Δ ΕΠΑΛ

Επίπεδο 1: Φυσικό

Το φυσικό επίπεδο ορίζει όλες τις ηλεκτρικές και φυσικές προδιαγραφές της επικοινωνίας. Σ’ αυτές περιλαμβάνονται οι σχηματισμοί των ακίδων, οι επιτρεπτές τάσεις, οι προδιαγραφές των καλωδίων κλπ. Συσκευές φυσικού επιπέδου είναι οι διανεμητές, οι επαναλήπτες (αγγλ. repeaters), οι κάρτες δικτύου, οι προσαρμοστές διαύλου (αγγλ. bus adapters). Οι κυριότερες λειτουργίες και υπηρεσίες του φυσικού επιπέδου είναι:

Έναρξη και τερματισμός της ηλεκτρικής σύνδεσης μιας επικοινωνιακής συσκευής.
Συμμετοχή σε διαδικασίες όπου οι επικοινωνιακές συσκευές εξυπηρετούν αποτελεσματικά πολλούς χρήστες (πολυπλεξία). Επιλύονται προβλήματα προτεραιότητας πρόσβασης και ελέγχου ροής δεδομένων.
Διαμόρφωση και αποδιαμόρφωση των ψηφιακών δεδομένων κατά τη μετάδοση από συσκευή σε συσκευή. Για παράδειγμα, τα ψηφιακά ηλεκτρικά σήματα μπορεί να ταξιδέψουν ως αναλογικά σε χάλκινο καλώδιο, μετά σε οπτική ίνα, μετά να μεταδοθούν από ραδιοζεύξη ή δορυφορικά, να φθάσουν πάλι αναλογικά σε χάλκινο καλώδιο και να γίνουν ψηφιακά στον παραλήπτη.

Το μοντέλο αναφοράς Ανοικτής Διασύνδεσης Συστημάτων, ή μοντέλο αναφοράς OSI (αγγλ. OSI reference model) είναι μια διαστρωματωμένη, αφηρημένη περιγραφή για τη σχεδίαση τηλεπικοινωνιακών και δικτυακών πρωτοκόλλων η οποία καθορίστηκε από την πρωτοβουλία Ανοικτή Διασύνδεση Συστημάτων – OSI. Είναι γνωστό και ως μοντέλο των επτά επιπέδων.

Το μοντέλο OSI υποδιαιρεί τις λειτουργίες ενός τηλεπικοινωνιακού δικτύου σε μια «κατακόρυφη» στοίβα από επίπεδα, για το καθένα από τα οποία μπορεί να οριστεί κάποιο πρωτόκολλο σε μία συγκεκριμένη υλοποίηση. Κάθε επίπεδο αξιοποιεί τις λειτουργίες του κατώτερού του στη στοίβα επιπέδου, ενώ στόχος του είναι να παρέχει λειτουργικότητα στο αμέσως ανώτερο επίπεδό του. Μία συγκεκριμένη υλοποίηση του μοντέλου, με καθορισμένα πρωτόκολλα για κάθε επίπεδο, ονομάζεται στοίβα πρωτοκόλλων ή απλά στοίβα. Το κάθε πρωτόκολλο υλοποιείται είτε σε υλικό είτε σε λογισμικό. Συνήθως τα κατώτερα επίπεδα υλοποιούνται στο υλικό ενώ τα ανώτερα σε λογισμικό.

Το μοντέλο OSI είναι στενά συσχετισμένο με τον κλάδο της επιστήμης υπολογιστών και τη δικτύωση υπολογιστών. Το βασικό χαρακτηριστικό του είναι η διασύνδεση μεταξύ των επιπέδων, η οποία υπαγορεύει τις προδιαγραφές της αλληλεπίδρασής τους. Αυτό σημαίνει ότι ένα επίπεδο υλοποιημένο με κάποιο συγκεκριμένο πρωτόκολλο μπορεί να συνεργαστεί με το γειτονικό του στη στοίβα επίπεδο, το οποίο υλοποιείται με κάποιο άλλο πρωτόκολλο, υπό την προϋπόθεση ότι οι προδιαγραφές του καθενός έχουν δημοσιευθεί και έχουν γίνει αντιληπτές σωστά.

Στην πληροφορική διερμηνέας ή διερμηνευτής (interpreter) συνήθως σημαίνει ένα πρόγραμμα που εκτελεί ή ερμηνεύει εντολές σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού. Η διερμήνευση και η μεταγλώττιση είναι τα δύο βασικά μέσα με τα οποία υλοποιούνται οι γλώσσες προγραμματισμού, αν και δεν αποτελούν εντελώς διακριτές κατηγορίες, καθώς οι λειτουργίες τους επικαλύπτονται σε κάποιον βαθμό. Διερμηνέας είναι ένα πρόγραμμα που είτε:

1.εκτελεί τον πηγαίο κώδικα απευθείας
2.μεταφράζει τον πηγαίο κώδικα σε μια περισσότερο αποδοτική μορφή (κώδικα) που αμέσως εκτελεί
3.σαφώς εκτελεί προ-μεταγλωττισμένο κώδικα που έχει δημιουργήσει κάποιος μεταγλωττιστής που είναι μέρος του συστήματος διερμήνευσης.

Με την τελευταία έννοια, ο επεξεργαστής είναι μιας μορφής διερμηνέας εντολών κώδικα μηχανής σε συνδυασμό με τον μεταγλωττιστή που τις παράγει.

Μεταγλωττιστής ή μεταφραστής (compiler) ονομάζεται ένα πρόγραμμα υπολογιστή που διαβάζει κώδικα γραμμένο σε μια γλώσσα προγραμματισμού (την πηγαία γλώσσα) και τον μεταφράζει σε ισοδύναμο κώδικα σε μια άλλη γλώσσα προγραμματισμού (τη γλώσσα στόχο). Το κείμενο της εισόδου ονομάζεται πηγαίος κώδικας (source code), ενώ η έξοδος του προγράμματος, η οποία συχνά έχει δυαδική μορφή, αντικειμενικός κώδικας (object code).

Ο όρος «μεταγλωττιστής» χρησιμοποιείται κυρίως για προγράμματα που μεταφράζουν μια γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου σε μια γλώσσα χαμηλότερου επιπέδου (όπως η συμβολική γλώσσα ή η γλώσσα μηχανής).

Ένας μεταγλωττιστής μπορεί να περιλαμβάνει οποιαδήποτε από τις εξής λειτουργίες: λεκτική ανάλυση, προεπεξεργασία, συντακτική ανάλυση, σημασιολογική ανάλυση (μετάφραση καθοδηγούμενη από τη σύνταξη), παραγωγή κώδικα και βελτιστοποίηση κώδικα.

ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ :
Ο μεταγλωττιστής ελέγχει τον κώδικα για λάθη και παράγει ένα ισοδύναμο πρόγραμμα σε γλώσσα μηχανής για τον συγκεκριμένο τύπο υπολογιστή και το συγκεκριμένο λειτουργικό σύστημα. Ο διερμηνευτής ελέγχει και εκτελεί γραμμή – γραμμή και δεν παράγει εκτελέσιμο πρόγραμμα για συγκεκριμένο τύπο πλατφόρμας. Απλά κάθε πλατφόρμα είναι εφοδιασμένη με τον κατάλληλο διερμηνευτή, ο οποίος δέχεται ένα πρόγραμμα στη γλώσσα υψηλού επιπέδου και αφού ελέγξει μια-μια εντολή για την ορθότητά της στη συνέχεια την εκτελεί.