Mια εικονική έκθεση εικαστικών μαθητικών έργων στο πλαίσιο του 2ου Συμποσίου της ΠΕΕΠΟΘΕ με θέμα «Με τον παλμό του Πολιτισμού για ένα ζωντανό σχολείο» σε ένα blog όπου κάθε καθηγητής ή δάσκαλος μπορεί να ανεβάσει έργα μαθητών του, με στόχο έναν πολύχρωμο εκπαιδευτικό διάλογο! Οι αναρτήσεις έχουν αρχίσει!

Αναδημοσιεύω μια:

5ο Δημοτικό Ασπροπύργου- Χορεύοντας με τους Δράκους

Μιχάλης Κατσουλάκης (Ε΄), ηλεκτρονική ζωγραφιά

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας δράκος από τη Δρακούπολη που είχε μεγάλη τρέλα με το Δρακοφτερόσφαιρο. Τι είναι αυτό; Μα δεν ξέρετε; Ποδόσφαιρο που χτυπάνε την μπάλα με τα φτερά τους. Είχε τόσο μεγάλη τρέλα που τον φώναζαν Δρακοφτεροσφαιρομανιακό…

Βάσια Σαντζή (Ε΄), μαρκαδόροι σε χαρτί

Μια φορά κι έναν καιρό στα βάθη του ωκεανού ζούσαν δύο δρακοφρουροί. Ήταν προστάτες του βυθού και ονομαζόντουσαν Ντράγκον 1 και Ντράγκον 2. Η αποστολή τους ήταν να προστατεύουν τα θαλάσσια πλάσματα από τους κινδύνους. Όλα κυλούσαν καλά και οι δρακοφρουροί έκαναν την δουλειά τους σωστά, ώσπου…


Αλέξανδρος Μοσχόπουλος (Ε΄), μαρκαδόροι σε χαρτί

Κάποτε ζούσε ένας πολύ κακός δράκος που τον λέγανε Σκουπιδιάρη. Ο Σκουπιδιάρης ήθελε να καταστρέψει την Ελλάδα και μετά όλο τον κόσμο, αλλά δεν ήξερε πώς να το καταφέρει αυτό μόνος του, γι’ αυτό σκέφτηκε να φτιάξει μια συμμορία από κακούς δράκους. Έτσι…



Κλάρα Σαντίκου (Ε΄), τέμπερα σε ακουαρέλα

Ήταν κάποτε ένας δράκος που του άρεσε να παίζει με τους ανθρώπους και τα αυτοκίνητά τους. Για την ακρίβεια τα έσπρωχνε από τη μια τα έσπρωχνε από την άλλη, με αποτέλεσμα τα αυτοκίνητα να τρακάρουν και να γίνονται ένα μπάχαλο. Τον Δράκο αυτό τον έλεγαν Τροχαίο…

Αλέκα Τσιφρίκα (Ε΄), ξυλομπογιές σε ακουαρέλα

Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα δάσος μακρινό ζούσαν δυο μικρές δρακοπούλες: η μια ήταν η Περιβαλλοντούλα που αγαπούσε πολύ το πράσινο, όμως υπήρχε και η Τσιμεντένια που ήθελε να κάνει το πράσινο τσιμέντο. Αυτές οι δυο παλιότερα ήταν φίλες, πριν από λίγο καιρό όμως τσακώθηκαν και δεν είναι φίλες τώρα πια…


Μια σειρά ζωγραφιές που συνοδεύουν τα Δρακοπαραμύθια μας- εμπνευσμένα από το Δρακοπαραμύθι της Αγγελικής Βαρελά- και βάζουν χρώμα και ρυθμό στους προβληματισμούς μας για τη σύγχρονη αστική ζωή με τα οδυνηρά της αποτυπώματα στο περιβάλλον.

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων