Στο πλαίσιο της διδασκαλίας της Αρχαίας Ιστορίας Α΄ Γυμνασίου, τα παιδιά της Α΄ Γυμνασίου στο ΔΗΜ.Ω.Σ. Γυμνάσιο Κοζάνης ταξιδεύουν με τη χρονομηχανή σε σταθμούς της Προϊστορίας και της Αρχαίας Εποχής. Πώς; Αξιοποιούν τις ιστορικές πληροφορίες του μαθήματος, το πλούσιο σχετικό οπτικοακουστικό υλικό, με το οποίο έρχονται σε επαφή κατά τη διδασκαλία, και φυσικά… την ανεξάντλητη φαντασία τους. Απολαύστε τις περιπέτειές τους.
ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟ
Μια μέρα βρέθηκα σε ένα από τα πλοία που διασχίζουν τον Νείλο κατά την εποχή του χαλκού μαζί με πολλούς Αιγύπτιους. Όλοι μαζί ταξιδεύαμε , για να προμηθευτούμε ξύλα. Από τη χλωρίδα και την πανίδα στις όχθες του Νείλου θα καλύπταμε τις ανάγκες μας και όλων των Αιγυπτίων καθώς τα ψάρια και το κυνήγι εκεί είναι άφθονα. Επίσης εκεί φυτρώνει σε αφθονία ο πάπυρος. Σε αυτό το ταξίδι ήμουν υπεύθυνη μαζί με άλλους Αιγύπτιους να συλλέξω όσο περισσότερους κορμούς μπορούσα για να κατασκευαστούν έπειτα πλοία, καλάθια, σχοινιά και κυρίως χαρτί.
Όμως σ΄ εκείνο το ταξίδι ο Νείλος πλημμύρισε και εμείς βρεθήκαμε να κολυμπάμε στο νερό. Δεν υπήρχε ελπίδα. Δεν μπορούσαμε να σηκωθούμε. Παρακαλούσα με τον Θεό μας τον Όσιρι να μας σώσει. Τότε ξαφνικά το χέρι του θεού μας μας άρπαξε και μας πήγε στη στεριά, σε μια κοντινή περιοχή. Εκεί μας περίμενε το πλοίο που μας πήρε και συνεχίσαμε το ταξίδι, αφού ευχαριστήσαμε τον Θεό Όσιρι.
Ιωάννα Ζιάμπρα, Α1
Μια μέρα ενός εφήβου στην αρχαία Σπάρτη
Ο έφηβος Σπαρτιάτης ξυπνούσε πάρα πολύ νωρίς το πρωί. Ζούσε σε στρατόπεδο και κοιμόταν μαζί με τους υπόλοιπους εφήβους στο πάτωμα των κοιτώνων. Η ημέρα του ξεκινούσε με άσκηση. Τρέξιμο, πάλη, ακόντιο. Κατόπιν, πήγαιναν στον ποταμό Ευρώτα, όπου κολυμπούσαν στα κρύα νερά και ταυτόχρονα καθαρίζονταν. Στη συνέχεια, επέστρεφαν στο στρατόπεδο και έτρωγαν λίγο ψωμί με ελιές.
Το μεσημέρι, συνέχιζαν την εκπαίδευση. Ασκούνταν με τα όπλα και εφάρμοζαν τακτικές φάλαγγας. Έπειτα, διδάσκονταν μουσική, ποίηση και πως να διαλέγονται με λακωνικότητα.
Πριν βραδιάσει, συγκεντρώνονταν όλοι γύρω από μια μεγάλη φωτιά και τους παρέχονταν το συσσίτιο, το οποίο αποτελούνταν από αίμα, ξύδι και λίγο χοιρινό κρέας. Τον μέλανα ζωμό. Αμέσως μετά, παρακολουθούσαν τη συζήτηση που κάνανε οι μεγαλύτεροι. Τέλος, μερικές ημέρες, προτού κοιμηθούν, συμμετείχαν στη φύλαξη του στρατοπέδου κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Κωνσταντίνος Κυριακίδης, Α1
Μια μέρα ως έφηβος Σπαρτιάτης είναι εξαιρετικά κουραστική και απαιτητική. Πριν ακόμα ο ήλιος απλώσει τις ηλιαχτίδες του ο μικρός Λεωνίδας έχει ήδη πεταχτεί από το κρεβάτι του προκειμένου να μην αργήσει στην καθημερινή του προπόνηση. Μαζεύτηκαν με τους συνομήλικους του στην αυλή της σχολής, ενώ ο παιδονόμος τους περίμενε ήδη εκεί.
Ξεκίνησαν να τρέχουν το γύρο της αυλής. Τα πόδια του πονούσαν, αλλά η σκέψη ότι κάποιος άλλος θα μπορούσε να τρέξει γρηγορότερα τον έσπρωχνε μπροστά. Έπειτα εξασκήθηκε στην πάλη, ήταν έτοιμος να αποδείξει την πειθαρχία και την αντοχή του στους συμμαθητές του.
Η επόμενη δοκιμασία ήταν το άλμα στο οποίο ο κάθε μαθητής καλείται να δείξει την ευκινησία και τη δύναμή του. Για καλή τύχη του Λεωνίδα τα κατάφερνε πάντα στη συγκεκριμένη δοκιμασία .
Ακολουθεί η εκπαίδευση με το δόρυ η οποία ήταν η πιο σημαντική για τους Σπαρτιάτες καθώς ήταν προέκταση της ψυχής τους. Το μεσημέρι τους δινόταν λιτό φαγητό /γεύμα για να σκληραγωγηθούν και να αναγκαστούν να κλέψουν.
Τις περισσότερες φορές οι έφηβοι όπως και ο Λεωνίδας αναγκάζονταν να κλέβουν φαγητό διότι το γεύμα που τους πρόσφεραν δεν επαρκούσε για όλες αυτές τις δοκιμασίες που έπρεπε να φέρουν εις πέρας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποια παιδιά να πιάνονται και να μαστιγώνονται το οποίο θεωρούνταν ντροπή .Ένας συνομήλικος του Λεωνίδα είχε κλέψει ένα αλεπουδάκι και προκειμένου να μην πιαστεί από τους παιδονόμους το έβαλε μέσα από τον χιτώνα του και προτίμησε να φάει τα σωθικά του παρά να μαστιγωθεί.
Το απόγευμα έκαναν ασκήσεις ομαδικής συνεργασίας, συζητήσεις για την πειθαρχία και την πίστη στη Σπάρτη. Ο Λεωνίδας είχε ακούσει μια φράση από τους μεγαλύτερους που του έκανε εντύπωση! Η φράση ήταν «με την ασπίδα ή πάνω στην ασπίδα» που σήμαινε ότι ο Σπαρτιάτης δεν εγκαταλείπει ποτέ τη θέση του.
Αυτό μας δείχνει ότι οι Σπαρτιάτες ήταν πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους για την πατρίδα τους.
Το βράδυ ο Λεωνίδας εξαντλημένος από τις δοκιμασίες αλλά περήφανος για την καταγωγή του και την πατρίδα του πέφτει για ύπνο.
Κωνσταντίνα Γεωργαλή, Α1
Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Θέλω να σου γράψω την καθημερινή μου ζωή στην Σπάρτη. Μόλις ανατείλει ο ήλιος, η μητέρα μου με ξυπνάει και με οδηγεί στην αυλή για να γυμναστώ. Κάνω διάφορες ασκήσεις γυμναστικής όπως: τρέξιμο, άλματα, πάλη με τα άλλα κορίτσια και σήκωμα βαριών αντικειμένων. Η σωματική δύναμη παίζει μεγάλο ρόλο στη Σπάρτη, γιατί οι μελλοντικές μητέρες πρέπει να γεννήσουν υγιείς απογόνους.
Το μεσημέρι, μετά τη γυμναστική, κάθομαι μαζι με τα κορίτσια για μεσημεριανό. Συνήθως τρώμε όσπρια. Όταν τελειώσουμε το φαγητό παίζουμε παιχνίδια. Το αγαπημένο μου είναι οι αγώνες ταχύτητας, γιατί πάντα νικάω.
Το βράδυ, αφού έχω επιστρέψει στο σπίτι, βοηθάω τη μητέρα μου στις δουλειές. Έπειτα, η μητέρα μου μου μιλάει για τις οικογενειακές μου ευθύνες και τον ρόλο μου ως μελλοντική σύζυγος και μητέρα. Λίγο πριν κοιμηθώ, κάθομαι μαζί με την οικογένειά μου και μιλάμε για τη μέρα μας. Τέλος, προετοιμάζομαι για την επόμενη ημέρα που θα με περιμένει γεμάτη άσκηση, μάθηση και παιχνίδι.
Κλείνω εδώ αγαπητό μου ημερολόγιο!
Αντωνία Μπαντώλα, Α1
