Άρθρα: κινηματοφραφική λέσχη

Μαρ 13
03

Λόγω των έκτακτων καιρικών φαινομένων και της ελλιπούς ηλιοφάνειας τα γυρίσματα ταινίας που είχε καθορίσει για σήμερα η κινηματογραφική ομάδα του σχολείου μας ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ.

Παρακαλούνται οι μαθητές και  μαθήτριες που εμπλέκονταν να μείνουν σπίτια τους και να ενημερώσουν και όσους μπορέσουν.

γ.δ.κ.

Αύριο, 3/3/13, τα γυρίσματα των ταινιών μικρού μήκους θα γίνουν στις 15:00

Κλειώ

Λειβαδίτη Βιβή

Φεβ 13
22

* Λόγω κόπωσης των μαθητών της Γ ΄Λυκείου, τα γυρίσματα της ταινίας αναβάλλονται….

η  προβολή θα πραγματοποιηθεί κανονικά!!!


Αυτή την Κυριακή 24/02/2013 και ώρα 18:00 η κινηματογραφική μας λέσχη* θα προβάλει για τους μαθητές του Λυκείου μας την ταινία:

BLACK BALLOON
της Ελίζα Ντάουν

Υπόθεση: Όταν ο Τόμας και η οικογένειά του μετακομίζουν σε ένα νέο σπίτι και πρέπει να πάει σε νέο σχολείο, προτεραιότητά του είναι απλώς να προσαρμοστεί. Η μητέρα του είναι έγκυος, οπότε πρέπει μετά από εντολή του πατέρα του να προσέχει τον αυτιστικό αδελφό του Τσάρλι. Μαζί με το κορίτσι του, την Τζάκι, ο Τόμας θα ξεκινήσει ένα συναισθηματικό ταξίδι συμφιλίωσης με τον Τσάρλι αλλά και αφοσίωσης που θα τον αλλάξουν για πάντα.

H ζωή μου κοντά σου…

Είναι μερικές καταστάσεις που επειδή δεν έτυχε να βρεθούμε μέσα τους, απλά δεν έχουμε κάτσει να τις σκεφτούμε βαθειά. Μία από αυτές αφορά την συμβίωση με έναν άνθρωπο ειδικών αναγκών και μάλιστα αυτιστικό. Σε κάποιο σημείο της ταινίας ο ρόλος της Toni Collette, πολύ εύστοχα, μας επισημαίνει… «αυτός δεν θα πιάσει ποτέ δική του δουλειά, δεν θα κάνει ποτέ δική του οικογένεια. Γι’ αυτό ας του κάνουμε την ζωή όσο ευτυχισμένη μπορούμε.»…

Το καλύτερο που έχει ένας σκηνοθέτης να καταφέρει με ένα τέτοιο ευαίσθητο θέμα είναι ακριβώς να αγγίξει τις ευαισθησίες μας. Είναι να μας βάλει στη θέση αυτών που επιστρατεύουν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν ένα τέτοιο άνθρωπο. Φυσικά και αν είσαι ο μέσος καλός άνθρωπος θα το κάνεις με την καρδιά σου, αλλά πάλι θα υπάρχουν πολλές στιγμές δοκιμασίας και ακόμα πιο πολλές που πρέπει να βάλεις την προσωπική σου ευτυχία σε δεύτερη μοίρα.

Αυτά πραγματεύεται το Μαύρο Μπαλόνι και η πρωτοεμφανιζόμενη Elissa Down καταφέρνει να μας τα στριμώξει σε κάποιο μέρος της, ατάραχης σε αυτό το θέμα, συνείδησης μας. Είναι σαν να μας προετοιμάζει για μία παρόμοια κατάσταση, αλλά ακόμα περισσότερο είναι σαν να μας επισημαίνει πως ακόμα και αν δεν χρειαστεί ποτέ να μεγαλώσουμε ένα αυτιστικό άτομο, πρέπει η ψυχή μας να είναι ικανή να το πράξει, ανά πάσα στιγμή. Και θα μας δείξει τις δύσκολες στιγμές, παραβάλλοντας τες με τον τρόπο που ένας έφηβος, ο αδελφός του παιδιού, κινδυνεύει να χάσει την ευτυχία των νιάτων του, μόνο και μόνο επειδή εύχεται ο αδελφός του να ήταν καλά. Το μάθημα λέει σαφώς, ότι ένα πρόβλημα λύνεται αν το παραδεχτείς (βασική αρχή της ψυχοθεραπείας) και όχι αν εύχεσαι να λυθεί από μόνο του ή απλά δεν το παραδέχεσαι.

Δίπλα στην έμπειρη Toni Collette (επιτέλους στο «αυστραλιανό» της στοιχείο) νέοι ηθοποιοί, φρέσκοι και έγκυροι. Ο Luke Ford, που υποδύεται το αυτιστικό παιδί, αληθινά με έπεισε σε τέτοιο βαθμό, που πίστεψα πως είχε πραγματικά αυτήν την ιδιότητα. Αντί αυτού θα τον δούμε το καλοκαίρι στην τέταρτη Μούμια. Επίσης η πανέμορφη 20χρονη Gemma Ward έχει όλο το πακέτο για να γίνει μία πιο αναγνωρίσιμη ηθοποιός, και αν το Μαύρο Μαυρόνι είχε την εμβέλεια των Ουράνιων Πλασμάτων, τότε θα είχαμε μία δεύτερη περίπτωση σαν της Kate Winslet από τα ίδια μέρη.

Κριτική Σύνοψη

Η ταινία της Elissa Down δεν βγαίνει διεκδικώντας δάφνες ποιότητας, δεν κάνει δε αυτό το κάτι για να αναδειχτεί μέσα από τον μέσο όρο. Είναι περισσότερο ένα μάθημα ζωής, μίας ζωής που μπορεί να μην χρειαστεί να ζήσουμε ποτέ, αλλά πρέπει να δοκιμάσουμε εντός μας, αν θέλουμε να λεγόμαστε ολοκληρωμένα καλοί άνθρωποι. Αυτό το μάθημα εμπεριέχει την ορθή αντιμετώπιση δυσκολιών, την υπομονή και την αυτοθυσία. Είναι επίσης μία ευχάριστη νεανική ταινία, όπου βλέπει τον εφηβικό έρωτα με ένα πολύ γλυκό τρόπο και ενώ δεν κλίνει ποτέ το μάτι στην κωμωδία, δεν γίνεται αβάστακτο δραματουργικά. Προτείνεται σε όλες, μα όλες, τις ηλικίες και μπορεί να μην το αγαπήσετε με το μυαλό σας, η ψυχή σας θα του δώσει τα εύσημα που του αρκούν. Έτσι κι αλλιώς σε αυτά αποσκοπεί.

*Τα γυρίσματα των μαθητικών ταινιών είναι προγραμματισμένα για τις 16:00 αλλά θα εξαρτηθούν από τον καιρό!! Να είστε εν εγρηγόρσει!!

γ.δ.κ.

Φεβ 13
19

Διαγωνισμός Αφίσας

Για πρώτη φορά φέτος το Πάμε Σινεμά; προκηρύσσει διαγωνισμό σχεδιασμού αφίσας για το 6ο Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών Πάμε Σινεμά;, με θέμα τον κινηματογράφο.

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι μαθητές/τριες είτε με ατομική είτε με ομαδική εργασία (χωρίς περιορισμό ατόμων) της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, από όλα τα σχολικά εκπαιδευτικά ιδρύματα (δημόσια και ιδιωτικά) της Ελλάδας, με σκοπό την καλύτερη εικαστική αποτύπωση, προώθηση και  προβολή του 6ου Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών Πάμε Σινεμά;. Στην αφίσα πρέπει να αναφέρεται 6ο Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών Πάμε Σινεμά;

Βραβείο

Η αφίσα που θα βραβευθεί, θα συνοδεύεται από έπαθλο -μία σουίτα μοντάζκαι θα αποτελέσει την αφίσα προβολής του 6ου Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών Πάμε Σινεμά;, με εφαρμογές σε μπάνερ, έντυπα και καταχωρήσεις στον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο.

Έκθεση

Επιλογή από τις καλύτερες αφίσες που θα πάρουν μέρος στο διαγωνισμό, θα εκτεθούν στους χώρους τέλεσης του Φεστιβάλ και της Τελετής Απονομής Βραβείων.

Τρόπος και προθεσμία Υποβολής

Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να αποστείλουν το υλικό τους σε έντυπη (μέγεθος σελίδας Α3) και ηλεκτρονική μορφή (σε μορφή pdf, ανάλυση 300dpi) και το όνομα κάθε αρχείου θα πρέπει να έχει το όνομα του διαγωνιζόμενου με λατινικούς χαρακτήρες (πχ MariaPapadopoulou ή 6dimsch_kerkyras)

Οι συμμετοχές σας πρέπει να αποσταλούν, έως την Κυριακή  31 Μαρτίου 2013, στα γραφεία του Πάμε Σινεμά;, Κολοκοτρώνη 60, 105 60 Αθήνα, email: info@pamecinema.net

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στον τύπο και θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα του Σινεμά; και στο facebook.

Όροι Συμμετοχής:

1. Η οργανωτική επιτροπή του Πάμε Σινεμά; διατηρεί το δικαίωμα να αλλάξει, να αναβάλει ή να ακυρώσει τον διαγωνισμό, αζημίως, χωρίς άλλη προειδοποίηση. 2. Τα επιλεγμένα έργα που θα εκτεθούν στο πλαίσιο της διοργάνωσης και θα προβληθούν μελλοντικά, ως εικαστικές προτάσεις μέσα σε έντυπα του Πάμε Σινεμά; παραχωρούνται για το σκοπό αυτό από τους δημιουργούς, χωρίς οποιαδήποτε αμοιβής ή οποιασδήποτε άλλη αξίωσης 3. Η Κριτική Επιτροπή διατηρεί το δικαίωμα να μην απονείμει κάποιο βραβείο από τα προαναφερθέντα αν αυτό κριθεί επιβεβλημένο. Επιπλέον μπορεί να απονείμει ειδικά βραβεία – επαίνους κατά την κρίση της. 4. Σε περίπτωση βράβευσης του έργου που θα κατατεθεί στην οργανωτική επιτροπή του Πάμε Σινεμά; θα ζητηθεί η συγκατάθεση των γονέων ώστε να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των μαθητών στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο. 5. Τα έργα που θα πάρουν μέρος στο διαγωνισμό, θα είναι αντίγραφα και δεν επιστρέφονται. 6. Η συμμετοχή στο διαγωνισμό προϋποθέτει την αποδοχή των παραπάνω όρων.

  1. «Ένα χελιδόνι έφερε την Άνοιξη» CRISTIAN CARON
  2. «ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΠΑΛΟΝΙ / THE BLACK BALLOON» Σκηνοθεσία: Ελίσα Ντάουν
  3. Ψυχή στο στόμα
  4. Όνειρα σε άλλη γλώσσα»
  5. Γάμος αλά ελληνικά

Αυτές είναι οι προτεινόμενες ταινίες απο την κινηματογραφική μας ομάδα και η επιλογή σας στο πλαίσιο ψηφοφορίας στη διπλανή στήλη θα καθορίσει την προβολή μας!

Το θέμα της ερχόμενης προβολής είναι η γλώσσα και η χρήση της σε διαφορετικά συμφραζόμενα. Το νέο πολυ πολιτισμικό κοινωνικό πλαίσιο φέρνει τις γλώσσες, μητρικές – χρησιμοποιούμενες, σε αλληλεπίδραση και καθορίζει τις νέες τάσεις και ταυτόχρονα τις διαφοροποιεί σε φθίνουσες και αυξάνουσες … η οπτικοποίηση του προβληματισμού πολλαπλή!

γ.δ.κ.

γ.δ.κ.

Φεβ 13
09

Οποιοι είναι έτοιμοι να ανέβουν σε έδρανα απαγγέλλοντας «Oh Captain, my Captain», όποιοι σκιρτούν να δωρίσουν τη συγκίνησή τους στον κύριό τους με αγάπη, όποιοι θεωρούν ότι ραπάροντας γκανγκστερικούς παραδείσους ένιωσαν στο πετσί τους την ταξική ανισότητα της σχολικής αυλής, ας μην περάσουν την πόρτα αυτής της τάξης.

Οποιοι είναι έτοιμοι να ανέβουν σε έδρανα απαγγέλλοντας «Oh Captain, my Captain», όποιοι σκιρτούν να δωρίσουν τη συγκίνησή τους στον κύριό τους με αγάπη, όποιοι θεωρούν ότι ραπάροντας γκανγκστερικούς παραδείσους ένιωσαν στο πετσί τους την ταξική ανισότητα της σχολικής αυλής, ας μην περάσουν την πόρτα αυτής της τάξης. Γιατί ανάμεσα σ’ αυτούς τους τοίχους δεν υπάρχουν καθησυχαστικά κλισέ για «την πάλη και τον θρίαμβο» ενός εκπαιδευτικού απέναντι στους απείθαρχους έφηβους μαθητές του.

Αντιθέτως. Οσοι λευκοί, μεσοαστοί φοράμε τη μόρφωση και τις καλές μας προθέσεις ως πανάκεια απέναντι στην ταξική σύγκρουση, τον ρατσισμό ή την επικοινωνία με την νέα γενιά, ας είμαστε έτοιμοι για ψυχρολουσία. ΄Η μάλλον για μπουγέλωμα. Μπροστά στον μαυροπίνακα στέκεται ένας νέος καθηγητής. Ανοιχτός, καλοπροαίρετος, πεισμωμένος να εισχωρήσει στα μυαλά αυτών των 14χρονων παιδιών μεταναστών. Ενας πραγματικός δάσκαλος που έχει κάτι να πει. Μόνο που αυτό το ουράνιο τόξο επιδερμίδων, νοοτροπιών και αντιλήψεων δεν ενδιαφέρεται να ακούσει. Πολύ απλά γιατί τα παιδιά αυτά έχουν μεγαλώσει στο 20ο γεωγραφικό διαμέρισμα του Παρισιού, καταφύγιο των προσφύγων από τα τέλη του 19ου αιώνα, και η κοινωνική παιδεία του δρόμου τούς έχει χαρτογραφήσει προδιαγεγραμμένη πορεία: φάμπρικα, κουζίνα, ταμείο ανεργίας ή ακόμα και φυλακή. Είναι τουλάχιστον αστείο να περιμένει ο λευκός Γάλλος να τους μάθει υπερσυντέλικο ως λύση των προβλημάτων τους.

Ο Λοράν Καντέ εμπνέεται από θέματα που εξετάζουν το κατεστημένο – επαγγελματικό, οικονομικό, πολιτικό, σχολικό. Ο θρίαμβος αυτού του ημι-ντοκιμαντέρ, όμως, είναι ότι παρόλο που, ναι, η εμφύλια διαμάχη για τη γαλλική ταυτότητα δηλώνει παρούσα, η ταινία δεν εστιάζει εκεί. Η πραγματική σύγκρουση και η μεγαλύτερη ήττα είναι ηλικιακή. Οι τοίχοι δεν περικλείουν μετανάστες για να αφήσουν έξω τους λευκούς. Οι τοίχοι σηκώνονται από αμίλητα, βαριεστημένα αγόρια, θρασείς τραμπούκους, γλωσσούδες πιτσιρίκες, αφήνοντας απέξω ένα σύστημα ενηλικίωσης που προσπαθεί να επιβληθεί: «διάβασε», «μη μιλάς», «κάτσε κάτω», «σήκωσε το χέρι σου».

Κινηματογραφικά, ο Καντέ ενορχηστρώνει ένα σινεμά «δωματίου», με τρεις ψηφιακές κάμερες που τρέχουν ταυτόχρονα, συγκρούονται με τους τοίχους, χορογραφούν τη δράση μέσα από τους σπινταριστούς διαλόγους. Το σενάριο γράφεται πάνω στις εμπειρίες του πρώην εκπαιδευτικού Φρανσουά Μπεγκοντό (ο ίδιος και στον ρόλο του καθηγητή) και τους αυτοσχεδιασμούς των «ηθοποιών»: πραγματικών 14χρονων μαθητών που μετά από εργαστήρια και πρόβες έπλασαν τη φρέσκια, ανεπιτήδευτη γλώσσα της ταινίας. Η ταινία βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα του φετινού Φεστιβάλ Καννών.

Πόλυ Λυκούργου

Αυτή την Κυριακή 27 01 2013, η λέσχη μας θα προβάλει τη ταινία που , ως συνήθως, θα επιλέξουν οι μαθητές του σχολείου ψηφίζοντας στο παρακείμενο πλαίσιο επιλογών. Οι προτεινόμενες ταινίες αφορούν στα εκπαιδευτικά πρότυπα και παιδαγωγωικές μεθόδους   ως κοινωνικά μοντέλα αναπαραγωγής γνώσεων αλλά και ανακάλυψης νέων συναισθηματικών και λογικών οδών διαβίωσης και συνύπαρξης.

Μπορείτε να δειτε πληροφορίες για τις ταινίες νηγματίζοντας στους σχετικούς συνδέσμους:

1. Η ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ

http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=1007052

http://www.ishow.gr/production.asp?guid=6f1b4ddc-f065-43a3-867d-371d6258d739

2.400 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ

http://www.provoles.gr/movie%27s_02-03/021129.htm

http://www.athinorama.gr/cinema/data/movies/?id=1006735

3.ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%

http://www.youtube.com/watch?v=eYBizxVRVrE

4.ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ ΓΕΝΙΑ

http://el.wikipedia.org/wiki/

http://www.clickatlife.gr/movie/cinema/neds?id=5159

5.ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ

http://www.myfilm.gr/article2793.html

http://www.e-go.gr/cinemag/moviespage.asp?catid=10455&subid=2&pubid=1448632

Ο καλεσμένος μας σκηνοθέτης κ. Γεράσιμος Σπαθής, αφού τον παρουσίασε στους μαθητές και μαθήτριές μας η κ. Γλύμπη Μαρία, περιγράφει κι εξηγεί τα στάδια δημιουργίας μιας ταινίας και την απαιτούμενη δομή μιας αφηγηματικής εξιστόρησης γεγονότων. Οι ενδιαφερόμενοι μαθητές τον παρακολούθησαν με ενδιαφέρον αφού ήδη προετοιμάζουν τις  δικές τους για να πάρουν μέρος στα μαθητικά φεστιβάλ. Ο διάλογος έλυσε πολλά ερωτηματικά αλλά και δημιούργησε στους μαθητές προβληματισμό για την περαιτέρω οργάνωση της δουλειάς τους.