Άρθρα: «άλλοι»

Φεβ 15
26
Κάτω από ("άλλοι") από στις 26-02-2015 και με ετικέτα

http://religions.pewforum.org/reports

Major Religious Traditions in the U.S.An extensive new survey by the Pew Forum on Religion & Public Life details statistics on religion in America and explores the shifts taking place in the U.S. religious landscape. Based on interviews with more than 35,000 Americans age 18 and older, the U.S. Religious Landscape Survey finds that religious affiliation in the U.S. is both very diverse and extremely fluid.

Key Findings and Statistics on Religion in America

More than one-quarter of American adults (28%) have left the faith in which they were raised in favor of another religion – or no religion at all. If change in affiliation from one type of Protestantism to another is included, 44% of adults have either switched religious affiliation, moved from being unaffiliated with any religion to being affiliated with a particular faith, or dropped any connection to a specific religious tradition altogether.

The survey finds that the number of people who say they are unaffiliated with any particular faith today (16.1%) is more than double the number who say they were not affiliated with any particular religion as children. Among Americans ages 18-29, one-in-four say they are not currently affiliated with any particular religion.

The Landscape Survey confirms that the United States is on the verge of becoming a minority Protestant country; the number of Americans who report that they are members of Protestant denominations now stands at barely 51%. Moreover, the Protestant population is characterized by significant internal diversity and fragmentation, encompassing hundreds of different denominations loosely grouped around three fairly distinct religious traditions – evangelical Protestant churches (26.3% of the overall adult population), mainline Protestant churches (18.1%) and historically black Protestant churches (6.9%).

While those Americans who are unaffiliated with any particular religion have seen the greatest growth in numbers as a result of changes in affiliation, Catholicism has experienced the greatest net losses as a result of affiliation changes. While nearly one-in-three Americans (31%) were raised in the Catholic faith, today fewer than one-in-four (24%) describe themselves as Catholic. These losses would have been even more pronounced were it not for the offsetting impact of immigration. The Landscape Survey finds that among the foreign-born adult population, Catholics outnumber Protestants by nearly a two-to-one margin (46% Catholic vs. 24% Protestant); among native-born Americans, on the other hand, the statistics show that Protestants outnumber Catholics by an even larger margin (55% Protestant vs. 21% Catholic). Immigrants are also disproportionately represented among several world religions in the U.S., including Islam, Hinduism and Buddhism.

Although there are about half as many Catholics in the U.S. as Protestants, the number of Catholics nearly rivals the number of members of evangelical Protestant churches and far exceeds the number of members of both mainline Protestant churches and historically black Protestant churches. The U.S. also includes a significant number of members of the third major branch of global Christianity – Orthodoxy – whose adherents now account for 0.6% of the U.S. adult population. American Christianity also includes sizeable numbers of Mormons (1.7% of the adult population), Jehovah’s Witnesses (0.7%) and other Christian groups (0.3%).

Like the other major groups, people who are unaffiliated with any particular religion (16.1%) also exhibit remarkable internal diversity. Although one-quarter of this group consists of those who describe themselves as either atheist or agnostic (1.6% and 2.4% of the adult population overall, respectively), the majority of the unaffiliated population (12.1% of the adult population overall) is made up of people who simply describe their religion as «nothing in particular.» This group, in turn, is fairly evenly divided between the «secular unaffiliated,» that is, those who say that religion is not important in their lives (6.3% of the adult population), and the «religious unaffiliated,» that is, those who say that religion is either somewhat important or very important in their lives (5.8% of the overall adult population).

Even smaller religions in the U.S. reflect considerable internal diversity. For instance, most Jews (1.7% of the overall adult population) identify with one of three major groups: Reform, Conservative or Orthodox Judaism. Similarly, more than half of Buddhists (0.7% of the overall adult population) belong to one of three major groups within Buddhism: Zen, Theravada or Tibetan Buddhism. Muslims (0.6% of the overall adult population) divide primarily into two major groups: Sunni and Shia.

A Very Competitive Religious Marketplace

A Note on Defining Religious AffiliationThe survey finds that constant movement characterizes the American religious marketplace, as every major religious group is simultaneously gaining and losing adherents. Those that are growing as a result of religious change are simply gaining new members at a faster rate than they are losing members. Conversely, those that are declining in number because of religious change simply are not attracting enough new members to offset the number of adherents who are leaving those particular faiths.

To illustrate this point, one need only look at the biggest gainer in this religious competition – the unaffiliated group. People moving into the unaffiliated category outnumber those moving out of the unaffiliated group by more than a three-to-one margin. At the same time, however, a substantial number of people (nearly 4% of the overall adult population) say that as children they were unaffiliated with any particular religion but have since come to identify with a religious group. This means that more than half of people who were unaffiliated with any particular religion as a child now say that they are associated with a religious group. In short, the Landscape Survey shows that the unaffiliated population has grown despite having one of the lowest retention rates of all «religious» groups.

Another example of the dynamism of the American religious scene is the experience of the Catholic Church. Other surveys – such as the General Social Surveys, conducted by the National Opinion Research Center at the University of Chicago since 1972 – find that the Catholic share of the U.S. adult population has held fairly steady in recent decades at around 25%. What this apparent stability obscures, however, is the large number of people who have left the Catholic Church. Approximately one-third of the survey respondents who say they were raised Catholic no longer describe themselves as Catholic. This means that roughly 10% of all Americans are former Catholics. These losses, however, have been partly offset by the number of people who have changed their affiliation to Catholicism (2.6% of the adult population) but more importantly by the disproportionately high number of Catholics among immigrants to the U.S. The result is that the overall percentage of the population that identifies as Catholic has remained fairly stable.

In addition to detailing the current religious makeup of the U.S. and describing the dynamic changes in religious affiliation, the findings from the Landscape Survey also provide important clues about the future direction of religious affiliation in the U.S. By detailing the age distribution of different religious groups, for instance, the study’s statistics on religion show that more than six-in-ten Americans age 70 and older (62%) are Protestant but that this number is only about four-in-ten (43%) among Americans ages 18-29. Conversely, young adults ages 18-29 are much more likely than those age 70 and older to say that they are not affiliated with any particular religion (25% vs. 8%). If these generational patterns persist, recent declines in the number of Protestants and growth in the size of the unaffiliated population may continue.

Major changes in the makeup of American Catholicism also loom on the horizon. Latinos, who already account for roughly one-in-three adult Catholics overall, may account for an even larger share of U.S. Catholics in the future. For while Latinos represent roughly one-in-eight U.S. Catholics age 70 and older (12%), they account for nearly half of all Catholics ages 18-29 (45%).

Finally, the Landscape Survey documents how immigration is adding even more diversity to the American religious quilt. For example, Muslims, roughly two-thirds of whom are immigrants, now account for roughly 0.6% of the U.S. adult population; and Hindus, more than eight-in-ten of whom are foreign born, now account for approximately 0.4% of the population.

Other Survey Highlights

Other highlights in the report include

  • Men are significantly more likely than women to claim no religious affiliation. Nearly one-in-five men say they have no formal religious affiliation, compared with roughly 13% of women.
  • Among people who are married, nearly four-in-ten (37%) are married to a spouse with a different religious affiliation. (This figure includes Protestants who are married to another Protestant from a different denominational family, such as a Baptist who is married to a Methodist.) Hindus and Mormons are the most likely to be married (78% and 71%, respectively) and to be married to someone of the same religion (90% and 83%, respectively).
  • Mormons and Muslims are the groups with the largest families; more than one-in-five Mormon adults and 15% of Muslim adults in the U.S. have three or more children living at home.
  • The Midwest most closely resembles the religious makeup of the overall population. The South, by a wide margin, has the heaviest concentration of members of evangelical Protestant churches. The Northeast has the greatest concentration of Catholics, and the West has the largest proportion of unaffiliated people, including the largest proportion of atheists and agnostics.
  • Of all the major racial and ethnic groups in the United States, black Americans are the most likely to report a formal religious affiliation. Even among those blacks who are unaffiliated, three-in-four belong to the «religious unaffiliated» category (that is, they say that religion is either somewhat or very important in their lives), compared with slightly more than one-third of the unaffiliated population overall.
  • Nearly half of Hindus in the U.S., one-third of Jews and a quarter of Buddhists have obtained post-graduate education, compared with only about one-in-ten of the adult population overall. Hindus and Jews are also much more likely than other groups to report high income levels.
  • People not affiliated with any particular religion stand out for their relative youth compared with other religious traditions. Among the unaffiliated, 31% are under age 30 and 71% are under age 50. Comparable numbers for the overall adult population are 20% and 59%, respectively.
  • By contrast, members of mainline Protestant churches and Jews are older, on average, than members of other groups. Roughly half of Jews and members of mainline churches are age 50 and older, compared with approximately four-in-ten American adults overall.
  • In sharp contrast to Islam and Hinduism, Buddhism in the U.S. is primarily made up of native-born adherents, whites and converts. Only one-in-three American Buddhists describe their race as Asian, while nearly three-in-four Buddhists say they are converts to Buddhism.
  • Jehovah’s Witnesses have the lowest retention rate of any religious tradition. Only 37% of all those who say they were raised as Jehovah’s Witnesses still identify themselves as Jehovah’s Witnesses.
  • Members of Baptist churches account for one-third of all Protestants and close to one-fifth of the total U.S. adult population. Baptists also account for nearly two-thirds of members of historically black Protestant churches.

About the Survey

These are some of the key findings of the Pew Forum’s U.S. Religious Landscape Survey, which draws primarily on a new nationwide survey conducted from May 8 to Aug. 13, 2007, among a representative sample of more than 35,000 adults in the U.S., with additional over-samples of Eastern Orthodox Christians, Buddhists and Hindus. The study also takes advantage of the 2007 survey of American Muslims («Muslim Americans: Middle Class and Mostly Mainstream»), which was conducted by the Forum in partnership with its sister projects, the Pew Research Center for the People & the Press, the Pew Hispanic Center and the Pew Global Attitudes Project. In total, these surveys included interviews with more than 36,000 Americans.

Detailed data tables provide extensive demographic information on the 14 largest religious traditions, 12 large Protestant denominational families and 25 individual Protestant denominations in the United States.

FrontBanner Holocaust

Μπαν Κι-Μουν: Το Ολοκαύτωμα δεν είχε προηγούμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η μαζική δολοφονία προκλήθηκε από τη διεστραμμένη και ρατσιστική ιδεολογία των Nαζί. Η ανθρωπότητα ενώθηκε για να νικήσει τη ναζιστική απειλή. Σήμερα, δοκιμαζόμαστε ξανά.

 

70 Χρόνια από την απελευθέρωση του ‘Αουσβιτς – Μπίρκενάου

554604

 

Ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα του Γενικού Γραμματέα:

» Πριν από εβδομήντα χρόνια σαν σήμερα, οι συμμαχικές δυνάμεις απελευθέρωσαν το Άουσβιτς-Μπίρκενάου, το Γερμανικό Ναζιστικό Στρατόπεδο Συγκέντρωσης και Εξόντωσης.

Πάνω από ένα εκατομμύριο κρατούμενοι, κυρίως Εβραίοι, δολοφονήθηκαν βάναυσα και συστηματικά εκεί που οι Ναζί εισήγαγαν την τερατώδη ιδέα της     «βιομηχανοποιημένης δολοφονίας». Ανάμεσα στα άλλα θύματα ήταν μη-Εβραίοι Πολωνοί, πολιτικοί κρατούμενοι, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου, Σίντι και Ρομά, ομοφυλόφιλοι, ανάπηροι και μάρτυρες του Ιεχωβά.

Χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας, η μαζική δολοφονία προκλήθηκε από τη διεστραμμένη, ρατσιστική ιδεολογία των ναζί, που επιδίωξαν να εντοπίσουν και να σκοτώσουν και τον τελευταίο Εβραίο ή κάθε άλλον που θεωρούσαν κατώτερο.

Η ανθρωπότητα ενώθηκε για να νικήσει τη ναζιστική απειλή. Σήμερα, δοκιμαζόμαστε ξανά. Μειονότητες σε όλο τον κόσμο βρίσκονται συχνά αντιμέτωπες με την μισαλλοδοξία. Σεχταριστικές εντάσεις και άλλες μορφές προκατάληψης βρίσκονται σε άνοδο. Οι αντισημιτικές επιθέσεις συνεχίζονται, με Εβραίους να δολοφονούνται μόνο γιατί είναι Εβραίοι. Οι ευάλωτες κοινότητες σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να κηδεύουν τους νεκρούς τους ενώ ζουν με τον φόβο της συνεχιζόμενης βίας.

570994Η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών διαμορφώθηκε από την τραγωδία του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος. Είμαστε προσηλωμένοι στην προστασία των αδυνάμων, στην προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην υποστήριξη της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της αξίας κάθε προσώπου.

Την τελευταία δεκαετία, το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το Ολοκαύτωμα έχει κινητοποιήσει μαθητές και εκπαιδευτικούς σε όλο τον κόσμο που μας βοηθούν να πετύχουμε αυτούς τους στόχους. Είμαστε ευγνώμονες στους πολλούς συνεργάτες μας – μεταξύ των οποίων και επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος – που έχουν συμβάλει σε αυτό το έργο, που υλοποιήθηκε σε 42 χώρες μόνο την τελευταία χρονιά.

Η βία και η προκατάληψη που βλέπουμε κάθε μέρα μας υπενθυμίζουν την απόσταση που έχουμε να διανύσουμε μέχρι την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την πρόληψη της γενοκτονίας και την προστασία της κοινής μας ανθρωπότητας. Πρέπει να υπερδιπλασιάσουνε τις προσπάθειες μας για να ξεριζώσουμε τις βαθιές ρίζες του μίσους και της μη-ανεκτικότητας. Ο κόσμος παντού πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις του για να σταματήσει ο κύκλος της διχόνοιας και να οικοδομήσουμε έναν κόσμο με αμοιβαίο σεβασμό, έναν κόσμο  χωρίς αποκλεισμούς.»

Το μήνυμα του ΓΓ ΟΗΕ στα Αγγλικά.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

 

 Ο ΦΕΤΙΝΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ – Αντλώντας έμπνευση από το θέμα «‘Ελευθερία, Ζωή και η Κληρονομιά των Επιζώντων του Ολοκαυτώματος», η φετινή Διεθνής Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Ολοκαυτώματος συμπίπτει με δύο ιστορικά γεγονότα: την 70η επέτειο από το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και την 70η επέτειο από τη δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών. Η φετινή Διεθνής Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Ολοκαυτώματος περιλαμβάνει την ετήσια τελετή, εκθέσεις, προβολή ταινιών, συζητήσεις και μια ειδική έκθεση για το έργο της υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών για το Ολοκαύτωμα από τη δημιουργία του, πριν από δέκα χρόνια, μέχρι σήμερα. Περισσότερα εδώ. 

 

 

Νοέ 14
11
Κάτω από ("άλλοι") από στις 11-11-2014

10461949_10154789911725554_3246487495417126681_n

Το Ισλάμ αποτελεί εδώ και καιρό μέρος της καθημερινής μας ζωής, αλλά κατά πόσο γνωρίζουμε τι πραγματικά είναι; Ο Γεράσιμος Μακρής, καθ/της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πάντειο παν/μιο με ειδίκευση στις Ισλαμικές κοινωνίες και ο Vahid Pejman, δημοσιογράφος από το Αφγανιστάν, θα ρίξουν φως, ο καθένας από τη δική του εμπειρία και πλευρά, επάνω στο τι είναι το Ισλάμ και πώς θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε, καθώς επίσης θα μας πουν την άποψή τους για το αν δικαιολογείται η πεποίθηση ότι ‘τόσο ο Χριστιανισμός όσο και το Ισλάμ πιστεύουν στον ίδιο Θεό αλλά με διαφορετικό τρόπο’.

O Γεράσιμος Μακρής είναι Αναπλ. Καθηγητής στο τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Παν/μίου.

Έχει διδακτορικό στην κοινωνική ανθρωπολογία από London School of Economics, υπηρετεί ως Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα εστιάζονται στην ανθρωπολογία της θρησκείας με έμφαση στο Ισλάμ στη Μέση Ανατολή, τη μελέτη μορφών χριστιανικής θρησκευτικότητας, και ζητήματα διασποράς και μουσουλμανικών ισλαμικών κοινοτήτων. Έργα του κυκλοφορούν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταξύ αυτών είναι και τα βιβλία Ισλάμ: Πεποιθήσεις, Πρακτικές, Τάσεις (2012 Πατάκης)· Islam in the Middle East: A Living Tradition (2007 Blackwell)· Changing Masters: Spirit Possession and Identity Construction among Slave Descendants and Other Subordinates in the Sudan (2000 Northwestern University Press).

Ο Vahid Pejman είναι δημοσιογράφος από το Herat του Αφγανιστάν. Οι σπουδές του περιλαμβάνουν, εκτός από δημοσιογραφία, Ισλαμική Θεολογία και Ιστορία του Ισλάμ σε παν/μια του Ιράν. Πλέον ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως μεταφραστής και διαπολιτισμικός μεσολαβητής σε διάφορους οργανισμούς.

Παρασκευή 21/11
Free Thinking Zone
Σκουφά 64 και Γριβαίων, Αθήνα
Ώρα 20:00

Είσοδος Ελεύθερη

skitso_latoyf_islamofovia_ee

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η αύξηση των προσφύγων που έφτασαν στα νησιά του Αιγαίου το 2014 μέχρι τον Αύγουστο σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2013 ήταν 223,22%. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στην Ιταλία. Την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύτηκε έκθεση της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, που περιέγραφε με πολύ μελανά χρώματα την κατάσταση σχετικά με τη μεταχείριση προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα, και μάλιστα το συμπέρασμα ήταν ότι η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώνεται αλλά χειροτερεύει συνεχώς. Οι αυξανόμενες ροές μεταναστών και προσφύγων προκαλούνται κυρίως από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της Δύσης, και η απάντηση σε αυτές είναι η βαρβαρότητα. Πώς μπορεί κανείς να δικαιολογήσει αυτήν τη βαρβαρότητα; Το καλύτερο εργαλείο είναι η ισλαμοφοβία.
Νέο κύμα ισλαμοφοβίας
Το χτύπημα της 11/9, πριν από 13 χρόνια, στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και η εκμετάλλευσή του από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό για να ξεκινήσει τον «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία» ήταν η αρχή για ένα ρεύμα ισλαμοφοβίας που έσπειρε το μίσος ενάντια σε καθετί ισλαμικό, βλέποντας κάθε μουσουλμάνο ως επίδοξο τρομοκράτη, κάνοντας τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων κόλαση και αποστρέφοντας την προσοχή του κόσμου από τα πραγματικά προβλήματα.
Η δράση του ISIS στη Συρία και το Ιράκ –και η προπαγανδιστική αξιοποίησή της από τα κυρίαρχα ΜΜΕ στη Δύση– έχει πυροδοτήσει ένα νέο κύμα ισλαμοφοβίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Το ISIS βέβαια δεν προέκυψε από το πουθενά, αλλά είναι αποτέλεσμα της δράσης των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών ενάντια στην Αριστερά και τα κινήματα της Μέσης Ανατολής που κάποια στιγμή ξέφυγε από τον έλεγχό τους. Η δυτική προπαγάνδα έχει δημιουργήσει μια νέα παράνοια ενάντια στον μουσουλμανικό κόσμο, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σε όλο τον δυτικό κόσμο όλο και περισσότερα περιστατικά ισλαμοφοβίας.
Το Islamophobia Watch έχει καταγράψει πολλά περιστατικά το τελευταίο διάστημα, μερικά από τα οποία θα αναφέρουμε ενδεικτικά.
Στις αρχές του Οκτώβρη ζητήθηκε σε μια γυναίκα να αποχωρήσει από παράσταση στην Όπερα του Παρισιού επειδή φορούσε μαντίλα. Η γυναίκα και ο σύζυγός της, τουρίστες από το Ιράκ, υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν, με τη δικαιολογία ότι παραβίαζαν το νόμο του 2011, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται σε οποιονδήποτε να φοράει οτιδήποτε αποκρύπτει τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.
Στο Μιλάνο έγινε το Σάββατο πορεία του ακροδεξιού κόμματος Lega Nord με αιτήματα την απέλαση των μεταναστών και τη μη κατασκευή τζαμιού στο Μιλάνο. Συγκέντρωσε χιλιάδες ρατσιστές, ενώ ενισχύθηκε και από τη φασιστική οργάνωση Casa Pound.
Στη Βρετανία, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν δει το βίντεο με τις δηλώσεις του Paul Weston, επικεφαλής του ξενοφοβικού κόμματος Liberty, ο οποίος ξεκινάει δηλώνοντας ότι είναι ρατσιστής και σε ένα επτάλεπτο παραλήρημα εξηγεί γιατί πρέπει κάποιος να είναι ρατσιστής για να διαφυλάξει τη χώρα του και την κουλτούρα της, που αντιμετωπίζουν έναν τρομερό κίνδυνο από την «εισβολή» των αλλόθρησκων. Σχετικό δημοσίευμα, που προέβαλλε το βιντεάκι, υπήρχε στη «Sunday Express», προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από αντιρατσιστικές οργανώσεις και οργανώσεις δικαιωμάτων.
Στις ΗΠΑ, ιδιοκτήτρια επιχείρησης σκοποβολής απαγόρευσε την είσοδο μουσουλμάνων στην επιχείρησή της στο Αρκάνσας, γιατί «πολλές ζωές έχουν χαθεί από μουσουλμάνους στην πατρίδα της». Η Ένωση Κατόχων Όπλων των ΗΠΑ τη συνεχάρη και ο πρόεδρός της δήλωσε ότι η απαγόρευση ήταν δικαιολογημένη, αφού «το Κοράνι καθοδηγεί τους πιστούς να σκοτώνουν».
Στην Αθήνα, την περασμένη εβδομάδα, «άγνωστοι» πέταξαν ένα κεφάλι γουρουνιού στην είσοδο του Ελληνοαραβικού Κέντρου Σπουδών στο Μοσχάτο, έγραψαν υβριστικά συνθήματα και πέταξαν μπογιά στους τοίχους. Η Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας, που ανέβασε τις φωτογραφίες στο Facebook, αναφέρει: «Αυτή την επίθεση φιλίας δεχτήκαμε στο Ελληνοαραβικο Κέντρο μόλις σήμερα. Καληνύχτα Αθήνα…».
Στερεότυπα
Η αντιισλαμική προπαγάνδα έχει βαθιές ρίζες και ως αποτέλεσμα πολύς κόσμος, όταν ακούει για ισλαμιστές, έχει στο νου του κάποια στερεότυπα: τρομοκράτες οπλισμένοι, φανατικοί και έτοιμοι για όλα. Φταίει η θρησκεία του Ισλάμ για την όποια βία και την τρομοκρατία;
Καταρχήν πρέπει να συμφωνήσουμε για ένα δεδομένο. Το Ισλάμ δεν είναι ένα ενιαίο και αδιαίρετο πράγμα, όπως δεν είναι ενιαίος κι αδιαίρετος ο «χριστιανισμός». Οι μουσουλμάνοι αποτελούν το 1/5 του πλανήτη, είναι 1,2 δισεκατομμύρια. Αποτελεί μια παράδοση με παγκόσμια απεύθυνση, θρησκευτική, κοινωνική και πολιτισμική. Βεβαίως, παράλληλα, μέσω του Ισλάμ πραγματώνεται η καθημερινότητα σε κάθε ντόπιο πληθυσμό.
Κάποιοι μιλούν για τους φανατικούς ισλαμιστές απαξιωτικά, αλλά μήπως δεν υπάρχουν φανατικοί σε βίαιο βαθμό στη «Δύση»; Θυμόμαστε όλοι το δημόσιο σκίσιμο του Κορανίου από τηλεοπτικούς «ιεραποστόλους» που μόνο αγάπη και αδελφοσύνη δεν διακήρυτταν, τις βίαιες επιθέσεις σε τζαμιά από «χριστιανούς» σε πολλές δυτικές πόλεις μετά την 11/9 ή πιο πρόσφατα την επίθεση των παλαιοημερολογιτών χέρι χέρι με τη Χρυσή Αυγή στο θέατρο Χυτήριο, για να μην πάμε πιο παλιά στις σταυροφορίες, την Ιερά Εξέταση κ.λπ. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για θρησκείες «βίαιες από τη φύση τους», διότι οι κοινωνικές συνθήκες είναι που διαμορφώνουν και τα προτάγματα των θρησκειών –και φυσικά οι θρησκείες αποτελούν πάντα πολύ καλό μέσο χειραγώγησης των ανθρώπων, ώστε να υπηρετούν ιμπεριαλιστικούς σκοπούς.
Ένα κυρίαρχο στερεότυπο είναι ότι το Κοράνι έχει βίαια εδάφια. Αυτό ισχύει σε κάποιο βαθμό, αλλά μήπως η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη δεν έχουν; Το πώς μεταφράζουν αυτά τα εδάφια οι επίγονοι του Μωάμεθ είναι ένα ζήτημα ανάλογο με τις συγκυρίες. Οι Σαουδάραβες, έχοντας τεράστια συμφέροντα, συμμαχούν με τους «άπιστους» Αμερικανούς (ενώ παράλληλα ενισχύουν και εξοπλίζουν το ISIS), ενώ άλλοι, αντιδρώντας για τους δικούς τους σκοπούς στον ιμπεριαλισμό, κηρύσσουν ιερό πόλεμο (τζιχάντ). Από την άλλη η Χαμάς παλεύει για τα δίκαια αιτήματα του παλαιστινιακού λαού.
Γυναίκα και Ισλάμ
Η θέση της γυναίκας στον μουσουλμανικό κόσμο είναι ένα βασικό επιχείρημα κατά του Ισλάμ. Η άρχουσα τάξη και η ακροδεξιά υποστηρίζουν ότι αν υπάρξει μεγάλη εισροή μουσουλμάνων μεταναστών σε μια χώρα, αυτό θα έχει επιπτώσεις γενικά στα δικαιώματα, γιατί θα αλλοιωθεί η φιλελεύθερη δυτική κουλτούρα. Από την άλλη, υπάρχουν κομμάτια της Αριστεράς και του κινήματος που θεωρούν ότι οι μουσουλμάνοι μετανάστες δεν είναι σύμμαχοί μας εξαιτίας της θρησκείας τους.
Παρότι η θέση της γυναίκας ποικίλλει από χώρα σε χώρα και από κοινωνική τάξη σε κοινωνική τάξη (το ίδιο ισχύει άλλωστε και στις δυτικές κοινωνίες), σε γενικές γραμμές η θέση της γυναίκας στο Ισλάμ είναι πολύ υποβαθμισμένη σε σχέση με τη Δύση. Λιθοβολισμοί, υποχρεωτικοί γάμοι από μικρή ηλικία, στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, αντιμετώπιση της γυναίκας ως ιδιοκτησίας του συζύγου. Όλα αυτά όμως επιβάλλονται από τα καθεστώτα, τα ίδια καθεστώτα που καταπιέζουν τον κόσμο και βυθίζουν τις κοινωνίες στη φτώχεια και το σκοταδισμό.
Είναι ενδεικτικό ότι ένα από τα πιο σκληρά καθεστώτα σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι της Σαουδικής Αραβίας, όμως η μοναρχία των Ουαχαβιτών βρίσκεται στο απυρόβλητο επειδή αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο της Δύσης. Εξάλλου και για την ελληνική κυβέρνηση και τους Έλληνες επιχειρηματίες αποτελεί εξαιρετικό συνεργάτη.
Οι ίδιοι οι λαοί αποδέχονται σε έναν βαθμό τις αξίες που επιβάλλονται από τα καθεστώτα, όμως η λύση δεν είναι σε καμία περίπτωση να τους καταδικάσουμε. Τα καθεστώτα προωθούν το σκοταδισμό ώστε να διαιρούν τους λαούς τους σε άντρες και γυναίκες και να συντηρούν αξιακά συστήματα που ευνοούν την καταπίεση. Η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών δεν είναι ανεξάρτητη από την πάλη ενάντια στα καθεστώτα που στηρίζονται και στηρίζουν τον δυτικό φιλελεύθερο και πολιτισμένο ιμπεριαλισμό. Ο κοινός αγώνας είναι η απάντηση, όχι το να στραφούμε ενάντια στους λαούς.
Καθήκοντα
Η Ευρώπη επιχειρεί να μειώσει τις μεταναστευτικές ροές στο εσωτερικό της με φράχτες, παράνομες επαναπροωθήσεις από το λιμενικό, με στρατόπεδα συγκέντρωσης και σκούπες. Η ισλαμοφοβική υστερία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ταυτιστούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες με τους τζιχαντιστές και να κατηγορηθούν συλλήβδην ως τρομοκράτες. Με αυτό τον τρόπο ελπίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αμβλυνθούν τα αντανακλαστικά των ανθρώπων απέναντι στην απάνθρωπη μεταχείριση μεταναστών και προσφύγων.
Το καθήκον της Αριστεράς, αλλά και του αντιρατσιστικού κινήματος, είναι να παλέψει για την ενότητα των εργαζομένων πέρα από θρησκεία, φυλή ή φύλο, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και για τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα όλων των ανθρώπων. Η αντίσταση ενάντια στην ισλαμοφοβία είναι ένα πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

 

ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ & ΛΥΚΕΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ & ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΘΕΜΑ

«Ο ξένος-ο άλλος-ο διαφορετικός»

 

Το Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο & Λύκειο Πανεπιστημίου Πατρών σε συνεργασία με το Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο & Λύκειο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους σε θέματα παιδείας και πολιτισμού, προκηρύσσουν λογοτεχνικό διαγωνισμό που απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου με θέμα «Ο ξένος – ο άλλος – ο διαφορετικός». Τα χρονικά όρια του διαγωνισμού ορίζονται από 28 Σεπτεμβρίου 2014 ως  28 Ιανουαρίου 2015. Τα έργα που θα διακριθούν θα παρουσιαστούν σε ειδική εκδήλωση που θα οργανώσει το Φεβρουάριο το Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Πατρών, σε συνεργασία με την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης.

 

Ειδικότερα ο διαγωνισμός απευθύνεται στους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου,  και περιλαμβάνει:

Α. Διαγωνισμό ποιήματος (έως 60 στίχους)

Β. Διαγωνισμό διηγήματος (έως 10 σελίδες)

 

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:

1) Τα έργα να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα.

2) Να υποβληθούν σε δύο (2) δακτυλογραφημένα αντίτυπα (γραμματοσειρά Times New Roman, μέγεθος 12) με ψευδώνυμο, το οποίο θα αναγράφεται στο πάνω δεξιό μέρος του κειμένου. Τα πραγματικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο και σχολείο) του διαγωνιζόμενου να κλειστούν σε μικρό φάκελο και στο εξωτερικό του μέρος να αναγραφεί το ψευδώνυμο. Τα δύο αντίτυπα και ο μικρός φάκελος να σταλούν με απλή επιστολή (όχι συστημένη) με την αντίστοιχη ένδειξη «Διαγωνισμός Ο ξένος, ο άλλος, ο διαφορετικός». Οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό με καταγωγή από την Πελοπόννησο, την Στερεά Ελλάδα και όλα τα νησιά θα αποστέλλουν τα έργα τους στη διεύθυνση: Πρότυπο-Πειραματικό Γυμνάσιο Ευαγγελικής Σχολής (υπ’ όψιν κ. Δώρας Μέντη), Λέσβου 4, Τ.Κ. 17123 Αθήνα, Νέα Σμύρνη, ενώ οι συμμετέχοντες από την υπόλοιπη Ελλάδα, στη διεύθυνση: Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Πατρών (υπ’ όψιν κ. Μαίρης Σιδηρά),  Σολωμού & Μαγούλας, Πανεπιστημιούπολη Πατρών Τ.Κ. 26504, Πάτρα.

3) Στο επάνω μέρος του φακέλου θα αναγράφεται το ψευδώνυμο και η κατηγορία συμμετοχής, π.χ. Ποίημα (Γυμνάσιο). Καταληκτική ημερομηνία υποβολής μέχρι 28 Ιανουαρίου 2015 (σφραγίδα ταχυδρομείου).

4) Τα υποβαλλόμενα κείμενα δεν επιστρέφονται. Όσοι διακριθούν θα ενημερωθούν εγκαίρως τηλεφωνικώς.

5) Προβλέπονται δύο ξεχωριστές βραβεύσεις και έπαινοι, για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου αντίστοιχα.

6) Οι κριτικές επιτροπές των διαγωνισμών θα συγκροτηθούν από τους διευθυντές και τις συντονίστριες καθηγήτριες των συνεργαζόμενων σχολείων και  θα περιλαμβάνουν λογοτέχνες της περιοχής.

Η συμμετοχή στους διαγωνισμούς προϋποθέτει και την αποδοχή των όρων.

Νέα Σμύρνη, 28 Σεπτεμβρίου 2014              Πάτρα, 28 Σεπτεμβρίου 2014

 

Ο Διευθυντής του Π.Π. Γυμνασίου                        Η Διευθύντρια του Π.Π. Γυμνασίου

Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης                                     Πατρών

 

Νίκος Λινάρδος, ΠΕ02                                              Αθανασία Μπαλωμένου,   ΠΕ03

 

 

Ο Διευθυντής του Π.Π. ΓΕΛ                                      Η Διευθύντρια του Π.Π. ΓΕΛ

Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης                                     Πατρών

 

Ευστράτιος Βογιάννης, ΠΕ03                                     Σοφία Κωτσελένη, ΠΕ02

 

– Πατριάρχης Αλεξανδείας Θεόδωρος Β΄

Αίτημα επιτακτικό των καιρών μας είναι η επίτευξη μιας νέας ενότητας στα πρότυπα της δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου από τον Θεό. Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο από αγάπη και με ελευθερία, χωρίς ανάγκη, και, διά της προσωπικής Του ενεργείας, επικοινωνεί και σχετίζεται με τον έτερό Του, τον κόσμο και τον άνθρωπο. Έτσι και ο άνθρωπος οφείλει να ανασυστήσει τη ζωή του στην πραγματική της διάσταση: ζω σημαίνει όχι απλά υπάρχω, αλλά συνυπάρχω και συμπράττω με τον έτερο, τον διαφορετικό, τον αλλιώτικο, τον αντίθετό μου.
Αίτημα επιτακτικό των καιρών μας είναι η υπέρβαση της αυθαιρεσίας εις βάρος του συνανθρώπου μας και ο, άνευ όρων και ορίων, σεβασμός της ελευθερίας του στα πρότυπα της θείας δωρεάς της ανθρωπίνης ελευθερίας. Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο ελευθερία, μέσω της οποίας ο άνθρωπος αποκτά συνείδηση του εαυτού του και ικανότητα ανοδικής πορείας προς τον Θεό. Ο Θεός δεν παραβιάζει την ελευθερία του ανθρώπου, ακόμα και όταν αυτός ακολουθεί τον δρόμο της πτώσεως. Έτσι και ο άνθρωπος οφείλει να επαναπροσδιορίσει την ελευθερία του: ελεύθερος δεν είναι αυτός που κάνει μόνο ό,τι θέλει, αλλά αυτός που πράττει εκείνο που θέλει• ελεύθερος δεν είναι εκείνος που επιβαρύνει τους άλλους με τις δικές του επιλογές, αλλά εκείνος που αναλαμβάνει το βάρος των ευθυνών του.

Αίτημα επιτακτικό των καιρών μας είναι το καρτεσιανό αξίωμα «σκέφτομαι άρα υπάρχω» να μετατραπεί σε «αγαπώ άρα υπάρχω» στα πρότυπα της απροϋπόθετης αγάπης του Θεού για τα δημιουργήματά Του. Ο Θεός από αγάπη ενηνθρώπησε για να θεωθεί ο άνθρωπος με ελευθερία. Έτσι και ο άνθρωπος οφείλει, όταν αγαπά, να θυσιάζει, έστω και εν μέρει, την ελευθερία του για χάρη του άλλου, διότι η ανθρώπινη ύπαρξη καταξιώνεται μόνο στην κοινωνία της αγάπης.
Αρχηγός της κοινωνίας της αγάπης είναι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος απεκατέστησε την ιερότητα και το μεγαλείο του ανθρωπίνου προσώπου, καταργώντας τον κόσμο της διασπάσεως, της αλλοτριώσεως, των φυλετικών διακρίσεων, και του μίσους. Ο Χριστός προσέλαβε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος και το ανασυνέθεσε στην οργανική του ενότητα. Η ενότητα αυτή δεν είναι στατική και μονοδιάστατη. Έχει δυναμική ποικιλία, γιατί η ενότητα επιτυγχάνεται με την κοινωνία των προσώπων, κατά το πρότυπο της ενότητας των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος.
Ο Κύριος μας, ως «βασιλεύς δικαιοσύνης» (Εβρ. 7,2), απεκήρυξε τόν «αγαπώντα την αδικίαν» ως «μισούντα την εαυτού ψυχήν» (Ψαλμ. 10,5) και διεκήρυξε ότι στη βασιλεία Του δεν θα υπάρχει τόπος για έχθρα και μισαλλοδοξία, καθώς «συμβοσκηθήσεται λύκος μετ᾿ αρνός, και πάρδαλις συναναπαύσεται ερίφω, και μοσχάριον και ταύρος και λέων άμα βοσκηθήσονται» (Ησ. 11,6).
Προσευχόμεθα λοιπόν σήμερα να επανέλθει ο κόσμος στο αρχικό του κάλλος, καθώς ο Θεός «εποίησε εξ ενὸς αίματος παν έθνος ανθρώπων κατοικείν επὶ παν το πρόσωπον της γης» (Πράξ. 17,26). Προσευχόμεθα σήμερα να εκλείψει η αυθαίρετη αξιολογική διαφορά μεταξύ των ανθρώπων ως παράγων διαβαθμίσεως των δικαιωμάτων τους. Προσευχόμεθα η ενότητα να παγιωθεί επί της αξιωματικής αποδοχής του δικαιώματος της διαφορετικότητος των ανθρώπων. Προσευχόμεθα να κατακρημνισθεί ο μεσότοιχος της προκαταλήψεως, που πρώτος ο Κύριός μας έριξε απαντώντας στο ερώτημα «και τις εστίν μου πλησίον» (Λουκ. 10,29) διά της αφοπλιστικής παραβολής του καλού Σαμαρείτη.
Προσευχόμεθα να ριζώσει, να ανθίσει και να καρπίσει το δένδρο της ειρήνης επί του εδάφους που λιπαίνει η ομολογία ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, εθνικότητας, θρησκείας, γλώσσας, είναι φορέας ισότιμος της εικόνας του Θεού. Προσευχόμεθα η ζωή στον κόσμο μας να γίνει ειρηνική, έχοντας κατά νου ότι ζωή σημαίνει πρώτα και πάνω από όλα συμβίωση, σχέση με τον άλλο, τον διαφορετικό, πλην καθολικώς προσληφθέντα από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Αμήν!
Πατριάρχης Αλεξανδείας Θεόδωρος Β΄

Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β’

«Ανιέρου δε πόλεως και αθέου … ουδείς εστι, ουδ’ έσται γεγονώς θεατής» (Πλουτάρχου, Προς Κολώτην Επικούρειον 31). Στο λυκόφως της δεύτερης χιλιετίας πολλοί ήταν εκείνοι που προέβλεπαν το τέλος της θρησκείας και την είσοδο της ανθρωπότητας σε μια εποχή χωρίς θρησκεία. Ωστόσο, σήμερα στην χαραυγή της τρίτης χιλιετίας, προς επίρρωση του αξιώματος του Πλουτάρχου και προς διάψευση της προφητείας περί του τέλους της θρησκευτικής φάσης της ανθρωπότητας, η θρησκεία προβάλλει εκ νέου ως σταθερά της ανθρωπίνης υπάρξεως.
Έναντι του υπαρξιακού κενού, της απώλειας νοήματος ζωής, του χάους των πληροφοριών, αλληλοαναιρουμένων ευδαιμονιστικών προτάσεων και ακραίων πειραματισμών του ανθρώπου με τον εαυτό του, η θρησκεία εξακολουθεί να προσφέρει στον παντοπόρο άπορο άνθρωπο του 21ου αιώνα υπαρξιακό προσανατολισμό, νόημα ζωής, ηθική συνείδηση, πολιτισμική ταυτότητα, προοπτική αιώνιας σωτηρίας. Προσφέρει στον άνθρωπο την δυνατότητα να κατανοήσει τον εαυτό του πλήρως μόνον ξεκινώντας από τον Θεό ως Δημιουργό, Αρχή και Πηγή του κόσμου, τον Θεό όλων των εθνών και των ανθρώπων, τον Θεό της Αγάπης, της Πρόνοιας και της Σωτηρίας «κατά τo πλήθος των οικτιρμών» Του για όλα τα δημιουργήματά Του.

Θα περιμέναμε η ενεστώσα παγκόσμια αναβίωση της θρησκείας να αποβεί παράγων ειρηνοποιίας και ενισχύσεως του αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. Ωστόσο παρατηρείται ότι ο θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός αποβαίνει συχνά παράγων διχασμού και μισαλλοδοξίας, φανατισμού και βίας. Αυτό συμβαίνει όταν η θρησκευτική συνείδηση χειραγωγείται, η θρησκευτική ιδιαιτερότητα παρεξηγείται, ο θρησκευτικός ζηλωτισμός αρνείται την ελευθερία του άλλου στο όνομα του Θεού. Η θρησκεία πολιορκείται και ενίοτε εκπορθείται από δυνάμεις μεσιανισμού, ολοκληρωτισμού, σωβινισμού, φυλετισμού, ιδεολογικής αποκλειστικότητας, φονταμενταλισμού.
Μπροστά μας προβάλλει απειλητικό το φάσμα της συγκρούσεως των πολιτισμών, των οποίων κεντρικό προσδιοριστικό χαρακτηριστικό είναι η θρησκεία. Μια τέτοια προοπτική θα ήταν καταστροφική σήμερα που σε παγκόσμιο επίπεδο οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν αποχαιρετήσει οριστικά την εποχή της κυρίαρχης πολιτισμικής ταυτότητας και έχουν αποδεχθεί την πρόκληση όχι μόνο της συμβιώσεως αλλά και της διαδράσεως ετερόκλητων πολιτιστικών ταυτοτήτων. Δεν υπάρχει σήμερα ανθρώπινη κοινωνία που να μην περιλαμβάνει ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών, με διαφορετικές απόψεις για τις σχέσεις μεταξύ Θεού και ανθρώπου, ατόμου και ομάδας, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ελευθερίας και αυθεντίας, ισότητας και ιεραρχίας.
Μάλιστα η θρησκεία διαφοροποιεί σήμερα την συμπεριφορά του ανθρώπου περισσότερο και από την εθνική ταυτότητα. Αν περπατήσουμε απόψε στη Ρώμη είναι δυνατόν να συναντήσουμε άτομα που δηλώνουν κατά το ήμισυ Ιταλοί και κατά το ήμισυ Άραβες. Ωστόσο δεν θα συναντήσουμε άτομα που δηλώνουν κατά το ήμισυ Ρωμαιοκαθολικοί και κατά το ήμισυ Μουσουλμάνοι.
Προκειμένου λοιπόν η θρησκεία να μην αποβεί παράγων σχάσεως, αλλά σχέσεως μεταξύ των ανθρώπων, ευρισκόμεθα ενώπιον ενός οικουμενικών διαστάσεων χρέους προσδοκίας: να συμβάλλουμε ουσιαστικά και γόνιμα στον διάλογο μεταξύ των διαφορετικών θρησκευτικών παραδόσεων. Αφετηρία ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η προβολή των στοιχείων που ενώνουν τις θρησκείες, παρά εκείνων που τις χωρίζουν. Αφετηρία ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η προβολή των κοινών αξιών των διαφόρων θρησκειών, παρά των αντιλήψεων εκείνων περί θρησκευτικής ανωτερότητας που υπονομεύουν την ανοχή στην διαφορετικότητα. Στόχος ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η ανάδειξη της ενωτικής και ειρηνοποιητικής λειτουργίας των θρησκειών. Στόχος ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η συναίνεση των θρησκειών σε μια ελάχιστη κοινή ηθική, χωρίς νόθευση της πίστεως.
Βεβαίως οι προθέσεις μας, όσο ειλικρινείς και αν είναι, δεν θα μετασχηματιστούν σε πράξεις, αν εμείς οι ίδιοι, ως εκπρόσωποι της Ορθοδόξου, της Ρωμαιοκαθολικής και της Προτεσταντικής εκκλησίας, δεν δώσουμε πρώτοι το παράδειγμα της ενότητας μέσα από την διαφορετικότητα, ως προτύπωση της ανάγκης ειρηνικής συμβιώσεως των πιστών των διαφόρων θρησκειών.
Η παρουσία μας σήμερα εδώ πιστοποιεί την ανάγκη αμοιβαίου σεβασμού. Ο σεβασμός αυτός δεν σημαίνει ούτε αποδοχή της δογματικής διδασκαλίας της μιας εκκλησίας από την άλλη, ούτε επιβεβαίωση της διδασκαλίας αυτής ως αληθινής. Σημαίνει δεκτικότητα του άλλου ως κτιστού και σχετικού όντος που καταβάλλει σκληρή προσπάθεια να προσεγγίσει και να βιώσει την αλήθεια της εν Χριστώ ζωής. Σημαίνει αποδοχή της δυνάμεως της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού όχι να συσχηματίζεται με τον κόσμο, αλλά να ανασχηματίζει τον κόσμο.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι κάποιοι φοβικά υποστηρίζουν πως ο διομολογιακός και διαθρησκειακός διάλογος αποχρωματίζει την θρησκευτική ιδιαιτερότητα και ευνοεί τον συγκρητισμό. Αδυνατούν όμως να αντιληφθούν ότι άνθρωπος και θρησκευτική πίστη άρρηκτα συνυπάρχουν από την αρχή του κόσμου. Αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η θρησκευτική πίστη δεν διαγράφηκε ποτέ από την υπαρξιακή ταυτότητα ατόμων και λαών όσο και αν προσπάθησαν πολλοί κατά καιρούς να το καταφέρουν. Αδυνατούν να αντιληφθούν αυτό που καθημερινά διαπιστώνω ποιμαίνοντας την Αφρική, αυτό το μωσαϊκό των λαών και των θρησκειών: ότι η πίστη στον Θεό αποτελεί την μοναδική σταθερά σε έναν κόσμο που κλυδωνίζεται επικίνδυνα.
Το πρόβλημα δεν είναι ο θρησκευτικός πλουραλισμός, αλλά η στάση μας απέναντι σε αυτόν. Αν κυριαρχήσει ο φόβος μπροστά στην θρησκευτική διαφορετικότητα, τότε θα οδηγηθούμε νομοτελειακά σε εγκλεισμό στην δική μας κοινότητα και σε ολισθηρές απολυτοποιήσεις. Αν όμως ο θρησκευτικός πλουραλισμός ανθίσει στο έδαφος μιας ευρύτερης αξιολογικής συναινέσεως μεταξύ των θρησκειών, τότε θα αποφευχθεί τόσο η λήθη της αληθείας, όσο και ο φανατισμός της αληθείας.
Είναι καιρός να μάθουμε τους πιστούς μας όχι μόνο να παραμένουν πιστοί στην παράδοσή τους και να διατηρούν την ιδιοσυστατική τους ταυτότητα, αλλά επιπλέον να είναι ανοικτοί στο διαφορετικό και να τρέφουν σεβασμό προς την θρησκεία του άλλου, πρώτα από όλα επειδή οι ίδιοι έχουν θρησκεία. Είναι καιρός να μάθουμε τους πιστούς μας ότι η απολυτοποίηση της ιδιαιτερότητας δεν συνιστά διάσωση της αληθείας, αλλά φαλκίδευση της αληθείας και ολίσθηση προς την θρησκειογενή νεύρωση της αποκλειστικότητας.
Αυτό είναι το μήνυμα που σας μεταφέρω από τη Μέση Ανατολή, όπου εδώ και δύο χιλιετίες, μεταξύ σφύρας και άκμονος, βιώνουμε την πίστη στον Θεό της Αγάπης ως αναστάσιμη ελπίδα, νοηματοδότηση του πόνου, φιλανθρωπία και διακονία, αγώνα για δικαιοσύνη και ειρήνη.
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β’ 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Είναι Σαββατοκύριακο και έχεις μερίδες φαγητού ή συσκευασμένα τρόφιμα που περισσεύουν; Μπορείς με 2 βήματα να το «σώσεις» και να βοηθήσεις συνανθρώπους μας σε ανάγκη!

  1. Βάλε τον Τ.Κ. σου στο χάρτη του www.boroume.gr και δες ποιοι φορείς υπάρχουν κοντά σου!
  2. Ενημέρωσε το φορέα της επιλογής σου για τις περισσευούμενες ποσότητες και ανάλογα με το φορέα, ή θα έρθουν να το παραλάβουν ή θα σου ζητήσουν να τους το παραδώσεις!

Σε περίπτωση πραγματοποίησης της δωρεάς σου, θα μας δώσεις μεγάλη χαρά, αν μας ενημερώσεις σχετικά στο info@boroume.gr ή στο 210 3237805.

Ενδεικτικοί φορείς από το χάρτη της ανάγκης

Κέντρο Αθήνας

Συσσίτιο Ίδρύματος Γαλήνη

Διεύθυνση: Γρανικού 4, Κεραμεικός | Τηλέφωνο: 210 5224310

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Συσσίτιο του Ιερού Ναού Εσταυρωμένου

Διεύθυνση: Αγαμέμνονος 20, Ταύρος | Άτομο επικοινωνίας: Πρόδρομος Κεστεκίδης | Κινητό: 6972 370417

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Κέντρο Στήριξης Αστέγων / Κλίμακα

Διεύθυνση: Κωνσταντινουπόλεως 30, Κεραμεικός | Τηλέφωνο: 210 3410462

Σε περίπτωση που μπορείτε να περάσετε να αφήσετε την προσφορά σας

 

Βόρεια προάστια

Οικοτροφείο του Ελληνικού Κέντρου Προαγωγής Κοινωνικής και Ψυχικής Υγείας «Πορεία»

Διεύθυνση: Ζαν Μωρεάς 20, Χαλάνδρι | Τηλέφωνο: 210 6899580

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Γηροκομείο Ιεράς Μονής Τιμίου Σταυρού & υποστήριξη απόρων οικογονειών στο Μενίδι

Διεύθυνση: Ηπείρου 69, Αγία Παρασκευή | Τηλέφωνο: 210 6399124

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Ξενώνας της Διεθνούς Εταιρεία Στήριξης Οικογένειας “Φροντίδα”

Άτομο επικοινωνίας: Ειρήνη Δορκοφίκη | Τηλέφωνο: 210 8103496

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Οικοτροφείο Θηλέων Αγία Τριάς

Διεύθυνση: Παπάγου 13-15, Εκάλη | Τηλέφωνο: 210 8131369

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Δυτικά προάστια

Χριστοδούλειο Ορφανοτροφείο

Διεύθυνση: Αγίας Γρηγορούσης 5, Χαϊδάρι | Τηλέφωνο: 210 5817134

Σε περίπτωση που μπορείτε να περάσετε να αφήσετε την προσφορά σας

 

Νότια προάστια

Ξενώνας Αστέγων ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ

Διεύθυνση: Ομηρίδου Σκυλίτση 19, Πλ. Ιπποδαμείας, Πειραιάς | Τηλέφωνο: 210 4133187

Σε περίπτωση που μπορείτε να περάσετε να αφήσετε την προσφορά σας

 

Κοινωνικός Ξενώνας Βουλιαγμένης

Διεύθυνση: Λητούς 20, Βουλιαγμένη | Τηλέφωνο: 210 8962618

Σε περίπτωση που μπορείτε να περάσετε να αφήσετε την προσφορά σας

 

Στέγη Θηλέων Παλαιού Φαλήρου ο Άγιος Αλέξανδρος

Διεύθυνση: Μεσολογγίου 21, Παλαιό Φάληρο | Τηλέφωνο: 210 9816403

Σε περίπτωση που μπορείτε να περάσετε να αφήσετε την προσφορά σας

 

Οικοτροφείο “Παιδικό Σπίτι”

Διεύθυνση: Τσακάλωφ 21, Πειραιάς | Τηλέφωνο: 210 4176896

Σε περίπτωση που μπορείτε να περάσετε να αφήσετε την προσφορά σας

 

Ανατολικά προάστια

Λύρειο Παιδικό Ίδρυμα “Οι Άγιοι Ανάργυροι”

Διεύθυνση: 27ο χιλ. Λεωφ. Μαραθώνος, Οικισμός Νέος Βουτζάς (είσοδος Α’) | Τηλέφωνο: 22940 79240

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

 

Κλειστή Κοινότητα Υποστήριξης Πρώην Τοξικομανών ΡΕΤΟ Ελλάς

Διεύθυνση: Ηρακλέους 9, Κορωπί | Τηλέφωνο: 210 6625096

Μετά από συνεννόηση υπάρχει και δυνατότητα παραλαβής

τηλ: (+30) 210 3237805 | email: info@boroume.gr
Boroume © 2012

Οκτ 12
29
Κάτω από ("άλλοι") από στις 29-10-2012

πέρασμα στη μεσόγειο (άσπρη θάλασσα)

Αγγελική Ζιάκα

Στην παράδοση του Ισλάμ παρατηρείται εξαρχής η γέννηση μιας μεγάλης ποικιλίας εσχατολογικών αντιλήψεων συνυφασμένων με μεσσιανικούς και χιλιαστικούς θρύλους. Οι αντιλήψεις αυτές, φαινόμενο κοινωνικής και πολιτικής αντίδρασης σε δυσμενείς ιστορικές συγκυρίες και καταστάσεις, πήραν μια ειδική εσχατολογική και μεσσιανική χροιά στους σιίτες μουσουλμάνους, όπου αναπτύχθηκε η διδασκαλία για τον τελευταίο αρχηγό της κοινότητας, τον ιμάμη, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση απόκρυψης και θα έρθει κατά τους εσχάτους καιρούς για να σώσει τον κόσμο. Η βασική ιδέα της σιιτικής σκέψης περί εσχατολογικού ιμάμη που θα επιστρέψει στο τέλος του κόσμου με την θρυλική μορφή του Μάχντη, δηλαδή του σωτήρα και ελευθερωτή, γρήγορα εισχώρησε και στον υπόλοιπο ισλαμικό κόσμο και αποτελεί σήμερα μια κοινώς αποδεκτή προσδοκία. Κατά την πρώιμη ισλαμική εποχή η αναμονή του ιμάμη ήταν συνδεδεμένη με το εγγύς μέλλον. Με το πέρασμα όμως των χρόνων η επικείμενη επιστροφή του μετατέθηκε στο απώτατο μέλλον. Και καθώς ο ιμάμης απουσίαζε ως «κεκρυμμένος», την εξουσία της κοινότητας ανέλαβαν οι αντιπρόσωποί του νομοδιδάσκαλοι (μολάδες-mullah). Η εξουσία όμως αυτή θεωρήθηκε προσωρινή, έως την επιστροφή του ιμάμη. Η προσωρινή αυτή εξουσία των σιιτών νομοδιδασκάλων συνοδεύτηκε από μια μεγάλη παραγωγή θρησκευτικών κειμένων, τα οποία δημιούργησαν μια ολόκληρη γραμματεία, που περιέχει τις θεωρίες περί ιμάμη και απόκρυψής του, και την σιιτική νομοθεσία για την διοίκηση της κοινότητας. Όπως οι σουννίτες ασχολήθηκαν με την ερμηνεία του Κορανίου, έγραψαν υπομνήματα και συγκρότησαν συλλογές της παράδοσης τους, της σούννα (sunna), έτσι και οι σιίτες ασχολήθηκαν με την ερμηνεία και τον υπομνηματισμό του Κορανίου και συγκρότησαν τις δικές τους συλλογές, οι οποίες δίνουν έμφαση στο ιμαμάτο και περιλαμβάνουν όχι μόνον την σούννα του Προφήτη αλλά και αυτή των Ιμαμών1, και όλα αυτά γίνονται υπό την σκιά του «κρυμμένου» ιμάμη.Ο «κρυμμένος» αυτός ιμάμης, ταυτίζεται γενικώς με τον Μάχντη (Mahdî), που είναι ένα εσχατολογικό πρόσωπο, το οποίο τελεί υπό την ιδιαίτερη θεία καθοδήγηση. Κατά την γενική άποψη των μουσουλμάνων είναι ο πρώτος ανανεωτής της πίστης και ελευθερωτής. Θα έρθει κατά τα έσχατα για να αποκαταστήσει την αδικία και να δη-μιουργήσει ένα σύντομο εσχατολογικό βασίλειο, που θα αποτελέσει την χρυσή εποχή του Ισλάμ 2. Οι αντιλήψεις για τον αναμενόμενο σωτήρα διαφέρουν στις δύο θρη-σκευτικές παραδόσεις του Ισλάμ, στους σουννίτες και τους σιίτες3. Για τους σουννίτες ο Μάχντη είναι εκείνος που θα κυριαρχήσει στον ισλαμικό κόσμο και θα φέρει την αλήθεια και την βεβαιότητα. Βεβαίως και ο Ιησούς (‘Îsâ) ονομάζεται ανανεωτής (muhtadî), οι άνθρωποι όμως χρειάζονται έναν απόλυτο αρχηγό και ανανεωτή, και αυτός είναι ο Μάχντη. Ο Ιησούς θα είναι ο βοηθός του. Ο Μάχντη θα κυβερνήσει όχι μόνον τους μουσουλμάνους, αλλά και όλους τους χριστιανούς και θα είναι ο τελευταίος και αλάθητος ερμηνευτής της αποκαλύψεως του Κορανίου. O Μάχντη αυτός θα είναι επίσης ο τελευταίος χαλίφης, δηλαδή εκπρόσωπος του Προφήτη. Για τους σιίτες ο μεγάλος αναμορφωτής του Ισλάμ και σωτήρας είναι ο δωδέκατος ιμάμης, ο οποίος θα επιστρέψει από τον τόπο της απόκρυψής του κατά το πλήρωμα του χρόνου. Επομένως το βαθύτερο νόημα της αποκαλύψεως, του Κορανίου και της σούννα, επιτυγχάνεται μόνον δια του κεκρυμμένου ιμάμη, που τον προστατεύει και τον φωτίζει ο Θεός, και είναι ικανός να ερμηνεύει και να ανακοινώνει στους ανθρώπους την εσωτερική (baṭin) αλήθεια της αποκαλύψεως, διότι είναι αλάθητος (ma‘ṣûm) και αναμάρτητος (‘iṣma). Γι’ αυτό ακριβώς είναι αναγκαία η επιστροφή του και η σύντομη βασιλεία του στη γη κατά τα έσχατα, ώστε να αποκαταστήσει την διασαλευθείσα τάξη του κόσμου. Παρά τις διαφοροποιήσεις σε ορισμένα σημεία ερμηνείας, μεταξύ σουννιτών και σιιτών, ο Μάχντη ρίζωσε στις καρδιές των μουσουλμάνων. Στο πρόσωπό του ο πιστός βλέπει έναν σωτήρα, ο οποίος θα τον απαλλάξει από τις διάφορες σκοτεινές, διφορούμενες και αβέβαιες καταταστάσεις της εποχής του. Ο εσχατολογικός ιμάμης, που ταυτίζεται με τον Μάχντη, είναι το θεμέλιο της πίστης των σιιτών. Ο ιμάμης αυτός είναι για μεν τους Ιμαμήτες ο δωδέκατος, για δε τους Ισμαηλίτες ο έβδομος, ο οποίος κρύφτηκε μυστηριωδώς και έκτοτε παραμένει κρυμμένος και παρακολουθεί από τον κρυφό τόπο της απόκρυψής του την πορεία της κοινότητάς του. Ο κρυμμένος ιμάμης ονομάζεται επίσης qâ’im, ο «υφαρπαγμένος και ενδόξως ιστάμενος», και al-muntazar, o «αναμενόμενος», ο οποίος θα επιστρέψει κατά τα έσχατα και «θα φέρει τη δικαιοσύνη στη γη, η οποία σήμερα είναι γεμάτη από καταπίεση και αμαρτία4. Ο δωδέκατος ιμάμης είναι για τους σιίτες ο κυβερνήτης του σύμπαντος και ο κύριος της ώρας της κρίσης (sâhib al-zamân). Θεωρείται ο πόλος πέριξ του οποίου στρέφεται η θρησκεία, και ο εγγυητής της διαφύλαξης και διαιώνισης της παράδοσης. Επομένως η χάρη του επηρεάζει όχι με αφηρημένο, αλλά με συγκεκριμένο τρόπο τους επικεφαλής της σιιτικής κοινότητας, που θεωρούνται εντεταλμένοι και Φίλοι του κρυμμένου Ιμάμη (dûstân-imâm-i ghâ’ib)5. Οι εσχατολογικοί όροι που χρησιμοποιούν για να δηλώσουν τόσο τον επέκεινα κόσμο όσο και τον κόσμο του κρυμμένου ιμάμη και τον τρόπο της επιστροφής του ως σωτήρα και ελευθερωτή, είναι ο όρος ma‘âd, τα έσχατα, καθώς και οι συνώνυμοι όροι ‘aqiba, ḥashr, ba‘th, qiyâma και âkhira. Ο εσχατολογικός όρος ma‘âd σημαίνει, αφενός μεν την επιστροφή του ανθρώπου μετά τον θάνατο στην ύπαρξη, δηλαδή την ανάσταση αφετέρου δε την επιστροφή του μετά τον θάνατό του στην πηγή του, δηλαδή τον Θεό. Επομένως, με τον όρο αυτόν δηλώνεται επίσης η μετάβαση του ιμάμη στην αρχή του είναι και η επιστροφή του στην παρούσα ύπαρξη για να σώσει τον κόσμο με την βοήθεια του Θεού. Γενικότερα οι παραπάνω όροι μας βοηθούν να κατανοήσουμε τις ιδιαιτερότητες της ιμαμητικής εσχατολογίας και τον ρόλο που διαδραματίζει το πρόσωπο του ιμάμη. Ο Ιμαμητικός σιιτισμός στρέφεται γύρω από το πρόσωπο του δωδέκατου ιμάμη, τον οποίο αντιλαμβάνεται ως κρυμμένο και εσχατολογικό σωτήρα. Οι αντιλήψεις για την απόκρυψη του δωδέκατου ιμάμη, για την σωτηριολογική του αποστολή και την ένδοξη επιστροφή του λίγο πριν από τα έσχατα, συγκροτούν μια ολόκληρη εσχατολογική και μεσσιανική φιλολογία, η οποία περιγράφει την κατάσταση του κόσμου την στιγμή της επιστροφής του, την σύντομη βασιλεία του, η οποία θα αποτελέσει την χρυσή εποχή κυριαρχίας του Ισλάμ στον κόσμο, και τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν μετά το τέλος της βασιλείας του Μάχντη, δηλαδή την συντέλεια του κόσμου, την γενική ανάσταση και κρίση, και δευτερευόντως την τύχη των εκλεκτών στον παράδεισο, και των καταραμένων στην κόλαση. Η πρώτη μεγάλη πηγή της εσχατολογικής αυτής φιλολογίας είναι το Kitâb al-ghayba (Το βιβλίο της απόκρυψης) του ‘Abd Allâh Muhammad « Ibn Abî Zaynab » al-Nu‘mânî (θ. 345H/956)6, έργο που αποτελεί πηγή για όλους τους μεταγενέστερους συγγραφείς. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία για την επιστροφή του «κρυμμένου» ιμάμη ή Μάχντη είναι η γενική κυριαρχία του κακού στη γη. Οι άνθρωποι συνεχώς χάνουν την πίστη και είναι ανάγκη να επιστρέψουν σ’ αυτήν. Ωστόσο η ανθρωπότητα θα χειροτερεύει συνεχώς και ο Θεός θα την εγκαταλείψει σε σημείο που η Κάαμπα θα εξαφανισθεί, τα αντίτυπα του Κορανίου θα μείνουν κενά γραμμάτων και οι λόγοι του Θεού θα σβήσουν από το μυαλό των ανθρώπων7. Γι’ αυτό ακριβώς είναι απαραίτητη η επιστροφή του «κρυμένου» ιμάμη, ο οποίος θα συντρίψει τις δυνάμεις του κακού, θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από την παγκόσμια βία, την αδικία και την άγνοια, και θα πληρώσει τη γη με δικαιοσύνη. Η απελευθέρωση δεν θα είναι ειρηνική. Θα έρθει βίαια με έναν τρομερό πόλεμο, και ο σωτήρας θα ελευθερώσει όχι μόνον τους καταπιεσμένους της εποχής εκείνης, αλλά και εκείνους που αδικήθηκαν ανά τους αιώνες και θα πάρει εκδίκηση για όλες τις αδικίες που υπέστησαν. Γενικώς βλέπουμε πως στην εσχατολογική αυτή γραμματεία χρησιμοποιούνται γνωστές εικόνες, παραστάσεις και σύμβολα που απαντούν σε κάθε εσχατολογική και αποκαλυπτική φιλολογία, ιδίως στην χριστιανική, όπως αριθμολογία, κοσμογονικές παραδόσεις, σημεία ελεύσεως των εσχάτων, που συνοδεύονται από φυσικές καταστροφές και κοινωνικούς αναβρασμούς, υπολογισμοί της διάρκειας της επι-κράτησης του καλού και του κακού στον κόσμο και φοβερές εικόνες, οι οποίες προκαλούν δέος και εξάπτουν την φαντασία του πιστού. Η φιλολογία αυτή τρέφει και σήμερα την αφύπνιση του Ισλάμ και έχει τον πολιτικό της αντίκτυπτο. 1 E. Kohlberg, “From Imâmiyya to Ithnâ-‘Ashariyya”, BSOAS (Bulletin of the School of Oriental and African Studies), 39 (1976), 521-543. Για τους παραδοσιακούς σουννίτες και σιίτες η σύσταση των αντιστοίχων συστημάτων της μουσουλμανικής αυθεντίας, δηλαδή η ουσία των δύο παραδόσεων, στηριζόταναποκλειστικά και μόνον στην συγχώνευση και την γραπτή ερμηνεία των θεσμών και των ιδεών που είχαν συσταθεί κατά την περίοδο του Προφήτη. Καίτοι τα κείμενα αυτά (εκτός του Κορανίου) συντάχθηκαν σε μεταγενέστερες του Προφήτη εποχές, πιστεύεται ότι οι ιδέες που εμπεριείχαν, ακόμη και πολλές από τις λέξεις τους, αντανακλούσαν την παράδοση και τους λόγους (χαντίθ) του Προφήτη. Η παράδοση αυτή πιστεύεται ότι μεταφέρθηκε με πιστότητα από την πρώτη μουσουλμανική κοινότητα στο μεταγενέστερο Ισλάμ. Το Ισλάμ λοιπόν του 9ου και 10ου αιώνα, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η συνέχιση του Ισλάμ του Προφήτη. 2 I. Goldzier, Vorlesugen über den Islam, Algier, 1910, σ. 268. 3 Tabatabâ’î, Shi‘a, μετάφρ. από τα περσικά και πρόλογος από τον Seyyed Hoseyn Nasr, Qum : Ansariyan Publications, 1401H/1981, σ. 210-217. 4 Τη μεγάλη σημασία που έχει για τη σιιτική κοινωνία ο κρυμμένος ιμάμης τονίζει ο Said Amir Arjomand, ο οποίος κάτω από την πίστη στην χάρη του Θεού και τη σκιά του κρυμμένου ιμάμη, βλέπει την δυνατότητα μιας νέας ερμηνείας για την επιρροή της θρησκείας στα πολιτικά πράγματα και τις κοινωνικές μεταβολές που σημειώθηκαν στην προνεωτερική σιιτική εποχή. Ως κοινωνιολόγος ο Arjomand δέχεται βέβαια τη συνδρομή των θεωριών του Max Weber για την επίδραση γενικά της θρησκείας στα οικονομικά πράγματα, ωστόσο πιστεύει ότι ο ρόλος της θρησκείας στις κοινωνικές αλλαγές και στις πολιτικές οργανώσεις αμελήθηκε και αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν. Οι απόψεις του αυτές στηρίζονται στην έρευνα των ιστορικών μαρτυριών μιας μακράς περιόδου που εκτείνεται από τον 8ο έως τον 20ο αιώνα, με βάση τις οποίες εξετάζει τις βασικές πνευματικές, ιστορικές, θεολογικές και κοινωνικές αρχές του σιιτικού Ισλάμ και τον ρόλο του στην ιρανική κοινωνία. Ενδιαφέρουσες είναι οι απόψεις του για την πολιτική δράση του σιιτισμού στο Ιράν, ώστε να σημειωθούν τα στάδια της ανάπτυξής του (Arjomand S. A., The Shadow of God and the Hidden Imam. Religion, Political Order, and Societal Change in Shi‘ite Iran from the Beginning to 1890, Chicago/London: The University of Chicago Press, 1984). 5 Η διδασκαλία για τους εντεταλμένους Φίλους του κρυμμένου Ιμάμη ανήκει στον αρχηγό και δάσκαλο του ιδιαίτερου μυστικού τάγματος των Shaykhiyya του Κιρμάν, ωστόσο απηχεί το σύνολο της σύγχρονης σιιτικής διδασκαλίας των Δωδεκαδικών, οι οποίοι κάνουν λόγο για μετάβαση των χαρισματικών εξουσιών του ιμάμη στους μουλάδες του Ιράν. Πόσο επίκαιρη είναι η πίστη αυτή φαίνεται στις απόψεις του γνωστού ιρανολόγου M. Αmir-Moezzi, καθηγητή στο Centre National de la Recherche Scientifique (SNRS) του Παρισιού, ο οποίος τονίζει ότι η διδασκαλία αυτή περί χάριτος του κρυμμένου ιμάμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ερμηνεύσει σύγχρονα γεγονότα της σιιτικής κοινωνίας («Une absence remplie de présenses. Herméneutiques de l’occultation chez les Shaykhiyya [Aspects de l’imamologie duodécimaine VII]», BSOAS, 64, 1 [2001], 1-18). 6 Αl-Nu‘mânî, Kitâb al-ghayba, έκδ. αραβικού κειμένου υπό ‘Α. Α. Ghaffârî (ed.) και περσική μτφρ. υπό M. J. Ghaffârî, Tehran, 1363H/1985. 7 Al-Tâ‘âwîdhî, al-Dîwân, D. S. Margoliouth (ed.), Cairo, 1903, σ. 103.