Διεθνής Ημέρα Μητέρας Γης, 22 Απριλίου

Νεαρά κορίτσια τρώνε ένα γεύμα το μεσημέρι στο Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) σχολείο στο κέντρο σίτισης Guidam Makadam, Νίγηρα. ΟΗΕ Φωτογραφία / ΠΕΠ / Φιλ Behan

Η Μητέρα Γη είναι μια κοινή έκφραση για τον πλανήτη Γη σε έναν αριθμό χωρών και περιφερειών, η οποία αντικατοπτρίζει την αλληλεξάρτηση που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων, άλλα είδη ζωής και του πλανήτη.

Η διακήρυξη της 22ας Απριλίου ως Διεθνής Ημέρα της Μητέρας Γης είναι μια αναγνώριση ότι η Γη και τα οικοσυστήματα της παρέχουν στους κατοίκους της με τη ζωή και τροφή.

Καθιερώθηκε το 1970 στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον, ενός πολιτικού με περιβαλλοντικές ανησυχίες.

Αναγνωρίζει, επίσης, μια συλλογική ευθύνη, όπως προβλέπεται στη Διακήρυξη του Ρίο το 1992, για την προώθηση της αρμονίας με τη φύση και τη γη για να επιτευχθεί μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών αναγκών των σημερινών και των μελλοντικών γενεών της ανθρωπότητας.

Φέτος τον Ιούνιο, οι ηγέτες του κόσμου θα συγκεντρωθούν στο Ρίο στο  20o αειφόρου ανάπτυξης συνέδριο, να συζητήσουν δύο κύρια θέματα: το πώς να οικοδομήσουμε μια πράσινη οικονομία για να επιτευχθεί η αειφόρος ανάπτυξη και πώς οι άνθρωποι να ξεφύγουν από τη φτώχεια .

Το Τραγούδι της Γης» (2010)

Η επετειακή ψηφιακή παράσταση «Το Τραγούδι της Γης» δημιουργήθηκε από το Ίδρυμα Ευγενίδου και προβλήθηκε στο Πλανητάριο στις 14 Δεκεμβρίου 2010 για την εκδήλωση του Ιδρύματος: «85 χρόνια Μίκης». Από το «Τραγούδι της Γης» – ποιητική σύνθεση του ίδιου του Μίκη – διαλέξαμε ηχοχρώματα και ρυθμούς που ήταν δυνατόν να έχουν πλανηταριακή αφήγηση και τη χορωδία του έργου. Μια χορωδία με ήθος ψαλμωδίας… Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μικρό ενθύμιο, στον άνθρωπο και το Συνθέτη που με το φως στους ώμους του, μας ταξίδεψε από το παραμύθι στο όνειρο και στον αέναο προβληματισμό. Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στο μαγικό αυλό της ψυχής μας… Τον Μίκη Θεοδωράκη. Τον ευχαριστούμε που καταθέτοντας τη ζωή του ως ενέχυρο, χρηματοδότησε την παγκόσμια τράπεζα πολιτισμού, αλλά και το δικό μας μικρό… υποκατάστημα.

Παραγωγή: Ίδρυμα Ευγενίδου, 2010 (Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Σιμόπουλος, Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης, Sound Design: Τάσος Κατσάρης)






Αφήστε μια απάντηση