                                     Η Κάθριν Μόρλαντ για την Ιστορία (Νορθάνγκερ Άμπεϋ, κεφ. XIV)

 

Η μελέτη της ιστορίας αποτελεί ένστικτο, και μάλιστα πρωτόγονο, συνυφασμένο, εξ’ορισμού, με την περιέργεια του ανθρώπου. Είναι γέννημα της έμφυτης δίψας των ατόμων για γνώση.

Μεταγενέστερα, και ύστερα από μακρά πορεία κατανόησης των δυναμικών της, η γνώση της ιστορίας συνδέθηκε με την προσπάθεια των κοινωνιών να ελέγξουν τον βίο τους, να διαχειριστούν τη ζωή τους, όχι πλέον ως μοίρα, αλλά ως πεδίο δράσης και αλλαγής.

Γι’ αυτούς τους λόγους, «το θέαμα μιας τέτοιας ανθρώπινης δραστηριότητας είναι περισσότερο απ’ ο,τιδήποτε άλλο ικανό να μαγνητίζει τη φαντασία, κυρίως όταν, λόγω της απομάκρυνσής του στο χώρο και το χρόνο, ασκεί την ιδιαίτερη μαγεία του αγνώστου». Αυτά παρατηρεί ο ιστορικός Marc Bloch και… αυτά ακριβώς είναι που τελικά κάπου χάνονται, όταν επιχειρούμε να διδάξουμε την ιστορία σε ένα  σχολικό περιβάλλον.

Πέρα από την κλασική διαπίστωση ότι η μαγεία της ιστορίας «εξανεμίζεται» όταν αραδιάζονται μηχανιστικά και ασυνάρτητα μεταξύ τους ημερομηνίες, τόποι και ονόματα, ζητούμενο είναι να διαθέτουμε ένα πειστικό επιχείρημα για τον μαθητή που αναρωτιέται με περισσή πλήξη: «τι μ’ ενδιαφέρει, επιτέλους, να μάθω για το παρελθόν;».

Χωρίς τίτλο

Ξεκινώντας λοιπόν από την παραδοχή ότι ο ιστορικός χρόνος είναι μια συμπαγής και ζώσα πραγματικότητα με μια αμετάκλητη ορμή προς τα εμπρός, διαπιστώνουμε ότι παρελθόν, παρόν και μέλλον συνιστούν μια συνέχεια, μέσα στην οποία, σε καμιά περίπτωση, η μια χρονική βαθμίδα δεν μπορεί να απομονωθεί από την άλλη.

Πέρα όμως από το ζήτημα του ιστορικού χρόνου, ο εκπαιδευτικός που αξιώνει να κερδίσει το ενδιαφέρον των μαθητών του για την ιστορία, οφείλει να «διηγείται» τα γεγονότα, επιχειρώντας την όσο το δυνατό βαθύτερη διείσδυση στα αίτιά τους.

Άλλωστε, μια επιστήμη καθίσταται αυθεντική μόνο όταν πετυχαίνει να εδραιώσει ερμηνευτικές σχέσεις μεταξύ των φαινομένων, όταν προσφέρει, όχι απλώς μια ασύνδετη και σχεδόν απεριόριστη απαρίθμηση, αλλά μια ορθολογική ταξινόμηση με στόχο την αυξανόμενη αντιληπτικότητα.

Επομένως, ας εξηγήσουμε στα παιδιά ότι αυτό που αξίζει να αναλυθεί στους τόσους πολέμους, στις τόσες εξεγέρσεις, στις τόσες πτώσεις των μεγάλων αυτοκρατοριών και στις τόσες φάσεις παρακμής των σπουδαίων πολιτισμών είναι το επίμονο «γιατί» συνέβησαν όλα αυτά… Ας δείξουμε ότι η ιστορία προχωράει μέσα από έναν αδιάκοπο συσχετισμό δυνάμεων των στρωμάτων της κοινωνίας, από μια πάλη για επικράτηση, δικαίωση και απελευθέρωση των αδύνατων έναντι των δυνατών… Ας πείσουμε ότι η ιστορία δεν είναι ξένη, είναι δική μας και βγαίνει από το αίμα των λαών…

Η ιστορία δεν αποστηθίζεται ως άσκηση μνήμης. Ερευνάται με πάθος, για να καλλιεργήσω πολιτική συνείδηση, να αναλάβω κοινωνική ευθύνη, να γίνω πρωταγωνιστής στην ιστορία του μέλλοντος.

Ίσως, και αυτό να είναι το στοίχημα για όσους διδάσκουμε το μάθημα στα σχολεία…

 

                                                         Επιμέλεια: Μαρίτα Λαμπίδη, Φιλόλογος

 

Χωρίς τίτλο1

 

,

Δεν υπάρχουν σχόλια

Έρευνα για το Σχολικό Εκφοβισμό (Bulling)

Ο σχολικός εκφοβισμός (school bullying‎) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας, ένα είδος bullying, που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομηλίκων παιδιών με στόχο να προκληθεί πόνος ή αναστάτωση. Εμφανίζεται με τη μορφή του λεκτικού εκφοβισμού (κοροϊδία, διακρίσεις, ντροπιαστικά σχόλια), του κοινωνικού εκφοβισμού (διάδοση φημών, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, απομόνωση από την ομάδα), του σωματικού εκφοβισμού (χτυπήματα, σπρωξίματα, κλωτσιές), του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (εκβιασμός μέσω Διαδικτύου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο)

Στα πλαίσια του Project δόθηκε από την καθηγήτρια κ. Τσώτσου Ελένη στους μαθητές του σχολείου, κατάλληλο ερωτηματολόγιο με σκοπό να διερευνηθεί η έκταση του φαινομένου της ενδοσχολικής βίας.

Το ερωτηματολόγιο σχεδιάστηκε με τη βοήθεια των ψυχολόγων του σχολείου, της κ. Μ.Ρούσσου και της κ. Ν.Μαζαράκη. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε την περίοδο από 11/4/16 έως 22/4/16. Παρακάτω μπορείτε να δείτε τα επεξεργασμένα αποτελέσματα της έρευνας.

 

 

,

Δεν υπάρχουν σχόλια

Πώς θα μάθουμε να αγαπάμε την γλώσσα;

Η διδασκαλία των γλωσσικών μαθημάτων – Υπεύθυνη καθηγήτρια : Λαμπίδη Μαρίτα

Σύμφωνα με τον ορισμό του Γ. Χατζηδάκη, «Η γλώσσα είναι το σύνολο των φραστικών μέσων με τα οποία ο άνθρωπος ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ και ανακοινώνει τα νοήματά ΤΟΥ»

Πώς γίνεται, λοιπόν, οι μαθητές, μια ανάγκη τόσο δική τους, συχνά να την αντιμετωπίζουν με τόσο φόβο και τόση αρνητικότητα; Πώς γίνεται να δυσανασχετούν όταν πρέπει να διαβάσουν ένα δύσκολο κείμενο, να κάνουν σημαντικά λάθη στην ορθογραφία, να ξεχνούν να βάλουν τόνους στις λέξεις, να μην αντιλαμβάνονται έννοιες του συντακτικού και να μπλέκονται με τους κανόνες της γραμματικής; Πώς γίνεται, πολλές φορές, η ανάπτυξη της σκέψης τους στον προφορικό ή τον γραπτό λόγο να μην έχει αρχή, μέση και τέλος;

book
Είναι γεγονός ότι η λεξιπενία, η δυσφράδεια και ο εκβαρβαρισμός της γλώσσας δεν είναι φαινόμενο που «βαρύνει» μόνο τους μαθητές. Αν τα προηγούμενα χρόνια επισημαίναμε ότι η γλώσσα μας κινδυνεύει από την παγκυριαρχία της εικόνας και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, σήμερα δεν είναι υπερβολή να παραδεχτούμε ότι η τεχνολογία των Η/Υ, τα κινητά τηλέφωνα και τα video games μέσα από τα i-pads έχουν μετατραπεί σε «νέο εξάρτημα» του εγκεφάλου των παιδιών μας.
Όταν στην καθημερινή ζωή, στη θέση του βιβλίου έχει μπει η οθόνη και όταν το κράτημα του μολυβιού έχει υποκατασταθεί από το γρήγορο παιχνίδι με τα πλήκτρα, η κλασική σχολική διαδικασία άσκησης πάνω στη γλώσσα φαντάζει ανοίκεια πλέον στους μαθητές. Το σχολείο καλείται στις μέρες μας να καλύψει ένα τεράστιο κενό στη σχέση των μαθητών με τη γλώσσα.
Η αγάπη των εφήβων για τη γλώσσα, μέσα στον περιορισμένο χρόνο του μαθήματος, εξάγεται με τρόπο εκβιαστικό και αφύσικο για τις δικές τους παραστάσεις και τα δικά τους βιώματα.

 

glossa

Τι λένε όμως οι ίδιοι οι μαθητές;

• Κάνω λάθη από απροσεξία, από βιασύνη. Τα περισσότερα μου ξεφεύγουν, γιατί είμαι αφηρημένος.
• Στο δημοτικό, οι δάσκαλοι μας ζητούσαν να γράψουμε κάτι λίγο και τώρα δεν μπορούμε να αναπτύξουμε τον λόγο μας. Ακόμα, δεν μας διόρθωναν τα λάθη μας.
• Δεν μου αρέσει η λογοτεχνία γιατί μιλάει για ιστορίες υπερβολικές, μελοδραματικές, που δεν συμβαίνουν στην εποχή μας. Σε όλα τα κείμενα που διαβάζουμε οι ήρωες “κλαίγονται” και αυτό μας ψυχοπλακώνει.
• Κουράζομαι να διαβάζω βιβλία.
• Τα αρχαία είναι γεμάτα διαφορετικές καταλήξεις, εξαιρέσεις, περίπλοκους κανόνες και ανώμαλα ρήματα που δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να υπάρχουν. Αναρωτιέμαι γιατί πρέπει να μάθω πράγματα που δεν θα χρησιμοποιήσω και δεν θα συναντήσω ποτέ.
• Δεν ασχολήθηκα με το μάθημα της γλώσσας από την αρχή, έχω πολλά κενά και τώρα πιστεύω πως είναι αδύνατο να καλυφθούν.
• Δεν ασχολήθηκα με το μάθημα της γλώσσας από την αρχή, έχω πολλά κενά και τώρα πιστεύω πως είναι αδύνατο να καλυφθούν.
• Κάνω άσχημα γράμματα γιατί δεν έχω μάθει να είμαι ήρεμη όταν γράφω.
• Έχω συνέχεια άγχος.
• Δεν μπορώ να τα θυμάμαι όλα απέξω. Χάνομαι…

Με βάση όσα λένε οι μαθητές, λείπει η αγάπη για την γλώσσα. Η γλώσσα δεν είναι ψυχροί μαθηματικοί τύποι. Θέλει ζεστασιά ψυχής, μεράκι και αφοσίωση όταν αποφασίσεις να ασχοληθείς μαζί της. Δεν είναι ένα πρόβλημα που θα το λύσεις στην τάξη και μετά θα πεις: «Ουφ! Τελείωσε! Τα κατάφερα!».
Με την γλώσσα δεν ξεμπερδεύεις ποτέ. Την έχεις συνέχεια μπροστά σου και για αυτό πρέπει να μάθεις να καταλαβαίνεις τον ρυθμό της, να αντιλαμβάνεσαι την μαγεία της, να παρασύρεσαι από την ορμή της, να απολαμβάνεις τον δυναμισμό της.

sos
Για αυτό:
• Διαβάζουμε πολλά λογοτεχνικά βιβλία κλασικών και καταξιωμένων ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Διαβάζουμε ποίηση. Διαβάζουμε άρθρα και αναλύσεις θεμάτων κοινωνικού προβληματισμού από τις εφημερίδες.
• Συζητάμε, κάνουμε διαλόγους προβληματισμού, ασκούμε κριτική με επιχειρήματα, αιτιολογούμε τις απόψεις μας, τεκμηριώνουμε τις ιδέες μας, αναλύουμε τα συμπεράσματά μας.
• Παίρνουμε χαρτί και μολύβι και καταγράφουμε τις μικρές ιστορίες μας, τα συναισθήματά της ημέρας μας, τις εντυπώσεις μας από την ταινία που είδαμε ή το μυθιστόρημα που διαβάσαμε.
• Βλέπουμε θεατρικές παραστάσεις, συμμετέχουμε σε εφηβικές συγγραφικές ομάδες, κρατάμε αρχείο από κάτι ωραίο που είδαμε, ακούσαμε, διαβάσαμε. Φτιάχνουμε τη δική μας μικρή βιβλιοθήκη.

 

Με όλα αυτά τα μικρά βήματα…
• Οι μαθητές θα θέλουν να ανακαλύψουν μόνοι τους πόσο ανεξάντλητη είναι η γλώσσα μας. Θα θέλουν να πειραματιστούν μαζί της, να την εμπλουτίσουν, να τη συνεχίσουν.
• Θα απελευθερώσουν το συναίσθημα, τη φαντασία τους και θα αποδεχτούν όλο το φάσμα της ανθρώπινης έκφρασης, ακόμα και αν αυτή κάποιες φορές καθίσταται δύσκολη και προκαλεί πόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Η μαγεία της λογοτεχνίας

Πάντα στις διακοπές, διαβάζουμε ένα βιβλίο…                          [Από τη φιλόλογο, Λαμπίδη Μαρίτα ]

Χωρίς τίτλο

Η λογοτεχνία είναι μαγεία. Για να το ανακαλύψουμε, δεν μένει παρά να αρχίσουμε να τη διαβάζουμε, να τη γνωρίζουμε, να την αγαπάμε…

Διαβάζοντας ιστορίες άλλων προσώπων, άλλων χρόνων, άλλων τόπων είναι σαν να ζούμε πολλές ζωές μαζί, σαν να επεκτείνουμε την ύπαρξή μας πέρα από τα όρια του δικού μας κόσμου. Πόσες εικόνες, αισθήματα, εμπειρίες μπορεί να χωρέσει μια ζωή; Πάντως όχι τόσες πολλές, όσες αν μπαίναμε μέσα στις σελίδες των βιβλίων και «κλέβαμε» λίγο από τη δράση και τη σκέψη των ηρώων τους.

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο υπερρεαλιστής ποιητής μας, δίνοντας αξία στη δύναμη της φαντασίας, του ονείρου, του εξωπραγματικού βιώματος, είχε γράψει το εξής:

«Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες,

όταν τα ανοίγω, βλέπω μπρος μου ό,τι κι αν τύχει,

όταν τα κλείνω, βλέπω μπρος μου ό,τι ποθώ.»

Τώρα λοιπόν, που έρχονται οι διακοπές και ο χρόνος ο ελεύθερος δεν είναι και τόσο περιορισμένος, είναι ευκαιρία να αγοράσουμε, να δανειστούμε ή και να ανταλλάξουμε με έναν φίλο μας ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο, που ταιριάζει στην ηλικία μας, στις ανησυχίες μας και τους προβληματισμούς μας. Προτείνουμε λοιπόν τα εξής βιβλία:

   Α’ – Β’ Γυμνασίου

1. Ο θησαυρός της Βαγίας, Ζωρζ Σαρή (Ένα καλοκαίρι στην Αίγινα, η επίλυση ενός μυστηρίου)

2. Τα στενά παπούτσια, Ζωρζ Σαρή (Η παιδική αθωότητα, το καλοκαίρι του 1936)

3. Ο μεγάλος περίπατος  του Πέτρου, Άλκη Ζέη (Ο πόλεμος του 1940 μέσα από τα μάτια του μικρού Πέτρου)

4. Το καπλάνι της βιτρίνας,  Άλκη Ζέη (Δυο κορίτσια προσπαθούν να καταλάβουν τη δικτατορία του Μεταξά)

5. Ο ψεύτης παππούς, Άλκη Ζέη (Η συντροφικότητα ανάμεσα σε εγγονό και παππού)

6. Τα γενέθλια, Ζωρζ Σαρή (Η Άννα ετοιμάζει τα γενέθλιά της και η δικτατορία του ’67 ξεκινά)

7. Όταν ο ήλιος, Ζωρζ Σαρή (Κατοχή και Αντίσταση)

8. Ένα παιδί μετράει τα άστρα, Μενέλαος Λουντέμη (Ο αγώνας ενός παιδιού για μόρφωση και επιβίωσης)

9. Αστραδενή, Ευγενία Φακίνου (Από τη ζωή στη Σύμη, στη ζωή στην Αθήνα)

10. Το ψέμα, Ζωρζ Σαρή (Διαζύγιο γονιών, εφηβεία)

11. Τα ψάθινα καπέλα, Μαργαρίτα Λυμπεράκη (Έρωτας, εφηβεία, ανθρώπινες σχέσεις)

12. Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ, Απόστολος Δοξιάδης (Μια μαθηματική διάνοια)

13. Λωξάντρα, Μαρία Ιορδανίδου (Η ιστορία μιας Κωνσταντινουπολίτισσας πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο)

14.  Η αυλή μας, Μαρία Ιορδανίδου (Η ζωή σε μια τσιμεντένια πολυκατοικία)

15.  Ματωμένα χώματα, Διδώ Σωτηρίου (Έλληνες Μικράς Ασίας, Μικρασιατική Καταστροφή)

16.  Οι νεκροί περιμένουν, Διδώ Σωτηρίου (Ξεριζωμός Μικρασιατών, προσφυγιά)

 images (1) - Αντίγραφο

 Β’ – Γ’  Γυμνασίου   

17.  Αιολική Γη, Ηλίας Βενέζης (Η ευτυχισμένη ζωή των Μικρασιατών πριν την Καταστροφή)

18.  Λεωνής, Γιώργος Θεοτοκάς (Οι ευαισθησίες ενός εφήβου στην Κωνσταντινούπολη)

19.  Διηγήματα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Η αγνή και ανόθευτη ψυχή των ανθρώπων μιας παλιάς εποχής)

20.  Ο ζητιάνος, Ανδρέας Καρκαβίτσας (Η εξαθλίωση στην επαρχία της Θεσσαλίας τον 19ο αιώνα)

21. Η Παναγιά η γοργόνα, Στρατής Μυριβήλης (Ένα «εξωτικό» πλάσμα σε ένα ψαραδοχώρι προσφύγων)

22. Eroica, Κοσμάς Πολίτης (Φιλία, έρωτας, ηρωισμός στην εφηβεία)

23.  Ζητείται ελπίς, Αντώνης Σαμαράκης (Συγκινητικές ιστορίες σύγχρονων ανθρώπων που αναζητούν την ελπίδα)

24. Η τιμή και το χρήμα, Κωνσταντίνος Θεοτόκης (Η ιστορία αγάπης δυο νέων διαφορετικής κοινωνικής τάξης)

Δεν υπάρχουν σχόλια

Οι Τρείς Ιεράρχες

Ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι οι τρείς από τις μεγαλύτερες μορφές της Εκκλησίας και γενικότερα της ανθρωπότητας. Έλαμψαν ως ασκητές και σοφοί θεολόγοι, αναδείχτηκαν ως φιλόσοφοι, μεγαλούργησαν ως ρήτορες, αποδείχτηκαν μεγάλοι απολογητές και ακούραστοι κοινωνινκοί εργάτες. Γι  αυτό ονομάστηκαν Πατέρες της Εκκλησίας.

Οικοδόμησαν και στερέωσαν την πίστη των Χριστιανών, αντιμετώπισαν αιρέσεις, ανέπτυξαν την παιδεία και αγωνίστηκαν για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Πνεύματα φωτεινά, με απέραντη αγάπη προς την Εκκλησία και τον άνθρωπο, επέδρασαν και επιδρούν ακόμη στην καρδιά των ανθρώπων, γιατί η πίστη και η μαχητικότητα, το ήθος και η ζωή τους είναι πρότυπα χριστιανικής ζωής.

Εμβάθυναν στα δόγματα και με την εξαιρετική τους καλλιέργεια και ευαισθησία τα κοινοποίησαν στους πιστούς με σαφήνεια και απλότητα. Είναι αυτοί που άνοιξαν νέους ορίζοντες στην ελληνική παιδεία, θεμελίωσαν τον εκκλησιαστικό λόγο και κατέδειξαν την αξία του ανθρώπου ως δημιουργήματος «κατ εικόνα και ομοίωση» του Θεού.

Αληθινοί φάροι ορθοδοξίας και ζωής.

 3 ieratxes                                                                                                                                                                                                          Β.Κ

Δεν υπάρχουν σχόλια

Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς μπορείτε να στύψετε ένα πανί σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας;

Ο Διοικητής του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού Chris Hadfield δείχνει τι συμβαίνει όταν το νερό δεν έχει βάρος. Αφού σιγουρευτεί ότι το ύφασμα είναι εντελώς βρεγμένο, ο Chris προσπαθεί να το στύψει. Το υγρό αντί να τρέξει προς τα κάτω, συλλέγεται γύρω από το ύφασμα αλλά και από τα χέρια του Hadfield, σχηματίζοντας μια σωληνοειδή δομή. Το αποτέλεσμα είναι μαγευτικό…

Δεν υπάρχουν σχόλια

Ο Δαμοκλής, ο Σίσυφος και ο Προκρούστης στις μέρες μας

Ο Δαμοκλής και το σπαθί του

Στις Συρακούσες της Σικελίας κυβερνούσε ο τύραννος Διονύσιος ο Πρεσβύτερος. Ανάμεσα στους αυλικούς του συγκαταλεγόταν ο αυλοκόλακας Δαμοκλής, ο οποίος φθονούσε τα πλούτη και ευημερία που απολάμβανε ο τύραννος Διονύσιος και συχνά τον μακάριζε.

Μία ημέρα ο Διονύσιος προσεγγίζοντας τον Δαμοκλή τον ρώτησε αν ήθελε ο ίδιος να πάρει τη θέση του απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια του άρχοντα αλλά μόνο για μία ημέρα. Ο Δαμοκλής δέχθηκε με χαρά αυτήν την απρόσμενη πρόσκληση, απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια. Με διαταγή του ίδιου του Διονυσίου του φόρεσαν τη βασιλική ενδυμασία και τον συνόδευσαν στη μεγάλη τραπεζαρία όπου μπορούσε να απολαύσει όποιο είδος φαγητού επιθυμούσε. Ο Δαμοκλής απολάμβανε τη βασιλική μεταχείριση περιεργαζόμενος το χώρο γύρω του, όταν παρατήρησε πάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν με αποτέλεσμα το σπαθί να πέσει στο κεφάλι του.

Όταν ο Δαμοκλής εξέφρασε την απορία του σχετικά με το σπαθί στον Διονύσιο εκείνος του απάντησε: «Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ ο ίδιος εκεί για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για το λαό μου και σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά». Ο Δαμοκλής όταν άκουσε την εξήγηση του Διονυσίου πανικοβλήθηκε συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός άρχοντα συγκριτικά με αυτό που πίστευε. Για αυτό το λόγο άφησε αμέσως τη ζωή του άρχοντα αδιαφορώντας για τα μεγαλεία τις αξιώσεις και τις τιμές και ζήτησε να μεταφερθεί στη παλαιά ταπεινή του θέση.

Από αυτό το γεγονός προήλθε η φράση «Δαμόκλειος Σπάθη».

Όπως ο τύραννος Διονύσιος υπό τον φόβο της τιμωρίας άλλαξε και έγινε ταπεινός έτσι και αυτή η φράση είναι και μια προειδοποίηση για αλλαγή σε όσους ακολουθούν στη ζωής τους τον δρόμο της αλαζονείας και της προσωπικής τους εφήμερης απόλαυσης έναντι του κοινού καλού.


Ο Σίσυφος και η Σισύφεια προσπάθεια του.

Ο Σίσυφος ήταν ιδρυτής και μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας, που στη συνέχεια ονομάστηκε Κόρινθος. Όλα άρχισαν όταν ο Δίας αποπλάνησε την Αίγινα. Η Αίγινα ήταν κόρη του ποταμού και θεού Ασωπού.Ο Ασωπός ζήτησε από τον Σίσυφο να του πει τι γνωρίζει και αυτός συμφώνησε αφού ο Ασωπός για αντάλλαγμα του έταξε ότι μια πηγή με νερό θα αναβλύζει ασταμάτητα από την ακρόπολη της πόλης του. Ο Σίσυφος γνώριζε πολλά για την υπόθεση και τα είπε στον Ασωπό. Στη συνέχεια ο Ασωπός καταδίωξε τον Δία. Αφού ο Δίας γλίτωσε, αποφάσισε να τιμωρήσει το Σίσυφο. Έτσι έστειλε τον Σίσυφο στον Άδη. Όμως τότε ο Σίσυφος απέδειξε την εξυπνάδα και την πονηριά του καταφέρνοντας να φυλακίσει τον Άδη. Τότε όμως έγινε κάτι πρωτοφανές. Ο Άδης αδυνατούσε να πάρει τις ψυχές των θανάσιμα τραυματισμένων ανθρώπων και ζώων, ο κόσμος γέμιζε σιγά-σιγά από τραυματισμένα, ακρωτηριασμένα και ανήμπορα έμψυχα όντα. Οι θεοί αναστατώθηκαν και ο Άρης ελευθέρωσε τον Άδη από τα δεσμά του, στέλνοντας ξανά τον Σίσυφο στον Άδη. Πάλι όμως ο Σίσυφος είχε προνοήσει. Είχε πει στη γυναίκα του να μη θάψει το σώμα του. Έτσι ζήτησε από τον Άδη τρεις μέρες για να επιστρέψει στη γη για να φροντίσει το ζήτημα με το άταφο σώμα του. Ο Άδης δέχτηκε το αίτημα του Σίσυφου, όμως ο τελευταίος δεν επέστρεψε. Έτσι ήρθε η σειρά του Ερμή να τον πάει στον Άδη. Ο Σίσυφος τιμωρήθηκε για όλη αυτή τη συμπεριφορά. Οι «κριτές των νεκρών» του έβαλαν ως βασανιστήριο να κουβαλάει ένα βράχο στην κορυφή ενός βουνού. Φτάνοντας στην κορυφή, η πέτρα δεν σταθεροποιείτο και έπεφτε από την άλλη. Αυτή η τιμωρία είναι αιώνια για τον «νικητή» του Άδη. Το έγκλημα του Σίσυφου ήταν ότι κατόρθωσε να νικήσει το θάνατο και να ανατρέψει τη φυσική τάξη. Κατόρθωσε να κάνει πραγματικότητα ένα από τα πιο ουτοπικά όνειρα ολόκληρης της ανθρωπότητας, χωρίς όμως να σκέφτεται τις συνέπειες της πράξης του. Γνωστή είναι η μεταφορική χρήση της φράσης «Σισύφεια προσπάθεια» για να δείξουμε ότι η προσπάθεια κάποιου είναι ανώφελη, χωρίς να μπορεί να ολοκληρωθεί.


Ο Προκρούστης και η κλίνη του.


Στην ελληνική μυθολογία, ο Προκρούστης  ήταν μυθικός ληστής της Αθήνας. Το λημέρι του ήταν στην περιοχή των Μεγάρων. Προσκαλούσε κάθε διαβάτη να ξαπλώσει σε ένα σιδερένιο κρεβάτι, γνωστό ως Προκρούστειος κλίνη. Αν το θύμα ήταν ψηλό κι εξείχε από το κρεβάτι, ο Προκρούστης έκοβε το περίσσιο τμήμα του σώματός του. Αντιθέτως, αν το θύμα ήταν πιο κοντό, τότε τραβούσε τα άκρα του μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού. Ο Προκρούστης συνέχιζε την αιματηρή δράση του μέχρι που τον συνάντησε ο Θησέας στο δρόμο του από την Τροιζήνα για την Αθήνα. Όντας πολύ δυνατός, κατάφερε να εξουδετερώσει τον Προκρούστη και να τον τοποθετήσει στο ίδιο του το κρεβάτι. Επειδή αποδείχθηκε μεγαλύτερος, ο Θησέας του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια, που περίσσευαν. Η φράση στη «κλίνη του Προκρούστη», λέγεται στην περίπτωση που κάποιος θέλει να προσαρμόσει την πραγματικότητα σ΄ ένα αυθαίρετο σχήμα, ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του.

Πηγή:Βικιπαίδεια

Δεν υπάρχουν σχόλια

Ασφαλές Διαδίκτυο

Δεν αποκαλύπτω ποτέ προσωπικές λεπτομέρειες στο Διαδίκτυο.

Δεν αποκαλύπτω σε κανένα, ούτε στους καλύτερους φίλους τον κωδικό μου πρόσβασης στο Διαδίκτυο.

Οποιαδήποτε προσωπική πληροφορία δημοσιεύω στο Διαδίκτυο εκείνη τη στιγμή παύει να είναι προσωπική και γίνεται δημοσίως  προσβάσιμη.

Ενημερώνω τους γονείς ή τους δασκάλους μου όταν διαβάζω στο Διαδίκτυο κάτι που με κάνει να νιώθω άβολα, χωρίς να διστάζω.

Ποτέ δε συναντώ φίλους που γνώρισα στο διαδίκτυο και που δεν γνωρίζω στον πραγματικό κόσμο.

Οφείλω να συμπεριφέρομαι  σωστά αφού ακόμα και στο Διαδίκτυο αφήνουμε ηλεκτρονικά ίχνη.

Εάν κάποιος διαδικτυακός φίλος που ζητήσει να κρατήσω τη  συνομιλία μας μυστική τότε κάτι δεν πάει καλά.

Εάν κάποιος μου στέλνει απρεπή μηνύματα ή εικόνες  πρέπει να σταματήσω αμέσως την επικοινωνία μαζί του και να ενημερώσω τους γονείς ή τους δασκάλους μου.

Διασταυρώνω πάντα το υλικό που βρίσκω στο Διαδίκτυο.

Δεν αντιγράφω απλώς  κείμενα από τα υλικό του Διαδικτύου γιατί είναι σαν να τα κλέβω.

Δεν προωθώ email που έλαβα και που βρίσκω απαράδεκτο.

Γνωρίζω ότι το κατέβασμα φωτογραφιών , μουσικής ή ταινιών μπορεί να είναι παράνομο.

Δεν κάνω ποτέ αγορές από το Διαδίκτυο αν δεν είναι δίπλα μου  ένας γονέας  μου.

Σβήνω αμέσως τα email που έχω λάβει από αγνώστους.

Κάνω τακτικά διαλλείματα όταν είμαι στον υπολογιστή για να ξεκουράζονται τα μάτια μου.

Για περισσότερα πατήστε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γνωρίζεις ότι …

  • Το κόκκινο χρώμα διεγείρει το αίσθημα της πείνας.
  • Τα αστέρια νετρονίων περιστρέφονται 500 φορές σε κάθε δευτερόλεπτο.
  • Οι πρώτες ρουκέτες ανακαλύφθηκαν στην Κίνα πριν 1000 χρόνια.
  • Τα μήλα είναι αποτελεσματικότερα να σε κρατούν ξύπνιο το πρωί σε σχέση με την καφεΐνη.
  • Μια μέρα στον Ερμή αντιστοιχεί σε 59 γήινες μέρες.
  • Ένας ενήλικας ελέφαντας χρειάζεται 210 λίτρα νερό την ημέρα.
  • Αν κλείσεις το στόμα και τη μύτη δεν μπορείς να μουρμουρίσεις.
  • Το πιο ευαίσθητο δάκτυλο είναι ο δείκτης , ενώ τα χείλη είναι 200 φορές περισσότερο ευαίσθητα από αυτόν.
  • Οι καμηλοπαρδάλεις είναι πολύ ήσυχα ζώα αφού δεν έχουν φωνητικές χορδές.
  • Τα δελφίνια κοιμούνται με το  ένα μάτι ανοικτό αφού μπορούν να χειρίζονται ανεξάρτητα τα μάτια τους.
  • Οι αστακοί έχουν  μπλε αίμα.
  • Η ανθρώπινη τρίχα είναι σαν ένας μικρός σωλήνας που περιέχει  χρωστικές και κύτταρα ενώ ο κενός χώρος είναι γεμάτος με υγρό που κρατάει τα προηγούμενα στη θέση τους. Όταν μεγαλώνουμε δεν παράγουμε πολύ υγρό με αποτέλεσμα ο χώρος να είναι γεμάτος  αέρα και αυτό οδηγεί στα γκρίζα μαλλιά.
  • Ο εγκέφαλος αποτελείται από 75% νερό.
  • Τα κουνούπια τσιμπούν συχνότερα τις γυναίκες.
  • Ο εγκέφαλος του χταποδιού αυξάνει σε μέγεθος και αριθμό κυττάρων σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
  • Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία ήταν 580C στη Λιβύη το 1922, ενώ η χαμηλότερη -89.60C στην Ανταρκτική το 1983. Σε επιστημονικό εργαστήριο έχει επιτευχθεί θερμοκρασία πάνω από 500.000.0000C.
  • Το μπλε χρώμα προσελκύει περισσότερο τα κουνούπια.
  • Τα νεφρά μας φιλτράρουν 1.3 λίτρα αίμα το λεπτό.
  • Οι  μύες του ματιού κινούνται 100.000 φορές την ημέρα.
  • Η  καρδιά της γαλάζιας φάλαινας έχει μέγεθος όσο ενός μεσαίου αυτοκινήτου.
  • Για ένα βήμα συνεργάζονται 200 μύες.
  • Οι διάμετρος μιας γυναικείας τρίχας είναι περίπου η μισή μιας αντρικής.
  • Το ανθρώπινο σώμα έχει τόσο σίδηρο ώστε να μπορούμε να φτιάξουμε ένα καρφί  7-8 εκατοστών.
  • Είμαστε 1 εκατοστό ψηλότεροι το πρωί σε σχέση με το βράδυ.
  • Το μεγαλύτερο ανθρώπινο κύτταρο είναι το ωάριο.
  • Το φως μπορεί να εισέλθει μέχρι 73 μέτρα στη θάλασσα.
  • Το ανθρώπινο μάτι έχει 580Megapixels.

Δεν υπάρχουν σχόλια