• προγ. σπ. Θρησκευτικά

    προγ. σπ. Θρησκευτικά
  • φωτόδεντρο
  • Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων

    Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων
  • Aγ. Γραφή

    Aγ. Γραφή
  • kutsal kitap

    startmenu
  • τυπικόν

    content
  • γραφείο νεότητας Αρχιεπισκοπής

    γραφείο νεότητας Αρχιεπισκοπής
  • Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

    Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
  • Ι. Μ. Ν. Σμύρνης

    Ι. Μ. Ν. Σμύρνης
  • Συναξαριστής

    Συναξαριστής
  • EDUCATION AND religion

    religion
  • εθελουσία λήθη 2

    biz029
  • εθελουσία λήθη 3

    12 - 1.jpgPadraic MoodCollector
  • Π.Θ.Σ. ΚΑΙΡΟΣ

    foto kairos
  • ΠΑΝΣΜΕΚΑΔΕ

    logo
  • Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ

    mesopelaga
  • religionslehrer.gr/

    religionslehrer.gr/
  • thriskeutikametaxi

    thriskeutikametaxi
  • θρησκευτικά αλλιώς

    θρησκευτικά αλλιώς
  • e- Θρησκευτικά.

    e- Θρησκευτικά.
  • Virtual School

    Virtual School
  • stavrodromi

    stavrodromi
  • δός μοι τοῦτον τὸν ξένον

    δός μοι τοῦτον τὸν ξένον
  • προφίλ

    SL384668

Αξιολόγηση, επειγόντως!

Eξ αφορμης

Του Σταυρου Ζουμπουλακη

Με τον ν. 1304 του 1982 καταργήθηκε ο θεσμός του επιθεωρητή στην ελληνική εκπαίδευση. Το φάντασμά του όμως πλανιέται ακόμη πάνω από τα σχολεία μας. Κανείς από τους σημερινούς δασκάλους και καθηγητές δεν έχει αντικρίσει στη ζωή του επιθεωρητή, επικαλούνται όμως ακόμη το ψιλό, για αυτούς, όνομα σε κάθε συζήτηση περί αξιολόγησης – και, εννοείται, εναντίον της. Τα φαντασιακά φόβητρα είναι ισχυρότερα από τους πραγματικούς φόβους. Το 1982 ωστόσο δεν καταργήθηκε μόνο ο επιθεωρητής, σταμάτησε συλλήβδην και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Ο σχολικός σύμβουλος, που με τον ίδιο αυτό νόμο τον αντικατέστησε, δεν αξιολόγησε ποτέ κανέναν, μολονότι η αξιολόγηση περιλαμβανόταν στα καθήκοντά του. Εκτοτε, κάθε λίγο και λιγάκι, ψηφίζονται νόμοι, εκδίδονται προεδρικά διατάγματα και υπουργικές εγκύκλιοι που επιβάλλουν και ρυθμίζουν την αξιολόγηση, και από τα οποία -είναι απίστευτο- δεν εφαρμόστηκε ποτέ κανένα! Μα ποια είναι επιτέλους αυτή η μαγική δύναμη που δεν αφήνει να εφαρμοστεί η αξιολόγηση, τριάντα χρόνια τώρα; Η ερώτηση είναι βεβαίως ρητορική: οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών. Ο πραγματικός λόγος της άρνησής τους, παρά τα όποια δήθεν προοδευτικά και αντιαυταρχικά επιχειρήματα που επικαλούνται, είναι πως δεν θέλουν τίποτε να ταράξει τη βολή τους. Εκείνο που ουσιαστικά λένε οι συνδικαλιστές και όσοι εκπαιδευτικοί τους ακολουθούν είναι ένα και μόνο: «Αφήστε μας να κάνουμε ανεξέλεγκτοι και χωρίς συνέπειες ό,τι μας βολεύει». Βεβαίως, η εφαρμογή των νόμων του κράτους δεν θα ματαιωνόταν διαρκώς, αν από την άλλη μεριά δεν υπήρχαν δειλοί και πολιτικάντηδες υπουργοί Παιδείας. Για την αξιολόγηση, η θεωρητική συζήτηση και πρακτική (ποιον και τι αξιολογούμε, ποιος αξιολογεί, με ποια κριτήρια και για ποιο σκοπό) είναι πλούσια διεθνώς. Αν όμως δεν θέλουμε να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους, καλυπτόμενοι πίσω από ευγενείς και πολιτικά ορθές θεωρητικολογίες, για να γίνεται στα σοβαρά λόγος περί αξιολόγησης, πρέπει να συντρέχουνοπωσδήποτε και οι εξής τρεις όροι: πρώτον, να αξιολογούνται ατομικά όλοι οι εκπαιδευτικοί (και όχι μόνο το εν γένει εκπαιδευτικό έργο ή οι σχολικές μονάδες), δεύτερον, να αξιολογούνται υποχρεωτικά (και όχι προαιρετικά ή μόνο κατ’ αίτησιν) και, τρίτον, η αξιολόγηση να επιφέρει συνέπειες στην υπηρεσιακή (άρα, έμμεσα, και μισθολογική) εξέλιξή τους, και οι οποίες θα φτάνουν μέχρι την απόλυση του ακατάλληλου και αβελτίωτου δασκάλου. Η αξιολόγηση ενός εκπαιδευτικού συνίσταται στην εκτίμηση της επιστημονικής και διδακτικής του επάρκειας, της παιδαγωγικής του ικανότητας και της υπηρεσιακής του συνέπειας. Ποιος μπορεί να τα αξιολογήσει όλα αυτά; Δύο άνθρωποι, σε συνεργασία: ο διευθυντής του σχολείου και ο σχολικός σύμβουλος. Ποιος άλλος ξέρει καλύτερα από τον διευθυντή την καθημερινή υπηρεσιακή συνέπεια και υπευθυνότητα του δασκάλου; Ποιος άλλος ξέρει καλύτερα από αυτόν αν ο δάσκαλος «κρατάει» την τάξη ή γίνεται κακός χαμός στην ώρα του; Οσον αφορά την επιστημονική επάρκεια του διδάσκοντος, ιδίως στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τον πρώτο λόγο θα έχει ο αρμόδιος σχολικός σύμβουλος. Εννοείται πως κάθε εκπαιδευτικός θα λαμβάνει γνώση της αξιολογικής εκθέσεως και θα έχει δικαίωμα ενστάσεως. Το σχολείο είναι ένας θεσμός στον οποίο διαρκώς, κάθε ώρα και λεπτό, οι δάσκαλοι αξιολογούν τους μαθητές τους. Θεωρούν τους εαυτούς τους ικανούς να το κάνουν. Την ίδια στιγμή όμως θεωρούν ότι οι ίδιοι είναι πέραν πάσης αξιολογήσεως, ότι δεν υπάρχει κανείς που να έχει τη δική τους αντικειμενικότητα και δικαιοκρισία για να τους κρίνει. Ολες οι αντιρρήσεις τους είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Το θέμα τούτη τη στιγμή δεν είναι οι τεχνικές λεπτομέρειες της αξιολόγησης, αλλά η αφετηριακή αποδοχή εκ μέρους των εκπαιδευτικών της σημασίας και της αναγκαιότητάς της, για να γίνουν καλύτεροι οι ίδιοι, τα σχολεία μας και, άρα, οι μαθητές μας.

;


Μια απάντηση προς “Αξιολόγηση, επειγόντως!”

  1. Κι όμως πολλές φορές αυτές οι «τεχνικές λεπτομέρειες» κάνουν τη διαφορά. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά.
     
    Επίσης δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο αγνοείται στο άρθρο η δικαιολογημένη δυσπιστία των εκπαιδευτικών προς το υπουργείο και τους μηχανισμούς του, οι οποίοι μηχανισμοί έχουν αποδειχθεί πολλάκις ότι δεν λειτουργούν σωστά.
     
    Στα δεκαοχτώ χρόνια που είμαι εκπαιδευτικός ποτέ δεν ζητήθηκε η γνώμη μας για κάποιο ζήτημα, είτε τεχνικής είτε εκπαιδευτικής φύσης. Ποτέ ας πούμε δεν ρωτήθηκα για τη γνώμη που έχω για το βιβλίο που διδάσκω ούτε για προτάσεις που έχω να κάνω για πιθανές βελτιώσεις στο βιβλίο ή στο ΑΠΣ.
     
    Το ίδιο συμβαίνει και με τον κανονισμό υπεύθυνου εργαστηρίου και με πολλά άλλα. Οι αποφάσεις λαμβάνονται «από πάνω» και feedback δεν υπάρχει ποτέ ή τουλάχιστον δε φτάνει ποτέ στα «υψηλά κλιμάκια».
     
    Μόνο ο σύμβουλος εκδήλωσε επιθυμία να μάθει τη γνώμη μας αλλά αποτέλεσμα δεν είδαμε. Ούτε καν τα παροράματα δεν διορθώθηκαν κι ας διδάσκεται το εν λόγω βιβλίο κάμποσα χρόνια τώρα.
    Αυτά πάντως είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
     
    Φυσικά έχετε δίκιο στο ότι η αξιολόγηση θα εφαρμοστεί. Ως συνήθως. Θα αξιολογηθούν οι «αποκάτω». Οι τροχοί της άμαξας που τρώνε όλο το ζόρι και όλη τη λάσπη.  Το αν είναι χαλασμένες οι «αναρτήσεις», σάπιο το «αμάξωμα», άδειο το «ντεπόζιτο» και πάνω απ’ όλα σμπαράλια ο «κινητήρας», δε βαριέσαι όλα αυτά είναι «τεχνικές λεπτομέρειες».
     
    ΥΓ Σχολικό Επιθεωρητή έχω δει, σαν μαθητής, και ακόμα κι έτσι μπορώ να έχω τη γνώμη ότι ο θεσμός δεν απέδιδε τα αναμενόμενα. Το αντίθετο συνέβαινε μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Copyright © …για το Μάθημα των Θρησκευτικών          Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων