Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΟΚΟΣΤΗ!
Η κυρά Σαρακοστή
σιμά μας κατεβαίνει,
με πρόσωπο γλυκόπικρο
που δάκρυ δεν το δένει.
Σκουπίζει το τραπέζι μας
από λουκούλλεια πιάτα,
κι αφήνει μόνο ταπεινά
χορτάρια και σαλάτα.
Εφτά ποδάρια σέρνει αργά
στου χρόνου το σοκάκι,
και ένα-ένα τα μετρά
με νηστικό στομάχι.
Δεν έχει στόμα να γευτεί,
μα ούτε και αυτιά,
μονάχα χέρια για σταυρό
και προσευχή βαθειά.
Στης άνοιξης το γύρισμα
σιωπή μας δασκαλεύει,
πως η Αλήθεια είναι το φως
που στο σκοτάδι φέγγει.
Κι όταν σημάνει η Λαμπρή
με θρούμπι και θυμάρι,
θα πέσει τότε με χαρά
και το έβδομο ποδάρι.
