Στα πλαίσια του εορτασμού της 25ης Μαρτίου 1821 από το σχολείο μας πραγματοποιήθηκε από το συνάδελφο φιλόλογο κ. Ευάγγελο Κανινή μια κομψή και προσεγμένη γιορτή στο χώρο του Αμφιθεάτρου του Σχολικού Συγκροτήματος. Συγχαρητήρια στο συνάδελφο και στα παιδιά που βοήθησαν στην όμορφη αυτή παρουσίαση!
Τα φωτογραφικά στιγμιότυπα είναι από το σάιτ e-sterea και τον δημοσιογράφο κ. Ιωάννη Τασιούλη.
Το Σχολείο μας, μαθητές και εκπαιδευτικοί, αισθάνεται ιδιαίτερη χαρά και τιμή, καθώς η εκφώνηση του Πανηγυρικού στα πλάισια του εορτασμού της 25ης Μαρτίου 1821 στην πόλη μας ανατέθηκε και πραγματοποιήθηκε από τη Διευθύντρια του Σχολείου μας και φιλόλογο κ. Φανή Χρήστου στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου. Συγχαρητήρια και πάντα άξια!
Επίσης, το Σχολείο μας είχε, με τους μαθητές της Δ’ Τάξης Χαράλαμπο Μπάκα και Μαρία Κρυώνη μια ακόμη ξεχωριστή τιμή: την κατάθεση Στεφάνου στη σχετική τελετή, εκπροσωπώντας όλα τα Γυμνάσια της πόλης μας. Συγχαρητήρια στα παιδιά μας!
Η 3η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε το 1992 με πρωτοβουλία του Ο.Η.Ε. ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία με σκοπό την προώθηση δραστηριοτήτων οι οποίες αφ’ ενός θα προβάλλουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα των αναπήρων και αφ’ετέρου θα ευαισθητοποιούν το σύνολο της κοινωνίας. Ο Ο.Η.Ε. προβλέπει την αναγνώριση της ιδιαιτερότητάς τους , την θέσπιση ειδικής νομοθεσίας για την εξάλειψη κάθε είδους διακρίσεων και παροχή ίσων ευκαιριών στην παιδεία , την υγεία την επαγγελματική
αποκατάσταση και την πλήρη συμμετοχή σε όλες τις εκφάνσεις του βίου. Ωστόσο, η
πραγματικότητα διαφέρει από τις προσδοκίες , καθώς οι ανάπηροι αντιμετωπίζουν την κοινωνική και κρατική αναλγησία. Στα προβλήματα αυτά έχουν προστεθεί η εγκατάλειψη της εκπαιδεύσεως για τα άτομα ειδικών αναγκών ,η υψηλή ανεργία και η εξαθλίωση λόγω της οικονομικής πολιτικής. Πρόσφατα μάλιστα οι ανάπηροι συμπολίτες μας αναγκάστηκαν να διαδηλώσουν εναντίον της πολιτικής που εφαρμόζεται σε βάρος τους. Επίσης ,η συμπεριφορά ορισμένων πολιτών είναι τουλάχιστον απαράδεκτη: τους αντιμετωπίζουν περιφρονητικά , σταθμεύουν τα οχήματά τους σε χώρους ειδικούς για τους αναπήρους ή αρνούνται την τοποθέτηση ειδικών διαδρόμων (ράμπες) στις πολυκατοικίες .Όμως οι άνθρωποι ειδικών αναγκών
αποδεικνύουν κάθε στιγμή την αξία τους : στις τέχνες , στις επιστήμες , στον αθλητισμό, στον επαγγελματικό στίβο. Ας μην λησμονούμε τους Έλληνες παραολυμπιονίκες που χάρισαν τόσα μετάλλια στην χώρα μας , τον μεγάλο Βρετανό φυσικό Στήβεν Χώκινγκ , την Έλλεν Κέλλερ η οποία , αν και γεννήθηκε τυφλή και κωφάλαλη, μορφώθηκε. Η Έλλεν εισήχθη στο κολλέγιο Ράντκλιφ με τιμητική διάκριση το 1904. Έδωσε διαλέξεις στην Αμερική, στην Ευρώπη και την Ασία συγκεντρώνοντας χρηματικά ποσά για την εκπαίδευση των τυφλών. Έγραψε τα έργα
” Η ιστορία της ζωής μου” , “Ο κόσμος στον οποίο ζω”, “Το ημερολόγιο της Έλλεν Κέλλερ”, “Η ανοιχτή πόρτα” και άλλα. Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ανάπηροι με ταλέντο στην ζωγραφική δημιουργούν με το πόδι ή με το στόμα υπέροχους πίνακες.
Επίσης, αξίζει να διαβάσουμε ένα δημοσίευμα από τον Characters.gr με τίτλο “Ανάπηρος στην ελληνική κοινωνία” το ποίο αφορά τον Στέλιο Κυμπαρόπουλο, έναν ξεχωριστό μαθητή με κινητικές αναπηρίες
“Τον Στέλιο τον γνωρίσαμε, όταν ως αριστούχος μαθητής της Τρίτης Γυμνασίου έλαβε μέρος στην παρέλαση ως ο πρώτος σημαιοφόρος με κινητική αναπηρία, σε περίοδο μάλιστα που η νομοθεσία δεν το επέτρεπε. Σήμερα είναι γιατρός απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών! Μέσα από ένα άρθρο του στο Characters .gr συγκλονίζει μιλώντας για την ιδιαίτερη ζωή του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει : τον φόβο για την ανεργία τόσο για τον ίδιο όσο και για τα άλλα άτομα με ειδικές ανάγκες. Μεταξύ άλλων αναφέρει: “Τα μέλη της ελληνικής κοινωνίας θεωρούν ότι, όταν είσαι με αναπηρία, είσαι ανίκανος να προσφέρεις, να προάγεις και να συμμετάσχεις μέσα σ’ αυτή. Η ανεξάρτητη διαβίωση είναι ένα ρεύμα ,μια φιλοσοφία που λέει ότι ένα άτομο με αναπηρία έχει το δικαίωμα να βιώνει, να ζει και να πράττει σύμφωνα με τια θέλω του, τις επιθυμίες του και τις προσωπικές του ανάγκες. Όχι τις ανάγκες που δημιουργούνται λόγω της αναπηρίας, αλλά τις ανάγκες του ως ανθρώπου. Δηλαδή αυτή την στιγμή έχω την ανάγκη να περάσω τον δρόμο, έχω την ανάγκη να πάω στο νοσοκομείο , γιατί έχω κάποιες υποχρεώσεις που έχω αφήσει ως γιατρός, έχω την ανάγκη να βγω το βράδυ , γιατί θέλω να πάω για ένα ποτό με κάποιο φίλο μου. Λόγω αναπηρίας μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο να εκπληρωθούνε. Η φιλοσοφία της ανεξάρτητης διαβίωσης είναι να πραγματοποιούνται
μέσω υπηρεσιών, μέσω προσβάσιμου περιβάλλοντος, μέσω προσβασιμότητας στην καθημερινότητα οι ανάγκες όλων των ανθρώπων και συγκεκριμένα των ατόμων με αναπηρία. Όντως φοβάμαι την μοναξιά , φοβάμαι τι θα γίνει μετά, όταν οι γονείς μου δεν θα μπορούν να με υποστηρίξουν . Εγώ τι θα κάνω; ”
Είναι επομένως επιβεβλημένη ανάγκη , αν θέλουμε να θεωρούμαστε πολιτισμένη κοινωνία, να αποβάλουμε τις προκαταλήψεις μας σε βάρος των αναπήρων οι οποίες αποτελούν ένα είδος αφανούς αλλά υπαρκτού ρατσισμού , γιατί όλοι μας , ας μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό, έχουμε την πιθανότητα να γίνουμε άτομα εδικών αναγκών ύστερα από ένα ατύχημα, ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή κάποια βαριά ασθένεια. Λαμβάνοντας αυτά υπόψη μας, ας δείξουμε τον πρέποντα σεβασμό και καλοσύνη στους αναπήρους συνανθρώπους μας κάθε φορά που παρουσιάζεται η ευκαιρία.
Για πολλά χρόνια ο χριστιανικός κόσμος δεν γιόρταζε τα Χριστούγεννα! Οι Λουθηρανοί και οι Καλβινιστές ήσαν από τους πιο μαχητικούς πολεμίους των Χριστουγέννων. Το αγγλικό κοινοβούλιο τα είχε θέσει εκτός νόμου από το 1643 κατά την κρομγουελλιανή περίοδο.
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο , όπως πιστεύουν ορισμένοι, προέρχεται από την Αλσατία. Και στην Ελλάδα είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι συνέλεγαν κλαδιά και καρπούς με τα οποία στόλιζαν τις εξώθυρες όπως διάλεγαν και τα κούτσουρα που θα έκαιγαν στην πυρά .Αυτά συμβαίνουν ακόμα και στις ημέρες μας , όπως συνέβαιναν από αρχαιοτάτων χρόνων. Κλαδιά δέντρων και θάμνων ,γιρλάντες και στεφάνια αποτελούν σύμβολα ευημερίας και θεϊκής ευλογίας στις πανάρχαιες φυσιολατρικές παραδόσεις των Ελλήνων, των Κελτών και των Τευτόνων. Στο βιβλίο του “Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί ” ο Φίλιππος Βρετάκος σώζει ένα άρθρο του Απόστολου Αρβανιτόπουλου σχετικό με τα έθιμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και των καλάντων. Μας λέει : “Το χριστουγεννιάτικο δέντρο συμβολίζει την αιωνιότητα της ζωής , διότι δεν γηράσκει και δεν χάνει την νεότητά του. Το δέντρον όμως των Χριστουγέννων δεν το ευρίσκω εγώ τουλάχιστον ως ξενικήν συνήθειαν ως νομίζεται γενικώς , αλλά εν μέρει ως αρχαίαν ελληνικήν. Είναι, δηλαδή, υπολείμματα της περιφήμου ειρεσιώνης και της ικετηρίας των αρχαίων Ελλήνων και μάλιστα των αρχαίων Αθηναίων. Ήσαν δε η μεν ικετηρία κλάδος ελαίας από τον οποίον εκρέμων ποκάρια(=μικρές ποσότητες ερίου) και έφερον αυτόν όσοι ήθελον να ικετεύσουν τον Θεόν ομαδικώς διά την απαλλαγήν του τόπου από δεινόν τινός κακού π.χ. νοσήματος. Ως επί το πολύ , όμως, εβάσταζε την ικετηρίαν άνθρωπος ο οποίος είχε τεθεί υπό την προστασία Θεού και της ανωτέρας αρχής , για να προβή εις αποκαλύψεις εναντίον ισχυρών ανθρώπων ή αρχόντων” .Οι πρόγονοί μας διετήρησαν τις πνευματικές του παραδόσεις οι οποίες κάποτε αφορούσαν τον Δία-βρέφος , του Ηρακλέους -βρέφους ή του Διονύσου-βρέφους και τώρα τον Χριστό-βρέφος. Οι πρόγονοί μας προσάρμοσαν στην καθεστηκυία τάξη τα πανίσχυρα προγονικά θέσμια του απωτάτου παρελθόντος τα πανάρχαια έθιμα του άρτου και του αειθαλούς κλαδιού , του ξύλου που καίει στο τζάκι το Δωδεκαήμερο. Η γιορτή αυτή βρίσκεται κοντά στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο και είναι η εορτή της Γεννήσεως(ή Αναγεννήσεως) του Ηλιακού Θεού. Είναι η Απολλώνεια εορτή η οποία προαναγγέλλει την επιστροφή του φωτός και της Ανοίξεως , ενώ ο χειμώνας κορυφώνεται. Είναι η εορτή με την οποία τιμάται η αρχέγονη θεά που ονομάζεται Μεγάλη Μητέρα του Θεού-Φωτός. Είναι η Vesta(ιέρεια της Εστίας) η οποία κατά την μακρύτερη νύκτα του έτους ανάβει την ιερή φωτιά. Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι αφιερωμένη σ΄ αυτήν : είναι η Modranecht , η νύκτα της μητέρας. Παλαιός και νέος κόσμος συνδέονται δημιουργικά. Σεληνιακά και ηλιακά στοιχεία αναδομούνται και ανασυντίθενται στο αέναο κυκλικό ταξίδι της Ζωής. Είναι η ανώτερη θρησκευτική έκφρασή μας , για αυτόν τον λόγο πρέπει να την στηρίξουμε , καθώς αποτελεί τον ζωντανό δεσμό μας με το θρησκευτικό αίσθημα των προγόνων μας., κοντινών και μακρινών. Επίσης, πρέπει να εορτάζουμε τα χριστού(Ηλιού)γεννα , επειδή μας συνδέουν με την Ζωή και μας ωθεί να ατενίζουμε το μέλλον με ελπίδα και αισιοδοξία .Επιπλέον, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εικόνα του Αγιοβασίλη με το έλκυθρο το οποίο σέρνουν οι ιπτάμενοι τάρανδοι. Τον Δεκέμβριο οι Έλληνες τιμούσαν τον Διόνυσο και τον Φωτοφόρο Απόλλωνα -Ήλιο απεικονίζοντάς τον πάνω στο ιπτάμενο άρμα του να μοιράζει το φως. Το άρμα μετατράπηκε σε έλκυθρο , τα άλογα σε ταράνδους και το δώρο του φωτός έγινε προσφορά δώρων.
Τέλος, η κοπή της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες προσέφεραν στους Θεούς σε μεγάλες αγροτικές εορτές, όπως τα Θεσμοφόρια και τα Θαλήσια . Ας βρούμε λοιπόν τους λόγους να εορτάσουμε την αναγέννηση της δημιουργικής δυνάμεως-αιτίας του κόσμου, να εορτάσουμε τον θρίαμβο του ανέσπερου Φωτός επάνω στις απάνθρωπες και αντιφυσικές δυνάμεις του σκότους και της αποσυνθέσεως.
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
(ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ)
ΑΡΘΡΟ 1: Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στην ζωή και στην δυνατότητα υπάρξεως.
ΑΡΘΡΟ 2: Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται την ζωή κάθε ζώου.
Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντιθέτως , οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το καλό των ζώων.
Κάθε ζώο δικαιούται την φροντίδα και την προστασία του ανθρώπου.
ΑΡΘΡΟ 3: Κανένα ζώο δεν πρέπει να σε κακομεταχείριση ή βάναυση συμπεριφορά.
Αν η θανάτωση ενός ζώου είναι υποχρεωτική, πρέπει να γίνεται στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς την πρόκληση αγωνίας στο ζώο.
ΑΡΘΡΟ 4: Κάθε άγριο ζώο έχει δικαίωμα να ζει ελεύθερα στο φυσικό του περιβάλλον(στεριά, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους.
Η στέρηση της ελευθερίας , ακόμα κι αν γίνεται για εκπαιδευτικούς σκοπούς, είναι αντίθετη με την διακήρυξη των δικαιωμάτων.
ΑΡΘΡΟ 5: Κάθε ζώο , που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο, δικαιούται να ζήσει με τον ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αρμόζουν στο είδος του.
Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη με την διακήρυξη.
ΑΡΘΡΟ 6: Κάθε ζώο συντροφιάς έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογα με την φυσική του μακροβιότητα.
Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.
ΑΡΘΡΟ 7: Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση της εργασίας πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια , η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.
ΑΡΘΡΟ 8:Οποιοσδήποτε πειραματισμός σε ζώα, εφ’ όσον προκαλεί σωματικό ή ψυχικό πόνο, αντιτίθεται προς τα δικαιώματα τω ζώων, ακόμα κι αν γίνεται για επιστημονική, εμπορική ή άλλου είδους έρευνα,
Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.
ΑΡΘΡΟ 9: Τα ζώα που εκτρέφονται για την διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται , να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.
ΑΡΘΡΟ 10: Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για την διασκέδαση του ανθρώπου.
Η έκθεση και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς την ζωή του ζώου.
ΑΡΘΡΟ 11: Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί τον θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στην ζωή.
ΑΡΘΡΟ 12: Κάθε πράξη που προκαλεί τον θάνατο μεγάλου αριθμού αγρίων ζώων αποτελεί γενοκτονία, έγκλημα απέναντι στο είδος.
Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στην γενοκτονία.
ΑΡΘΡΟ 13:Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευθεί και μόνο οι σκηνές που έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα να προβάλλονται.
ΑΡΘΡΟ 14 :Οι οργανισμοί προστασίας και προασπίσεως των δικαιωμάτων των ζώων πρέπει να εκπροσωπούνται σε κάθε κυβέρνηση.
Τα δικαιώματα των ζώων πρέπει να κατοχυρωθούν από τους νόμους , όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2016-2017
Το Σχολείο μας την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου συμμετείχε στην Εορταστική Εκδήλωση της Βοιωτικής Εκκλησίας για την εορτή των Τριών Ιεραρχών προς τιμήν των Εκπαιδευτικών Επαρχίας Θηβών, παρακολουθώντας τον Εσπερινό στον Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Ρούφου Θηβών και στη συνέχεια ομιλία από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλο, με θέμα: «Ποιά είναι η αληθινή παιδεία;» στο Πνευματικό Κέντρο του ως άνω Ναού.
Το Σχολείο μας, με την επιμέλεια της συναδέλφου κ. Ρωξάνης Ευριπίδου, αφιέρωσε την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου τις δύο τελευταίες ώρες του ωρολογίου Προγράμματος σε προβολή υλικού σχετικού με τα θύματα του Ολοκαυτώματος που διέπραξαν οι Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2017, παρουσία των μαθητών, καθηγητών και της Διευθύντριας του Σχολείου μας, έγινε η καθιερωμένη κοπή της βασιλόπιτας. Τυχεροί αναδείχθηκαν από πλευράς μαθητών η μαθήτρια της Γ’ Γυμνασίου Χάικα Ντέλια και από πλευράς καθηγητών η συνάδελφος κ. Νάνσυ Κυλάφη. Τους ευχόμαστε να είναι καλότυχοι!
« Νεώτερα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »