ΣΕΛΙΔΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

Ο ιστότοπος περιέχει εκπαιδευτικό υλικό, δράσεις του 3ου ΓΕΛ, αλλά βήμα διαλόγου της εκπαιδευτικής μας κοινότητας.

ΚΕΙΜΕΝΑ


MNHMEIA

Δεκ 201920

                  

 

      ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

 

  •  Αποτελούν την πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού, την παράδοσή του και τη σύνδεσή του με το παρελθόν.
  • Εκφράζουν τις αισθητικές αντιλήψεις ενός λαού
  • Προβάλλουν και διδάσκουν το πνεύμα και το ήθος μιας εποχής
  • Η ουσιαστική επαφή με τα μνημεία των κλασικών χρόνων, για παράδειγμα, μας μεταδίδει την αίσθηση του μέτρου που διέκρινε την εποχή εκείνη.
  •  Εκφράζουν ακόμη την κοινωνική ζωή και τις αξίες μιας εποχής, την πολιτική ζωή (π.χ εκκλησία του δήμου, δημοκρατία), καθώς και την οικονομική ζωή.
  • Συνδυάζοντας τα παραπάνω στοιχεία κατανοούμε ότι τα μνημεία είναι ιστορική πηγή και αναδεικνύουν την ιστορία και μέρος της ταυτότητας ενός έθνους

 

                     ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ

  •  Φυσικά αίτια, όπως σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες.
  • Διάβρωση υλικών κατασκευής τους από ατμοσφαιρική ρύπανση.
  • Ελλιπής συντήρηση, εγκατάλειψή τους από την πολιτεία.
  • Πόλεμοι, καταστροφές από κατακτητές, λεηλασίες, βανδαλισμοί (ισοπέδωση από βομβαρδισμούς των Αμερικανών στη Γιουγκοσλαβία πλήθος εκκλησιών και μοναστηριών του μεσαίωνα και μεταγενέστερων, ιστορικών μνημείων και μουσείων από τους ίδιους στο Ιράκ ).
  • Θρησκευτικός φανατισμός [καταστροφή ναών της κλασσικής αρχαιότητας από χριστιανούς ,καταστροφή από ισλαμιστές του Αφγανιστάν προϊσλαμικών αγαλμάτων του Βούδα στην περιοχή Μπαμιγιάν (2001)].
  • Απαιδευσία από ομάδες βανδάλων που καταστρέφουν υπαίθρια μνημεία και γλυπτά.

 

κάτω από: ΓΛΩΣΣΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ, ΚΕΙΜΕΝΑ | | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο MNHMEIA

Τα όρια της ανοχής

Δεκ 201912

Πέρασε τόσα πολλά η ανθρωπότητα

  • με τους φανατισμούς, τους αποκλεισμούς,
  • τους αποδιοπομπαίους τράγους,
  • με τους σημαδεμένους,
  • με τους αποσυνάγωγους,

πέρασε τόσα πολλά με τις λογοκρισίες, τους απόλυτους ορισμούς, τους αφόρητους εξευτελισμούς, ώστε είναι αδιανόητο να ξαναγυρίσει σε αυτά. Αλλά για να έχει νόημα η ανοχή πρέπει να είναι αμοιβαία. Ανέχομαι την ιδιαιτερότητά σου, την πίστη σου, τα σύμβολά σου, τις δογματικές σου αγκυλώσεις, αλλά απαιτώ να σέβεσαι και να ανέχεσαι τις δικές μου προκαταλήψεις, τις φοβίες μου, τα φαντάσματά μου, ακόμα και τις φαντασιώσεις μου. Η αμοιβαία ανοχή μας επιτρέπει να συναντηθούμε στη μέση όχι παραβλέποντας, πιθανόν όχι συγχωρώντας, αλλά κατανοώντας. Η κατανόησή μου επιτρέπει να διεισδύσω στην ανάγκη σου, να ερευνήσω τους λόγους που σε οδήγησαν στις νοηματοδοτήσεις του βίου σου, στους συμβολισμούς σου, στις αποκλειστικές ερμηνείες σου του κόσμου. Κατανοώ μια συμπεριφορά, ένα σύστημα ηθικών αξιών, σημαίνει ανάγομαι στις αρχές, στην αφετηρία, αναλύω τα αίτια και τις αφορμές που υποχρέωσαν κάποιον να φτάσει να οροθετήσει τους κανόνες του «κοινωνείν». Η κατανόηση όμως προϋποθέτει ένα ελάχιστο αλλά θεμελιώδες προαπαιτούμενο που, νομίζω, ότι είναι και η ουσία της ανοχής.

Η περίοδος των φώτων

ως τέκνο της αναγέννησης, θεμελίωσε την ανοχή πάνω στον άξονα του ανθρωπιστικού κανόνα. Αν ο κανόνας αυτός στις μέρες μας στράβωσε και αντί να μετράει με γνώμονα τον Άνθρωπο μετράει με γνώμονα το Άτομο δεν σημαίνει πως η αμετακίνητη θέση του ανεκτικού βίου, της αμοιβαιότητας της ανοχής είναι το έσχατο καταφύγιο του πολιτισμού, ο άνθρωπος ως αυταξία, πέρα από τη φυλή, χρώμα, ιδεολογία, ήθη και περιουσία υλική ή πνευματική.
Η αμοιβαία ανοχή αρχίζει και τελειώνει με την αναγνώριση στον άλλον της ανθρώπινης αυταξίας του. Όταν αυτό το έσχατο κριτήριο παραγνωρίζεται και η αμοιβαιότητα πάει περίπατο, το να ανέχομαι τις συμπεριφορές των άλλων που εξευτελίζουν τον κανόνα της αμοιβαιότητας, απαιτώντας κυνικά να τους ανεχτώ, το πράγμα δεν είναι απλώς τραγικό, είναι χλεύη. Και η χλεύη δεν είναι γνώρισμα ούτε της αμοιβαιότητας ούτε της ανοχής[…]
Γνώμη μου είναι πως σ’ αυτές τις οριακές προσβολές του ανθρωπιστικού κανόνα κάθε ανοχή είναι ενοχή, κάθε κατανόηση είναι συνενοχή και κάθε αδιαφορία είναι ηθική αυτουργία.
                                                    Διασκευή άρθρου του Κώστα Γεωργουσόπουλου από τα ΝΕΑ

κάτω από: ΓΛΩΣΣΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ, ΚΕΙΜΕΝΑ | | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα όρια της ανοχής


Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων