Αρχείο για "Απρίλιος, 2014"

«Το φαινόμενο του ρατσισμού μέσα από τα μάτια των μαθητών του 1ου Γυμνασίου Αγ. Αθανασίου»

 Το φαινόμενο του ρατσισμού είναι πάντα επίκαιρο και απασχολεί τη σχολική κοινότητα. Το θέμα αυτό διαπραγματεύτηκε η μαθήτρια της Γ΄Γυμνασίου , Γαννιτίδου Ειρήνη , μέλος της δημοσιογραφικής ομάδας του blog μας, αλλά και τέσσερις μαθητές του Α2 , οι οποίοι ασχολήθηκαν  με το θέμα της ενσυναίσθησης και προσπάθησαν να μπουν στη θέση του πρόσφυγα, με αφορμή το κείμενο  της  Μ.Κλιάφα «Ο δρόμος για τον παράδεισο είναι μακρύς». Η συντακτική μας ομάδα δεν πρόλαβε να  αναρτήσει  τα σχετικά κείμενα στις 21 Μαρτίου, παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού, αλλά αυτό δεν μας πειράζει, γιατί εμείς δεν περιμένουμε τις επετείους για να κάνουμε τις σχετικές αναρτήσεις ,αντίθετα ,βρισκόμαστε σε μια διαρκή εγρήγορση!

 

1.“Ρατσισμός: ένα διαχρονικό φαινόμενο”

 

Ένα φαινόμενο το  οποίο έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις  τους τελευταίους αιώνες -ήδη από την  αποικιοκρατία –  είναι αυτό του ρατσισμού. Εκδηλώθηκε εντονότερα κατά την διάρκεια του Β ’Παγκοσμίου πολέμου προερχόμενο από τον Αδόλφο Χίτλερ και τους Ναζί , αλλά απασχολούσε ήδη την ανθρωπότητα δεκαετίες πριν. Από τα  μέσα ακόμη του 19ου αιώνα, ένας Γάλλος συγγραφέας  και διπλωμάτης ,  ο Άρθουρ Ντε Γκομπινό, άλλαξε την ορολογία της λέξης, η οποία μέχρι τότε σήμαινε την προέλευση/καταγωγή (ράτσα). Στο έργο του, ο Γκομπινό συσχέτισε τη λέξη με τη φυλετική ανωτερότητα. Από  τότε  και  επίσημα  χαρακτηρίζεται ως ο πατέρας του ρατσισμού, πάνω στου οποίου τις απόψεις βασίστηκε η ιδεολογία του Α. Χίτλερ.

αρχείο λήψης

Άρθουρ ντε Γκομπινό

ahu

Αδόλφος Χίτλερ

Γενικότερα αυτό που πρεσβεύει ο ρατσισμός είναι πως δεν υπάρχει  ισότητα μεταξύ των ανθρώπων, αλλά ,αντίθετα, oι άνθρωποι χωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους  ,με  κριτήρια την εθνικότητα, τη θρησκεία, το χρώμα του δέρματος, τις  σεξουαλικές  προτιμήσεις  κ.α. Κυρίως  βασίζεται σε προκαταλήψεις και αρνητικά στερεότυπα απέναντι στο διαφορετικό. Αντιλήψεις οι οποίες περνούν από γενιά σε γενιά,   χειραγωγούν και δηλητηριάζουν τη σκέψη των νέων, καθώς επίσης προκαλούν ακραία φαινόμενα βίας. Μια τέτοια βίαιη εκδήλωση είναι και το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας που παρουσιάζει έξαρση στις μέρες μας.

Βέβαια, εκτός από τους υποστηρικτές  του ρατσισμού υπάρχουν και οι πολέμιοί του ,οι οποίοι αγωνίζονται σκληρά για την καταπολέμησή του. Μερικοί μάλιστα, όπως ο Νέλσον Μαντέλα ή ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, αφιέρωσαν και τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι την αρετή της ισότητας και των ίσων ευκαιριών για όλους τους ανθρώπους.  Συνοψίζοντας, αυτές οι μεγάλες προσωπικότητες εναντιώθηκαν  σθεναρά απέναντι σε ένα κίνημα με χιλιάδες φανατικούς οπαδούς , για  να ευαισθητοποιηθούν  όλο και περισσότεροι άνθρωποι  ανά τον κόσμο, προκειμένου να δομηθεί μία δικαιότερη και καλύτερη κοινωνία.


images

Νέλσον Μαντέλα

1396638910-martin-luther-king-jr

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ

 

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, το παράδειγμα των μαχητών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ας πολεμήσουμε το αντικοινωνικό φαινόμενο του ρατσισμού με όπλο μας την παιδεία και τη μόρφωση! Το σχολείο μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο σε αυτό μέσα από τα μαθήματα ανθρωπιστικής παιδείας και την καλλιέργεια της κριτικής ικανότητας που βοηθά το άτομο να συνειδητοποιήσει πως η κατηγοριοποίηση των ανθρώπων είναι αυθαίρετη και αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους από σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που επιζητούν λύση.

 

Ειρήνη Γαννιτίδου,Γ1

 

Πηγή:

 

 

               2. «Η ιστορία ενός απρόσκλητου ξένου»

 

  •   Το όνομά μου είναι Χασάν και είμαι δέκα χρονών. Πατρίδα μου είναι το Αλγέρι της Αλγερίας. Στη δική σου πατρίδα ήρθα πριν από ένα μήνα. Πίσω μου έχω αφήσει εμφύλιους πολέμους, την πατρίδα μου, την οικογένειά μου, τους συγγενείς, τους φίλους, το σπίτι μου. Όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα.

Η πολιτική κατάσταση στην χώρα μου γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Δεν είχαμε όπως εσύ δημοκρατία. Δεν μπορούσαμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα, να εκφράζουμε τις ιδέες μας, να αποκτούμε μόρφωση, να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Δεν είχαμε λόγο ύπαρξης. Δεν υπήρχε δημόσια υγεία ούτε ελευθερίες.

Από την άλλη , η φτώχεια μας μεγάλωνε καθημερινά, μας έλειπε το φαγητό, το πόσιμο νερό, τα βασικά είδη ένδυσης και υπόδησης. Δεν υπήρχε θέρμανση και οι αρρώστιες δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Το βιοτικό μας επίπεδο ήταν πολύ χαμηλό. Δεν άντεχα άλλο! Η φυγή ήταν για μας η μόνη σωτηρία. Βρήκα κάποιον που μου είπε ότι μπορεί να με βοηθήσει. Του έδωσα , βέβαια, και μερικά λεφτά. Δολάρια μου ζήτησε.

Όταν έφτασα στη χώρα σου περίμενα μια ανοιχτή αγκαλιά από τους ανθρώπους. Συνάντησα, όμως, ανθρώπους απόμακρους, χωρίς αγάπη και συναισθήματα. Ένιωσα την περιφρόνηση και την εξαθλίωση σε όλο της το μεγαλείο. Ανήκω στην κατηγορία των περιθωριοποιημένων ανθρώπων και προσπαθώ να αποδείξω ότι είμαι άνθρωπος σαν όλους τους άλλους. ( Ζβεντζίδης Ανδρέας)

  •   Το όνομά μου είναι Σεντέφ και είμαι δεκατεσσάρων χρόνων. Πατρίδα μου είναι η Συρία. Στη δική σου πατρίδα ήρθα πέρυσι. Πίσω μου έχω αφήσει όλους τους φίλους μου, τους περισσότερους συγγενείς μου αλλά και όλη μου τη ζωή. Η πολιτική κατάσταση στη χώρα μου γινόταν όλο και πιο δύσκολη και η δημοκρατία ήταν ανύπαρκτη. Δεν μπορούσαμε να εκφράσουμε τις απόψεις μας ελεύθερα μήτε όμως και να περπατήσουμε στους δρόμους με ασφάλεια, γιατί οπλισμένοι άντρες καραδοκούσαν παντού.

Από την άλλη , η φτώχεια μας μεγάλωνε και έδινε αφορμή για καινούριες συγκρούσεις μεταξύ των πολιτών και του στρατού, ο οποίος δε δίσταζε να σκοτώσει ακόμα και παιδιά που τύχαινε να περνούν τυχαία. Δεν άντεχα άλλο. Πήρα την απόφαση να φύγω . Βρήκα κάποιον που είπε ότι μπορεί να με βοηθήσει και του έδωσα δολάρια, τις λιγοστές  οικονομίες της οικογένειάς μου.

Όταν έφτασα στη χώρα σου, έμεινα στο δρόμο. Κανείς δε με βοηθούσε. Αντιθέτως, όλοι με έβριζαν, με κορόιδευαν και πολλές φορές μάλιστα επιχειρούσαν να με δείρουν! (Βασιλάκογλου Παναγιώτα)

  •   Το όνομά μου είναι Ισμαήλ και είμαι τριάντα τριών χρόνων. Πατρίδα μου είναι το Πακιστάν και στη δική σου πατρίδα ήρθα πριν από μερικούς μήνες.

Πίσω μου έχω αφήσει τη γυναίκα μου , τα δυο μου παιδιά και την ανάπηρη μητέρα μου. Το ξέρω πως ήταν μεγάλη και δύσκολη η απόφασή μου να φύγω αλλά δε γινόταν διαφορετικά.

Στη χώρα μας δεν υπήρχε δημοκρατία. Δεν μπορούσαμε να κυκλοφορούμε στους δρόμους ό,τι ώρα θέλαμε, δεν είχαμε δικαιώματα, όπως ελευθερία γνώμης, δικαίωμα στην εργασία, δικαίωμα στην υγεία. Από την άλλη η φτώχεια μας μεγάλωνε και δεν είχα δουλειά να θρέψω την οικογένειά μου. Προσπαθούσα να βρω μια λύση στο πρόβλημά μου αλλά μάταια. Δεν άντεχα άλλο! Η απόγνωση ήταν ζωγραφισμένη στα μάτια μου. Η φυγή ήταν η μόνη  λύση. Βρήκα κάποιον που μου είπε ότι μπορούσε να με βοηθήσει με αντάλλαγμα χρήματα, δολάρια. Του έδωσα ό,τι είχα και δεν είχα.

Όταν έφτασα στη χώρα σου, μου φάνηκαν όλα πολύ διαφορετικά και ξένα. Όλα ήταν άγνωστα και αφιλόξενα. Δεν είχα τι να φάω και πού να κοιμηθώ  και γι΄αυτό αναγκαζόμουν  να τρώω αποφάγια από τα σκουπίδια και να κοιμάμαι σε παγκάκια.( Μπιτζικοπούλου Μάνια)

  •    Το όνομά μου είναι Εμίνα και είμαι δεκατεσσάρων χρόνων. Η πατρίδα μου βρίσκεται στην αφρικανική ήπειρο, την οποία εγκατέλειψα πριν από λίγο καιρό. Πίσω μου έχω αφήσει όλους τους συγγενείς μου, οι οποίοι ζουν κάτω από  άθλιες συνθήκες. Στη χώρα μου δεν μπορούσαμε να επιβιώσουμε κάτω από την αναρχία που επικρατούσε. Άνθρωποι από πλούσιες χώρες εκμεταλλεύονταν τους συμπατριώτες μου και ο εμφύλιος πόλεμος κυριαρχούσε. Πολλοί άνθρωποι οδηγήθηκαν στο θάνατο λόγω έλλειψης τροφής και πόσιμου νερού, ενώ θανατηφόρες ασθένειες εξαπλώνονταν  παντού!

Μια κρύα νύχτα μαύρης απελπισίας βρήκα κάποιον που μου υποσχέθηκε πως με μερικά δολάρια θα με      βοηθούσε να φύγω. Μαζί με άλλους συμπατριώτες μου μας έκλεισαν σε ένα αμπάρι και σαλπάραμε για ένα καλύτερο μέλλον. Όταν έφτασα στη χώρα σου ένιωσα ευτυχία. Όμως αυτό το συναίσθημα άλλαξε σύντομα , μόλις κατάλαβα την άποψη που έχεις για μένα, όταν παρατήρησα τον τρόπο που με κοίταζες. Ένιωσα λύπη και θυμό. Απέφευγες να με πλησιάσεις και αναρωτήθηκα γιατί. Μα τώρα καταλαβαίνω…(Αναγνωστοπούλου Χρυσούλα).

 Είμαστε τέσσερις πρόσφυγες κι έχουμε τέσσερις παράλληλες ιστορίες πόνου και απόγνωσης. Η σχέση μας μαζί σου είναι δύσκολη. Σου φαινόμαστε άθλιοι , απολίτιστοι, ανήθικοι, ακόμα και εγκληματίες! Μας θεωρείς επικίνδυνους, έτοιμους να αρπάξουμε αυτά που οι πατεράδες σου  κι εσύ ο ίδιος κατέκτησες με πολύ κόπο! Αν όμως καταλάβαινες ότι είμαστε άνθρωποι χωρίς πατρίδα, αφού η γη που μας γέννησε μας απομάκρυνε από κοντά της. Μας στέρησε τις χαρές της ζωής, την αγάπη, την οικογενειακή θαλπωρή και την προστασία της. Όλα όσα εσύ θεωρείς δεδομένα για έναν άνθρωπο. Χωρίς συντροφιά, αφού τα πρόσωπα που αγαπάμε δεν είναι πια κοντά μας. Χωρίς καταφύγιο, αφού όταν ζητήσαμε άσυλο εισπράξαμε την αδιαφορία και την απόρριψη. Νομίζουμε πως αν μας γνώριζες καλύτερα θα μας ένιωθες περισσότερο και ίσως να άλλαζες γνώμη!

Ξέρουμε ότι είναι πολύ νωρίς να μας αποδεχτείς, ίσως μάλιστα αυτό να μη γίνει ποτέ! Σίγουρα  όμως μπορείς να κάνεις κάτι απλό: απλά να μας αντέξεις!

(Σημείωση: οι εργασίες των παιδιών διασκευάστηκαν για τις ανάγκες της δημοσίευσης. Επίσης για την εκπόνησή τους χρησιμοποιήθηκε το υποστηρικτικό υλικό από την ιστοσελίδα του museduc)

mhn-katakrineis

 

Ετικέτες:

Γιάννενα: 10-12/4/2014

Για να μην ξεχνάμε τις όμορφες στιγμές, όπως αυτές που ζήσαμε φέτος στην τριήμερη εκδρομή της γ΄γυμνασίου στα Ιωάννινα, ευτυχώς που υπάρχουν και οι φωτογραφίες! P10603802

Οι νικητές του κουίζ για το blog μας

Η ομάδα των δημοσίων σχέσεων του blog μας δημιούργησε ένα κουίζ με στόχο την προώθηση και τη διάχυση του ηλεκτρονικού μας περιοδικού. Αναδείχθηκαν τρεις νικητές: η Ελένη Κουσουρνά από το Γ2, η Μαρία Κουσαταλόγλου από το Β1 και η Βασιλάκογλου Παναγιώτα από το Α2. Ύστερα από κλήρωση το βραβείο, ένα mp3 player, δόθηκε στην Ε.Κουσουρνά. Εμείς πάντως θα θέλαμε να συγχαρούμε όλα τα παιδιά που πήραν μέρος στο διαγωνισμό και βέβαια ταξίδεψαν μέσα στις ηλεκτρονικές σελίδες του περιοδικού μας. Παρακάτω ακολουθεί το κουίζ για όποιον θέλει να δοκιμάσει τον εαυτό του στο κατά πόσο γνωρίζει το blog μας.

 

Νικολαϊδου Χρυσούλα-Μαρία

    Λυρατζή Όλγα

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΟΥΙΖ: Ανακαλύπτω το ηλεκτρονικό μας περιοδικό

 

1) Πότε ξεκίνησε η λειτουργία του blog μας;

2) Πόσες είναι όλες οι δημοσιεύσεις του blog μας;

3) Πόσες και ποιες σελίδες περιλαμβάνει το περιοδικό μας;

4) Τι εικονίζει η φωτογραφία στη σελίδα About us;

5) Το blog μας έχει σελίδα στο f/b;

6) Αν ναι, πόσα like έχει;

7) Ποιος έκανε το βιντεάκι για το σχολείο μας και πότε δημοσιεύτηκε;

8) Πώς ονομάζεται το θεατρικό που παρουσίασαν τα παιδιά από το

θεατρικό εργαστήρι και πότε έγινε;

9) Πότε και ποια παιδιά πήραν δείγματα χώματος από το κάθε

παρτέρι του σχολείου μας;

10) Αφού ερευνήσετε τη «σχολική βιβλιοθήκη», να βρείτε ποιος έγραψε

α) το Ελληνικό Μυθιστόρημα «Το παλιό μας σπίτι», β) το Ξένο Μυθιστόρημα

«Ο Τύραννος», γ) από τα Ταξιδιωτικά «Ταξίδια στην Ισπανία» και

δ) Ιστορία-Ελληνισμός «Αγνοούμενοι Μ.Ασίας»

11) Ποιο είναι το LOGO του blog μας;

12) Ποια είναι η πιο πρόσφατη συνέντευξη που πήραν τα παιδιά

του σχολείου μας(   );

13) Εξερευνώντας τη σελίδα About us αναφέρετε πότε δημοσιεύτηκε το πρώτο ανέκδοτο.

14) Ποιοι συγγραφείς επισκέφτηκαν τη Λέσχη Ανάγνωσης κατά τη σχολική χρονιά 2012-13;

15) Βλέποντας τις εκδρομές της σελίδας About us αναφέρετε πότε

πραγματοποιήθηκε η εκδρομή στο Σέλι, ποιος έγραψε το σχετικό κείμενο

και ποιος έκανε το αντίστοιχο βίντεο;

 

 

 

Μακεδονικοί Τάφοι Αγίου Αθανασίου

Ο Αγ. Αθανάσιος  μπορεί να αποτελεί ένα σχετικά νέο οικισμό, αφού δημιουργήθηκε από πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης και Μ.Ασίας λίγο μετά το 1922, όμως, όπως αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη το 1994 ,έχει και αρχαιολογικό ενδιαφέρον με την ανακάλυψη τον μακεδονικών τάφων στην «τούμπα» του χωριού .

Έτσι, στην περιοχή μας βρέθηκε οικισμός κτισμένος επάνω στον οδικό άξονα που ένωνε κατά την αρχαιότητα, την ανατολική Μακεδονία , τη Χαλκιδική και το Θερμαϊκό κόλπο με την κεντρική και δυτική Μακεδονία. Στην περιοχή του δήμου Αγίου Αθανασίου βρέθηκαν πολλοί μακεδονικοί τάφοι, μεγάλης αρχαιολογικής αξίας. Μερικοί από αυτούς βρέθηκαν ανατολικά του οικισμού του Αγίου Αθανασίου , στη μεγάλη τούμπα.
Την Άνοιξη του 1994 στο μεγάλο τύμβο και στην ανατολική πλευρά του εντοπίστηκαν δυο μικροί ασύλητοι τάφοι οι οποίοι χρονολογούνται από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ (320-300). Ο ένας τάφος είναι κιβωτιόσχημος και μέσα βρέθηκαν χάλκινα σπιρούνια και αιχμές δοράτων. Τα ευρήματα μαρτυρούν την ταυτότητα του νεκρού που ήταν ιππέας του μακεδονικού ιππικού. Στον ίδιο τάφο βρέθηκε και αργυρή κύλικα σε σχήμα κάνθαρου. Αυτή ήταν και το πολυτιμότερο εύρημα του τάφου.

1

 

Στον άλλο μικρό τάφο ,που βρίσκεται πολύ κοντά στον προηγούμενο, βρέθηκε μια ασημένια λάρνακα διακοσμημένη με δυο μικρούς δίσκους με ανάγλυφα δυο οκτάκτινα αστέρια μέσα στη λάρνακα, τυλιγμένα σε χρυσοπόρφυρο ύφασμα. Βρέθηκαν, επίσης, καμένα οστά νεκρής γυναίκας και ένα χρυσό δαχτυλίδι, όπως επίσης και αρκετά πήλινα αγγεία. Στο κέντρο του τύμβου βρέθηκε μονοθάλαμος μακεδονικός τάφος ο οποίος χρονολογείται από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Η πρόσοψη του μνημείου είναι δωρική, ενώ το αέτωμα του τάφου το κοσμούν μυθικοί γύπες με ολόχρυσα φτερά. Την είσοδο του τάφου στολίζουν δυο ολόσωμοι νέοι τυλιγμένοι με μακριές χλαμύδες, στέκουν σιωπηλοί και φρουρούν τον τάφο. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ζωοφόρος του τάφου ύψους μόλις 35 εκατοστών. Στη ζωοφόρο, η οποία βρίσκεται πάνω από το θυραίο άνοιγμα απεικονίζεται με ζωηρά χρώματα, σκηνή μακεδονικού συμποσίου: Άνδρες στεφανωμένοι είναι γερμένοι σε αναπαυτικές κλίνες, οι οποίες έχουν πολύχρωμα καλύμματα. Απολαμβάνουν τα πλούσια εδέσματα και μουσική από λύρα και δίαυλο που κρατούν δυο γυναικείες μορφές. Στην ίδια σκηνή υπάρχει ακόμη μια ομάδα έφιππων και πεζών συμποσιαστών, ενώ η σκηνή συμπληρώνεται από μια ομάδα Μακεδόνων οπλιτών, όπως μαρτυρούν η ενδυμασία τους ,το κάλυμμα των κεφαλών τους, οι γνωστές “καυσίες”, και τα όπλα τους.

5

4

 

3

Φυσικά, όλα τα ευρήματα των τάφων βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης. Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την περιοχή, αν θα μπορούσαν να αναδειχτούν οι τάφοι και τα ευρήματά τους, ώστε να είναι επισκέψιμοι και ανοιχτοί στο κοινό. Δυστυχώς, για όλα αυτά χρειάζονται χρήματα. Βέβαια, μια τέτοια επένδυση είναι μία επένδυση στον πολιτισμό και στην ιστορία του τόπου κι αυτό δεν πρέπει να το λησμονούν οι ιθύνοντες αλλά και οι απλοί πολίτες.

Xρηστάνη Ειρήνη, Γ2

πηγή: Βικιπαίδεια, Οδυσσέας

 

Ετικέτες:

«Μαζί», Ελένη Πριοβόλου

Την Τρίτη 29 Απριλίου 2014, το σχολείο μας και οι δύο λέσχες ανάγνωσης , θα έχουν την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουν τη συγγραφέα, κ.Ελένη Πριοβόλου. Με αφορμή την επίσκεψή της ακολουθεί η παρουσίαση του βιβλίου της «Μαζί» από τις δύο μαθήτριες της Β΄γυμνασίου, Κάκαρη Βάσω και Μπάμπιτς Ταμάρα. 

thΛίγα λόγια για τη συγγραφέα:   Η Ελένη Πριοβόλου γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά της χρόνια στο Αγγελόκαστρο της Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε στο Πάντειο πανεπιστήμιο Αθηνών και σήμερα ζει στην Αθήνα. Εκτός από την λογοτεχνία για ενηλίκους γράφει παιδικά και νεανικά λογοτεχνικά βιβλία. Επίσης, η Ελένη Πριοβόλου έχει βραβευτεί με το βραβείο Αναγνωστών για  το γνωστό μυθιστόρημα της «Όπως ήθελα να ζήσω».

 

Βιβλιοπαρουσίαση

    Το βιβλίο της κ.Πριοβόλου, με το οποίο ασχοληθήκαμε και στις δύο λέσχες ανάγνωσης του γυμνασίου μας,  είναι το «Μαζί». Η ιστορία έχει  ως πρωταγωνιστή ένα μικροκαμωμένο αγόρι, τον Μύρωνα. Ο Μύρων προσπαθεί  να  ξεφύγει  από τη συμμορία των Σκαθαριών και τα άσχημα παιχνίδια τους. Όλη  αυτή η κατάσταση πρόκειται να πάρει διαφορετική τροπή με την άφιξη μιας καινούριας μαθήτριας, η οποία θα δώσει θάρρος στον Μύρωνα να αντιμετωπίσει τα Σκαθάρια, καθώς θα γίνει ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα για αυτόν. Ο Μύρων και η Λούνα-έτσι λέγεται η καινούρια φίλη του Μύρωνα- θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ενδοσχολική  βία και τη συμμορία που κυριαρχεί σε όλο το σχολειό, χρησιμοποιώντας ως όπλο τη σωματική δύναμη. Θα καταφέρουν ο Μύρων και η Λούνα να αντιμετωπίσουν τον Παμίνο και τη συμμορία  του; Πιστεύετε πως οι άνθρωποι σαν τον Παμίνο μπορούν να αλλάξουν; Αυτά και πολλά άλλα θέματα, όπως η φιλία, η ισότητα, ο ανθρωπισμός, η φιλοζωία, ο έρωτας, η προσφυγιά, ο εθισμός στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, ο ρόλος της οικογένειας και του σχολείου, η ζωή στις μεγαλουπόλεις και η μόλυνση του περιβάλλοντος, είναι μερικά από τα επιμέρους θέματα που  διαπραγματεύεται το βιβλίο της Ε.Πριοβόλου.

Η πλοκή της ιστορίας  θεωρούμε  πως είναι πολύ  ενδιαφέρουσα και η αγωνία για τις εξελίξεις  φτάνει στα ύψη. Ο χειρισμός των θεμάτων  είναι    πρωτότυπος  και δεν υπάρχουν  κενά,  καθώς η ιστορία  είναι  πολύ  καλά  δεμένη .

Το βασικό θέμα του βιβλίου, η ενδοσχολική  βία, είναι εξαιρετικά επίκαιρο, καθώς έχει αυξηθεί  κατά  πολύ στη σημερινή  εποχή σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Πιστεύουμε πως αυτή η αύξηση  οφείλεται  στο  γεγονός ότι οι έφηβοι,  όταν  αντιμετωπίζουν  τέτοιου  είδους  προβλήματα, αποφεύγουν  να  μιλάνε  στους γονείς  ή στους  καθηγητές  τους, με αποτέλεσμα  τα θύματα  συνεχώς να αυξάνονται. Κανένας δε σταματά τα παιδιά  που εκμεταλλεύονται αυτό το γεγονός και συνεχώς προκαλούν προβλήματα. Κυρίως ,όμως, έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις και την κρίση που περνά ο θεσμός της οικογένειας. Γονείς που δεν είναι κοντά στα παιδιά τους, για ποικίλους λόγους, και παιδιά που ξεστρατίζουν, γιατί δεν έχουν συναισθηματικά στηρίγματα ή πέφτουν και τα ίδια θύματα βίας.

Το βιβλίο  μάς  βοήθησε  και  μάς έδωσε πολλές  πληροφορίες  για  το πώς η βία  μπορεί να  γίνει επικίνδυνη. Μας  βοήθησε να καταλάβουμε πώς νιώθει ένα παιδί το οποίο δέχεται καθημερινά επιθέσεις από συμμαθητές  του ,οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη σωματική δύναμη. Επίσης, μας βοήθησε να καταλάβουμε πώς σκέφτονται τα παιδιά τα οποία εκμεταλλεύονται τους πιο αδύναμους μαθητές. Έτσι, καταφέραμε να μπούμε στη θέση του θύτη και του θύματος, να προβληματιστούμε και να βγάλουμε συμπεράσματα για το πώς πρέπει να χειριζόμαστε ανάλογες περιπτώσεις.

Η ψυχογράφηση των χαρακτήρων είναι πολύ ενδιαφέρουσα, ενώ τα ονόματα των ηρώων είναι πολύ πρωτότυπα κι έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να τα ξεχάσει κανείς. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό, ο μικροκαμωμένος Μύρων με τη ζωηρή φαντασία, η Λούνα με την υπέροχη φωνή και το δυναμικό χαρακτήρα, η πληγωμένη Βάντα που αλλάζει συμπεριφορά, όταν η μητέρα της αναρρώνει από τη σοβαρή ασθένεια, ο πληγωμένος και θυμωμένος Παμίνος, που διαλέγει αντικοινωνικούς τρόπους να ξεχωρίσει… Πάντως όλους τους ήρωες πολύ τους αγαπήσαμε και τους νιώσαμε κοντά μας.

Η γλώσσα του βιβλίου είναι υπέροχη, προσεγμένη, με ωραίες και καμιά φορά δύσκολες λέξεις, λογοτεχνική και κατάλληλη για τους εφήβους.  Το κείμενο είναι εξαιρετικά καλογραμμένο.

Ολόκληρο το βιβλίο, κατά την γνώμη μας, ήταν διασκεδαστικό και ευχάριστο, μα περισσότερο μας άρεσαν τα σημεία όπου ο Μύρων και η Λούνα τα έβαζαν με τον Παμίνο με τη δύναμη του μυαλού τους. Αρκετές φορές συγκινηθήκαμε από τα προβλήματα  και τις δυσκολίες των ηρώων, ταυτιστήκαμε μαζί τους και θελήσαμε να τους βοηθήσουμε. Από τις σελίδες του βιβλίου ξεπηδάνε τόσο όμορφες ιδέες για πανανθρώπινες αξίες που αγκαλιάζουν όλους τους ανθρώπους.  Το τέλος ήταν επίσης πολύ ευχάριστο, επειδή όλα τα παιδιά  ενώθηκαν και τα Σκαθάρια άλλαξαν προς το καλύτερο με τη θεατρική παράσταση που οργανώθηκε με τη βοήθεια της  καθηγήτριάς τους, της κ.Λαμπρίτσας. Μας άρεσε, δηλαδή, που το βιβλίο είχε αίσιο τέλος.

Το βιβλίο αυτό  θα το προτείναμε ανεπιφύλακτα, για όλους τους λόγους που προαναφέραμε, στα παιδιά του σχολείου μας  και γενικά σε εφήβους και νέους ,αλλά και σε ενήλικες. Είναι ένα βιβλίο πραγματικά επίκαιρο , ενδιαφέρον και ευχάριστο!

 

Βάσω Κάκαρη(Β1) & Ταμάρα Μπάμπιτς  (Β1)

 

μαζί

 

 

 

 

 

Ετικέτες: ,

Η Β’ τάξη στην οινοποιία «Κεχρή»

 Την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014, η Β’ τάξη του γυμνάσιου μας, στο πλαίσιο του μαθήματος της τεχνολογίας,  έκανε μια επίσκεψη  στο Καλοχώρι,  στην οινοποιία «Κεχρή». Αφού χωριστήκαμε σε ομάδες η εκδρομή μας άρχισε.  Μάθαμε πως οι πρώτη ύλη της οινοποιίας είναι ελληνική, τα προϊόντα που παρασκευάζουν είναι κρασιά και παραδοσιακά λικέρ από καρυδάκι και κράνα. Ακόμη, μας ενημέρωσαν για τους οινοποιητές ,που είναι μεγάλα δοχεία στα οποία παρασκευάζονται τα κρασιά και για την παλαίωση που γίνεται σε βαρέλια και είναι διαφορετική στα λευκά και διαφορετική στα κόκκινα κρασιά. Στη συνέχεια κάναμε μια περιήγηση στην οινοποιία και είδαμε τα μηχανήματα στα οποία παρασκευάζονται αυτά τα προϊόντα. Φεύγοντας από την οινοποιία, κρατήσαμε τη βαριά και ιδιαίτερη μυρωδιά των κρασιών όπως επίσης τη φιλοξενία των ιδιοκτητών, αφού μας δώρισαν όλους από ένα μπουκάλι ρετσίνα!

 

                                                                                                                   Ταμάρα Μπάμπιτς  Β’1

2 Απριλίου,παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου

Κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα για την ημέρα αυτή, τη γιορτή του βιβλίου, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο. Το 2014, υπεύθυνο είναι το Τμήμα της Ιρλανδίας. Το μήνυμα έγραψε η πολυβραβευμένη Ιρλανδή συγγραφέας Siobhàn Parkinson. Έχει γράψει περισσότερα από 25 βιβλία, αρκετά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Την αφίσα φιλοτέχνησε η Niamh Sharkey, πολυβραβευμένη Ιρλανδή εικονογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κινούμενων σχεδίων.

Γράμμα στα παιδιά του κόσμου
Συχνά οι αναγνώστες ρωτούν τους συγγραφείς πώς γίνεται και γράφουν τις ιστορίες τους – από πού έρχονται οι ιδέες; Από τη φαντασία μου, απαντάει ο συγγραφέας. Α, μάλιστα, μπορεί να πουν οι αναγνώστες. Αλλά πού είναι η φαντασία σας, και από τι είναι φτιαγμένη, και έχουν όλοι φαντασία; Α, λέει τότε ο συγγραφέας, η φαντασία είναι μέσα στο κεφάλι μου βέβαια, και είναι φτιαγμένη από εικόνες και λέξεις, αναμνήσεις και ίχνη από άλλες ιστορίες και λέξεις, κομμάτια από πράγματα και μελωδίες και σκέψεις και πρόσωπα και τέρατα και σχήματα και λέξεις, κινήσεις και λέξεις, κύματα και αραβουργήματα και τοπία και λέξεις, αρώματα και αισθήματα και χρώματα και ρίμες και μικρούς ήχους και ξαφνικούς θορύβους και γεύσεις και εκρήξεις ενέργειας και γρίφους και αύρες και λέξεις. Και στροβιλίζονται όλα εκεί μέσα και τραγουδούν κι αλλάζουν διαρκώς σαν να τα βλέπεις από καλειδοσκόπιο και αιωρούνται και κάθονται και σκέφτονται και τσιγκλούν το κεφάλι. Βέβαια, φαντασία έχει ο καθένας, διαφορετικά δε θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε. Η φαντασία του καθενός, ωστόσο, δεν έχει μέσα της το ίδιο υλικό. Στους μάγειρες ίσως περιέχει γεύσεις κυρίως και στους ζωγράφους χρώματα και σχήματα κυρίως. Όμως η φαντασία των συγγραφέων είναι γεμάτη κυρίως από λέξεις.

Με λέξεις λειτουργεί επίσης και η φαντασία εκείνων που διαβάζουν ή ακούν ιστορίες. Η φαντασία του συγγραφέα πλάθει και ανακατεύει και φτιάχνει ιδέες και ήχους και φωνές και χαρακτήρες και γεγονότα μέσα στην ιστορία· και η ιστορία είναι φτιαγμένη από λέξεις και μόνο, στρατιές από κουλουριαστά σημαδάκια που γεμίζουν τις σελίδες. Έρχεται τότε ο αναγνώστης και τα σημαδάκια ζωντανεύουν. Μένουν στη σελίδα, εξακολουθούν να μοιάζουν με στρατιές, αλλά τρεχοβολούν και στη φαντασία του αναγνώστη και ο αναγνώστης τώρα σχηματίζει και συνδέει έτσι τις λέξεις, ώστε η ιστορία να εκτυλίσσεται μέσα στο δικό του ή στο δικό της το κεφάλι, όπως έκανε κάποτε στο
κεφάλι του συγγραφέα. 

Αυτός είναι ο λόγος που ο αναγνώστης είναι εξίσου σημαντικός για την ιστορία με τον συγγραφέα. Υπάρχει μόνο ένας συγγραφέας για κάθε ιστορία, υπάρχουν όμως εκατοντάδες ή χιλιάδες ή μπορεί και εκατομμύρια αναγνώστες, που διαβάζουν στη γλώσσα του συγγραφέα ή σε άλλες γλώσσες στις οποίες μπορεί να έχει μεταφραστεί. Χωρίς τον συγγραφέα η ιστορία δε θα είχε γεννηθεί ποτέ. Αλλά χωρίς τις χιλιάδες των αναγνωστών σε όλο τον
κόσμο, η ιστορία δε θα είχε ζήσει όλες τις ζωές που θα μπορούσε να ζήσει.

Κάθε αναγνώστης μιας ιστορίας έχει κάτι κοινό με κάθε άλλο αναγνώστη της. Ξεχωριστά ο καθένας, αλλά και μαζί κατά κάποιον τρόπο, ξαναδημιουργούν την ιστορία του συγγραφέα στη δική τους φαντασία – μια πράξη που είναι
ταυτόχρονα ιδιωτική και δημόσια, προσωπική και κοινή, ατομική και διεθνής. Και αυτό ίσως είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι.

Συνεχίστε να διαβάζετε!


Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

Πηγή: Ερευνητές-Καθημερινή

4_n

Ετικέτες:

Η Γ΄Γυμνασίου στη Δημοτική Τηλεόραση, TV100

Την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου, η Γ’ γυμνασίου του σχολείου μας επισκέφτηκε τον δημοτικό τηλεοπτικό σταθμό, TV100.Η δημοτική τηλεόραση ιδρύθηκε το 1989 και σήμερα στεγάζεται στο κτήριο της εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών ,στον έκτο όροφο. Ήταν μια επίσκεψη κατά την οποία μάθαμε πολλά πράγματα ,όπως το πώς μπορεί να γίνει μία τηλεοπτική εκπομπή. Στο εξωτερικό μέρος του σταθμού υπάρχει μία κάμερα η οποία καταγράφει όλα τα γεγονότα που συμβαίνουν κατά την διάρκεια της ημέρας. Το εσωτερικό μέρος χωρίζεται σε διάφορα τμήματα (κοντρόλ , στούντιο , καταγραφή μιας εκπομπής, χώρος μοντάζ, μακιγιάζ κ.ά.) Επίσης υπάρχουν και ειδικά αμάξια τα οποία βοηθούν τους ρεπόρτερ στην μεταφορά τους. Συμπερασματικά , η επίσκεψή μας μας βοήθησε να μάθουμε πολλά πράγματα για την τηλεόραση, να την απομυθοποιήσουμε και να θαυμάσουμε την εξέλιξη της τεχνολογίας που κάνει θαύματα και δημιουργεί μια πλασματική πραγματικότητα. Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την κ. Μπότση, τον κ. Τσαρουχά και την κ.Ανδρίτσου για την πολύ ενδιαφέρουσα ξενάγηση στους χώρους και στα μυστικά της τηλεόρασης. Επίσης, η κ.Ανδρίτσου , υπεύθυνη για τα θέματα της περιφέρειας, μας φιλοξένησε στη τηλεοπτική της εκπομπή, «Πέριξ», δίνοντάς μας την ευκαιρία να βιώσουμε τη συμμετοχή σε μία τηλεοπτική εκπομπή. Η παραπάνω επίσκεψη, έχει σίγουρα καταγραφεί στο μυαλό μας ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκπαιδευτικές μας επισκέψεις!

Ειρήνη Χάνδρου, Γ2

100_2088

DSC04402

Απόσπασμα από την εκπομπή «Περιξ» εδώ !

Top
...
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων