Γυμνάσιο Αυλωναρίου

Ως εξαιρετική ευκαιρία για τους μαθητές μας να έρθουν σε επαφή με έναν ραγδαία εξελισσόμενο τομέα, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025 στο σχολείο μας μια ενδιαφέρουσα ομιλία. Στο πλαίσιο της διαρκούς μας δέσμευσης για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας γύρω από τις καταιγιστικές εξελίξεις της σύγχρονης τεχνολογίας, υποδεχθήκαμε τη δόκτορα Μαρία Κασελίμη (PhD, Μηχανικός ΕΜΠ – ερευνήτρια), η οποία ανέπτυξε το επίκαιρο θέμα «Τεχνητή Νοημοσύνη στη Σύγχρονη Κοινωνία και το Σχολείο».
Η ομιλία προσέφερε ένα διαφωτιστικό ταξίδι στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ). Οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να διεισδύσουν στις θεμελιώδεις αρχές της ΤΝ, κατανοώντας πώς αυτή η τεχνολογία δεν αποτελεί πλέον σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά μια δυναμική πραγματικότητα που διαμορφώνει το παρόν και το μέλλον μας. Από τις έξυπνες εφαρμογές που χρησιμοποιούν καθημερινά μέχρι τα πολύπλοκα συστήματα που επιλύουν παγκόσμια προβλήματα, η ΤΝ αναδείχθηκε ως ένας καταλύτης αλλαγών.
Η ομιλήτρια επεκτάθηκε στις πολυεπίπεδες επιδράσεις της ΤΝ, τόσο στην πολυπλοκότητα της καθημερινής μας ζωής όσο και στον ίδιο τον πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι μαθητές προβληματίστηκαν γύρω από τον τρόπο με τον οποίο η ΤΝ μπορεί να εξατομικεύσει τη μάθηση, να προσφέρει νέα εργαλεία δημιουργικότητας και έρευνας, αλλά και να απαιτήσει την ανάπτυξη κριτικής σκέψης απέναντι στην πληροφορία.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις προκλήσεις και τις συναρπαστικές προοπτικές που αναδύονται. Από τους ηθικούς προβληματισμούς και την ανάγκη για υπεύθυνη καινοτομία, μέχρι τις νέες δεξιότητες που θα κληθούν να αναπτύξουν οι αυριανοί πολίτες, η ΤΝ ανοίγει ένα ευρύ πεδίο για σκέψη και δράση. Η δρ. Κασελίμη ενθάρρυνε τους μαθητές να γίνουν όχι απλοί παρατηρητές, αλλά ενεργοί και συνειδητοποιημένοι χρήστες και, γιατί όχι, δημιουργοί των τεχνολογιών του αύριο.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με έναν γόνιμο διάλογο, όπου οι μαθητές έθεσαν ερωτήματα, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους και μοιράστηκαν τις ιδέες τους, αποδεικνύοντας το έντονο ενδιαφέρον τους για τις τεχνολογικές εξελίξεις που θα καθορίσουν το μέλλον τους.

Στο πλαίσιο του εγκεκριμένου πολιτιστικού προγράμματος «Ολοκαυτώματα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Εύβοιας, το Γυμνάσιό μας πραγματοποίησε μια τετραήμερη εκπαιδευτική αποστολή στη Γερμανία. Από την Παρασκευή 2 έως τη Δευτέρα 5 Μαΐου 2025, είκοσι μαθητές της Β’ και Γ’ τάξης, με τη συνοδεία της διευθύντριας, κας Κλειώς Χρυσανθοπούλου (ΠΕ02 – Φιλόλογος), και των εκπαιδευτικών κας Φωτεινής Δημητρίου (ΠΕ05 – Γαλλικής γλώσσας) και κας Ελένης Κάραλη (ΠΕ06 – Αγγλικής γλώσσας), ταξίδεψαν στη Γερμανία, με προορισμούς το ιστορικό Μόναχο και την εμβληματική Νυρεμβέργη.
Η πρώτη ημέρα σηματοδοτήθηκε από μια εμπειρία που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη όλων: την επίσκεψη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, φορτισμένη από τις μνήμες της φρίκης. Η περιήγηση στους χώρους του στρατοπέδου – το μουσείο με τα συγκλονιστικά εκθέματα, τους θαλάμους των κρατουμένων που ψιθύριζαν ιστορίες πόνου, και τα κρεματόρια, σιωπηλοί μάρτυρες της ανθρώπινης αγριότητας – αποτέλεσε ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας. Οι μαθητές ήρθαν αντιμέτωποι με την απτή πραγματικότητα των ναζιστικών θηριωδιών του χιτλερικού καθεστώτος, βιώνοντας μια βαθιά συγκινησιακή και ταυτόχρονα μορφωτική εμπειρία που γέννησε προβληματισμό και σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων.
Πέρα όμως από τη βαρύνουσα σημασία της ιστορικής μνήμης, το ταξίδι προσέφερε και μια πλούσια πολιτιστική εξερεύνηση. Στο Μόναχο, οι μαθητές και οι συνοδοί καθηγήτριες είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν την πολυποίκιλη γοητεία της πόλης. Ξεναγήθηκαν στο επιβλητικό Deutsches Museum, το μεγαλύτερο μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας παγκοσμίως, όπου η γνώση ζωντάνευε μπροστά στα μάτια τους. Στη Γλυπτοθήκη, ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο, θαυμάζοντας τα αριστουργήματα της αρχαιοελληνικής γλυπτικής και τα ρωμαϊκά ανάγλυφα. Η τέχνη είχε την τιμητική της και στην Παλαιά Πινακοθήκη (Alte Pinakothek), με τους πίνακες μεγάλων καλλιτεχνών. Η μεγαλοπρέπεια του θερινού ανακτόρου Schloss Nymphenburg και του βασιλικού ανακτόρου του Μονάχου εντυπωσίασε, ενώ ο καθεδρικός ναός Frauenkirche με τους χαρακτηριστικούς του τρούλους πρόσφερε μια στιγμή περισυλλογής. Δεν παρέλειψαν να επισκεφθούν τον σύγχρονο εκθεσιακό χώρο της BMW, σύμβολο της γερμανικής καινοτομίας, και φυσικά, την καρδιά της πόλης, την κεντρική μεσαιωνική πλατεία Marienplatz. Εκεί, το περίτεχνο δημαρχείο και το φημισμένο ρολόι Glockenspiel με τις κινούμενες φιγούρες μάγεψαν τους πάντες.
Επόμενος σταθμός, η Νυρεμβέργη, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βαυαρίας, με μια ιστορία που απλώνεται από τον λαμπρό Μεσαίωνα έως τις πιο σκοτεινές σελίδες του 20ού αιώνα. Παρά την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η παλαιά πόλη αναγεννήθηκε από τις στάχτες της, διατηρώντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της και μεταφέροντας τον επισκέπτη σε μια άλλη εποχή. Η Νυρεμβέργη, άλλοτε κέντρο του ναζιστικού κόμματος, έμελλε να γίνει και ο τόπος όπου αποδόθηκε δικαιοσύνη, καθώς εκεί δικάστηκαν οι ηγέτες των Ναζί για τα εγκλήματά τους κατά της ανθρωπότητας στην περίφημη «Δίκη της Νυρεμβέργης». Οι μαθητές μας εμβάθυναν στην πλούσια ιστορία της πόλης επισκεπτόμενοι το Γερμανικό Εθνικό Μουσείο, την επιβλητική εκκλησία της Παναγίας (Frauenkirche) με το περίτεχνο ρολόι της, το «Όμορφο Συντριβάνι» (Schöner Brunnen) που έμοιαζε βγαλμένο από παραμύθι, και τον εντυπωσιακό μεσαιωνικό ναό του Αγίου Λαυρεντίου (Lorenzkirche) του 14ου αιώνα. Κάθε βήμα στους γραφικούς δρόμους της πανέμορφης αυτής πόλης ήταν και μια νέα ανακάλυψη.
Η επιστροφή βρήκε τους μαθητές μας πλουσιότερους σε εμπειρίες, με τις αποσκευές τους γεμάτες όχι μόνο από αναμνηστικά, αλλά κυρίως από πολύτιμες γνώσεις, έντονα συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Ένα ταξίδι που λειτούργησε ως γέφυρα μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, προσφέροντας τροφή για σκέψη και ενισχύοντας την κατανόηση της ιστορίας και του πολιτισμού.

Τη Δευτέρα 5 Μαΐου 2025, οι μαθητές του Γυμνασίου μας άφησαν για λίγο τις σχολικές αίθουσες και φόρεσαν τον μανδύα του ενεργού πολίτη, υλοποιώντας μια σημαντική δράση με τίτλο «Φροντίζω για την ασφάλεια στις γειτονιές της πόλης μου». Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο Πρόγραμμα Σπουδών «Δράσεις Ενεργού Πολίτη», μετατρέποντας τη θεωρία σε πράξη και την ανησυχία σε δημιουργική παρέμβαση.
Με κεντρικό άξονα την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής, οι μαθητές μας κλήθηκαν να βάλουν στο μικροσκόπιο τις γειτονιές της πόλης τους. Η αποστολή τους: να διερευνήσουν κατά πόσο οι καθημερινοί χώροι που τους περιβάλλουν πληρούν τις προϋποθέσεις εκείνες που διασφαλίζουν την ακεραιότητα και την υγεία των κατοίκων. Δεν επρόκειτο απλώς για μια άσκηση παρατήρησης, αλλά για μια πρόσκληση ανάληψης ευθύνης: οι μαθητές μας ενθαρρύνθηκαν να αναπτύξουν πρωτοβουλίες, να μετατραπούν σε συλλέκτες και αναλυτές δεδομένων με στόχο την εύρεση λύσεων στα προβλήματα που μαστίζουν τις γειτονιές, και, τέλος, να γίνουν η φωνή που θα ενεργοποιήσει τις τοπικές αρχές προς την κατεύθυνση της βελτίωσης.
Το πεδίο δράσης τους ήταν οι υπαίθριοι χώροι της κοινότητας, με ιδιαίτερη προσοχή να δίνεται στις «αόρατες» παγίδες της καθημερινότητας: ανύπαρκτα ή κακοσυντηρημένα πεζοδρόμια που αδιαφορούν για τις ανάγκες των Ατόμων με Αναπηρία, επικίνδυνες διαβάσεις πεζών, διασταυρώσεις-καρμανιόλες χωρίς σηματοδότηση ή με φανάρια που έχουν σιγήσει ανεπίτρεπτα, και ελλιπείς διαγραμμίσεις που μετατρέπουν τον δρόμο σε πεδίο αβεβαιότητας.
Έτσι, οι μαθητές, χωρισμένοι σε τρεις δυναμικές ομάδες και πάντα υπό την διακριτική καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, εξόρμησαν στις γειτονιές του Αυλωναρίου. Σαν μικροί επιθεωρητές ασφάλειας, σάρωσαν την περιοχή, εντοπίζοντας τα σημεία που χρήζουν άμεσης παρέμβασης και αποτυπώνοντας ελλείψεις και παραλείψεις. Αυτή ήταν η πρώτη, κρίσιμη φάση της έρευνάς τους. Ακολούθησε η επιστροφή στην τάξη, όπου το φωτογραφικό υλικό που συγκέντρωσαν και οι σημειώσεις που κράτησαν μετατράπηκαν σε αντικείμενο γόνιμου διαλόγου και προβληματισμού. Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στην απλή καταγραφή· επεκτάθηκε στην κριτική αποτίμηση των ευρημάτων, στην ανάλυση των συναισθημάτων που προκάλεσε η επαφή με τα προβλήματα, και στην κωδικοποίηση των νέων γνώσεων και εμπειριών. Στόχος ήταν η οικοδόμηση μιας βαθύτερης, πιο συνεκτικής και λογικά θεμελιωμένης κατανόησης του πολυσύνθετου ζητήματος της ασφάλειας των υποδομών.
Τους μαθητές απασχόλησαν καίρια ερωτήματα, που έγιναν οδοδείκτης της σκέψης τους:
«Πόσο ασφαλής αισθάνομαι πραγματικά στη γειτονιά όπου ζω, παίζω, κυκλοφορώ;»
«Ποιες συγκεκριμένες αλλαγές θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν την κατάσταση προς το καλύτερο;»
«Και εγώ, ως νέος πολίτης, τι μπορώ να κάνω, ποια είναι η δική μου συμβολή σε αυτή την προσπάθεια;»
Η δράση τους όμως δεν σταματά εδώ. Με τα πορίσματά τους ανά χείρας και με τη δύναμη της τεκμηρίωσης, οι μαθητές ετοιμάζονται για το επόμενο, καθοριστικό βήμα: την επίσημη επικοινωνία με τους αρμόδιους φορείς της τοπικής κοινότητας. Μέσω ενός εμπεριστατωμένου εγγράφου, θα παρουσιάσουν τα ευρήματά τους και θα αιτηθούν τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, όπου αυτό κρίνεται επιτακτικό, μετατρέποντας την έρευνά τους σε μοχλό πίεσης για μια ασφαλέστερη και πιο ανθρώπινη γειτονιά για όλους.

Η πασχαλινή περίοδος μας προσκαλεί να προσεγγίσουμε τον παθόντα και αναστάντα Χριστό με έναν προσωπικό βιωματικό τρόπο: «γνῶναι αὐτὸν καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ καὶ τὴν κοινωνίαν τῶν παθημάτων αὐτοῦ, συμμορφούμενοι τῷ θανάτῳ αὐτοῦ» (Φιλ. 3:10). Η Ανάσταση δεν είναι κάτι που έρχεται ανεξάρτητα, που ακολουθεί τον Σταυρό, αλλά υπάρχει μέσα στον Σταυρό, στο πάθος, όταν το αποδεχόμαστε όπως ο Χριστός. Και αντιστρόφως, η βίωση της Αναστάσεως προϋποθέτει πάντα τη συμμόρφωση με τον σταυρωθέντα και αναστάντα Χριστό.
Ο ουσιώδης επινίκιος ύμνος «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας» αποτελεί την κεντρική διακήρυξη της ορθόδοξου χριστιανικής πίστεως και συνοψίζει το βαθύτερο νόημα της Σαρκώσεως του Υιού και Λόγου του Θεού. Αυτή τη διπλή εμπειρία του Σταυρού και της Αναστάσεως βιώνουν στη διάρκεια των αιώνων οι μάρτυρες της Εκκλησίας μας. Κι εμείς «δι᾿ ὑπομονῆς ἄς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα ἀφορῶντες (ἀτενίζοντες) εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν” (Εβρ. 12:1-2).
Κατά την πασχαλινή περίοδο ας εντείνουμε την προσπάθειά μας να βιώσουμε τη βεβαιότητα αυτή και να μεταφέρουμε την παρηγορία με στοργή στο περιβάλλον μας.
Χριστὀς ανέστη!

Για μία ακόμη χρονιά, οι μαθητές του σχολείου μας τίμησαν με την παρουσία τους τις εορταστικές εκδηλώσεις για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Η ημέρα ξεκίνησε με την πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, την οποία οι μαθητές μας παρακολούθησαν με ευλάβεια. Στη συνέχεια, καταθέσαμε μαζί με τα άλλα σχολεία της περιοχής στεφάνι στο μνημείο ηρώων στην κεντρική πλατεία, αποτίοντας με τον τρόπο αυτό φόρο τιμής στους αγωνιστές της Επανάστασης.
Η ημέρα κορυφώθηκε με την περήφανη συμμετοχή του σχολείου μας στην καθιερωμένη παρέλαση, όπου οι μαθητές μας απέσπασαν θερμά χειροκροτήματα για την άψογη εμφάνισή τους.

Ήταν μια ημέρα γεμάτη συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια για όλη την σχολική μας κοινότητα.

Όπως κάθε χρόνο στις 30 Ιανουαρίου, έτσι και φέτος τιμήσαμε και μεις ως σχολείο τους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Οι Τρεις Ιεράρχες θεωρούνται προστάτες της Παιδείας και των Γραμμάτων, καθώς συνέβαλαν σημαντικά στη σύνδεση της αρχαίας ελληνικής σκέψης με τη χριστιανική διδασκαλία.
Όσον αφορά στην ιστορική προέλευση του εορτασμού, η γιορτή καθιερώθηκε τον 11ο αιώνα από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, ύστερα από διαμάχες για το ποιος από τους τρεις Πατέρες είχε τη μεγαλύτερη συμβολή στη διαμόρφωση της χριστιανικής παιδείας. Τελικά, αποφασίστηκε να τιμώνται και οι τρεις μαζί, αναγνωρίζοντας τη μοναδική τους προσφορά. Πολλά χρόνια μετά, στην ελεύθερη από τον οθωμανικό ζυγό Ελλάδα, η γιορτή καθιερώθηκε ως σχολική εορτή με επίσημο διάταγμα το 1842.
Ο Μέγας Βασίλειος (330-379 μ.Χ.) ήταν Επίσκοπος Καισαρείας και είναι γνωστός για το φιλανθρωπικό του έργο, καθώς και για την ίδρυση της «Βασιλειάδας», ενός συγκροτήματος που περιλάμβανε νοσοκομεία, ξενώνες και σχολεία. Έδινε μεγάλη έμφαση στη μόρφωση, θεωρώντας την βασικό μέσο πνευματικής καλλιέργειας και κοινωνικής προσφοράς.
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος (329-390 μ.Χ.) ήταν σπουδαίος ρήτορας και θεολόγος, που διακρίθηκε για την υπεράσπιση της ορθόδοξης πίστης. Υποστήριζε ότι η μόρφωση πρέπει να συνδυάζει την κλασική παιδεία με την ηθική και τη χριστιανική σοφία, θεωρώντας ότι η εκπαίδευση μπορεί να είναι πλήρης μόνο όταν περιλαμβάνει και τα δύο αυτά στοιχεία.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος (347-407 μ.Χ.), Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ξεχώρισε για το δυναμικό του κήρυγμα και την κοινωνική του δράση. Υπογράμμιζε τη σημασία της δικαιοσύνης και της αγάπης προς τον συνάνθρωπο, ενώ θεωρούσε τη διαμόρφωση ηθικών και ενάρετων νέων ως μία από τις πιο σημαντικές αποστολές της παιδείας.
Οι Τρεις Ιεράρχες πίστευαν ότι η γνώση και η εκπαίδευση είναι απαραίτητα εφόδια για τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων. Υποστήριζαν ότι η μόρφωση δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, αλλά να συνδέεται με την ηθική καλλιέργεια, την αγάπη για τον άνθρωπο και την αναζήτηση της αλήθειας. Ενθάρρυναν τους νέους να μελετούν τόσο την ελληνική φιλοσοφία όσο και τη χριστιανική διδασκαλία, ώστε να αποκτήσουν μια ισορροπημένη και ουσιαστική παιδεία.
Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών δεν είναι μόνο μια ευκαιρία για τιμή στη μνήμη τους, αλλά και μια υπενθύμιση της διαχρονικής αξίας της παιδείας. Οι αρχές που δίδαξαν μπορούν να αποτελέσουν έμπνευση για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, ενισχύοντας την αγάπη για τη γνώση και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.
Ας μας οδηγούν με τη χάρη και την ευλογία τους στο εκπαιδευτικό μας έργο και στην εν γένει πορεία μας στην εκπαίδευση!