Φεβ 17
15

Οι Μακαρισμοί (Ματθαίου κεφ. ε’ στίχοι 1-12)

Κάτω από (Χωρίς κατηγορία) από στις 15-02-2017 και με ετικέτα

ΑΝΑΛΥΣΗ – ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

1.  «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…». Είναι ευτυχισμένοι οι άνθρωποι, που αναγνωρίζουν τις αδυναμίες και τις ελλείψεις τους, δηλαδή την πνευματική φτώχεια τους. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μέσα τους ταπείνωση και ζητούν τη βοήθεια του Θεού. Και ο Χριστός μας βεβαιώνει ότι η Βασιλεία των ουρανών ανήκει στους ταπεινούς ανθρώπους.

2.  «Μακάριοι οι πενθούντες…». Όποιος αναγνωρίζει τις αμαρτίες και τα λάθη του, λυπείται γι’ αυτή του την κατάσταση. Με την αληθινή μετάνοια παρακαλεί το Θεό για συχώρηση. Και ο Κύριος μας βεβαιώνει ότι οι άνθρωποι αυτοί θα δοκιμάσουν την αληθινή παρηγοριά του Θεού.

3.  «Μακάριοι οί πραείς…». Ο άνθρωπος είναι πράος, όταν έχει μέσα του την ειρήνη και τη γαλήνη. Ο πράος δε θυμώνει ούτε οργίζεται με τους άλλους ανθρώπους. Ο Κύριος είναι το υπόδειγμα της μοναδικής πραότητας. Η πραότητα μας οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού.

4.  «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην…». Όποιος ποθεί μέσα του τη δικαιοσύνη του Θεού, εργάζεται στη ζωή του, ώστε να επικρατήσει στις καρδιές των ανθρώπων αυτή η δικαιοσύνη. Ο άνθρωπος αυτός είναι ευτυχισμένος, γιατί χορταίνει με τη δικαιοσύνη του Θεού.

5. «Μακάριοι οι ελεήμονες…». Όποιος αγαπά τους άλλους αμέσως τους συχωρεί. Είναι ευτυχισμένος, γιατί το έλεος του Θεού τον συνοδεύει σ’ όλη του τη ζωή.

6.  «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία…». Ο άνθρωπος με την καθαρή καρδιά είναι ειλικρινής και γεμάτος αγάπη για το Θεό και τους άλλους ανθρώπους. Αυτός θα αξιωθεί να δει το Θεό στη Βασιλεία των ουρανών.

7.  «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί…». Ο άνθρωπος που έχει ει ρήνη στην καρδιά του, τη μεταδίνει στους άλλους. Έτσι γίνεται το πραγματικό παιδί του Θεού και επομένως κληρονόμος του Παραδείσου.,

8.  «Μακάριοι οι δεδιωγμένοι…». Όποιος πιστεύει στο Χριστό και τη δικαιοσύνη του θα κυνηγηθεί από τους ανθρώπους. Δεν πρέπει όμως να λυπάται, γιατί ο Κύριος είπε: «Εφ’ όσον έδιωξαν εμένα επομένως και σας θα σας διώξουν» (Ιωάννη κεφ. ιέ’ στίχος 20).

«Μακάριοι εστέ όταν ονειδίσωσιν…». Όταν ο άνθρωπος αποδέχεται για το χατίρι του Χριστού τις ειρωνείες και τα πειράγματα των άλλων ανθρώπων, τότε μέσα του πρέπει να αισθάνεται μεγάλη χαρά. Έχει πια πλησιάσει το παράδειγμα του Κυρίου, που οι άνθρωποι τον δίωξαν και τον καταδίκασαν.

Γ ΔΙΔΑΓΜΑ:

«Όποιος θέλει να ζήσει σύμφωνα με τους μακαρισμούς, πρέπει να έχει μια μεγάλη ψυχή» (Μέγας Βασίλειος).



Αφήστε μια απάντηση