Γυμνάσιο-Τ.Λ. Κορθίου – Άνδρος

Αρμυρίκι στο γυαλό

[πηγές: Βικιπαίδεια, Το Άστρο της θαλάσσης]

Λατινική ονομασία: Tamarix smyrnensis

Περιγραφή: Tο αλμυρίκι ή αρμυρίκι (επιστ. Ταμαρίς, Tamarix) αποτελεί γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών, που ανήκει στην τάξη των Ιωδών, στην οικογένεια των Ταμαριδοειδών. Είναι δενδρύλλια που βρίσκονται αυτοφυή σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας και της Μεσογείου, κοντά σε παραλίες, όχθες ποταμών και ρέματα που ο υδάτινος ορίζοντας είναι υφάλμυρος. Το αλμυρίκι έχει δυνατό ριζικό σύστημα και οι ρίζες του διακλαδώνονται φτάνοντας σε μεγάλο βάθος. Τα κλαδιά του είναι λεπτά και τα φύλλα του είναι πολυάριθμα σχηματίζοντας λέπια. Τα άνθη του είναι πολύ μικρά ρόδινα ή λευκορόδινα, διατάσσονται δε σε μακριές ταξιανθίες και φύονται στα άκρα των κλαδιών. Εξαιρετικά ανθεκτικό στη ξηρασία και στην αλατότητα του εδάφους ευνοείται κιόλας από το ράντισμα με θαλασσινό νερό.

Στην Ελλάδα συναντάμε αυτοφυή αρκετά είδη. Στα νησιά του Αιγαίου ό­πως και στην Πελοπόννη­σο, φυτρώνει το «σμυρναίικο αρμυρίκι» (Tamarix smyrnensis), που είναι θάμ­νος ή μικρό δέντρο με κοκκινοκάστανα κλαδιά από τα οποία βγαίνουν τα λουλούδια σε πλάγιους, λεπτούς βότρεις. Τα λουλούδια του είναι πολύ μικρά, ρόδινα με πέντε πέταλα και ανθίζουν το Φθινόπωρο. Το αρμυρίκι αυτό φυτρώνει σε παραθαλάσσιες τοποθεσί­ες, αλλά και σε ρέματα μα­κριά από τη θάλασσα. Άλλα είδη που μπορεί κάποιος να συναντήσει και στην Ελλάδα είναι το Γαλλικό αρμυρίκι (Tamarix gallica), το Κοινό αρμυρίκι ή της Αττικής (Tamarix hampeana) και το Κρητικό αρμυρίκι (Tamarix parviflora).

Χρήσεις: Το αρμυρίκι καλλιεργείται κατά μήκος των ακτών ως καλλωπιστικό, για τη δημιουργία ανεμοφρακτών, αλλά και για τη σκιά του στις παραλίες.

Πολιτισμός & Παράδοση: Στην αρχαία Ελλάδα το αρμυρίκι με τα όμορφα ροζ λουλούδια του συμβόλιζε τη νιότη και την ομορφιά και ήταν αφιερωμένο στη θεά Αφρο­δίτη. Ο μύθος συνδέει το δέντρο αυτό και με το νησί της Αφροδίτης, την Κύπρο, γιατί σύμφωνα με μια παράδοση, σε αρμυρίκι μεταμορφώθηκε η Μυρίκη, που ήταν αδελφή του Άδωνη και κόρη του Κινύρα, βασιλιά της Κύπρου και ιερέα της Αφροδίτης. Ο Όμηρος (Ιλιάδα στίχος 10.466) μας αφηγείται πως ο Οδυσσέας κρεμά σ’ ένα δέντρο μυρίκης την πανοπλία του Δόλωνα, για ν’ αποδώσει ιδιαίτερες τιμές στο νεαρό ήρωα που σκότωσε ο Διομήδης.