Γυμνάσιο-Τ.Λ. Κορθίου – Άνδρος

Νάρθηκας στο Ρωγό

[πηγές: http://mde-didaktiki.biol.uoa.gr, AgrinioArt, Ο νάρθηκας της Σικίνου]

Λατινική ονομασία: Ferula communis

Περιγραφή: Ο νάρθηκας ή Άρτηκας στην Άνδρο έχει τη χαρακτηριστική ονομασία Κάρωνας. Είναι γνωστός, όμως, και ως κουφόξυλο. Ο Νάρθηκας είναι ένα πολυετές, ποώδες φυτό με παχύ και γραμμωτό βλαστό και γερή ρίζα που μπορεί να φτάσει μέχρι και 3 μέτρα ύψος. Ανήκει, μαζί με 60 περίπου άλλα είδη που φυτρώνουν στις παραμεσόγειες περιοχές και στη Δ. Ασία, στο γένος Φέρουλα (Ferula) της οικογένειας των Σκιαδοφόρων (Umbeliferae) στην ίδια δηλαδή οικογένεια με το Σέλινο, το Γλυκάνισο, το Μαϊντανό και τον Άνηθο με τον οποίο μοιάζουν πολύ.

(περισσότερα…)

Πικροδάφνη στο γιαλό

[πηγές: Βικιπαίδεια, Το Βήμα online]

Λατινική ονομασία: Nerium oleander

Περιγραφή: Η πικροδάφνη ή ροδοδάφνη (Νήριον το ολέανδρον) ανήκει στο γένος Νήριον (Nerium). Είναι αειθαλής θάμνος της οικογένειας των αποκυνίδων που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 5 μέτρα, με τοξικά μέρη. Μεγαλώνει σε ηλιόλουστα μέρη με υγρό υπόστρωμα, όπως οι όχθες ποταμών σε χαμηλό υψόμετρο. Αντέχει επίσης τα ελφρώς υφάλμυρα εδάφη. Πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα με μοσχεύματα. Έχει πλούσιο γκριζωπό φύλλωμα με λογχοειδή, δερματώδη φύλλα και μονά ροζ-κόκκινα άνθη. Υπάρχουν και ποικιλίες με άσπρα, κίτρινα, μωβ και διπλά άνθη, οι οποίες καλλιεργούνται. Η ανθοφορία της διαρκεί σχεδόν όλο το χρόνο. Στην Ελλάδα είναι αυτοφυής, όπως και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Η τοξικότητα της πικροδάφνης οφείλεται στην τοξική ουσία νηριίνη, και έχει ως στόχο να προστατεύσει το φυτό από τις επιθέσεις ζώων.

(περισσότερα…)

Λεμονιά στις Στενιές

[πηγές: Βικιπαίδεια, Cumaea]

Λατινική ονομασία: Citrus limon

Περιγραφή: Μικρό αειθαλές δέντρο που ανήκει στα εσπεριδοειδή. Η λεμονιά προέρχεται από την περιοχή της Κίνας ή των Ινδιών. Μπορεί να μεγαλώσει μέχρι 6 μέτρα σε ύψος, αλλά συνήθως είναι πιο κοντή. Τα κλαδιά του δέντρου έχουν αγκάθια και σχηματίζουν ανοιχτό στέμμα και ο κορμός της είναι λείος με γκρίζο σκούρο χρώμα. Τα φύλλα είναι πράσινα, λαμπερά και έχουν ελλειψοειδές σχήμα. Τα άνθη είναι λευκά εξωτερικά με με το εσωτερικό τους να κλίνει προς το μωβ με αρκετά έντονη οσμή. Στη λεμονιά, τόσο ο καρπός όσο και τα άνθη υπάρχουν ταυτόχρονα. Τα λεμόνια έχουν σχήμα ωοειδές με τις άκρες τους μυτερές. Όταν είναι ώριμα έχουν χρώμα έντονο κίτρινο. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες λεμονιών, όπως τα Εύρηκα, Λισαβόνας και Μέγερ.

(περισσότερα…)

[πηγή: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος – http://www.eea.europa.eu, ΚΠΕ Καστοριάς http://kpe-kastor.kas.sch.gr, http://www.greenpage.gr]

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, η έννοια της βιοποικιλότητας αναφέρεται στην ποικιλία γενών, ειδών και οικοσυστημάτων και πολιτισμών από τα οποία αποτελείται η ζωή στη Γη. Ο μεγάλος αριθμός και η ποικιλομορφία των σύγχρονων μορφών ζωής στη Γη είναι το αποτέλεσμα εκατοντάδων εκατομμυρίων χρόνων εξελικτικής ιστορίας. Σύμφωνα με τη Σύμβαση για τη βιοποικιλότητα που υπογράφηκε στο Ρίο της Βραζιλίας το 1992, Βιοποικιλότητα είναι η ποικιλομορφία όλων ζωντανών οργανισμών – συμπεριλαμβανομένων των χερσαίων, θαλάσσιων, υδάτινων οικοσυστημάτων – και των οικολογικών συστημάτων που απαντώνται. Η βιοποικιλότητα είναι η σύνθεση, η δομή και η λειτουργία γονιδίων (γενετικό επίπεδο), ειδών (οργανισμικό επίπεδο) και οικοτόπων (οικολογικό επίπεδο).

(περισσότερα…)

Ελιά στον Όρμο Κορθίου

[πηγή: Βικιπαίδεια, Θεματικό δίκτυο ΕΛΙΑ]

Λατινική ονομασία: Olea europea

Περιγραφή: Η ελιά είναι δέντρο αειθαλές, έχει φύλλα αντίθετα, λογχοειδή, δερματώδη, σκουροπράσινα στην άνω επιφάνεια και αργυρόχροα στην κάτω. Τα άνθη της είναι λευκωπά, μονοπέταλα και πολύ μικρά, σχηματίζουν ταξιανθία βότρυος και εμφανίζονται προς το τέλος Μαΐου, ενώ ο καρπός ωριμάζει και συλλέγεται κατά τα τέλη του φθινοπώρου και αρχές του χειμώνα. Ο κορμός της ελιάς είναι οζώδης και καλύπτεται από τεφρόφαιο φλοιό.

(περισσότερα…)

άνθη παπαρούνας

Λατινική ονομασία: Papaver rhoeas (κόκκινη παπαρούνα)

Glaucium flavum (κίτρινη παπαρούνα)

Περιγραφή: Ανήκει στην οικογένεια Παπαβερίδες (Papaveraceae) και περιλαμβάνει πολυάριθμα είδη (υπάρχουν δέκα ποικιλίες παπαρούνας στην Ελλάδα). Πιο διαδεδομένη είναι η Μήκων η Ροιάς, η κόκκινη παπαρούνα των λιβαδιών, που έχει στεφάνη έντονου κόκκινου χρώματος (σπανιότατα λευκό). Το όνομά της όπως λέει ο Διοσκουρίδης το πήρε γιατί ρίχνει γρήγορα το άνθος της. Ο Θεόφραστος προσθέτει ότι φυτρώνει ανάμεσα στα κριθάρια σαν παράσιτο.

(περισσότερα…)

Κάππαρη η Κοινή

Λατινική Ονομασία: Capparis Spinosa

Περιγραφή: Στις Μεσογειακές χώρες βρίσκεται το είδος Κάππαρη η κοινή (ή Κάππαρη η ακανθωτή, Capparis spinosa), έρπων θάμνος με μικρά αγκάθια και βλαστούς που διακλαδίζονται και απλώνονται στο έδαφος. Τα άνθη του φύονται μεμονωμένα, είναι μεγάλα και έχουν χρώμα λευκό. Τα άνθη πριν ανοίξουν, στο στάδιο που είναι ακόμα οφθαλμοί, μαζεύονται και στη συνέχεια τοποθετούνται σε αλατισμένο νερό με ξύδι (τουρσί) αποτελώντας τη γνωστή κάππαρη του εμπορίου. Η κάππαρη είναι πιθανόν το περισσότερο ξεροφυτικό φυτό της Μεσογειακής ζώνης. Στην Ισπανία το χρησιμοποιούν για να σχηματίσουν αντιπυρικές ζώνες καθότι σε διαστήματα μεγάλης ξηρασίας το φυτό δεν πέφτει σε θερινή νάρκη, όπως κάποια άλλα που ξεραίνονται εντελώς, αλλά διατηρεί τους χυμούς στους ιστούς της. Συνήθως φύεται σε σχισμές απόκρημνων βράχων πολύ κοντά στην θάλασσα.

(περισσότερα…)

Επίσκεψη στα Διποτάματα

Την Παρασκευή, 9-3-2012, η περιβαλλοντική ομάδα επισκέφτηκε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κορθίου, όπου παρακολούθησε το πρόγραμμα “Ξερολιθιές” του Κέντρου. Μέρος του προγράμματος αποτελούσε και η ξενάγηση στην περιοχή των Διποταμάτων Άνδρου, όπου οι μαθητές ήρθαν σε άμεση επαφή με τον φυτικό πλούτο της περιοχής τους.

Πληροφορίες για το ΚΠΕ Κορθίου και τα προγράμματα που υλοποιεί για μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μπορείτε να βρείτε από τον ιστότοπο του ΚΠΕ: http://www.kpekorthiou.gr

Μουριά στο Κόρθι

Λατινική ονομασία: Morus nigra & Morus alba

Περιγραφή: Είναι δέντρο φυλλοβόλο που φτάνει ύψος τα 12-15 μέτρα. Έχει φλοιό γκριζοσταχτωπό με επιφανειακό ριζικό σύστημα. Τα φύλλα της, ωοειδή, καρδιοειδή ή λοβώδη, έχουν μήκος 6-18 εκατοστά, εναλλάσσονται και είναι έμμισχα με πριονωτές άκρες, κάτω επιφάνεια ελαφρά χνουδωτή και άνω πράσινη στιλπνή. Άνθη μικρά, μονογενή, πρασινωπά ή κιτρινωπά, διατεταγμένα κατά αρσενικούς και θηλυκούς ίουλους είτε πάνω στο ίδιο δέντρο (μόνοικα) είτε σε διαφορετικά (δίοικα).

(περισσότερα…)