Ιαν 13 2019

Ο πρώτος υπολογιστής δημόσιας υπηρεσίας. Χρειάστηκε δεκατρείς άντρες να τον μεταφέρουν και δύο μήνες για να λειτουργήσει…

Νόργουιτς, Αγγλία 1957
Ένα φορτηγό έχει παρκάρει έξω από Υπουργείο Οικονομικών για να παραδώσει τον υπολογιστή, που παρήγγειλε το Δημοτικό Συμβούλιο του Νόργουιτς. Δεκατρείς άντρες έχουν αναλάβει να μεταφέρουν τον τεράστιο υπολογιστή στο εσωτερικό του κτιρίου.
Οι πρώτοι υπολογιστές που κατασκευάστηκαν την δεκαετία του ’50, προκαλούσαν δέος και ήταν ένα αξιοπερίεργο θέαμα. Η όψη τους δεν είχε καμία σχέση με τους σημερινούς, ήταν τεράστιοι και απαιτούσαν ολόκληρα δωμάτια για να χωρέσουν. Οι εφαρμογές τους ήταν περιορισμένες και η χρήση τους γινόταν μόνο από εξειδικευμένο προσωπικό. Το κόστος κατασκευής τους ήταν υπέρογκο γι’ αυτό αρχικά προοριζόταν για την εξυπηρέτηση των αναγκών του στρατού και των υπηρεσιών.
Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου με την ομάδα του, επειδή αντιμετώπιζαν δυσκολίες με τη διεκπεραίωση των τιμών και τις πληρωμές λογαριασμών, άρχισαν να ψάχνουν για ένα ηλεκτρονικό σύστημα που θα τους διευκόλυνε. Απευθύνθηκαν στην Έλιοτ Μπράδερς, που την περίοδο εκείνη ήταν η μεγαλύτερη βρετανική εταιρεία που ασχολούνταν με την κατασκευή ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η ίδρυση της εταιρείας έγινε το 1804 από τον Γουίλιαμ Έλιοτ και τα πρώτα χρόνια ήταν γνωστή για την κατασκευή πινάκων, βαρόμετρων και τηλεσκοπίων. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Έλιοτ Μπράδερς δημιούργησε έναν εξοπλισμό ελέγχου για τον Βρετανικό Στρατό.

Ο «Ελιοτ 405» μπαίνει σε λειτουργία. Η γυναίκα στα δεξιά είναι η Ντίνα Σεντ Τζόνστον, η οποία έκανε τον αρχικό προγραμματισμό του συστήματος

Με το τέλος του πολέμου άρχισε να ασχολείται με την ψηφιακή τεχνολογία και μερικά χρόνια αργότερα, η δημιουργία του πρώτου υπολογιστή «Έλιοτ 152», ήταν γεγονός. Ο υπολογιστής που παρήγγειλε το συμβούλιο ήταν «Έλιοτ 405», το έκτο μοντέλο που σχεδίασε η εταιρεία, προκειμένου να εξασφαλίσει πόρους και να αυξήσει την αποδοτικότητα του. Πρώτη φορά μια δημόσια υπηρεσία προμηθευόταν ηλεκτρονικό υπολογιστή και το συμβούλιο τον υποδέχτηκε με τον ανάλογο ενθουσιασμό. Ένας υπολογιστής «Έλιοτ», το 1957 κόστιζε 50.000 έως 120.000 λίρες και για να τον θέσουν σε λειτουργία χρειάστηκαν δύο μήνες. Το γεγονός γιορτάστηκε τον Απρίλιο του 1957, με μία επίδειξη του υπολογιστή μπροστά στον Δήμαρχο και τον Τύπο….

Ένας σκληρός δίσκος 5mb μεταφέρεται από το αεροπλάνο, το 1956…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/o-protos-ipologistis-dimosias-ipiresias-chriastike-dekatris-antres-na-ton-metaferoun-ke-dio-mines-gia-na-litourgisi/

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Νοέ 23 2018

Πόση ώρα είναι «πολλή ώρα» μπροστά στην οθόνη;

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Νοέ 23 2018

Αυτά είναι τα κινητά τηλέφωνα που εκπέμπουν τα υψηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας

Στην εποχή μας, τα έξυπνα κινητά αποτελούν για πολλούς από εμάς την προέκταση του χεριού μας και σίγουρα βρίσκονται πάντα σε απόσταση μερικών εκατοστών σε 24ωρη βάση. Στην τσέπη, στην τσάντα, στο γραφείο, στο κομοδίνο κ.ο.κ.

Παρά το γεγονός όμως ότι όλοι λίγο πολύ υποκύπτουμε σε αυτόν τον εθισμό, φαίνεται πως έχουμε και συνείδηση των αρνητικών συνεπειών αυτής της εξάρτησης ενώ πολλοί είναι και εκείνοι που ανησυχούν για τις επιπτώσεις αυτής της κατάχρησης στην υγεία τους. Παρ′ ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κάποια επιστημονική έρευνα που να παρουσιάζει αδιαμφισβήτητα στοιχεία για τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας που εκπέμπουν τα κινητά στον ανθρώπινο οργανισμό, η ανησυχία είναι δεδομένη.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως μάλλον ελάχιστοι εξ ημών -όσο και εάν λέμε πως ανησυχούμε- εξετάζουμε αυτή την παράμετρο όταν κάνουμε την έρευνά μας για να αγοράσουμε ένα καινούριο κινητό.

Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ακτινοπροστασίας (Bundesamt für Strahlenschutz) έχει διεξάγει όμως σχετική έρευνα και διαθέτει μια ολοκληρωμένη βάση δεδομένων σχετικά με τα επίπεδα ακτινοβολίας που εκπέμπουν διάφορα μοντέλα smartphones.

Βάσει αυτών των δεδομένων (αλλά και άλλων σχετικών πηγών), το Statista σχεδίασε το infographic που ακολουθεί παρουσιάζοντας τα κινητά τηλέφωνα που εκπέμπουν την μεγαλύτερη ακτινοβολία τη στιγμή που τα ακουμπάμε στο αυτί μας για να μιλήσουμε.

 

 

chartoftheday 12797 the phones emitting the most radiation n

 

Σύμφωνα με τα κριτήρια που έχουν τεθεί για το συγκεκριμένο Infographic (δείτε και τις υποσημειώσεις στο γράφημα) το smartphone με το υψηλότερο επίπεδο ακτινοβολίας είναι το Mi A1 της κινεζικής εταιρεία Xiaomi. Όπως δε παρατηρούμε, τα περισσότερα κινητά στα οποία έχουν καταγραφεί υψηλά επίπεδα εκπομπής ακτινοβολίας κατασκευάζονται από κινεζικές εταιρείες αφού στη λίστα βρίσκουμε 12 μοντέλα των Xiaomi, OnePlus, Huawei και ZTE. Αξίζει όμως να επισημανθεί πως και τα premium τηλέφωνα της Apple όπως το iPhone 7 και το iPhone 8 που κυκλοφόρησε πρόσφατα, βρίσκονται επίσης στη λίστα.

Σημειώνεται πως αν και δεν υπάρχει μια γενική κατευθυντήρια γραμμή για το ποια μπορεί να θεωρούνται ως «ασφαλή» επίπεδα εκπομπής ακτινοβολίας από τα έξυπνα κινητά μας, για να λάβει ένα κινητό πιστοποίηση πως είναι «φιλικό» προς το περιβάλλον («Der Blaue Engel» δηλαδή Μπλε Άγγελος) στην Γερμανία θα πρέπει ο ρυθμός απορρόφησης να είναι μικρότερος των 0,60 watts ανά κιλό. Όλα τα τηλέφωνα που περιλαμβάνονται στο Infographic υπερβαίνουν τουλάχιστον δύο φορές αυτό το όριο.

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Νοέ 23 2018

Ο υπερυπολογιστής που θα λύσει τα χέρια των μετεωρολόγων

Ένας σούπερ-υπολογιστής που θα δίνει μέχρι 100 εκατ. δεδομένα ημερησίως πρόκειται να λύσει, σε δυο χρόνια, από τώρα τα χέρια των ευρωπαίων μετεωρολόγων. Μέσω της εισαγωγής του νέου υπερυπολογιστή στο European Centre for Medium-range Weather Forecasts (ECMWF) στη Μπολόνια, οι πολίτες στην Ευρώπη θα μπορούν να σχεδιάζουν την καθημερινότητά τους σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος χρόνου, ενώ οι κυβερνήσεις θα βελτιώσουν τα συστήματα προειδοποίησης και τα μέτρα αντιμετώπισης των ακραίων καιρικών φαινομένων.
Ο νέος μετεωρολογικός υπερυπολογιστής έχει εγκατασταθεί στο κέντρο, που στεγάζεται μέσα σε ένα παλιό καπνεργοστάσιο στα περίχωρα της ιταλικής πόλης, και ήδη γίνονται οι πρώτες δοκιμές προκειμένου να γίνει όσο πιο αξιόπιστος κι αποτελεσματικός στις προγνώσεις του. «Θέλουμε πραγματικά να ωθήσουμε την επιστήμη, να ωθήσουμε την υπολογιστική ισχύ, ώστε να μπορούμε να δούμε αν αυτό το θερμό κύμα ή αν εκείνο το ψυχρό κύμα θα έρθει στην Ευρώπη στις επόμενες δύο ή τρεις εβδομάδες. Δεν θα είναι κάτι εύκολο, όμως είναι μια πρόκληση που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε», λέει η Φλοράνς Ραμπιέ, γενική διευθύντρια του ECMWF, ενός ανεξάρτητου διακυβερνητικού οργανισμού με τη συμμετοχή 22 χωρών μελών από την Ευρώπη.
Ο μακροπρόθεσμος στόχος των επιστημόνων δεν είναι άλλος από την πρόληψη καθώς όσο πιο έγκαιρη και έγκυρη είναι η πρόγνωση, τόσο καλύτερες είναι οι πιθανότητες επαρκούς προετοιμασίας για ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ευρώπη, όπως ένα απρόσμενο κύμα ψύχους ή μια σφοδρή καταιγίδα που θα επιφέρει πλημμύρες. Σύμφωνα με τη Ραμπιέ, «το ζητούμενο είναι να σωθούν ζωές και περιουσίες. Για παράδειγμα, αν μπορέσουμε να δούμε εκ των προτέρων ένα θερμό κύμα, τόσο οι πολίτες όσο και οι αρχές μπορούν να συστήσουν κλιματιζόμενους χώρους και να κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να προστατεύσουν τον κόσμο».
Η όλη εγκατάσταση κόστισε περίπου 160 εκατομμύρια ευρώ κι αποτελείται από τέσσερις ξεχωριστές δομές που φιλοξενούν τον υπερυπολογιστή, τα συστήματα ψύξης του, τις παροχές ρεύματος και τους διακομιστές του. Όπως εξηγεί ο διευθυντής Πληροφορικής της ECMWF Μάρτιν Πάλκοβιτς, «η επίδοση που πρέπει να εξομοιώσουμε είναι αντίστοιχη εκατοντάδων χιλιάδων έως εκατομμυρίων φορητών υπολογιστών, ώστε να ανταποκριθούμε σε κάτι τόσο περίπλοκο όσο μια μετεωρολογική πρόγνωση». «Όταν επενδύεις ένα ευρώ σε έναν υπερυπολογιστή, η εξοικονόμηση χρημάτων και το όφελος για την κοινωνία είναι 12 φορές η επένδυση. Είναι το ίδιο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οπότε δεν έχω καμία αμφιβολία για τη χρησιμότητα αυτής της επένδυσης», επισημαίνει ο πρόεδρος και γενικός διευθυντής της γαλλικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας Météo-France Ζαν-Μαρκ Λακάβ.
Η εγκατάσταση του υπερυπολογιστή κόστισε περίπου 160 εκατομμύρια ευρώ Να σημειωθεί εδώ πως η Μπολόνια θα γίνει το ευρωπαϊκό κέντρο για τις μετεωρολογικές προγνώσεις, παίρνοντας τη σκυτάλη από το Ρέντινγκ της Μ. Βρετανίας, όπου έδρευε μέχρι πρότινος ο οργανισμός. Οι χώρες – μέλη του European Centre for Medium-range Weather Forecasts (ECMWF) προέβησαν στην απόφαση μετακίνησης των εγκαταστάσεων για λόγους εκσυγχρονισμού καθώς οι εγκαταστάσεις στο Σίνφιλντ Παρκ του Ρέντιγκ ήταν απαρχαιωμένες.
Πηγή: Protagon.gr

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Νοέ 08 2018

Ενεργοποιήθηκε ο μεγαλύτερος υπερυπολογιστής με 1 εκ. επεξεργαστές που λειτουργεί σαν τον ανθρώπινο εγκέφαλο

SpiNNaker manchester

Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για το Πανεπιστήμιο του Manchester να σχεδιάσει, να κατασκεύασει και να ενεργοποιήσει τον υπερυπολογιστή SpiNNaker, εφοδιάζοντάς τον με ένα εκατομμύριο επεξεργαστές για να λειτουργεί όπως ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Η ενεργοποίηση του SpiNNaker (Spiking Neural Network Architecture) έγινε στις 2 Νοεμβρίου και μπορεί να πραγματοποιεί πάνω από 200 εκατομμύρια ενέργειες ανά δευτερόλεπτο, με τους επεξεργαστές του να φτάνουν το 1 εκατομμύριο και το κάθε τσιπ να αποτελείται από 100 εκατομμύρια ημιαγωγούς. Όλα αυτά ακούγονται πολύ εντυπωσιακά ειδικά αν σκεφτούμε ότι χρειάστηκαν 20 χρόνια για τη σύλληψη αυτής της ιδέας και δέκα χρόνια κατασκευής η οποία χρειάστηκε χρηματοδότηση 15 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας, με την υποστήριξη του EPSRC και του European Human Brain Project.

Ένα από τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του είναι πως μπορεί να πραγματοποιεί εξομοίωση της λειτουργίας περισσότερων βιολογικών νευρώνων από οποιοδήποτε άλλο υπολογιστή στον κόσμο και σε πραγματικό χρόνο. Οι νευρομορφικοί υπολογιστές είναι συστήματα με ηλεκτρονικά κυκλώματα τα οποία μιμούνται τις εξάρσεις ηλεκτροχημικής ενέργειας που χρησιμοποιούν οι βιολογικοί νευρώνες για να επικοινωνούν στο νευρικό σύστημα του σώματος.

Η διαφορά των συμβατικών ηλεκτρονικών υπολογιστών με το SpiNNaker είναι πως ενώ αυτοί επικοινωνούν στέλνοντας μεγάλο όγκο πληροφοριών από το ένα σημείο στο άλλο μέσω δικτύου, ο υπερυπολογιστής της Σχολής Επιστημών Υπολογιστών του The University of Manchester χρησιμοποιεί την παράλληλη επικοινωνία του εγκεφάλου που στηρίζεται στην ταυτόχρονη αποστολή αναρίθμητων πακέτων πληροφοριών σε χιλιάδες διαφορετικούς προορισμούς.

Ο καθηγητής της Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου, Steve Furber, δήλωσε πως ο υπολογιστής αυτός λειτουργεί περισσότερο σαν ανθρώπινος εγκέφαλος παρά σαν συμβατικός υπολογιστής, καταφέρνοντας το “στήσιμο” του ενός εκατομμυρίου επεξεργαστών σε έναν υπολογιστή για να εκτελεί εφαρμογές μοντέλου εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο.

Σκοπός των δημιουργών του SpiNNaker είναι η εξομοίωση της λειτουργίας 1 δισ. βιολογικών νευρώνων σε πραγματικό χρόνο, το οποίο αποτελεί το 1% της έκτασης του ανθρώπινου εγκεφάλου που αποτελείται από 100 δισεκατομμύρια νευρώνες. Επιπλέον, μια από τις χρήσεις αυτού του υπερυπολογιστή είναι η καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου, ενώ η ισχύς του χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα για τον έλεγχο του ρομπότ SpOmnibot που αξιοποιεί την ισχύ του SpiNNaker για την ερμηνεία των οπτικών πληροφοριών για να κινείται στο χώρο κατευθυνόμενο προς αντικείμενα αλλά και τη δυνατότητα να αποφεύγει εμπόδια.

Πηγή

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Οκτ 15 2018

Instagram συνέχεια…

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Οκτ 13 2018

«Google Arts & Culture»: Εικονική περιήγηση στα θαύματα του κόσμου

Συντάκτης: κάτω από Γενικά,Εκπαίδευση,Πολιτισμός και με ετικέτα:

Πολιτισμός και Τεχνολογία. Δυο έννοιες που συνδέονται μεταξύ τους, δημιουργώντας καινοτόμες προτάσεις για συναρπαστικές ψηφιακές εμπειρίες και εξελίσσονται συνεχώς.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η πλατφόρμα Πολιτισμού Google Arts & Culture πραγματοποίησαν την Τρίτη, την πρώτη εκδήλωση-παρουσίαση του προγράμματος της Google, «Ο πολιτισμός που μας ενώνει», στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Η διαδικτυακή πλατφόρμα, της οποίας η εφαρμογή είναι διαθέσιμη δωρεάν τόσο σε iOS όσο και Android, προσφέρει τη δυνατότητα επίσκεψης σε 1.500 μουσεία από όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τη Google, υπάρχουν πάνω από 500 εκατομμύρια αναζητήσεις που σχετίζονται με την τέχνη. Η πλατφόρμα αποτελεί βάση για τη δημιουργία εκθέσεων με εικόνες, βίντεο και απεικονίσεις του Street View.

Οι χρήστες βρίσκονται σε μια εικονική εξερεύνηση της τέχνης, της ιστορίας και των… θαυμάτων του κόσμου: από το διάσημο «υπνοδωμάτιο» του Βαν Γκογκ έως το κελί του Μαντέλα στη φυλακή. Ο στόχος της Google & Arts είναι διπλός: να είναι η τέχνη και ο πολιτισμός, προσβάσιμα σε όλους, ανεξαρτήτου γεωγραφικής θέσης και να υπάρχει σύνδεση με πολιτιστικούς φορείς.

Εδώ και επτά χρόνια, η ομάδα συνεργάζεται με οργανώσεις, με σκοπό να διαδώσουν και να διαφυλάξουν το πολιτιστικό περιεχόμενο, χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνολογίες. Οι διοργανωτές και επιμελητές εκθέσεων, αναπτύσσουν και παρουσιάζουν μουσειακές εκθέσεις τόσο διαδικτυακά όσο και στο φυσικό περιβάλλον ενός μουσείου.

Πρόκειται για ένα εργαλείο που φέρνει την πολιτιστική κληρονομιά του κόσμου σε όσους επιθυμούν να γνωρίσουν διαφορετικές πολιτιστικές πτυχές. Συγκεκριμένα, μπορούν να πληροφορηθούν για έργα τέχνης με ακριβή λεπτομέρεια και να μελετήσουν την ιστορία.

Πώς η Google  Arts & Culture βοηθά όχι μόνο τις νέες αλλά και τις παλαιότερες γενιές, όσον αφορά την κατανόηση της πολιτιστικής κληρονομιάς αλλά και της σύνδεσης με αυτή;

«Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι απευθυνόμαστε σε ένα μεγάλο βαθμό στις νεότερες γενιές, αλλά αυτό δεν ισχύει. Στην πραγματικότητα, πολλοί χρήστες έχουν επισκεφτεί κάποια από αυτά τα μουσεία, ιδιαίτερα σε νεότερη ηλικία και στη συνέχεια αναβιώνουν εικόνες από τη μνήμη τους μέσω της Google Arts & Culture», συμπληρώνει ο κ. Σουντ.

«Συνάντησα πρόσφατα έναν 70χρονο Αυστραλό, εθελοντή ξεναγό σε ένα μουσείο. Όταν του είπα ότι δουλεύω για την πλατφόρμα, μου αποκάλυψε ότι πριν από πολλά χρόνια επισκέφτηκε το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν το θυμόταν καλά. Του το έδειξα λοιπόν στην εφαρμογή και το πρόσωπό του φωτίστηκε. Είπε: ”Θεέ μου! Υπάρχουν περισσότερα μουσεία;”. Στην καταφατική μου απάντηση, σχολίασε ότι είναι ένα υπέροχο βοήθημα για αυτόν που δεν μπορούσε πλέον να ταξιδεύει, ήθελε όμως να “ξαναβρεθεί” σε αυτά τα μέρη».

Η πλατφόρμα στα επόμενα χρόνια

«Δεν έχω καμία βάσιμη ένδειξη για το τι θα φέρει το μέλλον, αλλά είμαι βέβαιος ότι οι άνθρωποι, είτε online ή εκτός σύνδεσης, ενδιαφέρονται για όλους τους τύπους κουλτούρας. Ανεξάρτητα αν είναι υψηλού επιπέδου, ή πρόκειται για φαγητό, μουσική. Το κλειδί είναι να κάνουμε τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι όλα συνδέονται. Επομένως, το μέλλον είναι …οι διασυνδέσεις», καταλήγει ο Σουντ.

Για περισσότερες διαδικτυακές περιηγήσεις σε χώρους της τέχνης, επισκεφτείτε την πλατφόρμα.

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Οκτ 13 2018

Από τα fake news στη fake life

Συντάκτης: κάτω από Ασφάλεια στο Διαδίκτυο,Εκπαίδευση και με ετικέτα:

Ξεκινώντας με μια παράδοξη παραδοχή, θα λέγαμε ότι το instagram υποτίθεται ότι είναι ίσως το πιο φιλικό από τα social media, ωστόσο κάνει πολλούς ανθρώπους δυστυχισμένους.

Όλο και περισσότεροι χρήστες και ειδικοί της ψυχικής υγείας εντοπίζουν το πρόβλημα στην ουσία της ύπαρξης του instagram: τη θετικότητα που επικοινωνεί, με μία κενόδοξη έμφαση στην προώθηση του τέλειου τρόπου ζωής.

Όταν η 24χρονη fashion blogger Σκάρλετ Ντίξον ανήρτησε μια φωτογραφία της που την απεικόνιζε να φοράει την τέλεια πιτζάμα της, παίρνοντας το τέλειο πρωινό της, έχοντας τέλειο χτένισμα, μέσα στο άψογα διακοσμημένο δωμάτιο της (διαφημίζοντας παράλληλα διάφορα προϊόντα), το διαδίκτυο αντέδρασε έντονα και ακαριαία.

«Το instagram είναι ένα γελοίο εργοστάσιο ψεμάτων που δημιουργήθηκε για να μας κάνει να νιώθουμε ανεπαρκείς» έγραψε ο χρήστης Νέιθαν, μαζί με κάτι γαλλικά περί του τέλειου πρωινού της Σκάρλετ Ντίξον. Η δική του ανάρτηση συγκέντρωσε 22 φορές περισσότερα likes από το τέλειο πρωινό της fashion blogger. Η ανάρτησή της έμεινε στα 6.000 likes, εκείνος πήρε 111.000 likes, προκαλώντας ένα κύμα από επικριτικά έως υβριστικά σχόλια, όχι μόνο για τη Ντίξον αλλά και για το μέσο το ίδιο, με μία εχθρικότητα που συνήθως συναντάται στο twitter.

To instagram πάντα έμοιαζε ως το πιο φιλικό, αθώο και γλυκό κοινωνικό δίκτυο που θα μπορούσαμε να έχουμε. Μια οπτικά κατευθυνόμενη κοινότητα όπου ο κύριος τρόπος αλληλεπίδρασης είναι το like -άντε, και τα αποθεωτικά σχόλια-, ενώ οι αναρτήσεις γίνονται viral λόγω της θετικότητας που αποπνέουν και όπου μερικά από τα μεγαλύτερα accounts είναι διάσημοι σκύλοι και γάτες.

Η πλατφόρμα ενθαρρύνει τους χρήστες της να παρουσιάζουν μια ιδεατή, ελκυστική εικόνα, την οποία όμως κάποιοι μπορούν να βρουν παραπλανητική ή ακόμα και επιβλαβή. Εάν το facebook δείχνει ότι όλοι είναι βαρετοί και το twitter είναι ο βασιλιάς της κακότητας, τότε το instagram σε αγχώνει πως όλοι είναι τέλειοι εκτός από σένα. Μέρες μετά την περιβόητη ανάρτησή της, η Ντίξον επεσήμανε την ειρωνεία πως ο φόβος ότι η αναληθής εικόνα των social media κάνει κακό στους ανθρώπους, χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να επιτεθούν χιλιάδες άλλοι στην ίδια. «Το προφίλ μου, οι αναρτήσεις μου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική ζωή. Μα πραγματικά, ποιος πιστεύετε ότι είναι μόνιμα χαμογελαστός και πάντα έχει την τέλεια πόζα, ή κρατάει τρισευτυχισμένος ένα παγωτό; Δεν πιστεύω ότι το περιεχόμενο του λογαριασμού μου κάνει κακό στα νέα κορίτσια, αλλά συμφωνώ ότι το instagram μπορεί να παρουσιάσει ψευδείς προσδοκίες στις οποίες ο κόσμος δεν μπορεί να ανταποκριθεί» δήλωσε η Ντίξον μετά τα -ακόμα και απειλητικά μηνύματα- που έλαβε στους λογαριασμούς της στο instagram και το youtube.

Το 2017, ένας βρετανικός φιλανθρωπικός οργανισμός για τη Δημόσια Υγεία, ο RSPH, διεξήγαγε μια έρευνα σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία, σε άτομα ηλικίας 14 ετών έως 24 ετών, ρωτώντας τους για τις πέντε μεγάλες πλατφόρμες: Twitter, Facebook, YouTube, Snapchat και Instagram. Οι ερωτώμενοι κλήθηκαν να βαθμολογήσουν πως οι πλατφόρμες αυτές επηρεάζουν τη ζωή τους, από την ποιότητα του ύπνου τους μέχρι το φαινόμενο fomo (fear of missing out, δηλαδή ο φόβος του ατόμου ότι οι άλλοι ζούνε μια πολύ ικανοποιητική εμπειρία από την οποία ο ίδιος απουσιάζει). Το instagram ήρθε τελευταίο στην κατάταξη, με κακά αποτελέσματα και στον ύπνο και στο fomo, ενώ το youtube συγκέντρωσε τις περισσότερες θετικές απαντήσεις, με αρνητικά αποτελέσματα μόνο στις επιπτώσεις που ενδεχομένως έχει στον ύπνο. «Το ατελείωτο σκρολάρισμα, χωρίς καμία ιδιαίτερη αλληλεπίδραση, δεν έχει θετικό αντίκτυπο στην ψυχική υγεία» λέει η ερευνήτρια του RSPH, Νίαμ Μακ Ντέιντ και προσθέτει πως «κανείς δεν έχει πραγματικά τον έλεγχο σε αυτά που βλέπει και αρκετά συχνά οι εικόνες που βλέπουμε στο instagram δεν δείχνουν την πραγματικότητα, γεγονός που αποβαίνει επιζήμιο για τα νεαρά αγόρια και κορίτσια». Και ενώ ο κίνδυνος μιας ανθυγιεινής εικόνας του σώματος είναι κάτι παραπάνω από ορατός, η Μακ Ντέιντ λέει πως αυτό αποτελεί μόνο μια πτυχή του προβλήματος. «Κάποιος μπορεί να βλέπει συνέχεια φωτογραφίες με αυτοκίνητα και να του δημιουργηθεί άγχος, ακόμα και κατάθλιψη, επειδή δεν μπορεί να τα αποκτήσει».

Κάποιοι δηλώνουν σε ρεπορτάζ του Guardian ότι νιώθουν πιο ευτυχισμένοι από τότε που παράτησαν το instagram, άλλοι, σε πιο ζαμανφού διάθεση, λένε ότι θα συνεχίσουν να ακολουθούν τα πρότυπά τους στο δίκτυο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι η τέλεια ζωή τους δεν υπάρχει. Ίσως να είναι έτσι. Αρκεί να αντιληφθούν οι νεαρές ηλικίες ότι τα δημοφιλή προφίλ με τους εκατοντάδες χιλιάδες, ακόμα και τους εκατομμύρια followers, δεν είναι παρά ρόλοι. Ούτε οι ίδιοι δεν ζουν τη ζωή που διαφημίζουν τελικά. Άλλωστε τις περισσότερες φορές, μια εταιρία δημητριακών, ένα αντηλιακό, μία εταιρία σαμπουάν, πληρώνει τους λεγόμενους influencers για να δείχνουν έτσι.

 

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Οκτ 04 2018

Ευρωπαϊκή εβδομάδα κώδικα

Συντάκτης: κάτω από Γενικά



Λήψη αρχείου

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Σεπ 28 2018

Ιταλία: finito το κινητό στο σχολείο και… ω του θαύματος!

Το κουδούνι χτυπάει. Αλλη μία μέρα στο σχολείο έχει φτάσει στο τέλος της και οι μαθητές ενός συγκεκριμένου ιταλικού Λυκείου βγαίνουν τρέχοντας από την τάξη, με μεγαλύτερο ζήλο απ’ ό,τι συνήθως. Εχουν το βλέμμα φανατικού καπνιστή που έχει κόψει εδώ και λίγες ημέρες το τσιγάρο και τρέχει να καπνίσει ένα στα κρυφά. Τι έχει συμβεί και έχει μετατρέψει αυτά τα παιδιά σε πραγματικά αγρίμια;
Οπως εξηγεί η ιταλική Corriere della Sera, πρόκειται για το πρώτο ιταλικό Λύκειο που αποφάσισε να κόψει τον ομφάλιο λώρο μεταξύ μαθητών και smartphones κατά τη διάρκεια όχι μόνο των μαθημάτων, αλλά και της συνολικής παραμονής των μαθητών στους χώρους του σχολείου.
Καμία επαφή με το Ιντερνετ, καμία διάδραση με τα social media, καμία ειδοποίηση δεν θα φωτίσει τα κινητά που βρίσκονται καλά κρυμμένα μέσα στα σχολικά σακίδια. Αλήθεια, πώς είναι η ζωή στο σχολείο χωρίς κινητό; «Μοιάζει με γενικό μπλακάουτ… είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψεις…» λένε τα παιδιά με σχεδόν ηρωικό ύφος, λες και έχουν επιβιώσει από μία τεράστια δοκιμασία.
Ολα αυτά συμβαίνουν στο σχολείο San Benedetto στην Πιατσέντσα της βορειοδυτικής Ιταλίας. Στο σχολείο αυτό δίνεται μεγάλη βαρύτητα στις επιστήμες και θα περίμενε κανείς ότι κάθε μορφή τεχνολογίας θα ήταν καλοδεχούμενη. Και όμως. Ο εφηβικός εθισμός στα social media δυσχεραίνει ημέρα με την ημέρα το έργο των καθηγητών. Οι μαθητές έχουν τεράστιο πρόβλημα συγκέντρωσης.

Το κινητό στην ειδική θήκη πάνω στο θρανίο και οι μαθητές προσηλωμένοι και πάλι στο μάθημα. Κοσμοϊστορικό γεγονός!

Οι διδάσκοντες φτάνουν στο σημείο να αναπολούν τις παλιές καλές ημέρες, όταν γινόταν φασαρία στην τάξη επειδή τα παιδιά μιλούσαν και γελούσαν μεταξύ τους. Με την επέλαση των smartphones επήλθε νεκρική σιγή στις σχολικές αίθουσες. Οχι επειδή ξαφνικά τα παιδιά είχαν αποφασίσει να κάνουν ησυχία για να αφοσιωθούν στα μαθήματά τους. Αλλά επειδή δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν, ακόμη και εν ώρα μαθήματος, από τα κινητά τους. Πώς λειτουργεί όμως το συγκεκριμένο μέτρο απαγόρευσης; Κάθε κινητό ουσιαστικά «κλειδώνεται» μέσα σε μία ειδική μαγνητική συσκευασία η οποία αποσφραγίζεται με τρόπο παρόμοιο με εκείνον που βγαίνουν τα αντικλεπτικά από τα ρούχα που αγοράζουμε σε πολυκαταστήματα, μετά το τέλος κάθε σχολικής ημέρας.

Τα χέρια ενός καθηγητή στο ιταλικό Λύκειο επιδεικνύουν τον ειδικό μηχανισμό που φιλοδοξεί να μετατρέψει τους μαθητές από εθισμένα ζόμπι σε κανονικούς ανθρώπους

Οπως επισημαίνουν οι καθηγητές του συγκεκριμένου Λυκείου, το ζήτημα δεν είναι μόνο να σταματήσουν οι αντιπερισπασμοί της τεχνολογίας. Πρέπει να ξαναρχίσουν τα παιδιά να συζητούν μεταξύ τους. Σε κάθε διάλειμμα έμοιαζαν με ζόμπι που έπαιρναν εντολές αποκλειστικά από τη συσκευή που αναβόσβηνε μπροστά τους, χωρίς να δίνουν την παραμικρή σημασία σε όποιον υπήρχε και σε ό,τι συνέβαινε δίπλα τους.
Και τελικά, οι συγκεκριμένοι μαθητές παραδέχονται ότι όσο και αν τους λείπουν τα κινητά τους τηλέφωνα, βιώνουν ένα πρωτόγνωρο αίσθημα ελευθερίας. Χωρίς Ιντερνετ, ξανάρχισαν να συμπεριφέρονται σαν μαθητές και όχι σαν χάκερ.
Θα μπορούσε άραγε να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο και σε κάποιο ελληνικό σχολείο; Πόσο θα μπορούσαν να αντέξουν «τα δικά μας παιδιά» χωρίς Instagram, Facebook και WhatsApp;
Πηγή: Protagon.gr

Μία απάντηση μέχρι τώρα

Επόμενα »