Άρθρα: καιρός

Ιούν 14
23

 

Χολαργός 22-06-2014

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης»
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Ο σύλλογός μας που λειτουργεί επίσημα από το 2012  [έτος εκλογής του πρώτου ΔΣ] αναπτύσσει, βάσει του καταστατικού του, δραστηριότητα σχετική με τα πάγια αλλά και τα τρέχοντα  προβλήματα του κλάδου μας[αδιοριστία, διορισμοί αναπληρωτών και κάλυψη κενών,  αναθέσεις μαθημάτων, επιμόρφωση ΤΠΕ, νέο Πρόγραμμα Σπουδών στο Δημοτικό-Γυμνάσιο, νέο Λύκειο, θέμα απαλλαγών από το μάθημα, αργία Τριών Ιεραρχών, καταπολέμηση εθνοφυλετισμού-νεοναζισμού στο χώρο της παιδείας, κ.α ]. Παράλληλα με βάση τη διακήρυξη αρχών[2009], ενδιαφέρεται για την παραγωγή ενός  στιβαρού όσο και σύγχρονου θεολογικού λόγου, που να δίνει απαντήσεις σε καίρια ζητήματα των ημερών μας. Για το σκοπό αυτό τάσσεται υπέρ ενός  νηφάλιου και γόνιμου διαλόγου, με όσους  ενδιαφέρονται με ειλικρίνεια για την ανάπτυξη προβληματισμού πάνω σε θέματα που αφορούν τόσο στο σύγχρονο σχολείο όσο και στην κοινωνία, πάντα στη κατεύθυνση της σύνθεσης, αποκλείοντας συνθήματα και στείρες αντιπαραθέσεις∙  ενός διαλόγου που κινείται στον άξονα θέση-αντίθεση-σύνθεση, με επιχειρήματα ουσίας. Με διαμορφωμένη άποψη που θέλει ένα μάθημα Θρησκευτικών, υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά, εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση αυτή, με οδηγό το τρίπτυχο «ερμηνεία, κριτική, διάλογος», σε ένα πλαίσιο «δυναμικής αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο μαθητή, στα περιεχόμενα και τον δάσκαλο», ευνοώντας και σχεδιάζοντας θεματικές δράσεις και επιμορφωτικές-ενημερωτικές συναντήσεις για εκπαιδευτικούς. Ένα μικρό δείγμα των πρωτοβουλιών μας για όλα τα παραπάνω, παραθέτουμε στη συνέχεια, με σκοπό την έγκυρη πληροφόρηση των συναδέλφων, καθώς ακόμη και στο χώρο μας παρατηρούνται φαινόμενα αθέλητης ή και ηθελημένης αλλοίωσης της αλήθειας, με αποτέλεσμα την δημιουργία σύγχυσης γύρω από τις πραγματικές προθέσεις προσώπων και κινήσεων.
[ΣΗΜ: ο παρακάτω ενδεικτικός κατάλογος δραστηριοτήτων είναι αρθρωμένος χρονολογικά. Για όλες τις συναντήσεις και επαφές του ΔΣ με φορείς της πολιτείας και άλλους θεσμικούς παράγοντες[Πανεπιστήμια, Εκκλησία, ΟΛΜΕ] αλλά και για άλλες παρεμβάσεις σε τρέχοντα ζητήματα, ο σύλλογος έχει εκδώσει ειδικά ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ή ανακοινώσεις για την άμεση πληροφόρηση όλων των ενδιαφερομένων. Τα κείμενα αυτά αναρτώνται τόσο στην επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου όσο και σε γνωστούς, εκπαιδευτικού –θεολογικού περιεχομένου, ηλεκτρονικούς τόπους, ενώ πρώτη  προτεραιότητα στη αρχή του νέου σχολικού έτους, η έκδοση και αποστολή ειδικού εντύπου με έμφαση στην ενημέρωση των συναδέλφων πάνω σε επιστημονικά, θεολογικά, εκπαιδευτικά, παιδαγωγικά και συνδικαλιστικά θέματα]
2012
1.Κείμενο (ανακοίνωση & επιστολή προς Υπουργείο) με τις θέσεις του συλλόγου για το «Νέο Λύκειο»
2.Συνάντηση Διοικητικού Συμβουλίου με το Πολιτικό Γραφείο της «Χριστιανικής Δημοκρατίας»
3. Συνάντηση του Δ.Σ με τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας(κ. Γ. Καλαντζή)
4. Συνάντηση του Δ.Σ με τον Διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Παιδείας(κ. Μιχαλολιάκο)
5.Συνάντηση Δ.Σ με κοσμήτορα Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ(κ. Μάριο Μπέγζο)
6. Συνδιοργάνωση με Θεολογική σχολή ΕΚΠΑ (στο κτίριο της Θεολογικής σχολής) ημερίδας με θέμα «Οι Θεολόγοι στο σύγχρονο σχολείο»
7. Συνάντηση  αντιπροσωπείας του Δ.Σ με Αντιπρύτανη ΑΠΘ(κ. Δ. Λιάλιου) , με κοσμήτορα Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ(κ. Τρίτο) και με Πρόεδρο τμήματος Θεολογίας(κ. Σταμούλη)
8. Εκδήλωση του συλλόγου στην Αθήνα το Δεκέμβριο στην αίθουσα εκδηλώσεων του Αρμού με θέμα: «Τα Θρησκευτικά στη σύγχρονη κοινωνία: Ερωτηματικά, προκλήσεις και προοπτικές»
9 . Εκδήλωση του συλλόγου στη Πάτρα, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης  ενός έτους πιλοτικής εφαρμογής του νέου ΠΣ για το ΜτΘ με θέμα «Το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου. Καινοτομικά στοιχεία, Προβλήματα, Δυνατότητες και Προοπτικές»
2013
1.Ανακοίνωση κειμένου-κριτικής του νέου ΠΣ για τα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου
2.Συνάντηση Δ.Σ με μέλη του τομέα Παιδείας(τμήμα Θρησκευμάτων) του ΣΥΡΙΖΑ (κτίριο Βουλής)
3. Συνάντηση Δ.Σ με Δ.Σ της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης(ΟΛΜΕ)
4. Συνυπογραφή και δημοσίευση(με άλλες θεολογικές ενώσεις) κοινού κειμένου θέσεων για ζητήματα σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών(ωράριο, απαλλαγές, αδιοριστία)
5. Ίδρυση τοπικών παρατημάτων σε: Πάτρα, Κοζάνη, Λάρισα & Θεσσαλονίκη
6.Συνάντηση συνεργασίας με τη Δ.Ε. του Πανελλήνιου Συλλόγου Αναπληρωτών Θεολόγων.
7. Εκδήλωση του παραρτήματος του συλλόγου το Φεβρουάριο στην Κοζάνη με θέμα: «Το Μάθημα των θρησκευτικών: προβλήματα, προκλήσεις και προοπτικές».
8.Εκδήλωση του συλλόγου στην Αθήνα το Μάρτιο στην αίθουσα εκδηλώσεων του Αρμού με θέμα: «Εκκλησία και Γυναίκα»
9. Εκδήλωση του παραρτήματος του συλλόγου τον Ιούνιο στην Κοζάνη με θέμα: « Ο διάλογος για το μάθημα των Θρησκευτικών στο σύγχρονο σχολείο: ταυτότητα, περιεχόμενο και προοπτικές»
2014
1.Θεολογική διημερίδα στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 31/1 και 1/2/2014 με θέμα «Με τους τρεις Ιεράρχες στο σχολείο και την κοινωνία»(εισηγήσεις πανεπιστημιακών, συζήτηση και λειτουργία εκπαιδευτικών εργαστηρίων)
2. Συνάντηση Δ.Σ με Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων Υπουργείου Παιδείας (κ. Γ. Καλαντζή)
3.Συνάντηση Δ.Σ με υφυπουργό Παιδείας (αρμόδιο για θέματα Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας) κ. Συμεών Κεδίκογλου
4. Εκδήλωση-παρουσίαση συλλογικού τόμου με τίτλο «Τα Θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο»(εκδ. ΑΡΜΟΣ) από το παράρτημα του συλλόγου στη Θεσσαλονίκη
5.Πραγματοποίηση δύο επιμορφωτικών συναντήσεων τον μήνα Μάρτιο από το παράρτημα του συλλόγου στην Πάτρα. Η πρώτη είχε θέμα: « Η ερευνητική εργασία στο Λύκειο, το πώς και το γιατί της ερευνητικής εργασίας. Σχεδιασμός-Προτάσεις- Δυσκολίες» και η δεύτερη «Παρουσίαση του ψηφιακού σχολείου και του «Φωτόδεντρου» για τα Θρησκευτικά. Εργαλεία γενικής χρήσης ανοιχτού λογισμικού για το ΜτΘ. Αναζήτηση εκπαιδευτικού υλικού στο διαδίκτυο»
6. Συνάντηση κλιμακίου του ΔΣ με τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο
Για    το   Δ. Σ
Ο Πρόεδρος                                                                                      Ο Γ. Γραμματέας
Α. Αργυρόπουλος                                                                             Γ. Παπαδόπουλος
Σχ.Συμβουλος Δυτ . Mακεδονιας                                                  θεολογος -φιλολογος
                                                                                                              καθηγητης  δ.ε
Απρ 14
16

 

 

pent8

Η παιδεία είναι κατ’ εξοχήν συναντησιακή σχέση, σχέση αγάπης και κατ’ επέκταση πράξη θάρρους, όπως συναντάται στη πραγματεία του παιδαγωγού Χρυσοστόμου. Αναφέρει συγκεκριμένα: «Τῆς τέχνης ταύτης οὐκ ἔστιν ἄλλη μείζων· τί γάρ ἴσον τοῦ ρυθμίσαι ψυχήν καί διαπλάσαι νέου διάνοιαν» (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος – P.G.58,584)»

Σήμερα, τόσο η δημόσια εκπαίδευση όσο και οι θεράποντες εκπαιδευτικοί γίνονται θέματα διαλόγου πότε με την Λευκή Εβδομάδα ή την παράταση του σχολικού έτους, άρα με τον εργασιακό χρόνο, πότε με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και τη διαθεσιμότητά τους και πότε με το θρησκευτικό ή όχι χαρακτήρα των αργιών.

Αλίευσα σε μια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης ένα ενδεικτικό και  νομίζω αντιπροσωπευτικό κείμενο και σας  το μεταφέρω :

«Πνίγομαι τον τελευταίο καιρό, οι όποιες αντοχές μου τέλειωσαν. Γυρνώντας σήμερα από ένα εξαντλητικό 7ωρο την ανηφόρα για το σπίτι, συνάντησα μια γειτόνισσα, έχει 2 παιδιά: στο Γυμνάσιο το ένα, στο Λύκειο το άλλο. Με ρώτησε τί έχω και έκανα το λάθος να της πω ότι τα χω πάρει στο κρανίο με τη γνωμοδότηση περί σκληρού πυρήνα ενστόλων, έναντι γιατρών, δασκάλων ή άλλων ΔΥ. Γυρίζει και μου πετά μέσα στη μούρη: σιγά τη δουλειά που κάνετε εσείς οι καθηγητές, παίρνουμε έναν  στο σπίτι με 8 ε την ώρα και τα κάνει καλύτερα. Έπαθα αμόκ και της λέω: όχι καλή μου αιλυναρού που νομίζεις ότι με τον παρά σου γ…ς και την κυρά σου, αυτός που νοικιάζεις με την ώρα δεν είναι Δάσκαλος, είναι φροντιστής. Θα μάθει αποσπασματικά κομμάτια γνώσεων στο παιδάκι σου, τα ΣΟΣ για να γράψει καλά στις εξετάσεις, ο Δάσκαλος κάνει άλλη δουλειά. Δηλαδή  τί δουλειά; μου λέει ειρωνικά. Δηλαδή της λέω, ο Δάσκαλος γλυκαίνει τις καρδιές των έφηβων με την Ποίηση και τη Λογοτεχνία, γιατρεύει την θολούρα του μυαλού τους με την Φιλοσοφία και τη Λογική, ανοίγει δρόμους στη φαντασία του όταν διδάσκεται τη Μαγεία της Φυσικής και των Μαθηματικών, ελπίζει όταν με την Βιολογία μαθαίνει ότι είναι ένα μικρό κομμάτι του πλανήτη και με την Αστρονομία ένα μικρό κομμάτι του σύμπαντος. Με την Ιστορία τιθασεύει τον τρόμο του σήμερα μαθαίνοντας το χτές, με το τραγούδι και τη Μουσική μαθαίνει να τραγουδά μαζί με τον δίπλα, τον Άλλον, να χαίρεται μαζί του, με τις Ξένες Γλώσσες διαβάζει τί σκέφτονται οι άλλοι λαοί και αποδέχεται ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά κανείς ανώτερος του άλλου σε δικαιώματα. Αυτά ποιος νοικιασμένος καθηγητάκος θα του τα μάθει; Δεν κατάλαβε τίποτα. Γιατί μιλάω και συγχύζομαι περισσότερο; Μόνο κλωτσιές αξίζει να ρίχνω».

Η μητέρα  του παραπάνω κειμένου καταδεικνύει σαφώς την κοινή γνώμη για το χρησιμοθηρικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αμφισβητώντας έτσι και το αναγκαίο του δημόσιου αγαθού ενώ η καθηγήτρια προσπαθεί να αμυνθεί αναδεικνύοντας το ρόλο των μαθημάτων, την αγωγή, στη μόρφωση των παιδιών της. Όμως, επειδή βρίσκεται σε κατάσταση συγκινησιακής πειρατείας (Daniel Goleman (1998), ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα) δεν περιλαμβάνει όλα τα είδη  μάθησης :

·  Μάθηση πληροφοριών

·  Μάθηση νοητικών δεξιοτήτων

·  Μάθηση γνωστικής στρατηγικής

·  Μάθηση στάσεων

·  Μάθηση κινητικών δεξιοτήτων

·  Γενική μάθηση (γενικές πληροφορίες, περισσότεροι από ένας τομείς)

·  Ειδική μάθηση (domain specifknowledge, αναφέρεται σε συγκεκριμένο τομέα)

με αποτέλεσμα να μη συμπεριλάβει όλα τα μαθήματα και φυσικά παραλείπει το ΜτΘ.

Το μάθημα, που συχνά βρίσκεται στο στόχαστρο τόσο των συναδέλφων εκπαιδευτικών όσο και των γονέων και κηδεμόνων, δηλαδή των δυο από τις τρείς συνιστώσες της μαθησιακής διαδικασίας. Κι αυτό εκφράζεται με τη στάση και θέση απέναντι στην κοινή προσευχή κατά τη πρωινή συγκέντρωση του σχολείου, τον υποχρεωτικό σχολικό εκκλησιασμό αλλά και με την αίτηση απαλλαγής των μαθητών από το ΜτΘ ( Σωτηρέλης Γ. (1998) Θρησκεία και εκπαίδευση. Αθήνα – Κομοτηνή: Σάκκουλας Α.).

Ακόμη και το ίδιο το υπουργείο δεν έχει ξεκάθαρη θέση για τη μορφή του ΜτΘ κι αυτό φάνηκε τόσο στις αλληλοσυγκρουόμενες εγκυκλίους για την απαλλαγή από το μάθημα, όσο και με τη μη στήριξη της πιλοτικής εφαρμογής των Νέων Προγραμμάτων Σπουδών. Το ίδιο αποτέλεσμα εισπράττουμε και με τους ελάχιστους διορισμούς Θεολόγων τα τελευταία χρόνια, αλλά και με το μέχρι τώρα αποκλεισμό των θεολόγων από τη συμμετοχή στο β΄ επίπεδο ΤΠΕ. Η πρακτική αυτή τους κρατά αποξενωμένους από τους Η/Υ και τα πολυμέσα και άρα υποδεέστερους των συναδέλφων τους αλλά και από τις διοικητικές θέσεις αφού δεν μοριοδοτούνται και υστερούν των άλλων ειδικοτήτων.

Ο γραφικός θεολόγος χαμηλής νοημοσύνης και εξειδίκευσης, που μοιράζει εικονούλες, μαθαίνει προσευχές στα παιδιά και καλύπτει το πνεύμα κοινωνικής αλληλεγγύης της σχολικής μονάδας τις μεγάλες εορτές,  είναι η μέση κατασκευασμένη εικόνα. Μια εικόνα που κατά τη γνώμη μας και επιθυμία μας πρέπει να ανατραπεί για να αναβαθμιστεί το ΜτΘ. Εάν θέλουμε να μιλάμε για ΘΑ επίκαιρη, επιστημονική και ανταγωνιστική, άρα ενδιαφέρουσα και απαραίτητη στην δημόσια παρεχόμενη παιδεία χρειάζεται να αλλάξουμε παιδαγωγικό σχεδιασμό (Χρυσαφίδης Κ. (2004) Το ελληνικό σχολείο και η συζήτηση γύρω από τα ανοικτά και κλειστά ΑΠ, στο: Μπαγάκης Γ. (επιμ) Ο εκπαιδευτικός και το αναλυτικό πρόγραμμα. Αθήνα :Μεταίχμιο) και στα τρία επίπεδα:

ü      Μαθητής

ü      Υλικό

ü      Εκπαιδευτικός

Όσον αφορά τους μαθητές, θα πρέπει να κατανοήσουμε αρχικά το πολιτισμικό τους υπόβαθρο και άρα τη στάση τους απέναντι στη θρησκεία. Δεν μπορούμε να ξεκινάμε με δεδομένο ότι απευθυνόμαστε σε ορθόδοξους χριστιανούς, όταν συμφωνούμε όλοι για την απομάγευση (WittgesteinL. (1999) γλώσσα μαγεία τελετουργία, μτφρ Κωβαίος Κ. Αθήνα : Καρδαμίτσα) και την εκκοσμίκευση της σύγχρονης κοινωνίας και φυσικά δεν μπορεί να είναι το ζητούμενο του ΜτΘ μια φωτοτυπία πιστών. Διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα ή/και θρησκευτικές καταβολές (Καλαιτζίδης Π, 2013: 367-388, στο Τα θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο : Ο διάλογος και η κριτική για το νέο πρόγραμμα σπουδών στα θρησκευτικά δημοτικού και γυμνασίου / Συλλογικό έργο • επιμέλεια Σταύρος Γιαγκάζογλου, Αθανάσιος Νευροκοπλής, Γεώργιος Στριλιγκάς. – 1η έκδ. – Αθήνα : Αρμός, 2013. ) βρίσκονται σε διάλογο και καλούνται να συνυπάρξουν για να εξελιχθεί η μαθησιακή διαδικασία. Η αλληλεπίδραση του Vygotskyσήμερα δεν κλείνεται στους τοίχους της αίθουσας και φυσικά καθιστά τους μαθητές συμμέτοχους της παγκόσμιας πολυπλοκότητας.

Στη σύγχρονη  εκπαίδευση με κύριο στόχο αλλά ταυτόχρονα και παιδαγωγικό εργαλείο το «ανοιχτό σχολείο» η αγωγή και κατ’ επέκταση η ΘΑ  διαπνέεται από δύο βασικές αρχές:

α. την αναγνώριση της μοναδικότητας και της ατομικότητας κάθε μαθητή και

β. την αντίδραση προς τον υπερβολικά μηχανιστικό και «απ-άνθρωπο» τρόπο προσέγγισης της διδασκαλίας και της μάθησης από πολλές ψυχολογικές θεωρίες (Καραμούζης Π. (2007) Πολιτισμός και διαθρησκειακή αγωγή, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.)

Η μάθηση δεν είναι πρόσληψη, αλλά πρόσκληση στο μαθητή να ακούσει, να δει και να στοχαστεί (Oakeshott, 1989). Η αίθουσα διδασκαλίας είναι ο τόπος που γίνονται μόνο ενδιαφέροντα πράγματα και όχι τόπος όπου μετριούνται οι επιδόσεις των παιδιών.Κατά προέκταση οι μαθητές στην προσπάθεια αυτοπραγμάτωσής τους θα πρέπει να γίνουν υποκείμενα παραγωγής γνώσης κι όχι αποδέκτες έτοιμων λύσεων. Χρειάζεται λοιπόν ως δρώντα υποκείμενα ( Κοσσυβάκη Φ. (2004) Εναλλακτική Διδακτική, Αθήνα : Gutenberg ):

ü     να αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη,( Κουτσελίνη Μ. – Θεοφιλίδης Χ. (2007) Διερεύνηση και συνεργασία για μια αποτελεσματική διδασκαλία. Αθήνα: Γρηγόρη.) συγκρίνοντας τα θρησκευτικά φαινόμενα σε ευρωπαϊκό αλλά  και παγκόσμιο επίπεδο μεταξύ τους, παραμερίζοντας έτσι το μέχρι τώρα μονοπολιτισμικό μοντέλο εκπαίδευσης

ü     να αναπτύξουν τη δημιουργική τους σκέψη (Τσατσαρώνη Α. – Κούρου Μ.  (2007) Παραγωγική μάθηση και παιδαγωγικές πρακτικές: δημιουργικές και κριτικές ικανότητες των μαθητών, στο  Κουλαϊδής Β. (επιμ) Σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις για την ανάπτυξη της κριτικής –δημιουργικής σκέψης. Αθήνα: ΟΕΠΕΚ), αναζητώντας τρόπους συνύπαρξης των διαφορετικών πολιτισμικών υποβάθρων και καταδεικνύοντας με φαινομενολογικό και συνκειμενικό τρόπο παρουσίασης τις ομοιότητες και διαφορές των θρησκευτικών εκφάνσεων και

ü     να διαμορφώσουν τη θρησκειακή τους ταυτότητα μέσα σε ένα πολύ-πολιτισμικό περιβάλλον με κύριο χαρακτηριστικό την ανεκτικότητα, τη συνύπαρξη και τη δημοκρατικότητα.

Ας δούμε τώρα το δεύτερο παράγοντα της εκπαιδευτικής διαδικασίας : το υλικό και τον τρόπο παροχής του: τις μεθόδους διδασκαλίας. Τα ενιαία, για όλη την Ελλάδα ανεξάρτητα τοπικών ιδιαιτεροτήτων, εγχειρίδια του Λυκείου σχεδιάστηκαν την προηγούμενη χιλιετία κι εξυπηρετούσαν τις συνθήκες της εποχής τους , 1998 – μεταρρύθμιση Αρσένη και το ΜτΘ συμπεριλαμβανόμενου στα Πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Η ποσοτική και μετρήσιμη γνώση κάλυπτε εκείνες τις ανάγκες αλλά σήμερα απέχει πολύ από την παραπάνω περιγραφή των μαθητικών αναγκών. Βασισμένα στο δασκαλοκεντρικό τρόπο διδασκαλίας και στο φαινομενολογικό τρόπο προσέγγισης των θρησκειών σήμερα είναι δύσχρηστα και συγκρινόμενα με άλλα πιο σύγχρονα εκπαιδευτικά εγχειρίδια χάνουν σε πολλά επίπεδα (αισθητικής, χρηστικότητας, πολυτροπικότητας, κ.ά.) το ενδιαφέρον των μαθητών. Τα του γυμνασίου, είναι πιο φιλικά προς το μαθητή και σε σχεδιασμό και σε προσέγγιση, παρά την ευθύγραμμη δομή τους:

ü     εκκλησιαστική ιστορία στη Γ΄ γυμνασίου, με κύριο εργαλείο προσέγγισης των άλλων εκφάνσεων του Χριστιανισμού την τέχνη,

ü     Γεγονότα της Κ.Δ. στη Β΄ Γυμνασίου, εμπλουτισμένο με πολλαπλές τεχνικές διδασκαλίες και

ü     Ιστορία και θέματα της Π.Δ. ως προετοιμασία του ερχομού του Χριστού, όπου κι εδώ γίνεται προσπάθεια πολυτροπικού μαθήματος, αγγίζοντας έτσι περισσότερα επίπεδα ενδιαφερόντων των μαθητών.

Η φαινομενολογική παρουσίαση (Jackson R. (2007) Η φαινομενολογική προσέγγιση, στο: Keast J. (2007) Θρησκευτική ετερότητα και διαπολιτισμική εκπαίδευση: ένα βοήθημα για τα σχολεία (επιμ.) μτφρ. Ν. Χαραλαμπίδου – Ά. Βαλλιανάτος. Αθήνα: Συμβούλιο της Ευρώπης.) των θρησκευτικών εκφάνσεων  και στις τρείς τάξεις του Γυμνασίου δεν προσφέρεται για σύγκριση (Sharpe E. (2008) Συγκριτική θρησκειολογία, μτφρ. Παπαλεξανδρόπουλος Σ. Αθήνα: Άρτος Ζωής.) μεταξύ τους και παρά τον εμπλουτισμό σε εκπαιδευτικές τεχνικές δεν καθιστά τους μαθητές δρώντα υποκείμενα αλλά απλούς χρήστες  των παρεχόμενων γνώσεων και ο διδάσκων εγκλωβίζεται στην τήρηση του Α.Π.

Αλλάζοντας τις εκπαιδευτικές τεχνικές μπορούμε να αλλάξουμε αλυσιδωτά και όλη τη μαθησιακή πρακτική και η ΘΑ λειτουργώντας συστημικά (Ζούκης Ν. (2007) Ανθρώπινα Συστήματα και Θεωρία του Χάους: Διασυνδέσεις και Αναδύσεις, Αθήνα: Ατραπός.) ,  να αγγίζει όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις των μαθησιακών υποκειμένων.  Οι νέες στρατηγικές διδασκαλίας που απαιτούν συμμετοχή, αλληλεπίδραση, εξατομίκευση και συνεργασία καθιστούν τους μαθητές ερευνητές και δημιουργούς γνώσης, ενώ ταυτόχρονα διαπλέκουν τις γνώσεις τους και σε άλλα γνωστικά αντικείμενα εξασφαλίζοντας έτσι τον ολιστικό χαρακτήρα της  δημόσιας προσφερόμενης παιδείας αλλά και το δικό τους αυτοπροσδιορισμό απέναντι σε αυτό το πλέγμα.

Οι προσδοκώμενοι παιδαγωγικοί στόχοι σε επίπεδο γνώσεων, δεξιοτήτων / ικανοτήτων και στάσεων όπως η κατανόηση κι ο σεβασμός του άλλου, η ανεκτικότητα, η δικαιοσύνη και η ευρύτητα των οριζόντων εξυπηρετούνται από το μοντέλο διαδικασίας και γίνεται πλέον επιλογή η επίτευξή τους ή όχι. Με αυτό τον τρόπο η μαθητοκεντρική διδασκαλία θα είναι ελκυστικότερη και δημιουργικότερη.

Σε θεολογικό επίπεδο εάν υιοθετηθεί  η  διαλεκτική και η συνκειμενική προσέγγιση (Keast J. (2007) Θρησκευτική ετερότητα και διαπολιτισμική εκπαίδευση: ένα βοήθημα για τα σχολεία (επιμ.) μτφρ. Ν. Χαραλαμπίδου – Ά. Βαλλιανάτος. Αθήνα: Συμβούλιο της Ευρώπης. ) θα αποφευχθούν ο κατηχητισμός και ο δογματικός διαποτισμός (Καζεπίδης Α. (1979) Η ιδεολογική σύγχυση και ο δογματικός διαποτισμός των νέων στην ελληνική εκπαίδευση. Αθήνα: περ. Λόγος και Πράξη, τχ.7.0).  Σε αυτή την περίπτωση το παρεχόμενο εκπαιδευτικό υλικό ξεκινά από το γνωστό, το οικείο, το μερικό και ανοίγεται προς το διαφορετικό και το γενικό· από το τοπικό στο παγκόσμιο (Kegan R. (2006) Ποιό σχήμα μετασχηματίζει; Μια δομο-αναπτυξιακή προσέγγιση στη μετασχηματίζουσα μάθηση στο: Mezirow J.  (et al) (2006) Μετασχηματίζουσα μάθηση, μτφρ. Κουλαουζίδης Γ.  Αθήνα: Μεταίχμιο. ). Το «κρυφό» ΑΠ που εφάρμοζαν οι συνάδελφοι θεολόγοι ως τώρα για να αντιμετωπίσουν τις μαθητικές ιδιορρυθμίες πρέπει να αποκτήσει πρωτεύουσα θέση και  να κριθεί ως καλή πρακτική ή και όχι.

 Ο εκπαιδευτικός, ο τρίτος άξονας της θρησκευτικής ανάπτυξης, είναι εκείνος που διευκολύνει τη μάθηση των μαθητών του κατά το Rogers, 1989. Ο θεολόγος και δάσκαλος, καλείται στο σύγχρονο σχολείο να βοηθήσει τους μαθητές του στην αυτοπραγμάτωσή τους, αφήνοντας τις ως τώρα αγκυλώσεις του δασκαλοκεντρικού εκπαιδευτικού συστήματος που τον ήθελε σε ρόλο αυθεντίας και διαχειριστή της γνώσης  και να λειτουργήσει ως εμψυχωτής στην ομάδα παραγωγής γνώσης. Να χρησιμοποιήσει τις νέες τεχνικές διδασκαλίας και να εμπλουτίσει την καθημερινή διδακτική πρακτική με πολλές μορφές διάδρασης, συντονίζοντας τις δραστηριότητες αυτές και διαμεσολαβώντας  ανάμεσα  στους μαθητές και τους αξιακούς τους παράγοντες. Να προσφέρει δυνατότητες αναστοχασμού μέσα από συμβουλευτικές  και παιδαγωγικές  πρακτικές και να ανοίγει  οδούς για τον αυτοπροσδιορισμό των μαθητών.

Ο  ιερός Βασίλειος προτρέπει: «’Έτσι λοιπόν και η ψυχή έχει πρώτα για καρπό την αλήθεια, αλλά είναι ωραίο να φοράει και την κοσμική σοφία, σαν φύλλα που προστατεύουν τον καρπό και δίνουν καλή όψη» (προς τους νέους, ΒΕΠ τ.4:20) ενώ σύμφωνα με τον H. Kohl τα παιδιά πρέπει να εισάγονται στο δημοκρατικό πνεύμα από τη μέρα της εισόδου τους στο σχολείο. Η δημοκρατικότητα βασίζεται στο σεβασμό και την ανεκτικότητα του διαφορετικού.

Ο εκπαιδευτικός οφείλει να εντοπίζει τα προβλήματα συμπεριφοράς και να στηρίζει συναισθηματικά αυτούς που έχουν ανάγκη για βοήθεια, δημιουργώντας ένα ζεστό και φιλικό περιβάλλον. Για να διαπιστώσει τα συναισθήματα, τις στάσεις, τις σχέσεις των μαθητών μεταξύ τους, τα διάφορα προβλήματα προσαρμογής, τις ανταγωνιστικές φατρίες και την κοινωνική δομή χρησιμοποιεί διάφορες κοινωνιομετρικές μεθόδους.

Με βάση αυτή τη γνώση ο θεολόγος θα ενεργήσει θεραπευτικά και θα βοηθήσει τους απορριπτόμενους μαθητές να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους και τις επιδόσεις τους. Αντιλαμβάνεται ότι τα καθήκοντά του δεν εξαντλούνται μόνο στην αίθουσά του, γι’ αυτό συμμετέχει στις σχολικές δραστηριότητες και εμπλουτίζει τη σχολική ζωή με κοινωνικές δραστηριότητες. Δημιουργεί ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία και φροντίζει να  αρμονικές σχέσεις ανάμεσα στο σχολείο, τους γονείς και τους συναδέλφους. Ο ρόλος του, σύμφωνος με τις επιστήμες τις αγωγής, είναι:

Βοηθητικός, συμβουλευτικός, καθοδηγητικός, συνεργατικός, αντιδιδακτικός, δημιουργικός κοινωνικός, πολιτικός και αντιαυταρχικός.

Νομίζω η τοποθέτηση στους παραπάνω τρεις άξονες θα διαμορφώσει το νέο ΜτΘ και θα καθορίσει τη μορφή της ΘΑ σε όλα τα σχολικά επίπεδα. Εάν θέλουμε ένα μάθημα ισότιμο με τα υπόλοιπα θα πρέπει να φροντίσουμε για τον εκσυγχρονισμό του και στους τρεις αυτούς άξονες. Εάν δε θέλουμε ένα «μάθημα» εκτός ωρολογίου προγράμματος,  όπως στο γαλλικό μοντέλο (Ζαμπέτα Ε. (2003) Σχολείο και Θρησκεία. Αθήνα : Θεμέλιο.), αλλά ένα μάθημα στο κέντρο της εκπαιδευτικής πραγματικότητας θα πρέπει να επανατοποθετηθούμε τόσο προς την επιστημονικότητά του όσο και τον επαγγελματισμό μας (Jackson P. (1995) Βοηθώντας τους εκπαιδευτικούς να εξελιχθούν, στο : Hargreaves A. – Fullan Μ. (επιμ.) (1995) Η εξέλιξη των εκπαιδευτικών, Αθήνα:  Πατάκης).

(Η παραπάνω εισήγηση πραγματοποιήθηκε στη θεολογική διημερίδα του Π.Θ.Σ. «Καιρός…» στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 31/01/14 – 01/02/14 με τίτλο:

Με τους τρεις Ιεράρχες στο σχολείο και την κοινωνία)

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ – για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης»  σας καλεί, στη θεολογική διημερίδα,  Με τους τρεις Ιεράρχες στο σχολείο και την κοινωνία,  
που διοργανώνει στο  Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος (Ι. Μ. Πεντέλης) στις 31/1/2014 και 1/2/2014.  
Η διημερίδα  περιλαμβάνει   επίκαιρες εισηγήσεις με συζήτηση και  εκπαιδευτικά  εργαστήρια.
Θα χορηγηθούν οι σχετικές βεβαιώσεις παρακολούθησης.
Εκ μέρους του ΔΣ
Ο Πρόεδρος                                                                                 Ο Γ. Γραμματέας
Α. Αργυρόπουλος                                                                                                     Γ.   Παπαδόπουλος
Σχ. Σύμβουλος                                                                              Καθηγητής Δ.Ε
 
 
 
 
Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014
17.00-17.30
  •  Προσέλευση-εγγραφές
17.30-18.00
  •  Έναρξη-Χαιρετισμοί
18:00-19:30
  •  Πολιτισμός και Εκκλησία στους Τρεις Ιεράρχες
Κ. Κορναράκης, Αν. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α.
  •  Παιδαγωγικές αναφορές στο έργο των Τριών Ιεραρχών: Η περίπτωση του αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου
Εμ. Περσελής, Καθηγητής Τμ. Κοινωνικής Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α.
  •  Θρησκευτικές γιορτές και δημόσιος χώρος
Αθ. Παπαθανασίου, Δρ. Θεολογίας, Καθηγητής ΓΕΛ Ζεφυρίου Δυτ. Αττικής, Δ/ντης του περιοδικού Σύναξη
  •  Οι θρησκευτικές γιορτές: μεταξύ κοινότητας και μισαλλοδοξίας
Β. Ξυδιάς, Καθηγητής Δ/θμιας, Α΄ Αθήνας
19.30-20.00
  •  Διάλειμμα
 
20.00-21.00
Θρησκευτική Εκπαίδευση: Τα «πρέπει» της εκπαιδευτικής κοινότητας και τα «θέλω» της κοινωνίας
  •  Συζήτηση
Συντονιστής: Γ. Καπετανάκης, Δρ Θεολογίας, καθηγητής  ΠΠΓΕΣΣ
Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014
«Παιδαγωγικές προϋποθέσεις και διδακτικές προτάσεις»
[Εργαστήρια διδακτικής μεθοδολογίας για θεολόγους εκπαιδευτικούς. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας στις δηλώσεις των εργαστηρίων κατά την προσέλευση και εγγραφή στη διημερίδα]
09:00-10.00
  •  Διδάσκοντας τη λειτουργία των Συνόδων και την έννοια της Ορθοδοξίας
Δ. Μόσχος, Επικ. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α.
  •  Η Παραβολή του Ασώτου Υιού: Η δύναμη του κειμένου στη διδασκαλία των Θρησκευτικών
Χ. Καρακόλης, Αν. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α.
10.00-11.30
  •  Η αξιοποίηση της τέχνης στη διδακτική πράξη του Θρησκευτικού μαθήματος
Α. Μπάρλος και Β. Γώγου, Επιμορφωτές ενηλίκων
  •  Μια μέρα … Διδακτικές προσεγγίσεις των θρησκειών
Η. Μαλεβίτης, Καθηγητής Γυμν. Λεχαινών
11.30-12.00
Διάλειμμα
12.00-13.30
  •  Η λειτουργία της τάξης ως κοινότητα μάθησης
Α. Βαλλιανάτος,  Δρ. Θεολογίας, Σχ. Σύμβουλος Θεολόγων Β΄ Αθήνας
  •  Η λειτουργία της τάξης ως κοινότητα μάθησης
Μ. Κουκουνάρας-Λιάγκης, Λέκτορας Τμ. Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α.
13.30-14.00
Αξιολόγηση-  Συζήτηση

 

 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στη σειρά των προγραμματισμένων επαφών και στο πλαίσιο ενός διαλόγου που έχει αναπτύξει το τελευταίο διάστημα ο σύλλογός μας με πολιτικούς –επιστημονικούς – συνδικαλιστικούς φορείς, πραγματοποιήθηκε σήμερα Δευτέρα [21 Οκτωβρίου 2013] και ώρα 5μ.μ. συνάντηση κλιμακίου του ΔΣ (Α. Αργυρόπουλος – Πρόεδρος, Γ. Παπαδόπουλος – Γ.Γραμματέας, Β. Ξυδιάς-Μέλος) με το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ. Στη διάρκεια μιας πολύ εποικοδομητικής συζήτησης παρουσιάστηκαν οι βασικοί σκοποί του συλλόγου μας, αποσαφηνίστηκε πλήρως η θέση μας για το περιεχόμενο, τη φυσιογνωμία και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών, με ευθείες παραπομπές σε προγραμματικά μας κείμενα και παράλληλα εξετάστηκαν όλες οι παράμετροι της θέσης μας στα σχολεία (αδιοριστία, υπεραριθμίες, προσλήψεις αναπληρωτών, επιμόρφωση, απαλλαγές) που αφορούν στο εργασιακό πλαίσιο με τις ιδιαιτερότητες της ειδικότητάς μας. Τα μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ από την πλευρά τους, με καίριες τοποθετήσεις διευκόλυναν ένα πραγματικά ελεύθερο διάλογο πάνω στα προβλήματα της θρησκευτικής εκπαίδευσης στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο, που προφανώς ανοίγει το δρόμο για μια μελλοντική στενότερη συνεργασία της ομοσπονδίας με το επιστημονικό δυναμικό του συλλόγου μας, σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος που αφορούν τόσο στη φυσιογνωμία και τον παιδευτικό ρόλο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο σύνολό της όσο και στην απήχηση της θρησκευτικής εκπαίδευσης ως μέρους της ανθρωπιστικής διάστασης του προγράμματος σπουδών, στους μαθητές και στην κοινωνία. Από το ΔΣ

DSCF7772                                                            

Χολαργός 10-10-2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στο πλαίσιο υλοποίησης αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη [10 Οκτωβρίου 2013] στο κτίριο της Βουλής των Ελλήνων συνάντηση κλιμακίου του, στο οποίο συμμετείχαν οι  Α. Αργυρόπουλος, Γ. Παπαδόπουλος, Δ. Μόσχος, Β. Ξυδιάς και Γ. Καπετανάκης, με αντιπροσωπεία της Θεματικής Επιτροπής Θρησκευμάτων του Τμήματος Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ που την αποτελούσαν οι Γιάννης Αμανατίδης, βουλευτής Α΄Θεσσαλονίκης και υπεύθυνος Κ.Ο για τα Θρησκεύματα, Μάκης Λυκόπουλος, υπεύθυνος συντονιστής θεματικής  Θρησκευμάτων και Κώστας Αλεξίου , μέλος θεματικής Θρησκευμάτων.
Οι εκπρόσωποι του συλλόγου μας ενημέρωσαν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με το ιστορικό ίδρυσης του ΚΑΙΡΟΥ και τους σκοπούς του συνδέσμου,  ενώ στη συνέχεια ακολούθησε διεξοδική συζήτηση που αφορούσε στο περιεχόμενο, τη φυσιογνωμία και τη διδακτική του μαθήματος των Θρησκευτικών στο σημερινό δημόσιο σχολείο.
Η συζήτηση έγινε σε κλίμα ουσιαστικής κατανόησης με αποτέλεσμα οι δύο αντιπροσωπείες να καταλήξουν σε συμφωνία για την επανάληψη της συνάντησης, ώστε να δοθεί συνέχεια με την ανάλυση και εμβάθυνση  καίριων και ανοιχτών ζητημάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

exof

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΑΤΡΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (υπό σύσταση)

 

10-07-2013

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους έως και σήμερα το θρησκευτικό μάθημα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Συνταγματικά κατοχυρωμένο και μόνιμα παρόν στα αναλυτικά προγράμματα  του νεότερου ελληνικού σχολείου συμβάλλει με τον τρόπο του στην ανάδειξη της πνευματικής παράδοσης αλλά και της πολιτιστικής ταυτότητας της πατρίδας μας, καθώς έχει γαλουχήσει γενιές Ελλήνων, αντλώντας από τον πλούτο της Ορθόδοξης πίστης και ζωής που διαλέγεται ταυτόχρονα με κάθε θρησκευτική ή άλλη ετερότητα. Οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί διακονούν διαρκώς με ζήλο και υπευθυνότητα τους μαθητές στοχεύοντας στην ελεύθερη και πέρα από φανατισμούς ανάπτυξη της προσωπικότητας και της θρησκευτικής τους συνείδησης, κατά τα οριζόμενα στο Σύνταγμα της χώρας μας.

 

Ωστόσο, παρά την εγνωσμένη αξία και προσφορά του μαθήματος, τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί  μια προσπάθεια υποβάθμισης ή περιθωριοποίησης της θρησκευτικής παιδείας στο δημόσιο σχολείο. Τα διάφορα σενάρια με προτάσεις για το μάθημα των Θρησκευτικών και το ωράριο διδασκαλίας του προβληματίζουν έντονα τον κλάδο μας και δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό.

 

  • Καλούμε στην παρούσα κρίσιμη συγκυρία την ηγεσία του Υπουργείου αλλά και τον πολιτικό κόσμο της χώρας να αξιοποιήσει το θρησκευτικό μάθημα το οποίο αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο μορφωτικό αγαθό (Άρθρα 3 και 16 § 2 Συντάγματος), αναδεικνύοντας το ανθρωπιστικό του περιεχόμενο που συμβάλλει στην πνευματική, ηθική και ψυχική ολοκλήρωση των μαθητών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
  • Για τους λόγους αυτούς απαιτούμε την μη παραβίαση του ισχύοντος ωρολογίου προγράμματος για το μάθημα των Θρησκευτικών, σε όλους τους τύπους της Λυκειακής βαθμίδας.
  • Οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί διεκδικούμε επίσης την κατοχύρωση της διδασκαλίας σε β΄ ανάθεση της Ιστορίας της Β΄ Λυκείου καθώς και την κάλυψη οποιασδήποτε διδακτικής ανάγκης που αφορά σε διδασκόμενο μάθημα και συνάδει φυσικά με τα προγράμματα σπουδών των Θεολογικών Σχολών.
  • Σχετικά με το ζήτημα των απαλλαγών, το θρησκευτικό μάθημα να αντιμετωπίζεται όπως προβλέπεται για όλα τα υποχρεωτικά μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος. Εξυπακούεται ότι είναι επιβεβλημένη η ανάκληση όλων των εγκυκλίων του 2008, οι οποίες με την ασάφειά τους και την διγλωσσία τους δημιούργησαν μείζον θέμα σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο χορήγησης απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών στο Ελληνικό σχολείο. Για μια ακόμη φορά, επισημαίνουμε την επιτακτική ανάγκη για την έκδοση μιας νέας εγκυκλίου που θα ρυθμίζει συνολικά το ζήτημα αυτό.
    • Προσκαλούμε τέλος όλους τους θεολόγους και τις επιστημονικές ενώσεις θεολόγων της χώρας σε κοινό αγώνα για την προάσπιση του μαθήματος των Θρησκευτικών και την προώθηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

 

Οι υπογράφοντες το παρόν υπόμνημα, δια των διοικητικών συμβουλίων και των εκπροσώπων μας, τονίζουμε πως δεν είμαστε διατεθειμένοι να μείνουμε αδρανείς και να σιωπήσουμε. Σε μια εποχή όπου τα μαθήματα που προάγουν ανθρωπιστικές αξίες υποβαθμίζονται συνεχώς και οι μαθητές έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με φαινόμενα ανέχειας, συγκρούσεων και φανατισμού, η θεολογική εκπαιδευτική κοινότητα προσδοκά ότι το θρησκευτικό μάθημα θα τύχει  του ενδιαφέροντος της πολιτείας εφόσον μαρτυρεί με τον ευαγγελικό λόγο ότι οι σύγχρονες προκλήσεις και αντιφάσεις έχουν απάντηση και λύση.

 

 

Οι υπογράφοντες την παρούσα επιστολή

 

 

  1.      1.     ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΞΑΝΘΗΣ
  2.      2.     ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ
  3.      3.     ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
  4.      4.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ
  5.      5.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
  6.      6.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
  7.      7.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
  8.      8.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΑΤΡΑΣ
  9.      9.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (υπό σύσταση)

 

 

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ:

  1. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ Κ. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
  2. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ Κ. ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ
  3. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ Κ. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ
  4. ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
  5. ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
  6. Μ.Μ.Ε.

Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ – για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης» πραγματοποίησε απογευματινή συνάντηση εκπαιδευτικού και κοινωνικού χαρακτήρα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Βιβλιοπωλείου «Αρμός» στην Αθήνα, την Τρίτη 19/03/2013 στις 18:30 με θέμα:

«Εκκλησία και Γυναίκα»

Το θέμα προσεγγίσαν με εισηγήσεις τους οι:

Παπαγεωργίου Νίκη, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, που εστίασε κυρίως στο ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη θρησκειακή εκπαίδευση, τόσο στην τριτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια, με τίτλο της εισήγησής της:

«Η γυναικεία συμβολή στη σύγχρονη θεολογική επιστήμη».

Ξεκινώντας από τις πρώτες φοιτήτριες της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ στα 1941 κατέδειξε τη σημερινή κατάσταση όπου η πλειονότητα του θεολογικού προσωπικού στη δευτεροβάθμια είναι γυναίκες και είναι μαζί με τον τομέα της κοινωνικής αλληλεγγύης το πεδίο δράσης των σύγχρονων ορθοδόξων γυναικών.

Στη συνέχεια της θεολογικής εσπερίδας η Αθανασοπούλου – Κυπρίου Σπυριδούλα, θεολόγος, PhD Manchester, Διδάσκουσα στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο παρουσίασε το θέμα:

«Φεμινισμός και Νεο-φεμινισμός στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία»

όπου πολλά σημεία, τακτικές αλλά και θεολογικές /δογματικές θέσεις επηρέασαν και καθόρισαν τη στάση της Ελλαδικής κυρίως Ορθόδοξης Εκκλησίας στο θέμα της θέσης της γυναίκας στην εκκλησία, διατηρώντας τη σε έναν βοηθητικού χαρακτήρα ρόλο και μη επιτρέποντάς της την πλήρη συμμετοχή στη Λατρεία, με κορύφωσή του τη μη χειροτόνησή τους σε καμιά βαθμίδα ιεροσύνης.

Ο Γιοκαρίνης Κωνσταντίνος, νομικός – θεολόγος, PhD ΑΠΘ, Διδάσκων στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών με το θέμα:

«Γυναίκα και ιεροσύνη: εσχατολογική προοπτική »

έκανε την τρίτη παρουσίαση/προσέγγιση. Εστιάζοντας στο ρόλο της γυναίκας στην Εκκλησία, έκανε μια μικρή ιστορική αναδρομή στη στάση της ρωμαιοκαθολικής και Παλαιοκαθολικής Εκκλησίας απέναντι στο θέμα της ιεροσύνης των γυναικών ενώ μας κατέδειξε μια άλλη θεολογική προοπτική, αυτή του Πατριαρχείου Αντιοχείας όπου πλέον καταργήθηκαν οι ευχές του σαραντισμού και η εσχατολογική ισότητα των δύο φύλων προσπαθεί να εφαρμοστεί εδώ και τώρα στα πλαίσια της Όγδοης Ημέρας.

Τη συζήτηση που ακολούθησε, με πολλές ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις, συντόνιζε ο Καπετανάκης Γιώργος, θεολόγος, PhD ΕΚΠΑ. Κύρια θέματα που απασχόλησαν τους παρευρισκομένους ήταν η αγαμία των επισκόπων που οδηγεί σε πρακτικές μισογυνισμού και υποβάθμισης της γυναίκας, η πρακτική των Προτεσταντών και κυρίως των Αγγλικανών στο θέμα της ιεροσύνης και αρκετά παρόμοια. Η συνάντηση έκλεισε «…δι ευχών των αγίων Μητέρων ημών».

Μαρ 13
14
Κάτω από (καιρός) από στις 14-03-2013

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ – για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης» σας καλεί σε απογευματινή συνάντηση στην αίθουσα εκδηλώσεων του Βιβλιοπωλείου «Αρμός», την Τρίτη 19/03/2013 στις 18:30 με θέμα:

Το θέμα θα προσεγγίσουν με εισηγήσεις τους οι:

Αθανασοπούλου – Κυπρίου Σπυριδούλα, θεολόγος, PhD Manchester, Διδάσκουσα στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο

Γιοκαρίνης Κωνσταντίνος, νομικός – θεολόγος, PhD ΑΠΘ, Διδάσκων στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών

Παπαγεωργίου Νίκη, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ.

Τη συζήτηση θα συντονίζει ο Καπετανάκης Γιώργος, θεολόγος, PhD ΕΚΠΑ.

Από το Δ.Σ του «Καιρού».

Μαρ 13
12
Κάτω από (καιρός) από στις 12-03-2013