Στίχοι:
-Σαν παιδάκι στο σχολείο το παιχνίδι αποζητούσα,
μα σαν άρχιζα να παίζω τσακωνόμουν συνεχώς.
Την ειρήνη κι αν ζητούσα, πιστολίδι ονειρευόμουν-
όλο κλέφτες κι αστυνόμους, τέτοια έπαιζα διαρκώς.
-Φτάνει πια αυτό το λάθος κι ας παλέψουμε με πάθος
το κακό να σταματήσει κι η ειρήνη να νικήσει.
-Σα διαβάζεις ιστορία, από την αρχή του κόσμου,
ένα πράγμα διαπιστώνεις, θλιβερό μ’ αληθινό:
Λένε θέλουν την ειρήνη, μα τον πόλεμο γυρεύουν
και το δίκιο τους το χάνουν ξεκινώντας το κακό.
-Με αγάπη και ομόνοια ας τελειώσει η διχόνοια,
το καλό να πρυτανεύσει κι η ειρήνη ας βασιλέψει.
-Όσα σύμφωνα ειρήνης κι αν οι χώρες υπογράφουν,
ίδιο πάντα το μοτίβο, φαύλος κύκλος σα χορός.
Σαν παιδάκια που φιλιώνουν και μαλώνουνε ξανά,
στου πολέμου πώς βουτάνε τα θολά, μαύρα νερά.
-Φτάνει πια αυτό το λάθος κι ας παλέψουμε με πάθος
το κακό να σταματήσει κι η ειρήνη να νικήσει.
-Τα συμφέροντα νομίζουν πως κερδίζονται με αίμα,
και δε βλέπουνε πως έτσι συνεχίζει το ίδιο ψέμα.
Φτώχεια, πείνα, δυστυχία και το θάνατο σκορπίζουν,
μίσος, φόβο και διχόνοια, ποιο το όφελος λοιπόν;
-Με αγάπη και ομόνοια ας τελειώσει η διχόνοια,
το καλό να πρυτανεύσει κι η ειρήνη ας βασιλέψει.
