Γυμνάσιο-Τ.Λ. Κορθίου – Άνδρος

Campanula sartorii

Λατινική ονομασία: Campanula sartorii

Περιγραφή: Η καμπανούλα αποτελεί ενδημικό φυτικό είδος της Άνδρου. Η Campanula sartorii, είναι φυτό ποώδες πολυετές, με έρποντες βλαστούς μήκους 10-15 cm και λευκωπά έως ανοιχτογάλανα άνθη. Φύεται συνήθως σε σκιερές θέσεις σε σχιστόλιθο και σπανιότερα σε ασβεστόλιθο, σε υψόμετρα μεταξύ 100 και 700 m. Η C. sartorii φαίνεται πως είναι είδος απομονωμένο, χωρίς κοντινούς συγγενείς, γι’ αυτό και παρουσιάζει ιδιαίτερο ταξινομικό και φυτογεωγραφικό ενδιαφέρον (Phitos & Snogerup 1995).

Θάμνος Αστοιβής

[πηγές: Νησιά Αιγαίου, ΚΠΕ Καστοριάς, Γυμνάσιο Αγίου Ευστρατίου]

Λατινική ονομασία: Sarcopoterium spinosum
Περιγραφή: Η αστοιβή αποτελεί είδος φρυγάνου. Τα φρύγανα αναπτύσσονται στις ξηρότερες περιοχές της Ελλάδας και μέχρι υψόμετρο 300 περίπου μέτρων κι ακόμη σε περιοχές όπου η φωτιά και η βόσκηση έχουν υποβαθμίσει την προϋπάρχουσα βλάστηση. Απαρτίζονται από αραιούς και χαμηλούς θάμνους με μικρά και συχνά χνουδωτά φύλλα, αγκαθωτά κλαδιά και είναι προσαρμοσμένοι στη θερινή ξηρασία. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι ο εποχιακός διμορφισμός (μικρά φύλλα το καλοκαίρι, μεγάλα το χειμώνα), τον οποίο εμφανίζουν για τη ρύθμιση της ταχύτητας απώλειας του νερού μέσω της διαπνοής.

(περισσότερα…)

Κυπαρίσσι στο Ρωγό

[πηγές: Βικιπαίδεια, http://www.dwdekamhnes.gr, http://www.mani.org.gr]

Λατινική ονομασία: Cypressus sempervirens

Περιγραφή: Το κυπαρίσσι είναι γυμνόσπερμο, κωνοφόρο, αειθαλές φυτό. Ανήκει στην οικογένεια των Κυπαρισσοειδών με 18 είδη που βρίσκονται στις περιοχές της Βορείου Αμερικής, στις χώρες της Μεσογείου και στη Δυτική Ασία. Τα περισσότερα είδη είναι δέντρα που φτάνουν σε ύψος τα 30 μέτρα και έχουν σχήμα πυραμίδας. Λίγα είναι τα θαμνώδη είδη που είναι αυτοφυή άγριων βραχωδών περιοχών με απλωμένα κλαδιά που δεν ξεπερνούν σε ύψος τα 7 μέτρα.

(περισσότερα…)

Ευκάλυπτος στο ποτάμι

[πηγές: The Garden magazine, Βικιπαίδεια]

Λατινική ονομασία: Eucalyptus globules

Περιγραφή: Ο ευκάλυπτος είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ιθαγενές φυτό και ανήκει στην τάξη Μυρτώδη και στην οικογένεια των Μυρτοειδών. Περιλαμβάνει 550 περίπου είδη μεγάλων ως επί το πλείστον δέντρων που καλλιεργούνται στις εύκρατες περιοχές για εμπορική εκμετάλλευση και για τη σκιά τους. Τα φύλλα του είναι μακριά, δερματώδη και κρέμονται από το δέντρο. Ο καρπός είναι κάψα που περιβάλλεται από μία θήκη και περιέχει πολλά μικρά σπόρια ενώ τα άνθη όταν ανοίγουν ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα μικρό δοχείο. Τα δέντρα είναι ψηλά και μπορούν να φτάσουν σε ύψος και τα 90 μέτρα και η περιφέρεια του κορμού τα 8 μέτρα. Είναι τα ψηλότερα ανθοφόρα φυτά.

(περισσότερα…)

Αρμυρίκι στο γυαλό

[πηγές: Βικιπαίδεια, Το Άστρο της θαλάσσης]

Λατινική ονομασία: Tamarix smyrnensis

Περιγραφή: Tο αλμυρίκι ή αρμυρίκι (επιστ. Ταμαρίς, Tamarix) αποτελεί γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών, που ανήκει στην τάξη των Ιωδών, στην οικογένεια των Ταμαριδοειδών. Είναι δενδρύλλια που βρίσκονται αυτοφυή σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας και της Μεσογείου, κοντά σε παραλίες, όχθες ποταμών και ρέματα που ο υδάτινος ορίζοντας είναι υφάλμυρος. Το αλμυρίκι έχει δυνατό ριζικό σύστημα και οι ρίζες του διακλαδώνονται φτάνοντας σε μεγάλο βάθος. Τα κλαδιά του είναι λεπτά και τα φύλλα του είναι πολυάριθμα σχηματίζοντας λέπια. Τα άνθη του είναι πολύ μικρά ρόδινα ή λευκορόδινα, διατάσσονται δε σε μακριές ταξιανθίες και φύονται στα άκρα των κλαδιών. Εξαιρετικά ανθεκτικό στη ξηρασία και στην αλατότητα του εδάφους ευνοείται κιόλας από το ράντισμα με θαλασσινό νερό.

(περισσότερα…)

Νάρθηκας στο Ρωγό

[πηγές: http://mde-didaktiki.biol.uoa.gr, AgrinioArt, Ο νάρθηκας της Σικίνου]

Λατινική ονομασία: Ferula communis

Περιγραφή: Ο νάρθηκας ή Άρτηκας στην Άνδρο έχει τη χαρακτηριστική ονομασία Κάρωνας. Είναι γνωστός, όμως, και ως κουφόξυλο. Ο Νάρθηκας είναι ένα πολυετές, ποώδες φυτό με παχύ και γραμμωτό βλαστό και γερή ρίζα που μπορεί να φτάσει μέχρι και 3 μέτρα ύψος. Ανήκει, μαζί με 60 περίπου άλλα είδη που φυτρώνουν στις παραμεσόγειες περιοχές και στη Δ. Ασία, στο γένος Φέρουλα (Ferula) της οικογένειας των Σκιαδοφόρων (Umbeliferae) στην ίδια δηλαδή οικογένεια με το Σέλινο, το Γλυκάνισο, το Μαϊντανό και τον Άνηθο με τον οποίο μοιάζουν πολύ.

(περισσότερα…)

Πικροδάφνη στο γιαλό

[πηγές: Βικιπαίδεια, Το Βήμα online]

Λατινική ονομασία: Nerium oleander

Περιγραφή: Η πικροδάφνη ή ροδοδάφνη (Νήριον το ολέανδρον) ανήκει στο γένος Νήριον (Nerium). Είναι αειθαλής θάμνος της οικογένειας των αποκυνίδων που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 5 μέτρα, με τοξικά μέρη. Μεγαλώνει σε ηλιόλουστα μέρη με υγρό υπόστρωμα, όπως οι όχθες ποταμών σε χαμηλό υψόμετρο. Αντέχει επίσης τα ελφρώς υφάλμυρα εδάφη. Πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα με μοσχεύματα. Έχει πλούσιο γκριζωπό φύλλωμα με λογχοειδή, δερματώδη φύλλα και μονά ροζ-κόκκινα άνθη. Υπάρχουν και ποικιλίες με άσπρα, κίτρινα, μωβ και διπλά άνθη, οι οποίες καλλιεργούνται. Η ανθοφορία της διαρκεί σχεδόν όλο το χρόνο. Στην Ελλάδα είναι αυτοφυής, όπως και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Η τοξικότητα της πικροδάφνης οφείλεται στην τοξική ουσία νηριίνη, και έχει ως στόχο να προστατεύσει το φυτό από τις επιθέσεις ζώων.

(περισσότερα…)

Λεμονιά στις Στενιές

[πηγές: Βικιπαίδεια, Cumaea]

Λατινική ονομασία: Citrus limon

Περιγραφή: Μικρό αειθαλές δέντρο που ανήκει στα εσπεριδοειδή. Η λεμονιά προέρχεται από την περιοχή της Κίνας ή των Ινδιών. Μπορεί να μεγαλώσει μέχρι 6 μέτρα σε ύψος, αλλά συνήθως είναι πιο κοντή. Τα κλαδιά του δέντρου έχουν αγκάθια και σχηματίζουν ανοιχτό στέμμα και ο κορμός της είναι λείος με γκρίζο σκούρο χρώμα. Τα φύλλα είναι πράσινα, λαμπερά και έχουν ελλειψοειδές σχήμα. Τα άνθη είναι λευκά εξωτερικά με με το εσωτερικό τους να κλίνει προς το μωβ με αρκετά έντονη οσμή. Στη λεμονιά, τόσο ο καρπός όσο και τα άνθη υπάρχουν ταυτόχρονα. Τα λεμόνια έχουν σχήμα ωοειδές με τις άκρες τους μυτερές. Όταν είναι ώριμα έχουν χρώμα έντονο κίτρινο. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες λεμονιών, όπως τα Εύρηκα, Λισαβόνας και Μέγερ.

(περισσότερα…)

Ελιά στον Όρμο Κορθίου

[πηγή: Βικιπαίδεια, Θεματικό δίκτυο ΕΛΙΑ]

Λατινική ονομασία: Olea europea

Περιγραφή: Η ελιά είναι δέντρο αειθαλές, έχει φύλλα αντίθετα, λογχοειδή, δερματώδη, σκουροπράσινα στην άνω επιφάνεια και αργυρόχροα στην κάτω. Τα άνθη της είναι λευκωπά, μονοπέταλα και πολύ μικρά, σχηματίζουν ταξιανθία βότρυος και εμφανίζονται προς το τέλος Μαΐου, ενώ ο καρπός ωριμάζει και συλλέγεται κατά τα τέλη του φθινοπώρου και αρχές του χειμώνα. Ο κορμός της ελιάς είναι οζώδης και καλύπτεται από τεφρόφαιο φλοιό.

(περισσότερα…)

άνθη παπαρούνας

Λατινική ονομασία: Papaver rhoeas (κόκκινη παπαρούνα)

Glaucium flavum (κίτρινη παπαρούνα)

Περιγραφή: Ανήκει στην οικογένεια Παπαβερίδες (Papaveraceae) και περιλαμβάνει πολυάριθμα είδη (υπάρχουν δέκα ποικιλίες παπαρούνας στην Ελλάδα). Πιο διαδεδομένη είναι η Μήκων η Ροιάς, η κόκκινη παπαρούνα των λιβαδιών, που έχει στεφάνη έντονου κόκκινου χρώματος (σπανιότατα λευκό). Το όνομά της όπως λέει ο Διοσκουρίδης το πήρε γιατί ρίχνει γρήγορα το άνθος της. Ο Θεόφραστος προσθέτει ότι φυτρώνει ανάμεσα στα κριθάρια σαν παράσιτο.

(περισσότερα…)