Άκου σεισμός!

…μα μία στιγμή ησυχίας δεν έχουμε σε αυτό το σχολείο πια!

Στα καλά καθούμενα, εκεί που με τόση λαχτάρα ανοιγόμασταν στο φως της γνώσης,

να οι σειρήνες, να οι φωνές, να τα «καλυφθείτε κάτω από τα θρανία σας»,

και μετά να τρέχουμε έξω, έξω-έξω, στον δρόμο, μακριά από τα αγαπημένα μας βιβλία,

μακριά από τον λατρεμένο μας πίνακα,

   

κι όλα αυτά γιατί; Γιατί; Για μια άσκηση; Για να μας χρονομετρήσουν οι πυροσβέστες και να μας βρουν άψογους;

Τι πράγματα είναι αυτά;

Πώς θα μορφωθούμε εμείς;

Άκου, λέει. Άσκηση σεισμού!

Αφήστε μια απάντηση