Εσύ

 

 

Εσύ, λαμπερό κίτρινο
σαν τις ολόχρυσες του ήλιου ακτίνες
φωτίζεις τα σκοτάδια μου.
Εκθαμβωτικό φθινόπωρο μοιάζεις
πανέμορφο μα με μια στάλα θλίψης συνάμα.
Εσύ. Ορμητικός βοριάς
που σαν χείμαρρος σαρώνεις τα πάντα στο πέρασμά σου.
Όμοιο της λεβάντας το άρωμά σου
καίει ανελέητα τα σωθικά μου.
Εσύ. Ταράζεις τις αισθήσεις μου.
Και λιώνω όταν χαμογελάς.
Και διαλύομαι όταν μιλάς.

 

Ιωάννα Μεταξά
Γ΄ τάξη, Γυμνάσιο Γαλατινής και παρ. Εράτυρας

Συμμετοχή στο βιβλίο Έφηβοι Στίχοι του Συνδέσμου Φιλολόγων Κοζάνης

Φωτογραφία: Ποζουκίδου Καλλιόπη

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0.

Αφήστε μια απάντηση