Χριστούγεννα, χαρά μου παιδική.
μυρτιές και κάλαντα γεμάτη,
και στο μικρό καλύβι του φτωχού
και στο ψηλό, τρανό παλάτι.
Τα σπίτια, οι δρόμοι, τα καμπαναριά
όλα πλημμύρισαν μαγεία.
Πλημμύρισ΄ όλ΄ η γη φως ιλαρό
κι έγιν΄ ουράνια πολιτεία!
Χριστούγεννα! Ποιο παιδί αλήθεια δεν περιμένει με λαχτάρα τα Χριστούγεννα, την κατεξοχήν γιορτή του παιδιού; Ποιο παιδί, αν δεν το πληγώναν βέβαια οι μεγάλοι. Χριστούγεννα, η μητρόπολη των γιορτών, η απαρχή της αναγέννησης του ανθρώπου και γι΄αυτό της χαράς του.Γιατί τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή καρδιακή, μυστική, γεμάτη μυστήριο, γεμάτη μεγαλείο. Μεγαλείο που βγαίνει όχι από φανταχτερά πράγματα, που λάμπουν μόνο όταν τα βλέπει το φως του ήλιου, αλλά μεγαλείο που είναι από μόνο του φως. Φως που βγαίνει από από το μεγάλο άδειασμα, το μεγάλο κατέβασμα ενός Θεού στην πραγματικότητα του ανθρώπου. Γιατί αυτό είναι πραγματικά μεγάλο, το να μπορεί κάποιος να βγει από τον εαυτό του και να πλησιάσει τον άλλο γενόμενος ένα μαζί του. Το μήνυμα αυτό των Χριστουγέννων έχει πολλά να πει σε όλους μας και ιδιαίτερα σε όσους από μας ασχολούνται με την παιδαγωγική.
Έτσι φέτος τα Χριστούγεννα, όπως και κάθε Χριστούγεννα, εμείς οι δάσκαλοι γινόμαστε ξανά παιδιά και χαιρόμαστε σαν τα παιδιά να κατασκευάζουμε χριστουγεννιάτικα στολίδια για να δίνουμε, αλλά και να παίρνουμε χαρά.
Αρχίσαμε λοιπόν να προετοιμαζόμαστε δημιουργώντας μια απλή, αλλά πολύ όμορφή χειμωνιάτικη ομαδική ζωγραφιά χρησιμοποιώντας μπλε χαρτί του μέτρου και λευκή κιμωλία, απομεινάρι από τους παλιούς μας πίνακες.
Φτιάξαμε επίσης με χριστουγεννιάτικα χαρτόνια τρισδιάστατα αστέρια για να τα κρεμάσουν στο δωμάτιό τους. Η κατασκευή αυτή απαιτεί πολύ χρόνο, γιατί κάθε παιδί πρέπει να ετοιμάσει έξι ακτίνες για να δημιουργήσει το αστέρι του. Η κατασκευή υπάρχει στο youtube. Η δική μου συμβολή σαν δασκάλα ήταν να ετοιμάσω όλα τα τετραγωνάκια, έξι για κάθε παιδί και στο τέλος να τα συναρμολογήσω ώστε να γίνει το αστέρι.Τα παιδιά εντυπωσιάζονται πραγματικά.
Η μεγάλη χαρά τους ήταν οι χιονόμπαλες που φτιάξαμε. Με ένα βαζάκι που έφεραν από το σπίτι κι ένα παιχνιδάκι, λίγη χρυσόσκονη και αστεράκια, νερό και γλυκερίνη φτιάξαμε τις χιονόμαλες που βλέπετε. Όταν τις αναποδογυρίζεις πέφτει η χρυσόσκονη και τα αστεράκια και είναι πραγματικά πολύ όμορφα. Θέλει προσοχή να κολλήσουν πολύ καλά γύρω γύρω με σιλικόνη τα στολιδάκια στο καπάκι ώστε να μην ξεκολλήσουν όταν τα αναποδογυρίσεις. Γι΄αυτό θέλει να στεγνώσει μια δυο μέρες και μετά να τα κλείσεις και να έχουν ένα καλό στρώμα σιλικόνης γύρω. Επίσης είναι απαραίτητο να καλύψεις, αφού το κλείσεις καλά, το καπάκι με ένα καλό στρώμα σιλικόνης και να το αφήσεις να στεγνώσει καλά μια δυο μέρες χωρίς να αναποδογυρίσεις το βάζο. Τέλος για να μη φαίνεται η σιλικόνη, το στολίζεις στο σημείο εκείνο με μια κορδέλα. Εννοείται ότι τη σιλικόνη τη βάζεις εσύ κι όχι τα παιδιά, γιατί είναι επικίνδυνο να καούν.
Μια ακόμη πολύ όμορφη κατασκευή είναι αυτό το κηροπηγιάκι. Αυτό τους το ετοίμασα εγώ σαν ενθύμιο χριστουγεννιάτικο με μικρά ατομικά ποτηράκια που είχα κρατήσει από γλυκά που φάγαμε, χρυσόσκονη, λίγο τριμμένο φελιζόλ για χιόνι, ένα ρεσό κι ένα μανταλάκι δεντράκι. Χρειάζεται ατλακόλ για να περάσεις μια στρώση το ποτηράκι και να το καλύψεις με χρυσόσκονη. Ύστερα το γεμίζεις με το τριμμένο χιόνι και τοποθετείς επάνω του το ρεσό. Τέλος πιάνεις και το μανταλάκι και το κηροπήγιο είναι έτοιμο! Προσοχή! Μην το ανάψετε! Είναι μόνο διακοσμητικό.
Κάναμε κι άλλες μικρές χειροτεχνίες, αλλά δεν τις φωτογράφισα. Όλες οι κατασκευές εκτός από το αστέρι που για παιδάκια γ΄δημοτικού ήταν λίγο πιο μπελαλίδικο ήταν εύκολες για τα παιδιά, γι΄ αυτό και τις συστήνω.
Κ Α Λ Α Χ Ρ Ι Τ Ο Υ Γ Ε Ν Ν Α ! !
