Ταξίδι στο διάστημα

Δημοσιευμένο στις 14 Φεβρουαρίου 2017 Κατηγορία: Εργασίες μαθητών από Αποστολίδου Γεσθημανή

11ο Δημοτικό Σχολείο Γιαννιτσών

Ημερομηνία: 14/02/2017

διάστημα    Όνειρό μου από πολύ μικρός ήταν να ταξιδέψω στο διάστημα και να αγγίξω τ’ αστέρια. Ο πατέρας μου είναι αστροναύτης στην διαστημική βάση της Αθήνας και έχει κάνει πολλά ταξίδια στο διάστημα αλλά όσο και να τον παρακαλούσα, ποτέ δεν με πήρε μαζί του. Έτσι, μια φορά που ξεκίνησε για ένα ακόμη ταξίδι του, κατάφερα να κρυφτώ στις αποσκευές του και να μπω μαζί του στο διαστημόπλοιο. Όταν ξεκίνησε το ταξίδι και εμφανίστηκα, ήταν πλέον πολύ αργά για να με γυρίσει πίσω. Έτσι έκανα μαζί με όλο το πλήρωμα του διαστημόπλοιου ένα φανταστικό και αξέχαστο ταξίδι με πάρα πολλά απρόοπτα.

Έμαθα τότε πως ο προορισμός της αποστολής ήταν ένα νέο αστέρι που πρόσφατα ανακάλυψαν οι επιστήμονες και θα το επισκεπτόμασταν να δούμε αν υπήρχε ζωή. Το ταξίδι μας ήταν κουραστικό αλλά πολύ ενδιαφέρον. Όταν φτάσαμε και ανοίξαμε την πόρτα εμφανίστηκε αμέσως μπροστά μας μια ομάδα εξωγήινων πλασμάτων, που έμοιαζαν όμως με ανθρώπους. Ήταν μια στιγμή αμηχανίας αλλά και φόβου. Χωρίς να το σκεφτώ, ίσως και λίγο από φόβο, είπα με δυνατή φωνή. «Γεια σας. Ήρθαμε σαν φίλοι και σας φέραμε δώρα». Δεν ήξερα φυσικά αν μιλούσαν, αλλά με μεγάλη μας έκπληξη ένα μικρό εξωγήινο πλασματάκι απάντησε: Γεια σας. Καλώς ήρθατε!» . Ό πάγος έσπασε και μεμιάς, έφυγε από όλους μας ο φόβος.

Οι μεγάλοι του πληρώματος άρχισαν τις επαφές με τους εξωγήινους ενώ το πλασματάκι με πλησίασε και μου ζήτησε να γίνουμε φίλοι. Γεια σου, με λένε Μαξιμίλιαν, εσένα πως σε λένε; Με λένε Χρίστο Γεροντίδη και έρχομαι από τα Γιαννιτσά, μια υπέροχη πόλη που βρίσκεται σ’ ένα μακρινό αστέρι που το λένε ΓΗ, του απάντησα. Έτσι ξεκινήσαμε μια υπέροχη συζήτηση για το ταξίδι μας, τους πλανήτες και τη διαφορετική ζωή μας.

Άρχισα να του  διηγούμαι το κουραστικό ταξίδι μας και τα αστέρια που έβλεπα να περνάμε από δίπλα, τους. Κάποια αστέρια ήταν μεγάλα και πολύ φωτεινά, άλλα μικρότερα, σε κανένα όμως δεν είχαμε συναντήσει άλλα πλάσματα. Καθώς ερχόμασταν, κάναμε μια στάση στο φεγγάρι και ο πατέρας μου άφησε μία Ελληνική σημαία. Δεν κατάλαβα γιατί το έκανε ούτε τον ρώτησα από την κούραση που είχα.  Λίγο πριν φτάσουμε στον πλανήτη σας, πέρασε από δίπλα μας ένας τεράστιος κομήτης, έτσι μου είπαν πως λέγεται, μία τεράστια πέτρα δηλαδή και ευτυχώς δεν μας χτύπησε γιατί θα διαλυόταν το διαστημόπλοιό μας. Το πλασματάκι με κοιτούσε με ενθουσιασμό, με ανοιχτό το στόμα και τα μάτια ορθάνοιχτα. Ήταν φανερό πως είχε εντυπωσιαστεί.

Εγώ, μου είπε, δεν έχω φύγει ποτέ από το αστέρι μας, που το λένε ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ. Εμείς δεν έχουμε τέτοια μεγάλα οχήματα σαν το δικό σας για να κάνουμε μακρινά ταξίδια. Έχουμε όμως πολύ όμορφες πόλεις και πανέμορφη φύση. Ψηλά βουνά, ποτάμια, λίμνες, όμορφες θάλασσες και υπέροχους «Πορτοκαλένιους» όπως δηλαδή λέτε εσείς στη γη τους ανθρώπους. Στο Πορτοκάλι μας, όλοι οι πορτοκαλένιοι έχουν ό,τι θέλουν, όλα τα βασικά που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε τη σύντομη ζωή μας, που κρατάει περίπου 150 χρόνια! Είμαστε όλοι αγαπημένοι, ισότιμοι έχουμε όμορφα σχολεία με υπέροχους δασκάλους και αποφασίζουμε τα πάντα με εξαντλητική συζήτηση και όλοι αναλαμβάνουμε συλλογικά να κάνουμε τις δουλειές με χαρά και κέφι. Τα παιδιά παίζουμε πολλά παιχνίδια και το αγαπημένο μου είναι το ποδόσφαιρο.

Ώπ, Μαξιμίλιαν, νομίζω πως έχουμε ένα κοινό ενδιαφέρον, του είπα. Το ποδόσφαιρο. Εγώ είμαι ποδοσφαιριστής στα τζούνιορ και νομίζω πως θα ήταν ενδιαφέρον αν κάναμε ένα ματσάκι.

Η ώρα πέρασε και ο πατέρας μου με φώναξε να ετοιμαστώ να φύγουμε. Το πλήρωμα είχε ήδη επιβιβαστεί στο διαστημόπλοιο κι εγώ χαιρέτησα τον Μαξιμίλιαν. Φίλε μου δεν σου λέω αντίο, γιατί τώρα που σε γνώρισα σίγουρα θα ξανάρθω να κάνουμε εκείνο το ματσάκι που λέγαμε. Και μετά θα κανονίσουμε να έρθεις κι εσύ επίσκεψη στο αστέρι μας τη Γη. Μπορεί στο αστέρι μας να μην είναι τόσο αγαπημένοι οι άνθρωποι μεταξύ τους και να έχουμε συχνά πολέμους, όμως δεν παύει να είναι ένας υπέροχος τόπος αξιαγάπητος και σιγά – σιγά εμείς η νέα γενιά θα το κάνουμε ειρηνικό και φιλόξενο σαν το δικό σας.

 

                                                                                 Χρίστος Γεροντίδης

                                                                                        Ε΄ Τάξη

 

 

 

 




Αφήστε μια απάντηση