Δημιουργώντας στο μάθημα των Θρησκευτικών

Στην ώρα των Θρησκευτικών στα μαθήματα που αναφέρονταν στο Νώε και την κατασκευή της κιβωτού, στη διάβαση της Ερυθράς θάλασσας, στη θυσία του Αβραάμ και στα Εισόδια της Θεοτόκου είχα κάποιες φωτοτυπίες με τις αντίστοιχες ιστορίες ζωγραφισμένες σε εικόνες. Σκέφτηκα λοιπόν να τις εκμεταλλευτώ. Έδωσα στα παιδιά την κατάλληλη κάθε φορά φωτοτυπία και αφού την έβαψαν, τους είπα να κόψουν τις εικόνες και να τις βάλουν στη σειρά με βάση την ιστορία. Κατόπιν τους μοίρασα από μια χρωματιστή σελίδα Α4, τη διπλώσαμε στη μέση, κόλλησαν τις εικόνες με τη σειρά των γεγονότων και έγραψαν από κάτω την ιστορία με δικά τους λόγια. Έτσι φτιάξαμε τέσσερα μικρά βιβλιαράκια με τις ιστορίες αυτές. Στο τέλος τις διάβασαν στην τάξη.

Ήταν μια δραστηριότητα που άρεσε στα παιδιά και συνδύασε «το τερνόν μετά του ωφελίμου» , την παραγωγή γραπτού λόγου με τη ζωγραφική. Έκανε το μάθημα πιο ευχάριστο και πιο δημιουργικό.

 

DSCN1482 - Αντιγραφή          DSCN1484 - Αντιγραφή

 

 

DSCN1485 - Αντιγραφή         DSCN1486 - Αντιγραφή

 

 

DSCN1492      DSCN1493

 

DSCN1494      DSCN1495

Τι λέτε; Φτιάχνουμε κόμικ;


Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι ότι ο πατέρας μου δε με άφηνε να διαβάζω τα εικονογραφημένα της Disney, γιατί τα θεωρούσε ακατάλληλα. Ήθελε να διαβάζουμε βιβλία. Ίσως βέβαια να μην είχε και πολύ άδικο για τα συγκεκριμένα. Έλα όμως που το απαγορευμένο είναι πάντα πιο γλυκό! Κι εγώ σαν παιδί έπαιρνα από τους φίλους μου και διάβαζα κρυφά. Ε, τώρα που μεγάλωσα είπα να μην κάνω κι εγώ τα ίδια. Έτσι φέτος που είχα δ΄τάξη, είδα ότι μια ενότητα της γλώσσας ασχολούνταν με κόμικ και μια που κι σύμβουλός μας στα πλαίσια της δημιουργικής γραφής που ξεκινήσαμε από πέρσι μας πρότεινε να ασχοληθούμε, όσοι θέλαμε, και με κόμικ, είπα στα παιδιά: «Παιδιά, τι λέτε; Φτιάχνουμε κόμικ;» Φυσικά την απάντηση θα την μαντεύετε… Έτσι…

Στην αρχή ζήτησα από τα παιδιά να φέρουν στην τάξη ό,τι κόμικ είχαν στο σπίτι. Αφού τα συγκεντρώσαμε κάθε παιδί διάλεξε κάποιο για να το διαβάσει. Στη συνέχεια και σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος συνέχισαν να διαβάζουν Αστερίξ από τη βιβλιοθήκη του σχολείου, όπου υπάρχει όλη η σειρά του και άλλα εικονογραφημένα.

Στο μεταξύ μιλήσαμε για την τεχνική του κόμικ, πώς είναι χωρισμένη η ιστορία σε καρέ, τη γλώσσα τους, δηλ. πώς εκφράζονται τα διάφορα συναισθήματα είτε στις φιγούρες είτε στα συννεφάκια, επίσης πώς αναγνωρίζουμε τους ήχους, τι σημαίνουν τα διάφορα εφέ  και όλα αυτά τα εντοπίζαμε στα κόμικ που είχαμε.(είχα επιλέξει κάποιες χαρακτηριστικές σελίδες από τον Αστερίξ, τις είχα φωτοτυπήσει και τις είχα μοιράσει στα παιδιά)

Κατόπιν ζήτησα να γράψει η κάθε ομάδα τη δική της ιστορία,  να φτιάξει το δικό της κόμικ χωρίς να βάλει συννεφάκια και να το δώσει σε μια άλλη ομάδα ή οποία θα έβαζε τα συννεφάκια με τα λόγια. Αυτή η δραστηριότητα έγινε μάλλον λίγο νωρίς, αλλά μας βγήκε σε καλό κι αυτό γιατί; Όταν ανταλλάξανε τα κόμικ τους δεν μπορούσαν να καταλάβουν και να φανταστούν μια ιστορία επειδή οι ήρωες των καρέ δεν έδειχναν τα συναισθήματά τους και η κίνηση ήταν σχεδόν απούσα. Βέβαια δεν είναι εύκολο να φτιάξεις εικόνες που να «μιλάνε»! Έτσι συνειδητοποίησαν πόσο σημαντική είναι η έκφραση στην εικόνα.

Στη συνέχεια επέλεξα ένα μύθο του Αισώπου, τον οποίο θα δουλεύαμε ομαδικά με το πρόγραμμα Pixton. Διαβάσαμε το κείμενο στην τάξη και το χωρίσαμε σε καρέ. Είπαμε πώς θα εικονογραφούσαμε κάθε καρέ κι ετοίμασα την εικονογράφηση στο Pixton επειδή ο χειρισμός του είναι δύσκολος από μικρά παιδιά. Άφησα όμως να προσθέσουν τα παιδιά τα συννεφάκια και τα λόγια. Αυτά τα κάναμε όλοι μαζί στην τάξη. Αφού τους έδειξα πώς προσθέτουν τα συννεφάκια και πώς γράφουν, κάθε παιδί ερχόταν στον υπολογιστή και συμπλήρωνε στο κόμικ  αυτά που έλεγε.

Όταν ολοκληρώσαμε κι αυτή τη δραστηριότητα διαβάσαμε κι άλλους μύθους του Αισώπου. Κατόπιν διάλεξε κάθε ομάδα έναν για να τον κάνει κόμικ. Αφού διάβασε κάθε ομάδα το μύθο της, χώρισε το κείμενο σε καρέ και άρχισε να τον εικονογραφεί. Όταν ολοκλήρωσαν τις δουλειές τους, τις παρουσιάσαμε στην τάξη και μετά τις πήρα, τις σκάναρα, έφτιαξα μια παρουσίαση (ppt) και ηχογραφήσαμε τα κείμενα για να την έχουν ενθύμιο.

μύθοι του Αισώπου

 

 

 

Μέχρι εδώ ήταν η πρώτη φάση του προγράμματος. Στη δεύτερη φάση κάθε συνάδελφος θα συνεργαζόταν με κάποιον άλλον και θα συνδημιουργούσαν οι τάξεις τους μια ιστορία που θα γινόταν κόμικ. Στο σχολείο μου συμμετείχαμε όλοι οι συνάδελφοι στο πρόγραμμα. Έτσι αποφασίσαμε να συνεργαστούμε μεταξύ μας. Η δική μας ομάδα αποτελούνταν από τις τάξεις γ΄, δ΄ και στ΄. Συμφωνήσαμε να γράψει η στ΄ την ιστορία και στη συνέχεια να χωρίσουμε την ιστορία στα τρία και κάθε τάξη να δουλέψει το κομμάτι της. Η γ΄τάξη πρότεινε η ιστορία που θα φτιάχναμε σε κόμικ να ήταν η συνέχεια από ένα κείμενο που υπάρχει στο ανθολόγιο της γ΄και δ΄τάξης, τον «Άντζελμαν». Συμφωνήσαμε και οι υπόλοιποι και ξεκινήσαμε. Όταν ολοκλήρωσε η στ΄ την ιστορία, μας την διάβασε και τη χωρίσαμε στα τρία. Στη συνέχεια κάθε τάξη έβγαλε τα καρέ που αντιστοιχούσαν στο κομμάτι της και την εικονογράφησε. Ξεκίνησε πρώτα η γ΄τάξη και οι άλλες κρατήσαμε την εικονογράφηση των ηρώων ίδια ώστε να αναγνωρίζονται. Στα υπόλοιπα κάθε παιδί έβαλε την προσωπική του σφραγίδα.

Άντζελμαν      ΑΝΤΖΕΛΜΑΝ 1

 

 

Αυτό που έχω να πω είναι ότι πράγματι τα παιδιά δουλεύουν και αποδίδουν πολύ καλύτερα όταν υπάρχει ένα πραγματικό ερέθισμα και κίνητρο. Τόσο πολύ τους άρεσε που σε ότι έγραφαν πετούσαν και κάποια σκηνή κόμικ, ένα κεφαλάκι με ένα συννεφάκι με λόγια.

 

 

 

Ιστορίες με τέλος ή χωρίς τέλος

Στα πλαίσια του προγράμματος Δημιουργικής Γραφής που πραγματοποιούμε με τη βοήθεια και τη στήριξη του σχολικού μας συμβούλου κ. Σταύρου Γρόσδου και με βάση το βιβλίο του «Δημιουργικότητα και Δημιουργική Γραφή στην Εκπαίδευση» πραγματοποιήσαμε διάφορες ενδιαφέρουσες δραστηριότητες. Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν και συμμετείχαν πραγματικά με πολύ ενδιαφέρον. Σας παρουσιάζουμε μια δραστηριότητα που μας άρεσε και την κάναμε με πολύ κέφι.

Γράψαμε 4 ιστορίες, μία κάθε ομάδα, με  εικόνες από τα κουτιά του «ποιος», «πού», «τι συνέβη» και τις εικονογραφήσαμε. Για υλικά χρησιμοποιήσαμε διάφορες εικόνες προσώπων ή ζώων, τοποθεσιών και γεγονότων. Αφιερώσαμε συνολικά τρία δίωρα.

Ετοίμασα 4 κουτιά που τα ντύσαμε με χρωματιστές κόλλες γλασέ . Στο πρώτο κουτί του «ποιος» έβαλα διάφορες εικόνες ανθρώπων και ζώων τοποθετημένες με την κενή όψη προς τα πάνω ώστε να μην τις βλέπουν τα παιδιά, όταν θα διαλέγουν. Στο δεύτερο κουτί του «πού» έβαλα εικόνες με τοποθεσίες και στο τρίτο κουτί του «τι συνέβη» εικόνες με γεγονότα π.χ. πυρκαγιά, ληστεία, μουσική, γάμος, γενέθλια,  πάρτυ κ.α. Όλες ήταν τοποθετημένες ανάποδα.

Ύστερα τα παιδιά από κάθε ομάδα διάλεγαν 2 εικόνες από το κουτί του «ποιος» και μία από τα άλλα. Στη συνέχεια τους ζήτησα να τις βάλουν σε μια σειρά, όπως αυτά νομίζουν, και να φτιάξουν μια ιστορία την οποία θα έγραφαν.

Αφού έγραψε κάθε ομάδα την ιστορία της, τους ζήτησα να τη χωρίσουν έτσι ώστε κάθε κομμάτι να περιγράφει και μια εικόνα Κατόπιν τους μοίρασα κόλλες Α4, μία σε κάθε παιδί και ανέλαβε κάθε παιδί να αντιγράψει στην κόλλα του το κομμάτι της ιστορίας που θα εικονογραφούσε.

Η διαδικασία; Ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική! Το αποτέλεσμα; Ικανοποίηση και χαρά!

Στο τέλος έφτιαξα ένα μικρό βιντεάκι με τις δύο ιστορίες και τις ηχογραφήσαμε.