Προβληματισμοί εν μέσω πανδημίας

Πόσοι εκπαιδευτικοί δεν αναλογιζόμαστε πόσο ελεύθεροι συναισθηματικά και χαρούμενοι ήμασταν πριν την εποχή του κορωνοϊού παρά την κούραση και τα έντονα συναισθήματα που επιφυλάσσει η καθημερινότητα της σχολικής ζωής? Κάθε εμπόδιο του παρελθόντος, πόσο μικρό φαντάζει τώρα? Ένα παιδικό, εφηβικό χαμόγελο (χωρίς μάσκα), μια αγκαλιά, μια κουβέντα χωρίς μεζούρα (1,5-2 μέτρα) πόσο γεμίζουν την εκπαιδευτική και όχι μόνο ζωή μας? Ίσως η πανδημία ήρθε για να μας ταρακουνήσει και να μας βοηθήσει να δούμε τις πραγματικές αξίες της ζωής. Η ζωή μετά τον covid δεν θα είναι ποτέ ίδια. Εύχομαι να μην είναι ίδια.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση