Η ιδέα για την ανάπτυξη και τη λειτουργία σχολικού κήπου δεν είναι καθόλου καινούρια. Μπορεί κανείς να αντλήσει πληροφόρηση και από κείμενα του 1929-30 και να διδαχθεί τόσο από την οργάνωση και διαχείριση του σχολικού κήπου όσο και από την οργάνωση και από τη διασύνδεση των εκπαιδευτικών περιεχομένων μέσα στο αναλυτικό πρόγραμμα, αλλά επίσης την εφαρμογή μέσα στο καθημερινό ωρολόγιο πρόγραμμα και τη σχολική ζωή ευρύτερα.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι, σε επίπεδο εκπαιδευτικής πολιτικής, οι σχολικοί κήποι είχαν εφαρμοστεί θεσμικά και συστηματικά επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου το 1929, όταν αποφασίστηκε η ίδρυση και η καλλιέργεια κήπου σε κάθε σχολείο  (ΦΕΚ 309,24/8/1929, Κεφ Στ΄,αρ. 13). Αν σε εκείνη την περίοδο της οικονομικής κρίσης το αίτημα ήταν η εκπαίδευση των ”αγροτόπαιδων”, στη σημερινή εποχή το διακύβευμα δεν είναι μόνο η ανα(βίωση) μιας καινοτομίας ή μιας καλής εκπαιδευτικής πρακτικής, αλλά και η προοπτική για βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από τη σύγχρονη γνώση για μια παραγωγική ανασυγκρότηση.