Μάρτιος του 1821

 

Τα πρώτα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821 όλοι μιλούσαν γι’ αυτή σαν παραμύθι και τα πρόσωπα που ξεχώρισαν πέρασαν στο χώρο του μύθου. Σήμερα; Πόσοι γνωρίζουν; Πόσοι αναγνωρίζουν; Πόσοι πιστεύουν; Θα θυμόμασταν τον Καραϊσκάκη, αν δεν ήταν γήπεδο;
Γι’ αυτό η σημερινή μας γιορτή ήταν κάτι σαν μάθημα: η αλφαβήτα της Επανάστασης. Κάθε γράμμα και μια αναφορά σε γεγονότα, πρόσωπα, τόπους… Προτάξαμε κι ένα μικρό θεατρικό του Βασίλη Αναστασιάδη, με τύπους της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας που βλέπουν την επέτειο της 25ης Μαρτίου ως οτιδήποτε άλλο εκτός από ευκαιρία περισυλλογής για το τότε και τη σύγκρισή του με το σήμερα. Τέλος, δεν χάσαμε την ευκαιρία για παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια: η Επανάσταση στάθηκε η αρχή του σημερινού κράτους μας και αυτό οφείλουμε να το γιορτάζουμε με χαρά.
Οι μαθητές που συμμετείχαν στην εκδήλωση στάθηκαν δημιουργικοί και ευφάνταστοι. Με όρεξη και ιδέες έφτιαξαν μια ατμόσφαιρα που διατήρησε ως το τέλος το ενδιαφέρον όσων την παρακολουθούσαν. Ελπίζουμε, λοιπόν, ο φετινός εορτασμός της 25ης Μαρτίου να φανεί εξίσου χρήσιμος και ευχάριστος.

Μήτου Γιώτα ΠΕ02

Φωτογραφία

Καλό Παράδεισο, Στάθη

 

Πώς είναι να αποχαιρετάς έναν συνάδερφο εκλεκτό, ευγενικό, αξιαγάπητο; Λίγο νωρίτερα ο Στάθης Ανδρεάδης, θεολόγος, μας έφυγε. Δεν θα τον ξαναδούμε να ανεβαίνει τα σκαλιά της Εράτυρας, να ανοίγει την πόρτα του γραφείου, να κάθεται στην αγαπημένη του θέση. Να μιλάει με κείνη την ήρεμη φωνή και να σκάει ένα γλυκό χαμόγελο στην άκρη των χειλιών. Να συζητάμε και να κοιτάμε το ρολόι- να παγώσει ο χρόνος, να κρατήσουμε κι άλλο τις συζητήσεις με εκλεκτούς συναδέρφους. Δεν θα τον ξαναδούμε να φροντίζει εκείνα τα δυο δεντράκια της εισόδου που τα φύτεψε λίγο πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση και κυρίως εκείνο το ένα, το πιο αδύναμο που ήθελε πιότερη προσοχή… Όλοι εμείς, που τον γνωρίσαμε σαν συνάδερφο, άλλοι από μας που τον γνωρίσαμε σαν επισκέπτη συνταξιούχο στο αγαπημένο πέτρινο σχολείο της Εράτυρας, «Καλό Παράδεισο» του λέμε και στεκόμαστε δίπλα στην οικογένειά του.

«Μακαρία ἡ ὁδός, ἢ πορεύει σήμερον, ὅτι ἡτοιμάσθη σοὶ τόπος ἀναπαύσεως.»

 

Από το Γυμνάσιο Γαλατινής παρ. Εράτυρας

Ο Διευθυντής, Παντσίδης Χρήστος, και οι καθηγητές του σχολείου.

 

Σ.Κ

Φωτογραφία Σ.Κ

 

Κλαδαριές και στιχάκια

          

        

 

Παρασκευή, η τελευταία των ημερών. Έπιασαν δουλειά νωρίς. Έδεσαν το κεντρικό στέλεχος με σύρματα, σώρευσαν τα κλαδιά γύρω γύρω, υψώθηκε η κλαδαριά έτοιμη για άναμμα. Οι μαθητές της Γαλατινής και της Εράτυρας. Στο σχολείο μας. Στη Γαλατινή. Μετά την τρίτη ώρα το γλέντι ξεκίνησε. Πυρ στην κλαδαριά, πυρ στη μουσική και πυρ στα στιχάκια που σκάρωσαν οι μαθητές σχολιάζοντας  τους καθηγητές- ως γνωστόν από τη σάτυρα δεν γλιτώνει κανείς! Φυσικά πυρ και στο φαγητό και τα γλυκά που έφερε ο αγαπητός σύλλογος γονέων και κηδεμόνων. Πυρ και στο παγωτάκι που έκανε η αγαπητή μας κ. Μήτου. Ευτυχώς μας πρόλαβαν και οι παλιοί μας μαθητές, σχολώντας από το Λύκειο πέρασαν για μια «καλημέρα». Ήταν όμορφη αυτή η Παρασκευή. Μπράβο σε όλους! Ναι, να είμαστε γεροί και να ξεφαντώνουμε εδώ πάνω στα όρη και στα ψηλά βουνά! Αυτό!

 

Σ. Κ

Φωτογραφίες Σ.Κ