Άρθρα: ΑΕΙ

Νοέ 10
10

Ο διδάσκων σε αθηναϊκό πανεπιστήμιο πραγματικά δεν πίστευσε στα μάτια του. Ενώ την ημέρα των εξετάσεων μηδένισε σχεδόν το 30% των εξεταζόμενων φοιτητών επειδή αντέγραφαν, όταν άρχισε τη διόρθωση των υπολοίπων γραπτών διαπίστωσε ότι ακόμη ένα περίπου 20% των φοιτητών είχε αντιγράψει, αλλά δεν είχε γίνει αντιληπτό κατά τη διάρκεια της εξέτασης.

Το πρόβλημα της αντιγραφής στα ΑΕΙ δεν είναι καινούργιο, όμως πλέον οι διδάσκοντες κάνουν λόγο για επιδημία, καθώς οι νέες τεχνολογίες διευκολύνουν τα μέγιστα την αντιγραφή. «Το φαινόμενο έχει οξυνθεί αλλά υπήρχε πάντα. Ως εκ τούτου το ερώτημα είναι τι κάνουμε για να το περιορίσουμε προληπτικά. Πρέπει να δούμε γιατί ο σημερινός τρόπος εξέτασης των μαθημάτων επιτρέπει την αντιγραφή», ανέφερε στην «Κ» η γ.γ. της ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ) και καθηγήτρια στο Παν. Αθηνών κ. Ευγενία Μπουρνόβα. «Πρέπει να υπάρξουν κυρώσεις στους αντιγραφείς. Ακόμη και σε θέματα που απαιτούν κριτική σκέψη, θα βρεθούν φοιτητές που θα αντιγράψουν. Δεν μπορεί να διατηρείται το καθεστώς της ατιμωρησίας», αντιτείνει πανεπιστημιακός περιφερειακού ΑΕΙ.

Τεχνικά, τα κινητά τηλέφωνα και τα bluetooth έχουν παραμερίσει τις παραδοσιακές μεθόδους αντιγραφής, όπως τα «σκονάκια». Η μέθοδος που προτιμάται πλέον περισσότερο είναι η εξής: Εξαρχής, γίνεται συνεννόηση ώστε ένας εξεταζόμενος φοιτητής να «θυσιάζεται» για τους υπόλοιπους. Αφού αντιγράψει τα θέματα σε ξεχωριστό χαρτί, παραδίδει λευκή κόλλα και αποχωρεί, κατόπιν βρίσκει τις απαντήσεις και ενημερώνει μέσω των υπερσύγχρονων κινητών τηλεφώνων τους συμφοιτητές του στην αίθουσα.

«Εκτιμώ ότι πρέπει να αναζητήσουμε τη λύση του προβλήματος στην επιλογή του πολλαπλού συγγράμματος. Οταν ο διδάσκων δίνει ένα μόνο βιβλίο στους φοιτητές και επιλέγει θέματα μόνο από αυτό διευκολύνει τις περιπτώσεις αντιγραφής. Οι καθηγητές πρέπει να χρησιμοποιούν πολλαπλή βιβλιογραφία και, εάν είναι εύκολο, ακόμη και προφορικές εξετάσεις», τονίζει η κ. Μπουρνόβα, η οποία εκτιμά ότι το μέσο ποσοστό αντιγραφών ανά μάθημα κυμαίνεται στο 15%. «Το σημερινό σύστημα εξετάσεων ευνοεί την αντιγραφή και τη μελέτη από τους φοιτητές μόνο επιλεγμένων θεμάτων, τα γνωστά μας θέματα SOS. Αυτό πρέπει να αλλάξει», συμπληρώνει. Από την άλλη, πανεπιστημιακοί θεωρούν ότι ακόμη κι αν αλλάξει ο τρόπος εξέτασης, τα ΑΕΙ πρέπει να επιβάλουν κυρώσεις σε όσους συλλαμβάνονται να αντιγράφουν. Ο νόμος προβλέπει επίπληξη, παύση παρακολούθησης για 6 μήνες, για ένα χρόνο και τέλος αποβολή. «Ουδέποτε έχει εφαρμοσθεί κάτι. Εχω βρει φοιτητή που αντέγραψε ενώ έδινε το μάθημα για έβδομη φορά. Μήπως πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία;» αναρωτιέται με νόημα ο πανεπιστημιακός του περιφερειακού ΑΕΙ.

Υπέρ, παρατάξεις και… διδάσκων

Φοιτητικές παρατάξεις και διδάσκοντες υπέρ των… αντιγραφέων. Συνέβη πρόσφατα σε περιφερειακό ΑΕΙ. Διδάσκων διαπίστωσε ότι στις εξετάσεις περίπου οι μισοί εξεταζόμενοι είχαν αντιγράψει. Ο πανεπιστημιακός -σε εσωτερικό έγγραφό του προς τη γενική συνέλευση του Τμήματος- παρέθεσε τα γεγονότα και ζήτησε να δοθεί μια λύση, παρουσιάζοντας επίσης τα ονόματα των αντιγραφέων. Στη συνέλευση υπήρξαν εντονότατες αντιδράσεις από τους εκπροσώπους των φοιτητικών παρατάξεων, που κατηγόρησαν τον καθηγητή για «διαπόμπευση των φοιτητών».

Εντύπωση, βέβαια, δεν προκαλεί η στάση των φοιτητικών παρατάξεων, αλλά η θέση πανεπιστημιακού, ο οποίος πήρε το μέρος των φοιτητών και αντέτεινε ότι δεν είναι δημοκρατικό ένας μόνο διδάσκων να αποφασίζει τη βαθμολογία των φοιτητών! Το θέμα συνεχίζει να απασχολεί το ίδρυμα, όμως όπως ανέφερε στην «Κ» έτερος πανεπιστημιακός, ανάλογα φαινόμενα καταδεικνύουν την ανάγκη να ληφθούν μέτρα. «Στην καριέρα μου υπήρξαν φοιτητές που πιάστηκαν να αντιγράφουν ενώ εξετάζονταν στο μάθημα για πολλοστή φορά. Ημουν σε δίλημμα τι να κάνω. Να τους απορρίψω για μία ακόμη φορά ή να τους περάσω τελικά ώστε να ηρεμήσω και εγώ και εκείνοι», ανέφερε στην «Κ» ομότιμος καθηγητής.  «Κ»

Μαΐ 10
11

do-you-have-facebook.jpg«Ανοιξα σελίδα στο facebook, μετά από μια συζήτηση που είχα με τους προπτυχιακούς μου φοιτητές. Αντιλήφθηκα ότι με αυτόν τον τρόπο θα είχα μια άμεση, σε καθημερινή βάση, επαφή μαζί τους. Επιπλέον, ένιωσα ότι απέκτησα μαζί τους μεγαλύτερη συναισθηματική επαφή, αφού με ενέταξαν σε έναν χώρο που θεωρούν ότι απευθύνεται στη δική τους ηλικιακή ομάδα. Πλέον, χρησιμοποιώ το facebook για να τους ενημερώσω για σεμινάρια, συνέδρια, θερινά σχολεία, ευκαιρίες πρακτικής άσκησης και εργασίας καθώς και τρέχοντα θέματα του πανεπιστημίου και άλλα επιστημονικά ζητήματα. Σε καθημερινή βάση, μάλιστα, ανταλλάσσουμε πληροφόρηση για άρθρα, απόψεις για βιβλία, καλλιτεχνικά γεγονότα. Η επικοινωνία μας αυτή είναι φυσικά άτυπη, διότι έτσι δεν μπορείς να εξασφαλίσεις την ενημέρωση όλων». Η κ. Φωτεινή Ασδεράκη, με την οποία μίλησε η «Κ», είναι λέκτορας στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, και μαζί με τον κ. Κωνσταντίνο Κορρέ, επιστημονικό συνεργάτη στα τμήματα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης και στο Παιδαγωγικό Τμήμα των Παν. Πειραιώς και Αθηνών, και την κ. Ανατολή Βροχαρίδου, υποψήφια διδάκτορα του Παν. Αιγαίου, επιχειρούν να καταγράψουν τη διείσδυση του facebook και των υπόλοιπων σελίδων κοινωνικής δικτύωσης στη λειτουργία των ελληνικών ΑΕΙ.

Οι απαντήσεις των φοιτητών του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, που συμμετείχαν στην έρευνα της τριμελούς ομάδας, δείχνουν ότι το facebook -η πιο διάσημη μεταξύ των σχετικών σελίδων- κερδίζει αργά αλλά σταθερά μια συμπληρωματική, προς το παρόν, θέση στους συνήθεις τρόπους επικοινωνίας και ενημέρωσης για τις δραστηριότητες στα ΑΕΙ. Μάλιστα, ήδη φοιτητές στο Παν. Πειραιά, το Πάντειο, και το Παν. Αιγαίου έχουν δημιουργήσει σελίδα στο facebook, η οποία λειτουργεί ως τόπος ηλεκτρονικής συνάντησης για τους φοιτητές του κάθε ιδρύματος. Ομως, οι σελίδες αυτές δεν έχουν την επίσημη έγκριση των ΑΕΙ. «Πολλές φορές επικοινωνούν μαζί μου μεταπτυχιακοί φοιτητές που βρίσκονται στο εξωτερικό για να συζητήσουν για ευκαιρίες που τους προσφέρονται ή να ζητήσουν να τους βοηθήσω για κάποια εργασία. Συχνά κοινοποιώ σε όλους τις επιτυχίες τους, όπως πρόσφατα με την αποδοχή ενός πτυχιούχου του Τμήματός μας στο Harvard, ή τη δημοσίευση ενός άρθρου τους, έτσι ώστε όλοι να ενθαρρυνθούν να διεκδικήσουν τα όνειρά τους. Το μεγαλύτερο όφελος προκύπτει από τη δικτύωση των μεταπτυχιακών με τους προπτυχιακούς φοιτητές» συμπληρώνει η κ. Ασδεράκη.

Τι προκύπτει

Ειδικότερα, από τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι οι φοιτητές χρησιμοποιούν το facebook κατά μέσο όρο για 1,43 έτη. Σχεδόν οι έξι στους 10 (57,6%) το χρησιμοποιούν κατά μέσο όρο 2,52 φορές την ημέρα. Το 22% κατά μέσο όρο 4 φορές την εβδομάδα, ενώ το 6,8% κατά μέσο όρο 8,33 φορές τον μήνα. Το 13,6% των φοιτητών δεν το χρησιμοποιεί. Σχεδόν οι μισοί (50,9%) θεωρούν ότι το facebook είναι χρήσιμο για την επικοινωνία με τους συμφοιτητές τους. Μάλιστα, οι έξι στους δέκα (60%) δήλωσαν ότι μέσω facebook μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες για τα μαθήματα, εκδηλώσεις, νέα του ΑΕΙ (67,3%) ή εκδηλώσεις σχετικές με τις σπουδές τους (58,2%). Εντυπωσιακό είναι ότι το 47,3% των φοιτητών θεωρούν ότι η ιστοσελίδα μπορεί να βοηθήσει για τον συντονισμό κατά την εκτέλεση ομαδικών εργασιών. Επίσης, δηλώνουν ότι το facebook μπορεί να λειτουργήσει και ως μέσο ενημέρωσης για θέματα που αφορούν το επαγγελματικό τους μέλλον, ως χώρος προβληματισμού για τις δυσκολίες που θα συναντήσουν μετά την αποφοίτησή τους. Ετσι, το 58,9% υποστήριξε ότι το facebook μπορεί να συμβάλει στην επικοινωνία των φοιτητών με τα Γραφεία Διασύνδεσης (πρώην Σταδιοδρομίας) των ΑΕΙ και φορείς της αγοράς εργασίας. Ως προς την αξιοποίηση του facebook από τα ΑΕΙ, οι φοιτητές (50%) θεωρούν ότι η ιστοσελίδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ενημέρωση των φοιτητών από τις διοικητικές υπηρεσίες.

Αμφίδρομη σχέση

Αντίθετα, η πλειοψηφία των φοιτητών (56,4%) δήλωσε ότι δεν θεωρεί τη χρήση του facebook βοηθητική για την επικοινωνία με τους διδάσκοντες για θέματα σχετικά με τα μαθήματα. Αυτό δείχνει ότι ακόμη οι νέοι δεν είναι εξοικειωμένοι με την ιδέα να αξιοποιήσουν ένα «νεανικό μέσο» στην επικοινωνία τους με τους συνήθως απόμακρους καθηγητές πανεπιστημίου. Βέβαια, η σχέση είναι αμφίδρομη, και μεγάλη σημασία στην ανάπτυξή της έχει και η στάση των καθηγητών. «Είναι δεδομένο πλέον ότι οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως συμβαίνει και στη ζωή, μπαίνουν σταδιακά και στη λειτουργία του πανεπιστημίου κι αυτό πρέπει να το ερευνήσουμε και να το αξιοποιήσουμε περισσότερο» καταλήγει η κ. Ασδεράκη. Του Αποστολου Λακασα

Ιαν 10
14
Κάτω από (ΑΕΙ) από στις 14-01-2010

asilo.gif

«Η αφύπνιση της πανεπιστημιακής κοινότητας από τον λήθαργό της απαιτεί τομές». Αυτό δηλώνουν 103 πανεπιστημιακοί του Νομικού Τμήματος Αθηνών, οι οποίοι υπογράφουν και κείμενο στήριξης στο διοικητικό συμβούλιο της Νομικής Σχολής για την πρόσφατη απόφασή του να ληφθούν μέτρα περιφρούρησης της σχολής και απομάκρυνσης των εξωπανεπιστημιακών από τους χώρους του κτιρίου της οδού Σόλωνος.

Το κείμενο έχει ιδιαίτερη αξία καθώς καταδεικνύει την απαξίωση του δημόσιου πανεπιστημίου. «Φόβος», «ψυχολογική βία», «καταστροφή της δημόσιας περιουσίας», «καπηλεία των φοιτητικών αγώνων», «χρήση θεσμών για ιδιοτελείς σκοπούς» υποστηρίζουν οι πανεπιστημιακοί ότι είναι γνώριμες -ίσως και μόνιμες- καταστάσεις στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Δυστυχώς εδώ και χρόνια αυτά λέγονται, και ουδείς έπραξε κάτι. «Είμαστε βραδείας καύσεως» μου ανέφερε χθες πανεπιστημιακός για να δικαιολογήσει τα καθυστερημένα αντανακλαστικά της πανεπιστημιακής κοινότητας. Η αξία της δήλωσης των 103 της Νομικής ενισχύεται από το γεγονός ότι, μέσω της δήλωσής τους, δείχνουν πως θέλουν να περάσουν στην αντεπίθεση για να προστατεύσουν το δημόσιο πανεπιστήμιο που συνεχώς απαξιώνεται.

Οι πανεπιστημιακοί είναι δάσκαλοι και σίγουρα δεν είναι το φόρτε τους να συνδιαλέγονται με αναρχικούς, εξωπανεπιστημιακούς, «γνωστούς αγνώστους». Είναι δε κατανοητό ότι πολλές φορές η κοινή γνώμη δεν γνωρίζει τις ευαίσθητες ισορροπίες που απαιτούνται να τηρηθούν εντός του ΑΕΙ, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις των οργάνων να μοιάζουν πολλές φορές άτολμες. Ομως, άλλο είναι αυτό και διαφορετικό αυτό που εκπέμπουν στην κοινή γνώμη εδώ και χρόνια οι πανεπιστημιακοί.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι είναι άνθρωποι φοβισμένοι, χωρίς εκτόπισμα. Ξέρουν το πρόβλημα αλλά φοβούνται να το πουν. Στις συζητήσεις τους συμφωνούν ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, αλλά διυλίζουν τη διατύπωση της όποιας δημόσιας δήλωσής τους. «Τα λέτε επώνυμα όλα αυτά;» «Θα προτιμούσα να με προστατέψετε» απαντούν…Tου Αποστολου Λακασα

Να μην δέχονται λοιπόν, τον τίτλο του πρυτάνεως, άνθρωποι φοβισμένοι και χωρίς εκτόπισμα.

Δεκ 09
15
Κάτω από (ΑΕΙ, Εκ βαθέων) από στις 15-12-2009 και με ετικέτα

ekpa.jpg

Διαβάζοντας στο άρθρο του Αποστολου Λακασα, την επιστολή παραίτησης του πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Αθηνών, ένα κράμα οργής και απογοήτευσης με τάραξε πάλι, χριστουγεννιάτικα. Ή εχουν πια χάσει κάθε αξία οι θεσμοί και αξίες στον τόπο τούτου, μεθερμηνευόμενον «πάσαμε πάτο», ή πάλι ανήκω σε κόσμο αλλούτερο και ως άλλη …Αστέρω πλανάμαι πλάνας οικτράς! Δηλώνω μετα λόγου γνώσεως κατά των καταλήψεων και ως η τελευταία καθηγητριούλα του χώραυ θα αντιστεκόμουν στα μαθητούδια που θα διεννοούντο να με αποκλείσουν απο τον χώρο εργασίας μου. Και για να μην «πέσω» στο στόμα των «δημοκρατικών», το «αντιστέκομαι» ούδολώς εννοεί κάθε πράξη ή λέξη βίας. Μακριά απο μένα τέτοιες πράξεις. Πόσο μάλλον αν ήμουν ένας διακεκριμένος ακαδημαϊκός δάσκαλος. Η λέξη πρύτανης, στο φτωχό μου μυαλό, στέκεται ψηλά και στο πρόσωπο το φέρον τον τίτλο, αρμόζει ο προσήκων σεβασμός.

Δεν είναι δυνατόν να καταστρέφονται τα πανεπιστημιακά κτίρια και να αντιτείνουμε το θέμα του ασύλου. Μα για ποιό άσυλο μιλάμε; Ποιούς εξυπηρετεί αυτός ο όρος ,ποιά; Δεν είναι δυνατόν να διαπράττονται πράξεις του κοινού ποινικού δικαίου και το αν θα μπορέσει να επέμβει κάποιος να πηγαίνει απο τον πρύτανη στον εισαγγελέα και τούμπαλιν. Πρέπει κάτι να φοβόμαστε και δεν το ξέρω; Υπάρχουν κάποιοι που εκβιάζουν πρυτάνεις, εισαγγελείς, υπουργούς ώστε να μην επεμβαίνει κάποιος ,για να γίνει ρημαδιό το ΕΜΠ και η ΑΣΟΕ; Πος τι το «κόψιμο» όλων αυτών των … ασυλαμυντόρων;

Ναι, κ.κ Πρυτάνεις, έχετε κάνει λάθη. Βεβαίως και η «καρέκλα» είναι ακριβή! Αλλά, και ο τίτλος είναι πολύ βαρύς. Αλλά όπως έλεγε και η γιαγιά μου: Ο άντρας κάνει την γενιά, κι όχι η γενιά τον άντρα!
Παραθέτω το άρθρο…

«Ο Χρήστος άδειασε… Ηταν πληγωμένος, ένιωσε ότι έχασε το έδαφος κάτω από τα πόδια του». Τα λόγια ανήκουν σε πρύτανη κεντρικού πανεπιστημίου, βγαίνοντας από το δωμάτιο του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου όπου μεταφέρθηκε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Κίττας το απόγευνα της περασμένης Κυριακής. Λίγο πριν -κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας- ο κ. Κίττας και οι συνεργάτες του είχαν αντιμετωπίσει τους αναρχικούς, που έσπασαν την πόρτα των Προπυλαίων, εισήλθαν στον χώρο και βιαιοπράγησαν κατά των πανεπιστημιακών.

Χθες, ο πρύτανης -αφού εξήλθε από το νοσοκομείο- παραιτήθηκε από τη θέση του. Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου του 1945, και στο ίδρυμα βρίσκεται από το 1962, όταν εισήχθη στην Ιατρική Σχολή. Το 1968 πήρε το πτυχίο του και το 1973 κατέλαβε θέση πανεπιστημιακού βοηθού στην ίδια σχολή. Το 1975 πήρε το διδακτορικό του και το 1976 έγινε πανεπιστημιακός επιμελητής αρχίζοντας την άνοδο. Το 1993 έφθασε στην ανώτατη βαθμίδα -καθηγητής Ιστολογίας – Εμβρυολογίας- και στις 17 Μαΐου 2006 εξελέγη πρύτανης του πρώτου πανεπιστημίου της χώρας.339.jpg

«Κυρίες και κύριοι Συγκλητικοί, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι και συνεργάτες, αγαπητά μου παιδιά, αδυνατώντας πλέον να προσφέρω τις υπηρεσίες μου εξαιτίας της ψυχικής μου εκμηδένισης και της βιολογικής μου αδυναμίας, που είναι τα αποτελέσματα των πολλών τραυματικών γεγονότων, τα οποία συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στον χώρο της Παιδείας, αλλά και της νεολαίας γενικότερα, με καίριο δυστυχώς για μένα χτύπημα αυτό της περασμένης Κυριακής, υποβάλλω σήμερα στη Σύγκλητο την παραίτησή μου από τη θέση του πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η απόφασή μου αυτή είναι αμετάκλητη…» ανέφερε στο κείμενο της παραίτησής του.

Ξεχείλισε το ποτήρι

Τα τελευταία γεγονότα ξεχείλισαν το ποτήρι, κατέρριψαν όλους τους ενδοιασμούς που είχε ο πρύτανης για να εγκαταλείψει τη θέση του. Αλλωστε, δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε υποβάλει παραίτηση από το αξίωμά του. Πέρυσι τον Δεκέμβριο, όταν ξέσπασαν τα επεισόδια κατά τη διάρκεια των οποίων κάηκαν ένας χώρος βιβλιοθήκης και σπουδαστηρίου του πανεπιστημίου στην οδό Σίνα, ο κ. Κίττας είχε υποβάλει για πρώτη φορά την παραίτησή του. «Αυτά τα γεγονότα τα οποία συνέβησαν και συντάραξαν τη χώρα μας δεν έγιναν ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι απόρροια πολλών παραλείψεων και λαθών από πολλούς. Λάθη έχω κάνει και εγώ. Ισως δεν άκουσα εγκαίρως ό, τι έπρεπε, ίσως δεν φώναξα τόσο δυνατά όσο έπρεπε. Εύχομαι στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών να μην βγουν ο ένας επιρρίπτοντας ευθύνες στον άλλο. Ευθύνες έχουν οι πολιτικοί. Ευθύνες έχει η ακαδημαϊκή κοινότητα, οι γονείς, οι δάσκαλοι. Οταν καταρρεύσει η παιδεία, καταρρέει το κράτος. Η οικονομία ξαναγίνεται, όχι όμως η παιδεία» έλεγε στην «Κ» στις 9 Δεκεμβρίου 2008 ο κ. Κίττας. Τότε, η παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια τον οδήγησε σε ανάκληση της παραίτησής του. Αυτήν τη φορά, όμως, η κόπωση (κυρίως ψυχική) μεγάλωσε, ενώ ρόλο έπαιξε και το χρόνιο καρδιακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει. «Ο Χρήστος είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Τον εκτιμώ πολύ. Αληθινά, μέσα από την καρδιά μου» ανέφερε χθες στην «Κ» ο αντιπρύτανης Γιάννης Καράκωστας.

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι οι ειδικές «αποστολές» του πρυτανικού θώκου δεν ταίριαζαν στον Χρήστο Κίττα. Αλλωστε, αυτό φάνηκε και στα γεγονότα της περασμένης Κυριακής. Οταν, λοιπόν, διαπίστωσε ότι έχει χάσει όλα τα όπλα του απέναντι στην τυφλή βία που εκδηλώνεται στα πανεπιστήμια -με τελευταία περίπτωση την επίθεση στα Προπύλαια- ο πρύτανης ένιωσε απόλυτα ανίσχυρος…

Ο άγνωστος νέος

Στην επιστολή παραίτησής του ο κ. Κίττας δεν ξέχασε τους συνεργάτες του, όμως εστίασε στον νέο ο οποίος, παρότι μέλος της ομάδας που παραβίασε την πόρτα των Προπυλαίων την περασμένη Κυριακή, τον προστάτευσε όταν κάποιοι «σύντροφοί» του τον απείλησαν με λοστό και τον βοήθησε να βγει από το κτίριο. Ο πρύτανης ακόμη δεν έχει μάθει το όνομα του νέου και όλες τις προηγούμενες ημέρες της νοσηλείας του επιχείρησε να τον βρει. «Είναι η μόνη αχτίδα φωτός, ότι μπορεί να έχει σωθεί ακόμη κάποια σταγόνα ανθρωπιάς μέσα στο τόσο μίσος που κυριαρχεί στις καρδιές τους» λέει για τον άγνωστο.

«Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης τους φοιτητές μας που, ευρισκόμενοι για την ειρηνική τους πορεία στα πολυβασανισμένα Προπύλαια, με παρέλαβαν συντετριμμένοι για να με συνοδεύσουν σε ένα πιο ασφαλές για μένα μέρος. Θα ήθελα όμως συνάμα να απευθύνω μια έκκληση προς αυτούς, μια έκκληση από έναν άνθρωπο που γνωρίζουν καλά πόσο τους αγαπά, να καταλάβουν πια ότι με τις καταλήψεις υποθάλπουν, άθελά τους πιστεύω, αυτούς που πιστεύουν στη βία. Είναι πια καιρός να μάθετε να διεκδικείτε τα δίκαια αιτήματά σας με άλλους τρόπους. Είναι βέβαιο ότι έτσι θα κερδίσετε περισσότερα. Για μια ακόμη φορά σας ευχαριστώ θερμά όλους και σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε για τα όποια λάθη μου. Με τιμή, καθηγητής Χρήστος Κίττας, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών»…


internet_exploz.jpgΠραγματοποιήθηκαν με κάθε επισημότητα, την περασμένη Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, στη Βέροια, τα εγκαίνια λειτουργίας του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Επιστήμη του Διαδικτύου, που δημιουργήθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αποτελεί τον τέταρτο κόμβο μελέτης της Επιστήμης του Διαδικτύου σε ολόκληρο τον κόσμο, και θα καλύπτει την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Ρωσίας. Οι τρεις άλλοι κόμβοι λειτουργούν στο πανεπιστήμιο MIT των ΗΠΑ, στην Κίνα και στο πανεπιστήμιο του Σάουθάμπτον στη Βρετανία.

Στην τελετή υποδοχής των 25 μεταπτυχιακών φοιτητών του Προγράμματος, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου της Βέροιας, παρέστησαν ο Πρύτανης του ΑΠΘ κ. Αναστάσιος Μάνθος, ο πρόεδρος του Μαθηματικού Τμήματος, κ. Πολυχρόνης Μωυσιάδης, η Δήμαρχος Βέροιας, κ. Χαρούλα Ουσούλτζογλου και πολλοί ακόμη εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής, πολιτικής και πολιτειακής κοινότητας της χώρας. «Κ»

 

Το παρακάτω δημοσίευμα του Βήματος, με έβαλε σε πολύ μεγάλη ανησυχία και πάλι, σχετικά με όλα όσα τεκταίνονται στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά μας «Ιδρύματα» !  Φύσει αισιόδοξως άνθρωπος, αναρωτιέμαι: ανάμεσα στους Πανεπιστημιακούς δασκάλους σίγουρα θα υπάρχουν και πνεύματα λαμπρά.  Αξιοπρεπείς, αν μη τι άλλο, με πνεύμα ανοιχτό, ιδέες και όραμα για το μέλλον της ελληνικής εκπαίδευσης και των νέων μας.  Πώς τα ανέχονται όλα αυτά;  Σκέφτεστε να παραιτείτο σύσσωμο το σώμα των Καθηγητών της Σχολής;  Αλλά αυτά είναι άλλου καιρού χαβιόλια!  Τότε που για το «φιλότιμο» και την «αξιοπρέπεια» …»έκλειναν σπίτια»!  Να τολμήσω να ρωτήσω;  Πόσο συνδεδεμένες είναι οι εκλογές Προέδρων Τμημάτων με τις πολιτικές νεολαίες;

metar.gifΣτα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια τα κρούσματα βίας συνεχίστηκαν και την προηγούμενη εβδομάδα. Ομάδες φοιτητών της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς εξακολουθούν να κάνουν αυτό ακριβώς που προκάλεσε την έκπληξη των εξωτερικών αξιολογητών οι οποίοι ήρθαν από μεγάλα πανεπιστήμια του κόσμου για να βοηθήσουν στην αξιολόγηση των πανεπιστημίων μας: να εμποδίζουν τα όργανα των ΑΕΙ να λειτουργήσουν και τους καθηγητές τους να ολοκληρώσουν το έργο τους. Ομάδα φοιτητών προσπάθησε να εμποδίσει την προηγούμενη εβδομάδα τη συνεδρίαση επιτροπής καθηγητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία συζητούσε τις λεπτομέρειες της αξιολόγησης τμήματός της.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι φοιτητές εμφανίστηκαν αιφνιδιαστικά στη διάρκεια της συνεδρίασης, κλείδωσαν τους καθηγητές τους στα γραφεία τους και δεν τους άφησαν να βγουν επί αρκετές ώρες. Αίτημά τους ήταν να μην προχωρήσουν στη διαδικασία αξιολόγησης του τμήματός τους, καθώς τη θεωρούσαν λάθος. Τελικά, και αφού έγινε σαφές ότι η απόφαση των υπευθύνων του τμήματος δεν θα αλλάξει, οι φοιτητές υποχώρησαν και η διαδικασία ολοκληρώθηκε.

Αντίστοιχα περιστατικά- ευτυχώς σε μικρότερο βαθμό από την περυσινή χρονιά- σημειώθηκαν και σε άλλα πανεπιστήμια της χώρας, όπου ολοκληρώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες οι εκλογές για τους προέδρους των τμημάτων τους.

 

clap.jpgTα δυο δημοσιεύματα του ΒΗΜΑτος (12 και 19 Ιουλίου) δεν προκάλεσαν τις αντιδράσεις που τους άρμοζαν. Μας πληροφορούν ότι εκπρόσωποι των δύο μεγάλων -και αντίπαλων κατά τα λοιπά- φοιτητικών παρατάξεων, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, συνέταξαν από κοινού λίστα υποψηφίων που «πρέπει να επιλεγούν» στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Και την υπέβαλαν στον αρμόδιο καθηγητή, για να ξέρει ποιους πρέπει να επιλέξει! Θα προηγούνταν βέβαια, για τα μάτια του κόσμου, οι τυπικές διαδικασίες (εξετάσεις, προσωπική συνέντευξη κλπ), αλλά είναι σαφές ότι τα αποτελέσματά τους δεν αποτελούν το πρώτο κριτήριο επιλογής. Ο καθηγητής «επέλεξε» όλους τους υποψηφίους της λίστας. Ανάμεσά τους, συγγενείς πολιτικών, γραμματείς τοπικών παραγόντων, μέλη και φίλοι των φοιτητικών παρατάξεων, υποψήφιοι με βαθμό 5,85 όταν απαιτείται ελάχιστο 6, άλλοι που έχουν συμπληρώσει το 50ό έτος της ηλικίας τους. Ενας από τους επιτυχόντες δεν έχει πάρει ακόμη το πτυχίο του! Η είδηση αυτή είναι μια επιτομή του ευτελισμού του δημόσιου πανεπιστημίου και της ανομίας, του κυνισμού, του ραγιαδισμού και της διαφθοράς, που σήμερα βασιλεύουν στην υπό κατάρρευση δημοκρατία μας. Η κοινωνική αδικία αυτής της χώρας αυξάνεται διαρκώς. Αν τα πανεπιστήμιά μας, η αφρόκρεμα των θεσμών και των πολιτών, βρίσκονται σ’ αυτή την κατάντια, εύκολα φαντάζεσθε τι συμβαίνει παραπέρα. Πολλοί νέοι, απογοητευμένοι, δεν θέλουν πλέον να παλέψουν για κάτι καλύτερο διότι ξέρουν ότι ματαιοπονούν αν δεν έχουν μέσον. Δημοσιεύματα σαν τα παραπάνω θεωρούνται σχεδόν φυσιολογικά. Η προχωρημένη σήψη, είτε θα υποχωρήσει, με την εμφάνιση νέων αδιάφθορων προσώπων και πολιτικών, είτε θα παρασύρει όλη την κοινωνία. Το πρώτο είναι δύσκολο, αλλά είναι το μόνο στο οποίο μπορούμε να ελπίζουμε. Ηδη, υπάρχει μια ελπίδα για τα ΑΕΙ. Είναι η νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας Πανεπιστημιακών. Tου Διονυση Γουσετη

openhands.jpg

Έχω πάψει να ελπίζω… Όταν η σήψη ξεκινάει απο το πώς δίνονται τα θέματα, πώς διορθώνονται τα γραπτά και ποιοί διορθώνουν, καμμοία εντύπωση δεν μου προκαλεί το τί γίνεται με τα μεταπτυχιακά!  Τα παιδάκια γιατί τα τρελλαίνουμε; Γι αυτά τα «Ιδρύματα»;

Αυγ 09
17
Κάτω από (ΑΕΙ, Έρευνα, Ιστορία) από στις 17-08-2009 και με ετικέτα ,

Ένα λογισμικό που ξεχωρίζει επιγραφές από την αρχαία Αθήνα, ανάλογα με το γραφικό χαρακτήρα του χαράκτη, προέκυψε από την εργασία των ερευνητών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου όσον αφορά το λογισμικό με τη συνεργασία και του αρχαιολόγου του Πανεπιστημίου του Πρίνστον στις ΗΠΑ, Στίβεν Τρέισι. Το πρόγραμμα θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τη χρονολόγηση και γενικά τη μελέτη των 50.000 και πλέον αρχαίων επιγραφών που έχουν βρεθεί στην περιοχή της Αττικής, αναφέρει το βρετανικό περιοδικό New Scientist. «Θα μπορούσε να ονομαστεί ‘CSI Αρχαία Αθήνα’» γράφει ο συντάκτης του άρθρου, αναφερόμενος στη γνωστή σειρά CSI με πρωταγωνιστές εγκληματολόγους.1029983_b.jpg

Παρόλο που κάθε περίοδος της αρχαίας Ελλάδας διαφέρει όσον αφορά την τεχνοτροπία των επιγραφών, η ταυτοποίηση του λαξευτή πίσω από κάθε σκαλισμένο κείμενο συχνά είναι δύσκολη ακόμα και για τους πιο έμπειρους επιγραφολόγους. «Μπορώ να σας δείξω δύο ‘Α’ που μοιάζουν ολόιδια, αλλά μπορώ να σας πω ότι προέρχονται από διαφορετικούς γραφείς» δήλωσε ο Μιχάλης Παναγόπουλος του ΕΜΠ. Επικεφαλής της προσπάθειας είναι ο καθηγητής Κωνσταντίνος Παπαοδυσσέας.

Οι Έλληνες ερευνητές συμμετείχαν στην πρόκληση που τους έθεσε ο Στίβεν Τρέισι, μελετητής της αρχαίας Ελλάδας και επιγραφολόγος στο Πρίνστον, να ξεχωρίσουν 24 αρχαίες επιγραφές ανάλογα με τον χαράκτη που τις δημιούργησε. Οι ερευνητές εστιάστηκαν αρχικά σε έξι χαρακτηριστικά γράμματα -Α, Ρ, Μ, Ν, Ο, Σ- τα οποία φωτογράφισαν σε καθεμία από τις 24 λίθινες πλάκες. Στη συνέχεια, προσδιόρισαν τη μέση μορφή καθενός από αυτά γράμματα σε κάθε επιγραφή. Έπειτα από την ολοκλήρωση των υπολογισμών, η ομάδα του Δρ Παπαοδυσσέως συνέκρινε τα κείμενα που είχε στείλει ο Τρέισι και κατάφερε να τα αντιστοιχίσει σωστά σε έξι χαράκτες που έζησαν το διάστημα 334-134 π.Χ. Το λογισμικό αναγνώρισε σωστά τον χαράκτη στο 100% των περιπτώσεων, ωστόσο η αξιοπιστία της μεθόδου θα μπορούσε να αυξηθεί περαιτέρω με τη χρήση τρισδιάστατων μοντέλων των επιγραφών, στη θέση των ψηφιακών φωτογραφιών. Ο Στίβεν Τρέισι, ο Κωνσταντίνος Παπαοδυσεύς , ο Παναγιώτης Ρουσόπουλος (ερευνητής του ΕΜΠ) και ο Μιχάλης Παναγόπουλος είχαν παρουσιάσει προκαταρκτικά αποτελέσματα της προσπάθειάς τους το 2006 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών στην Αθήνα. Η έρευνα του Δρ Παναγόπουλου δημοσιεύεται τώρα στο IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence, ενώ η έκθεση του Δρ Τρέισι είχε παρουσιαστεί πέρυσι στο American Journal of Archaeology, σε συνεργασία με τον κ. Παποδευσσέα.  Πηγή: In.gr

 

top10-universities.jpgΘα σας περιγράψω το μοντέλο λειτουργίας ενός ιδιωτικού κολεγίου, συνεργαζομένου με κάποιο ξένο πανεπιστήμιο, που τώρα ζητεί την άδεια να παρέχει σπουδές πανεπιστημιακού επιπέδου και ταυτόχρονα την αναγνώριση των τίτλων σπουδών και των συνακόλουθων επαγγελματικών δικαιωμάτων. Το μοντέλο δεν είναι αυθαίρετο, δεν το πλάσαμε με το μυαλό μας. Προκύπτει ανάγλυφα από επώνυμη καταγγελία για συγκεκριμένο κολέγιο που λειτουργεί ήδη, παρέχει κάποιες σπουδές και βρήκε τρόπους να προωθεί την αναγνώριση των τίτλων. Τώρα απλώς διεκδικεί τη συγκατάθεση της πολιτείας να μεταπηδήσει, κυρίως για εμπορικούς λόγους, στην τάξη… των ΑΕΙ.

Μεταβάλαμε την επώνυμη καταγγελία σε μοντέλο για να δείξουμε ότι αυτός ο τρόπος λειτουργίας ισχύει σχεδόν για όλα τα κολέγια, δεν περιορίζεται μόνο στο καταγγελλόμενο. Κυρίως όμως για να αναδειχθουν τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν, οι σκοτεινές πλευρές που πρέπει να φωτιστούν και ο έλεγχος που οφείλει να ασκεί η πολιτεία. Το μοντέλο: Το κολέγιο Αλφα (έτσι το ονομάζουμε) εμφανίστηκε προ ετών στην αγορά (ακριβέστερα στη μαύρη αγορά) «ανώτατης εκπαίδευσης» ως συνεργαζόμενο με το «φημισμένο» ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο Βήτα ή ως παράρτημά του. Δεν έχει και τόση σημασία ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής της συνεργασίας και ποιοι οι όροι της εκπλήρωσής της. Το βέβαιο είναι ότι το «παράρτημα» δέχεται σπουδαστές, οι οποίοι για ένα χρονικό διάστημα φοιτούν εδώ, κατόπιν δίνουν κάποιες εξετάσεις στο πανεπιστήμιο – κηδεμόνα, παίρνουν πτυχίο και με το πτυχίο αυτό, αφού κάνουν μεταπτυχιακά, επιστρέφουν στην Ελλάδα για να αναγνωρισθούν οι τίτλοι και τα επαγγελματικά τους δικαιώματα.

creationismkansassbofed.jpgΘα μπορούσαμε κατ’ αρχήν να μην έχουμε αντίρρηση σε αυτό το είδος των σπουδών. Υπάρχουν μερικά κολέγια που προσφέρουν σπουδές επιπέδου, με διαφανείς συμφωνίες και αξιόπιστους τίτλους. Δεν συμβαίνει αυτό με το μοντέλο μας. Ψάξαμε σε όλες τις έγκυρες πηγές, στους καταλόγους των Times και Guardian και στην ειδική ηλεκτρονική αναζήτηση του Google για να βρούμε αυτό το συνεργαζόμενο πανεπιστήμιο και τον βαθμό της αξιολόγησής του. Δεν το βρήκαμε πουθενά. Δεν φαίνεται να είναι εντελώς ανύπαρκτο. Κάπου φαίνεται ότι υπάρχει και λειτουργεί ως «πανεπιστήμιο ευκαιρίας», αλλά δεν αξιολογείται για να περάσει σε επίσημους και αξιόπιστους καταλόγους. Σημασία έχει ότι όποιος διαθέτει μερικές χιλιάδες ευρώ (δυστυχώς πολύ λιγότερα από όσα θα απαιτούσε η εισαγωγή και φοίτηση στα ελληνικά «δωρεάν» δημόσια πανεπιστήμια) αποκτά πτυχίο και μεταπτυχιακούς τίτλους. Το γενικευμένο (με ελάχιστες εξαιρέσεις) μοντέλο λειτουργίας των κολεγίων, από μόνο του και χωρίς ιδιαίτερη ανάλυση, αναδεικνύει τα σημεία όπου οφείλει η πολιτεία να συγκεντρώσει τη ρυθμιστική προσοχή της και τον έλεγχο: Είναι η αξιολόγηση και η φήμη του ξένου συνεργαζόμενου πανεπιστημίου, η αξιοπιστία του εδώ «παραρτήματος» τουλάχιστον ως προς το πρόγραμμα σπουδών και το διδακτικό προσωπικό και, τέλος, η διαδικασία απόκτησης και αναγνώρισης τίτλων σπουδών. Θα χαιρόμασταν αν είχαμε παράρτημα της Οξφόρδης ή του Γέιλ. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν έχουμε...Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη