Άρθρα: Θρησκεία

Απρ 09
20
Κάτω από (Εκ βαθέων, Επικαιρότητα, Θρησκεία, Κοινωνία) από στις 20-04-2009 και με ετικέτα

Πυκνά-συχνά βρίσκει η Έλενα Ακρίτα, τρόπο να με «τσιγκλάει».
easter_craft_main2.gif…Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες επίμονα παρεισφρύει στην καθημερινότητα το ρήμα «θυμάμαι»! Για κάποιον λόγο, η Πασχαλιά είναι συνυφασμένη με των παιδικών χρόνων τις μνήμες τις ανεξίτηλες. Το χθες συντρίβει το σήμερα, εξωραΐζεται, καλλωπίζεται, βάζει τα καλά του και εισβάλλει σαν τον κατακτητή μες στην καρδιά και το μυαλό. Ήταν άραγε τόσο όμορφα τα χρόνια εκείνα ή εμείς τα σουλουπώσαμε στην πορεία μας; Ήταν τόσο ακριβές οι αναμνήσεις ή εμείς τις κόψαμε στα μέτρα μας; Δεν θα το μάθουμε ποτέ! Κι ίσως δεν έχει και σημασία! Σημασία έχει ότι το παρελθόν εκτοπίζει το παρόν και το ρήμα «θυμάμαι» κυριαρχεί γεμάτο μυρωδιές από μοβ πασχαλιές, το κερί της λαμπάδας που λειώνει και την τσίκνα του αρνιού. Γιατί το θυμάμαι δεν έχει να κάνει με τα γεγονότα. Έχει να κάνει με την αίσθηση που μας γεννούσαν τα γεγονότα. «Θυμάμαι», λοιπόν… Ή μάλλον θυμάμαι… Βγάζω τα εισαγωγικά από το ρήμα και γυρίζω πίσω… Τότε που φορούσα κόκκινα κοκαλάκια με πασχαλίτσες στα καλοχτενισμένα μαλλάκια…    Διαβάστε τη συνέχεια…εδώ…

 Όσοι εξ ημών ανήκουμε στη γενιά των δεύτερων -άντα, ίσως νοιώσαμε το ίδιο σφίξιμο.  Κάποτε το τσουρέκι και τα λαμπριάτικα κουλούρια ήταν ότι καλύτερο είχαμε να περιμένουμε, το Πάσχα! Πρός τι άλλωστε τέτοια «θυσία» εγκράτειας, προς τί το μαρτύριο της νηστείας;  Η λάμπάδα της νονάς και τα παπούτσια, ήταν το όνειρο που ξεκινούσε απο τότε που ο καιρός μύριζε «Άνοιξη» και το Πάσχα πλησίαζε. Και η λαμπάδα, απλή. Ένα κερί χρωματιστό με μια κορδέλλα, άιντε και ένα λουλούδι.  Καμιά φορά, τα πασχαλινά παπούτσια, αν μας έκαναν ακόμα τον Οκτώβρη, βάφονταν μαύρα για να φτουρίσουν και τον χειμώνα.

Με συγκίνησε η Ακρίτα σήμερα, με όλα αυτά τα τόσο απλά…Μα πιο πολύ, ‘»ξύπνησε» μέσα μου τα λόγια της μητέρας μου: «Προσοχή στα παιδιά σας! Πρέπει να έχουν μνήμες. Αλλοιώς…» .  Ξέρετε, αυτό το «αλλοιώς» δεν τολμώ να το συνεχίσω!

 

Απρ 09
19
Κάτω από (Θρησκεία, Χιούμορ) από στις 19-04-2009 και με ετικέτα

happyeaster3467.gif

Απρ 09
19
Κάτω από (Θρησκεία, Χιούμορ) από στις 19-04-2009 και με ετικέτα

untitled.JPG

Απρ 09
19
Κάτω από (Youtube, Θρησκεία) από στις 19-04-2009 και με ετικέτα

Απρ 09
17
Κάτω από (Youtube, Ελλάδα, Θρησκεία) από στις 17-04-2009 και με ετικέτα

Ρωμανός ο Μελωδός, Ο Ύμνος των Ύμνων! Πανανθρώπινος πόνος…

Απρ 09
15
Κάτω από (Εικόνες, Θρησκεία, Κόσμος) από στις 15-04-2009

_41565594_cordoba_ap416.jpgΜοιάζουν λίγο με μέλη της Κου Κλουξ Κλαν αλλά ουδεμία σχέση έχουν ούτε με τις ΗΠΑ ούτε με τη Λευκή Αδελφότητα, αυτοί ανήκουν στην Αδελφότητα Εl Resucitado (Αυτός που Αναστήθηκε, ο Αναστάς) και μοναδικός σκοπός τους, στη Σεβίλλη όπου ζουν και μεγαλουργούν τη Μεγάλη Εβδομάδα- για να είμαστε ακριβέστεροι την Κυριακή του Πάσχα- είναι η μετάνοια. Το Πάσχα στη Σεβίλλη, λένε αυτοί που ξέρουν, είναι μια εμπειρία που δεν περιγράφεται με λέξεις. Πιστός καθολικισμός και ανδαλουσιανό ταμπεραμέντο αποτελούν έναν συνδυασμό απερίγραπτο- ενίοτε και ανεκδιήγητο. Σε κάθε περίπτωση, οι αδελφότητες (γιατί υπάρχουν πολλές) έχουν τις ρίζες τους στον 14ο αιώνα, είναι αυστηρότατα οργανωμένες, έχουν εξίσου αυστηρά κριτήρια ένταξης και πραγματοποιούν στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας εντυπωσιακές λιτανείες, προς τέρψιν του Κυρίου αλλά και των χιλιάδων τουριστών που σπεύδουν κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες στον ισπανικό Νότο.

Απρ 09
14

kassiani.jpgΤο τροπάριο της Κασσιανής δεσπόζει στην ακολουθία της Μ. Τρίτης. «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,… μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει». Μια γυναίκα αμαρτωλή, καταλαβαίνοντας την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αναλαμβάνει το ρόλο της Μυροφόρου, και φέρνει στο Χριστό μύρα, πριν από τον ενταφιασμό Του. Με μια συγκλονιστική χειρονομία αγάπης, σιωπηλή, αλείφει με μύρο τα πόδια του Κυρίου, και τα σκουπίζει με τα δάκρυα και τα μαλλιά της, δείχνοντας μ’ αυτό τον τρόπο την έμπρακτη μετάνοιά της, την οποία ο Κύριος κάνει αποδεκτή! Μυροφόρος η πόρνη γυναίκα, στην ψυχή της οποίας παρέμεινε η ευαισθησία και η συναίσθηση της αμαρτωλότητας.   Επίσης, η Μ. Τρίτη είναι για την Εκκλησία αφορμή να θυμηθούμε την παραβολή των ταλάντων. Κάποιος άρχοντας πραγματοποιεί ένα μακρινό ταξίδι, και πριν φύγει μοιράζει στους δούλους του τμήματα από την περιουσία του. Στον ένα δίνει πέντε τάλαντα, στον άλλο δύο, στον τρίτο ένα. Μετά την επιστροφή του οι δούλοι του δίνουν λογαριασμό. Αυτός που πήρε πέντε τάλαντα, εργάστηκε και παραδίδει συνολικά δέκα, αυτό που πήρε δύο παραδίδει τέσσερα, ενώ αυτός που πήρε ένα, το επιστρέφει, διότι θεωρεί ότι ο κύριος του είναι σκληρός και θέλει να θερίσει εκεί που δεν έσπειρε. Τότε ο άρχοντας διατάσσει να του πάρουν το τάλαντο και να το δώσουν σ’ αυτόν που έχει τα δέκα και να τον τιμωρήσουν, αποκόπτοντάς τον ουσιαστικά από την κοινωνία με τους άλλους!  Η Εκκλησία προτείνει στον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει πως ότι ξεχωριστό έχει, του δόθηκε από τον Θεό για να το καλλιεργήσει  προς όφελος δικό του, αλλά κυρίως, προς όφελος των άλλων.

Ίσως η σημερινή Εκκλησία θα έπρεπε να επαναστοχαστεί στις Γραφές αυτές και να επαναφέρει τους στόχους της στον δρόμο τον ωφέλιμο για τον Άνθρωπο. 

 

Απρ 09
13
Κάτω από (Θρησκεία) από στις 13-04-2009 και με ετικέτα

monday.jpgΗ Μεγάλη Δευτέρα είναι για την Εκκλησία αφορμή να θυμηθούμε τον Ιωσήφ, όπου τα αδέρφια του τον πουλάνε δούλο, βρίσκεται στην Αίγυπτο, η γυναίκα του κυρίου του, Πετεφρή, του επιτίθεται ερωτικά, αυτός την αποπέμπει, κλείνεται στη φυλακή, ερμηνεύει τα όνειρα του Φαραώ για τις παχιές και τις ισχνές αγελάδες, γίνεται στη συνέχεια ουσιαστικά πρωθυπουργός της Αιγύπτου, σώζει τον πατέρα του Ιακώβ, τ’ αδέρφια του και όλο το λαό του Ισραήλ. Η Εκκλησία, προβάλλοντας το υπόδειγμα του Ιωσήφ, θα έπρεπε να δείχνει  ένα ήθος, άξιο προς μίμησιν και όχι προς αποφυγήν -όπως δυστυχώς πολλές φορές συμβαίνει – να είναι κοντά στον ανθρώπινο πόνο και τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, αρωγός, συμπορευτής φιλάνθρωπος και ανιδιοτελής.

Απρ 09
12
Κάτω από (Θρησκεία) από στις 12-04-2009 και με ετικέτα

Πρόκειται για την τελευταία Κυριακή της Σαρακοστής και ταυτόχρονα την πρώτη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Ημέρα αφιερωμένη στην είσοδο του Ιησού στηνιερουσαλήμ.  1_4-bagia.jpgΣύμφωνα με τους Ευαγγελιστές, την επόμενη ημέρα της Ανάστασης του Λαζάρου, ο Ιησούς ζήτησε απο τους μαθητές του να του βρούν ένα γαϊδουράκι.  Πάνω σ΄αυτό σκόπευε να πάει στην Ιερουσαλήμ.  Εκείνες τις ημέρες είχε μαζευτεί πολύς κόσμος, για τον εορτασμό του εβραϊκού Πάσχα, την γιορτή που γινόταν σε ανάμνηση της απελευθέρωσης των Εβραίων απο τους Αιγυπτίους.  Ο λαός είχε ήδη μάθει για την Ανάσταση του Λαζάρου, αφού η Βηθυνία απήχε μόλις 2.5 χλμ απο την Ιερουσαλήμ.  Τόσο το θαύμα στην βαθανία, όσο και η υπόλοιπη «δράση» του Ιησού, έκαναν τον λαό να τον υποδεχθεί όπως όριζε το εθιμοτυπικό της υποδοχής βασιλέων.  Έστρωσαν κλαδιά (βάγια,  στα εβραϊκά) φοινίκων στους δρόμους και τον επεφημούσαν τραγουδώντας.   Από τα βάϊα πήρε την ονομασία της η ημέρα αυτή.  Με την είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, ξεκινά το Θείο Δράμα.  Επειδή ταυτόχρονα γιορτάζεται η είσοδός του ως Βασιλέας στην Ιερουσαλήμ, η Εκκλησία καλεί τους πιστούς να εορτ΄σουν καταλύοντας την νηστεία και επιτρέποντας την βρώση ψαριών.

250px-shroudofturin1.jpgΣχεδόν επτά αιώνες μετά την καταδίκη των Ναϊτών ιπποτών από το Βατικανό και την εξόντωσή τους, η ιστορική έρευνα αποδεικνύει ότι οι κατηγορίες που άσκησε στη δίκη τους ο Πάπας για ειδωλολατρία είχαν βάση, καθώς οι Ναΐτες πράγματι λάτρευαν τη μορφή «γενειοφόρου άνδρα». Ο γενειοφόρος αυτός άνδρας ήταν, όμως, ο Ιησούς και η μορφή του ήταν αποτυπωμένη στην Ιερά Σινδόνη, γνωστή και ως Σάβανο του Τορίνο, την οποία οι Ναΐτες έκρυψαν και φύλαγαν για περισσότερο από έναν αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, η Ιερά Σινδόνη εκλάπη από τους Σταυροφόρους της Τέταρτης Σταυροφορίας, μετά την Αλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204.
Σε άρθρο της, που δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας του Βατικανού «L’Osservatore Romano», η ιστορικός Μπάρμπαρα Φρέιλ, αναφέρει ότι ανακάλυψε τα χαμένα στοιχεία για την τύχη των Ναϊτών ιπποτών και της Σινδόνης, ερευνώντας σε αδημοσίευτα χειρόγραφα των μυστικών αρχείων της Αγίας Εδρας. Μεταξύ των χειρογράφων, η δρ Φρέιλ ανακάλυψε μαρτυρία του νεαρού Γάλλου ιππότη Αρνό Σαμπατιέ, που περιγράφει με λεπτομέρειες τη μύησή του στο μυστικιστικό τάγμα των Ναϊτών το 1287. Ο Σαμπατιέ διηγείται πώς οι Ναΐτες τον έβαλαν να ορκισθεί σε «μακρύ κομμάτι λινού υφάσματος, πάνω στο οποίο είχε αποτυπωθεί η μορφή ενός άνδρα». Από το νεαρό ιππότη ζητήθηκε να λατρέψει το σάβανο και να φιλήσει τα πόδια του ομοιώματος τρεις φορές. Η ανακάλυψη της δρος Φρέιλ ενισχύει τη θεωρία του Βρετανού συγγραφέα και Ιστορικού Ιαν Ουίλσον, που το 1979 εξέφρασε πρώτος τη θεωρία που θέλει το σάβανο να περισυνελέγη από τους Ναΐτες, που ήθελαν με τον τρόπο αυτό να το προστατεύσουν από την αίρεση των Καθαρών. Οι μονοφυσίτες Καθαροί υποστήριζαν ότι ο Ιησούς ήταν μόνο Θεός και δεν είχε ανθρώπινη υπόσταση και μορφή, ενώ για το λόγο αυτό αρνούνταν την Ανάσταση και θα ήθελαν να καταστρέψουν κάθε στοιχείο που θα συνηγορούσε στην ανθρώπινη υπόσταση του Ιησού. Η Σινδόνη εξαφανίσθηκε για αιώνες, έως ότου βρέθηκε στην κατοχή του βασιλικού οίκου της Σαβοΐας στην Ιταλία, που τη δώρισε στο Βατικανό το 1983. Ο Πάπας Βενέδικτος έχει ανακοινώσει ότι η Σινδόνη θα εκτεθεί στο κοινό το 2010.